تو دنیایی که توش بازنده‌اند، بازی هیچ‌وقت به نفع‌شون نیست. پس باید زمین خاکی دیگه‌ای ساخت که توش هرسال و هرماه و هرهفته برنده باشند.

هیتلر دیوانه نبود، نازی‌ها هم بی‌عقل نبودند. برید شعارهای سیاسی و سخنرانی‌های سوسیالیست‌های آلمان رو مطالعه کنید. این‌ها از لحاظ نرم‌افزاری قابلیت تسخیر حداقل نیمی از جهان رو داشتند. اینکه از لحاظ سخت افزاری در ویل مصیبت افتادند یک بحث دیگه‌ست. مقایسه یک حزب تکنوکرات ترک با اعضایی که یا تاجرند یا کارچاق‌کن بقیه تجار، که هیچ بنیه نرم‌افزاری نداره و حتی در مقیاس محلی نمیتونه یک هژمونی ایدئولوژیک ایجاد کنه، با داستان‌هایی که در اروپا رخ داد، خیلی مسخره‌ست. برای جلب توجه مردم به هر بلبشویی لازم نیست به تاریخ نازیسم و فاشیسم ارجاع بدیم.

منم موافقم که نباید بیکار نشست‌. مثلا سران کرد باید خیلی سریع به دولت بشار اسد مراجعه کنند و با پس گرفتن همه ادعاهای قبلی، ازش بخوان وارد درگیری بشه. آیا حاضرند غرورشون رو بشکنند و این کار رو بکنند؟ استحصال همزمان خر و خرما حتی در زمان صلح ممکن نیست، چه برسه در جنگ.


https://t.me/HemnSeyedi/2900

حداقل در دو دهه گذشته به کرات ثابت شده افراد صرفا به خاطر زیاده‌خواهی رهبران سیاسی وارد جنگ نمیشوند، و گرنه گروه‌های کوچک محلی و خودسر ایجاد نمی‌کردند، و لزوما قدرتمند هم نیستند، و گرنه از گوشت بدن خودشان به عنوان سلاح انتحاری استفاده نمی‌کردند. کسانی که دنبال پیروزی عدالتند، باید تا قیام قیامت منتظر بنشینند. چیزی که برایش به عدد انسان‌های روی زمین تعریف وجود دارد، چیز پیروزشونده‌‌ای نیست.
اگر پشت گلوله‌ای که خطر نابودی را از انسان‌های بی‌دفاع دور می‌کند باطل قرار گرفته، من را هم در تیم باطل در نظر بگیرید.

«تحقیر، دیگری را حذف می‌کند. او یا آن‌ها را به بیرون‌ دیوارهای شهر می‌برد، که در آن نه قانونی حکمفرماست و نه شفقتی. و این‌چنین است که عمل خشونت‌بار بر سر کسانی فرود می‌آید که به بیرون خط مقدم دفاع، بیرون مرز تمدن، و بیرون حیطه ادب، و بیرون از حد نگاه رانده شده بودند. به همین جهت بود که اجداد ما حتی به قیمت جان از آبروی خود محافظت می‌کردند».

میگه داخل «شهر» به معنی محل تمرکز انسانیت، نمیشه به انسان دیگری خشونت تحمیل کرد. راهش اینه که از شهر بندازیمش بیرون، بعد اونجا میتونه طعمه گرگ‌ها شه. و تحقیر شخص همون بیرون انداختنه که تدریجی انجام میشه. مثل نادیده گرفتن اون شخص.

مشکل اینه که «شهر» از خدا تهی شده. معتقدند برای شفقت‌ورزی معطل خدا نیستیم. اما متوجه نیست که برای اینکه هیچ‌کس رو بیرون نکنی، لازمه با همه خویشاوند باشی، و این خداست که میتونه واسطه خویشاوندی باشه. متوجهم که متوجهه که جامعه مدرن یه ایرادی داره. اما دعوت به شفقت بدون تعریف اون واسطه، یک پروژه ابتره.

