تنها صنفی که حاضر نیست دکانش رو قبل از ظهر باز کنه پزشکان هستند! اگه تا قبل از ۴ بعدازظهر نیاز داشتی به یک پزشک مراجعه کنی، عملا با درهای بسته مواجه میشی. حاضرند از ۴ بعدازظهر تا ۱۲ و نیم شب یا هر زمانی که سگ‌ها هم خوابشون ببره ویزیت انجام بدن، اما قبل از ۴؟ هرگز! هیچ‌وقت هم راهنمایی و رانندگی به خاطر فشار ترافیکی که با این سبک و سیاق کاری به ساعات شلوغ عصر به خیابان‌های شهرها وارد می‌کنند، چیزی بشون نمیگه. (البته نیروی انتظامی در خیلی چیزهای دیگه چیزی بشون نمیگه. یک زیرپوش‌فروشی اگه یک هفته کرکره رو پایین بکشه، نیروی انتظامی دخالت می‌کنه‌. اما پزشک میتونه مطبش رو شش ماه ببنده). عجیب نیست این برعکس همه بودن و کسب و کار خفاشی؟ بعضی ازین‌ها صبح‌ها در بیمارستان‌ها مشغولند و نمی‌تونند همزمان در مطب هم باشند. اما فقط بعضی‌هاشون، که زیاد هم نیستند. توجیه بقیه چیه؟
در منطقه‌ای که تراکم ساختمان پزشکان بالاست، تعدادی از مراجعین، متخصص مورد نیاز رو کاملا رندوم و از روی تابلوها انتخاب می‌کنند (خودم تنها پزشکی که از تابلو و کاملا رندوم انتخاب کردم یک فوق متخصص پوست بود، و موجه‌ترین دکتری که در عمرم دیده بودم از آب دراومد). اگه قرار باشه صبح‌ها هم دست به انتخاب بزنند، پزشکانی که در بیمارستان مشغولند از فرصت انتخاب شدن محروم میشن. شاید توافقی نانوشته وجود داره که میگه «اگه صبح‌ها مطب ما باز نیست، مطب شما هم نباید باز باشه».
ازین جماعت قارونی هیچ‌چیز بعید نیست.

همون تشکیلات توهم‌زا که میگه ناوهای آمریکا آهن‌پاره هستند، پاتریوت کار نمی‌کنه، اف۳۵ یه اسباب‌بازیه، بنیه صنعتی آمریکا تبلیغات هالیووده، و هرچیزی که فقط اون‌ها میسازند رو میشه تو هر زیرزمینی در ایران ساخت، همزمان القاء می‌کنه که سیستم سیاسی آمریکا چیز جالبی نیست و جاهای دیگه میشه بهترش رو پیدا کرد، از جمله در ام‌القرای اسلام!
به هر حرفی که حباب توهم رو پنچر کنه، حتی جزیی، باید گفت «وقت‌مون تموم شد، خدانگهدار».

#لبخند_شبانه

حتی وقتی مردها برای نرمش دادن به مشتری خانوم از حوله استفاده می‌کنند تا با بدن نامحرم تماسی ایجاد نشه، این خانوم‌ها هستند که در نهایت کرم می‌ریزند و به فعل گناه تمایل نشون میدن! بعد باز بگید مشکل جامعه، مردان هستند.

دوستان، عزیزان، خواهران، برادران، ریش‌سفیدان، لطفا برگردید.. ببخشید، لطفا اینو انقدر برام نفرستید. این یکی از مغلطه‌های مستهلکه. اون دو تای بالا یافته‌هایی هستند که از قطعیت و آزمون‌پذیری برخوردارند. تکامل هم چیزیه که در گذشته رخ داده. تحلیل گذشته کاملا متفاوته با پیش‌بینی آینده. تنها چیزی که فاقد قطعیته، آزمون‌پذیر نیست، در مورد سیستم‌های کامپلکسه که یعنی ندانسته‌هامون بسیار بیشتر از دانسته‌هامونه، و در مورد پیش‌بینی آینده‌ست، همون چهارمیه. لازم نیست شامه سگ رو داشته باشید تا بفهمید ایدئولوژی رو لای علم جاساز کردن. کافیه همون تستی که تو مهدکودک انجام میدادن و میگفتن بگو تو این چهارتا شکل کدوم‌شون ربطی به سه تای بقیه نداره رو درست زده باشید.