گفتم با هر آپدیت جدید تلگرام مأیوس‌تر میشم..
این هم آخریش.. عکس پروفایل کانال به صورت هدر بزرگ نمایش داده میشه!.. یعنی نشستن فکر کردن که چی کمه تو تلگرام، و این به ذهن‌شون رسید!

‏هفت ساله انواع و اقسام ویدئوها از خشونت عریان در سوریه که قربانی شدن هزاران نفر رو‌ مستند کرده در اینترنت در حال انتشاره، اما خبرنگاران غربی تازه الان یادشون افتاده در این کشور خشونت جریان داره و‌ تند تند ازین ویدئوها بازنشر می‌کنند. چرا؟ چون دولت آمریکا به دخالت نظامی پایان داد!

‏تشکیلات رسانه‌ای عملا بازوی پروپاگاندای جنگ‌طلب‌هاست. وقتی که ماشین جنگی ایالات متحده در حال فعالیته، خشونت جاری براشون ارزش خبری نداره، اما به محض اینکه این ماشین میزنه تو دنده خلاص (خاموش هم نیست تازه، خاموش بشه که قیامت به پا می‌کنند) یادشون میفته باید آدم‌کشی‌ها رو پوشش داد!

‏برای جنگ‌طلب‌ها، قرار داشتن «دائمی» آمریکا در جنگ و درگیری، غیرعادی و فاجعه‌آفرین نیست. حضور نداشتنش فاجعه‌ست! و البته هیچ‌کدوم فرزندان خودشون رو به جبهه‌ها نمی‌فرستند. از یکی از همین خبرنگارها که تازه متوجه فجایع سوریه شده بپرسید حاضره برادرش رو بفرسته که برای کردها بجنگه یا نه.

‏در مزدور بودن این‌ها همین بس که هر گلوله‌ای که امروز در شمال سوریه شلیک و هر خونی که ریخته میشه رو گردن ترامپ میندازن اما یادشون میره که ترکیه عضو ناتوعه، و ابتدا این وظیفه اروپاست که مانع بشه. اما فحش دادن به اروپا که خودش ضدترامپه، فحش به خودی‌ها حساب میشه و نباید انجام داد!


‏این اروپاست که باید به افکار عمومی دنیا پاسخ بده چطور یک عضو ناتو و کشوری که از شرکای تجاری مهم‌شونه، چند ساله که علنا از تروریست‌های اسلامگرا حمایت لجستیکی می‌کنه و نه قبلا و نه الان هیچ اقدامی علیه‌ش انجام ندادند و همین تحریم‌های جدید هم آمریکا شروع کرد، نه اون‌ها.


‏به طرز جالبی خود کردها هم از اروپایی‌ها انتظار اقدام ناجیانه یا حتی پاسخگویی ندارند‌. این آمریکاست که باید پاسخگوی همه کثافتکاری‌های خاورمیانه باشه. کردها اروپا رو برای مهاجرت انتخاب می‌کنند، نه به عنوان همپیمان نظامی. تسلیحات آمریکایی‌ها خوبه، ولی بیمه‌های اجتماعی اروپا، بهتره.

معمولا در مورد تظاهرات سیاسی خیلی راحت از عبارت‌هایی مثل «صدهاهزارنفر» یا «جمعیت میلیونی» استفاده می‌کنند. اما در واقعیت خیلی کمتر ازین حرف‌هاست. جمعیتی که این استادیوم (تیم تایگرز دانشگاه لوئیزیانا) تو خودش جا داده ۱۰۰ هزارنفره! از زاویه دید یک چترباز میشه بهتر فهمید صدهزار به طرز دلهره‌آوری زیاده.

مردم معمولا زیرکی و باهوش بودن رو نمی‌تونن از هم تفکیک کنند. ما خاورمیانه‌ای‌ها باهوشیم. چیزهایی به ذهن‌مون میرسه و بر زبان‌مان جاریه که خود ابلیس سوپرایز میشه. اما زیرک نیستیم.
ما می‌خوایم دندونامون تیز باشه، اما با همون دندون‌های تیز از تشنگی تلف میشیم. از میلیون‌ها سال پیش، دندان‌تیزهای زیادی منقرض شدند، اما سوسک‌ها و مورچه‌ها باقی موندند.

قبل از دموکراسی، باید یاد بگیریم ازین «لوپ تباه» خارج بشیم.

پلیس ضدشورش اسپانیا طوری با باتوم به تظاهرکنندگان کاتالونیا (که به احکام سنگین حبس رهبران تجزیه معترضند) ضربه‌های متعدد وارد می‌کنه که انگار هدف فقط متفرق کردن‌شون نیست، تنبیه‌شون هم هست. انسان مدرن غلط کرده که بخواد کمی محلی‌تر زندگی کنه. انسان مدرن محکومه به «شهروند جهان» بودن‌!
این به خیابان ریختن‌ها با شلوغی‌های هنگ‌کنگ، سرانجام متفاوتی ندارند، هرچند که در دو شرایط کاملا مجزا هستند (که در یکی سمت سرکوبگر مجاز به استفاده از هر روشی هست، و در دیگری دولت جز حبس ابزار دیگه‌ای در اختیار نداره)، و اون سرانجام مشترک اینه که به هیچ‌جا نمیرسند. دولت‌ها بسیار غول‌پیکرتر و نافذتر و مسلط‌تر ازین هستند که با تسخیر خیابان‌ها بشه چیزی رو بشون تحمیل کرد. دولت، بقدری بزرگ و صاحب همه‌چیزه، که دیگه از دموکراسی هم کار زیادی برنمیاد. و این خودکرده‌ایه که تدبیری براش موجود نیست. از همین کاتالان‌ها بپرسید وظیفه دولت چیست؟ چه چیزهایی باید رایگان باشد؟ یک طومار براتون می‌نویسند. دولت‌خواهی و دولت‌پسندی، دولت رو تغذیه کرد. به بچه هیولا هرروز غذا بدی، بالاخره به هیولای بالغ تبدیل میشه و خودت رو میخوره.

اعتبار دستگاه امنیتی در ادعاها و روایت‌هایی که ارائه میده، از ادعاهایی که نیروهای مسلح در مورد تسلیحات داره هم پایین‌تره. نیروی نظامی ادعا می‌کنه در زیرزمین و در مخفیگاه‌ها سلاحی داره که در روز واقعه میتونه از پس عملیاتی خاص بربیاد. مردم مثل کالاهای مصرفی تستش نمی‌کنند تا معلوم شه این ادعا درسته یا نه، و کیفیت داره یا نه، و به قیمتش می‌ارزیده یا نه. همه این‌ها دقیقا در همون روز واقعه معلوم میشه. اما نیروی نظامی مجبوره گاهی چیزهایی که داره رو در معرض قضاوت قرار بده. باید تست کنه، نمایش بده، و در موقعیت‌هایی که در حد روز واقعه نیست، استفاده کنه. اما دستگاه اطلاعاتی و امنیتی، ملزم به ارائه هیچ چیز نیست. میتونه افسانه بسازه، و هیچ‌وقت معلوم نشه افسانه‌ست. نیروی نظامی در فشل‌ترین حالت خودش هم مجبوره فعال باشه، اما دستگاه اطلاعاتی میتونه در سکون محض باشه و وانمود کنه فعاله، و هیچ‌کس نفهمه که فعال نیست. چیزی که نیروی نظامی عرضه می‌کنه مثل بسته‌های چیپسه. بیست درصد سیب‌زمینی، هشتاد درصد هوا. اما دستگاه اطلاعاتی میتونه کیسه‌ای با صد در صد هوا رو بفروشه‌ و آب از آب تکون نخوره.
ازین جهت عقل حکم می‌کنه هر وقت دستگاه اطلاعاتی گفت «بابا نان داد»، بابا را فردی که وجود ندارد، و نان را چیزی که نان نیست، و دادن را فعلی که اتفاق نیفتاده، در نظر گرفت. اما خیلی‌ها به حکم عقل اعتنا ندارند. از شهروند جهان‌سومی هم‌وطن خودم چطور می‌تونم انتظار داشته باشم داستان‌های عامه‌پسندی که به عنوان «خبر» می‌شنوند باور نکنند وقتی طبق نظرسنجی‌ها بیش از دوم سوم آمریکایی‌های دموکرات به CIA اعتماد دارند؟ همون سی‌آی‌اِی که بارها و بارها و بارها مثل سگ بشون دروغ گفته بود.
همونطور که گفتم، باهوش بودن با زیرکی فرق داره.