مقاومت، جذابیت ایجاد می‌کنه، چون کمیابه. Scarcity یا کمیابی، تقاضا رو بیشتر می‌کنه. تقاضا برای شخصیت مقاوم، بالاست. هرچه تقاضا برای شخصیتی بالاتر میره دست‌نیافتنی و نفوذناپذیرتر به نظر میرسه. اینکه در نزدیکی یک آدم باشند، هرروز باش معاشرت کنند، اما دست‌نیافتنی و نفوذناپذیر باشه، مردم رو آزار میده. تحت فشار قراردادن برای شکستنش فقط این هدف رو داره که نه به او، بلکه برای خودشون ثابت کنند: مقاوم نیست، نفوذناپذیر نیست، کمیاب نیست، از نداشتنش چیزی رو از دست نمیدم، بالاتر از من نایستاده. اینکه مردم به جای اینکه روی بالاکشیدن خودشون تمرکز کنند روی پایین کشیدن دیگرانی که بالاتر ایستادند تمرکز دارند، به ضرر خودشون تموم میشه، ولی این پایین‌کشیدن‌ها برای کسی که بالاتر ایستاده مفیده. چون خوبه که به طور دائم در جریان وزن واقعی مقاومتش قرار بگیره و در وهم و خیال فرو نره.

هرچند از چند دهه پیش بودند دانشمندانی که در مورد تکامل، هم‌نظر نباشند با داروین درباره موضوع «رقابت» در بقا، اما این روزها داره شواهد بیشتری براش پیدا میشه. در توضیحی که داروین میداد، همه در حال جلو زدن از همدیگه هستند، و اون‌هایی برنده میشن که فیت‌تر هستند برای این مسابقه. اما تحقیقات روی باکتری‌ها نشون میده وقتی انواع مختلف‌شون در کنار هم قرار می‌گیرند و با محدودیت منابع از جمله فضا روبرو میشن، با همدیگه رقابت نمی‌کنند، بلکه با هم همکاری می‌کنند، حتی به نوع ضعیف‌تر که اگه تنها بود از بین می‌رفت، فضا و منابع قرض میدن که بتونه خودشو رشد بده و به بقیه برسه!

قبلا کشف شد که حتی کدهای DNA هم بهمدیگه قرض میدن تا اونایی که بلد نیستند با آنتی‌بیوتیک مقابله کنند، ازونایی که بلدند یاد بگیرند!

این حجم از کار تیمی از موجودی که مغز نداره واقعا عجیبه. با اطلاعات جدیدی که داره به دست میاد باید تغییرات رادیکالی در ذهنیت‌مون نسبت به باکتری‌ها ایجاد کنیم. به نظرم اشتباهه که فکر کنیم از هم جدا هستند. بلکه همه‌شون با هم یک جاندار بزرگ و واحده که اعضای بدنشو در تمام بدنه حیات وارد کرده.

تو دنیایی که توش بازنده‌اند، بازی هیچ‌وقت به نفع‌شون نیست. پس باید زمین خاکی دیگه‌ای ساخت که توش هرسال و هرماه و هرهفته برنده باشند.

هیتلر دیوانه نبود، نازی‌ها هم بی‌عقل نبودند. برید شعارهای سیاسی و سخنرانی‌های سوسیالیست‌های آلمان رو مطالعه کنید. این‌ها از لحاظ نرم‌افزاری قابلیت تسخیر حداقل نیمی از جهان رو داشتند. اینکه از لحاظ سخت افزاری در ویل مصیبت افتادند یک بحث دیگه‌ست. مقایسه یک حزب تکنوکرات ترک با اعضایی که یا تاجرند یا کارچاق‌کن بقیه تجار، که هیچ بنیه نرم‌افزاری نداره و حتی در مقیاس محلی نمیتونه یک هژمونی ایدئولوژیک ایجاد کنه، با داستان‌هایی که در اروپا رخ داد، خیلی مسخره‌ست. برای جلب توجه مردم به هر بلبشویی لازم نیست به تاریخ نازیسم و فاشیسم ارجاع بدیم.