این فیلم که همزمانی چیزی رو نشون نمیده، دو قطعه ویدئو جدا از هم رو چسبوندن بهم. به قول خارجی‌ها
When dramatization fails!

وقتی میخوای یه داستان عامه‌پسند رو به فیلم تبدیل کنی ولی خوب درنمیاد. یکم جلوه‌های ویژه و CGI لازم داشت، مثلا پرچم آمریکا که بالای خودروی زرهی نصب شده جلوی نور آفتاب رو می‌گیره، بعد یه وانت ارتش سوریه میاد و پرچم سوریه درست از جلوی پرچم آمریکا رد میشد و آفتاب ازین کسوف حماسی بیرون میزد.. دیت دتیت دِدِرییییدین! عوف!

اوکی ازین مباحث تین‌ایجری بگذریم.
ابتدا فرض رو بر این گذاشتن که هدف آمریکا تجزیه سوریه‌ست. هیچ مقام مسئول آمریکایی هیچ‌وقت نگفت هدف ما تجزیه‌ست و حتی نگفت شرایط به سمت تجزیه پیش میره. ناظر «غرق در خبر» از جانب خودش این رو هدف آمریکا قرار داد. بعد الان نتیجه می‌گیره که آمریکا به هدفش نرسید! خیلی بازی ساده‌ایه، نه؟ چو بندازم جعفر میخواد ماشین من رو بدزده. و هر روزی که ماشینم دزدیده نشد بگم جعفر «نتونست». آخه چطوری انقدر زرنگید شما؟

کردها قابلیت استقلال نداشتند و ندارند. چه در شمال عراق، چه در شمال سوریه. تجزیه در موقعیتی که از شمال، غرب، شرق و جنوبت، توسط کشورهای متخاصم احاطه میشی که نه بت اجازه خواهند داد آب داشته باشی و نه انرژی، اسمش استقلال نیست، یک نوع حبس خودخواسته‌ست. و اونایی که تو پنتاگون نشستن به این چیزها خیلی بهتر از هرکسی واقفند. حتی اگر کردستان سوریه قصد خودمختاری داشته باشه باید با دولت بشار اسد کنار بیاد. این واقعیت از پریروز ایجاد نشده.



https://t.me/sahandiranmehr/21362

مایکل کرمر که نوبل اقتصاد گرفت یه مقاله داشته که توش این ایده رو مطرح می‌کنه که بهتره دولت پتنت‌ها رو به قیمت روز بخره و آزاد کنه!
اینم ازون موارده که باید گفت راه جهنم توسط نیت‌های پاک فرش شده! اینکه پتنت‌های تویوتا کار رو برای من فرضی که میخوام خودروسازی رو از صفر شروع کنم، یکم سخت می‌کنه یک واقعیته. آقای اقتصاددان دلش برای من سوخته و میگه بیایید با بودجه دولتی پتنت‌های تویوتا رو بخریم و مجانی بدیم به فلانی! و به زعم خودش تمهیداتی هم اندیشیده که حتی با وجود چنین مکانیزمی، انگیزه تویوتا برای نوآوری و ثبت اختراع کاهش پیدا نکنه. من با اینکه عملی هست یا نه، و اینکه تأثیری در انگیزه‌های تویوتا میذاره یا نه، کاری ندارم. این قسمتش اذیت می‌کنه که این خرید باید با پول بیت‌المال انجام بشه، که یعنی پول مردمه. من باید برای چی مالیات بدم تا دولت هزینه لایسنس پتنت رو برای یک شرکتی که دیرتر از تویوتا شروع به کار کرده، بپردازه؟ این با اینکه از من مالیات بگیرن تا برق یک کارخانه رو مجانی کنند چه فرقی داره؟ پول بیت‌المال پول ما مردمه. باید به چه زبونی به اقتصاددانان بگیم هرروز برای پول بی‌زبون ما یک نقشه جدید نکشید؟



https://academic.oup.com/qje/article-abstract/113/4/1137/1916997?redirectedFrom=fulltext

رهبر انقلاب میگه پیاده‌روی اربعین با این ابعاد در هیچ‌جای تاریخ اسلام سابقه نداشته است!
از جهت آماری احتمالا درست میگه. ولی این یک سوال بوجود میاره. پیامبر و ائمه اطهار که از طرز قدم زدن تا طرز لباس پوشیدن زنان در آخرالزمان رو با جزییات پیشگویی کرده بودند، چرا این حرکت خودجوش میلیونی رو پیش‌بینی نکردند؟ حتی یک کلمه ازینکه در آخرالزمان مردم فوج فوج به زیارت حسین خواهند شتافت وجود نداره.
از دو حال خارج نیست. یا اون پیشگویی‌ها فاقد اعتبارند، و آن حضرات معظم هم نمی‌دونستند قراره در آینده دور چه اتفاقاتی بیفته. یا اینکه می‌دونستند و به نظرشون انقدر اهمیت نداشته که حتی اشاره‌ای مختصر بش داشته باشند.
به قول خارجی‌ها:
Pick one.

چرا به ما گفتند در قبرستان بگید اللهم اغفرهم جمیعا؟ چرا باید از خدا بخوایم که همه این‌هایی که زیر خاکند مورد بخشش قرار بده؟ مگه وقتی زنده بودند بخشیدیم‌شون؟ چرا باید یادمون بره کی بودند و چی بودند؟ چرا ازمون میخوان اموات رو به شکل توده‌ای از طفلان معصوم که آرام خوابیدند نگاه کنیم؟ مگه نمی‌دونیم چه می‌کردند؟ مگه در بین اون‌ها یک مشت عوضی نبوده؟ چرا باید یادمون بره خیلی ازون پیرمردها که اونجا خوابیدند زن‌ستیز بودند؟ چرا باید نادیده بگیریم خیلی ازون پیرزن‌ها زندگی عروس‌شون رو سیاه کردند؟ مگه نمی‌دونیم خیلی‌هاشون یک صدام حسین کوچک بودند در خانواده و در محله و در محیط کار؟ مگه نمی‌دونیم خیلی‌هاشون یک عمر با مال حرام زندگی کردند؟ مگه همونایی نبودند که از ترسشون درهای خونه رو دو قفله می‌کردیم؟ مگه همونایی نبودند که اگه همسایه بودند می‌ترسیدیم خواهرمون رو توی خونه تنها بذاریم؟ مگه همونایی نبودند که برای اینکه اون روی سگ‌شون بالا نیاد بشون احترام می‌ذاشتیم؟ مگه همونایی نبودند که انقدر دروغ می‌گفتند که حاضر نبودیم ضامن‌شون باشیم؟ مگه همونایی نبودند که چشم نداشتند ما رو ببینند؟ مگه همونایی نبودند که نه حرف حق رو قبول می‌کردند و نه حرف حساب رو؟ مگه همونایی نبودند که آب نبود وگرنه شنا بلد بودند؟ مگه همونایی نبودن که اگه می‌فهمیدن چه اعتقاداتی داریم رومون اسید می‌پاشیدن؟ مگه همونایی نبودند که با پشتوانه یا بی‌پشتوانه قانون رنج بیهوده به ما می‌دادند؟ مگه همونایی نبودند که دوست نداشتند یا نمیذاشتند ما حرف بزنیم؟ مگه همونایی نبودند که دوست نداشتند خودمون باشیم؟ مگه همونایی نبودند که سنت‌ها رو بیشتر از خدا دوست داشتند؟ حالا چون نفس نمی‌کشن چرا باید بخوایم آمرزیده بشن؟

شما سرکوب شده‌اید.. کافیه دقت کنید. و قبل ازینکه هویت‌تون، عقایدتون، سبک‌زندگی‌تون، طرز انتخاب‌تون، حرف‌هاتون، خودنمایی‌تون، و میل‌تون به آزادی سرکوب بشه، از لحاظ اقتصادی سرکوب شدید. کافیه دقت کنید.

آیفون ۱۱ علاوه بر اینکه با اختلاف قدرتمندترین گوشی هوشمند دنیاست، بالاترین عمر باتری رو هم داره! ۱۶ ساعت کار با اینترنت، با هر بار شارژ!.. منظورم اینه که... لوک ات دِ فاکینگ چارت! هرچه که تاپ بازاره زیرش قرار گرفته.
این یک حس متضاد ایجاد می‌کنه. وقتی اپل در برابر دولت ترامپ، در پرداختن به حقوق بشر و ارزش‌های لیبرال از گاندی جلو میزنه، اما در برابر دولت چین که هنگ‌کنگی‌ها رو میخواد لای مشتش له کنه، رکوع و سجود می‌کنه، فقط میشه بش گفت فاک یو و فاک یور کامپانی، و فاک یور کورپوریت کالچر! اما همین کامپانی، داره بهترینِ دنیا رو میسازه که زندگی میلیون‌ها نفر رو تحت تأثیر قرار داده. ارسطو می‌گفت از وحدت اجزا میشه یک کل بدست بیاد که ارزشش از مجموع ارزش اون اجزا قبل ازینکه به اون وحدت برسند بیشتره. اپل از قطعاتی که مجموعا شاید ۴۰۰ دلار میارزند (و بیشترش در دسترس رقبا هم هست)، چیزی ساخته که واقعا ۱۲۰۰ دلار میارزه‌. و نمیشه این توانایی رو انکار کرد. یک حس متضاد عجیبه.. مثل وقتی حرکات زیبای یک ژیمناست رو در المپیک می‌بینی و محو تناسباتش میشی، اما وارد رختکن میشه و می‌بینی بلد نیست مثل آدم متمدن حرف بزنه!

نامه ترامپ به اردوغان یک سند تاریخی فوق‌العاده‌ست. میگه تو میتونی حمام خون راه بندازی، ولی ننداز، منم میتونم اقتصادت رو بریزم تو توالت، ولی ترجیح میدم نریزم. راه درست رو انتخاب کن.

اما این سه جمله نهایی، مثل یک شعره.
«شاخ‌بازی در نیار. احمق نباش. زنگ میزنم بت».

تاف گای اینجا یعنی کسی که میخواد بگه من کم نمیارم. میگه «اونی که میخواد به هیچ‌قیمتی کم‌نیاره» نباش. اما نکته‌ای هست. در تبلیغات انتخاباتی ترامپ، میگه غلبه به سیاستمداران سنتی واشنگتن کار یک ادم ملوس نیست، کار یه پوست‌کلفته! و اونجا هم میگه تاف‌گای. اینکه خودش رو تاف‌گای توصیف می‌کنه اما از اردوغان میخواد اینطور نباشه یعنی اونی که لازمه کم‌نیاره، منِ ترامپم. کم نیاوردن منه که مهمه. برای امثال تو موضوعیت نداره. انقدر احمق نباش که فکر کنی کم نیاوردن تو اهمیتی داره!

جیزز کرایست.‌.. این نامه شاهکاره.