منم موافقم که نباید بیکار نشست‌. مثلا سران کرد باید خیلی سریع به دولت بشار اسد مراجعه کنند و با پس گرفتن همه ادعاهای قبلی، ازش بخوان وارد درگیری بشه. آیا حاضرند غرورشون رو بشکنند و این کار رو بکنند؟ استحصال همزمان خر و خرما حتی در زمان صلح ممکن نیست، چه برسه در جنگ.


https://t.me/HemnSeyedi/2900

حداقل در دو دهه گذشته به کرات ثابت شده افراد صرفا به خاطر زیاده‌خواهی رهبران سیاسی وارد جنگ نمیشوند، و گرنه گروه‌های کوچک محلی و خودسر ایجاد نمی‌کردند، و لزوما قدرتمند هم نیستند، و گرنه از گوشت بدن خودشان به عنوان سلاح انتحاری استفاده نمی‌کردند. کسانی که دنبال پیروزی عدالتند، باید تا قیام قیامت منتظر بنشینند. چیزی که برایش به عدد انسان‌های روی زمین تعریف وجود دارد، چیز پیروزشونده‌‌ای نیست.
اگر پشت گلوله‌ای که خطر نابودی را از انسان‌های بی‌دفاع دور می‌کند باطل قرار گرفته، من را هم در تیم باطل در نظر بگیرید.

«تحقیر، دیگری را حذف می‌کند. او یا آن‌ها را به بیرون‌ دیوارهای شهر می‌برد، که در آن نه قانونی حکمفرماست و نه شفقتی. و این‌چنین است که عمل خشونت‌بار بر سر کسانی فرود می‌آید که به بیرون خط مقدم دفاع، بیرون مرز تمدن، و بیرون حیطه ادب، و بیرون از حد نگاه رانده شده بودند. به همین جهت بود که اجداد ما حتی به قیمت جان از آبروی خود محافظت می‌کردند».

میگه داخل «شهر» به معنی محل تمرکز انسانیت، نمیشه به انسان دیگری خشونت تحمیل کرد. راهش اینه که از شهر بندازیمش بیرون، بعد اونجا میتونه طعمه گرگ‌ها شه. و تحقیر شخص همون بیرون انداختنه که تدریجی انجام میشه. مثل نادیده گرفتن اون شخص.

مشکل اینه که «شهر» از خدا تهی شده. معتقدند برای شفقت‌ورزی معطل خدا نیستیم. اما متوجه نیست که برای اینکه هیچ‌کس رو بیرون نکنی، لازمه با همه خویشاوند باشی، و این خداست که میتونه واسطه خویشاوندی باشه. متوجهم که متوجهه که جامعه مدرن یه ایرادی داره. اما دعوت به شفقت بدون تعریف اون واسطه، یک پروژه ابتره.

گفتم با هر آپدیت جدید تلگرام مأیوس‌تر میشم..
این هم آخریش.. عکس پروفایل کانال به صورت هدر بزرگ نمایش داده میشه!.. یعنی نشستن فکر کردن که چی کمه تو تلگرام، و این به ذهن‌شون رسید!

‏هفت ساله انواع و اقسام ویدئوها از خشونت عریان در سوریه که قربانی شدن هزاران نفر رو‌ مستند کرده در اینترنت در حال انتشاره، اما خبرنگاران غربی تازه الان یادشون افتاده در این کشور خشونت جریان داره و‌ تند تند ازین ویدئوها بازنشر می‌کنند. چرا؟ چون دولت آمریکا به دخالت نظامی پایان داد!

‏تشکیلات رسانه‌ای عملا بازوی پروپاگاندای جنگ‌طلب‌هاست. وقتی که ماشین جنگی ایالات متحده در حال فعالیته، خشونت جاری براشون ارزش خبری نداره، اما به محض اینکه این ماشین میزنه تو دنده خلاص (خاموش هم نیست تازه، خاموش بشه که قیامت به پا می‌کنند) یادشون میفته باید آدم‌کشی‌ها رو پوشش داد!

‏برای جنگ‌طلب‌ها، قرار داشتن «دائمی» آمریکا در جنگ و درگیری، غیرعادی و فاجعه‌آفرین نیست. حضور نداشتنش فاجعه‌ست! و البته هیچ‌کدوم فرزندان خودشون رو به جبهه‌ها نمی‌فرستند. از یکی از همین خبرنگارها که تازه متوجه فجایع سوریه شده بپرسید حاضره برادرش رو بفرسته که برای کردها بجنگه یا نه.

‏در مزدور بودن این‌ها همین بس که هر گلوله‌ای که امروز در شمال سوریه شلیک و هر خونی که ریخته میشه رو گردن ترامپ میندازن اما یادشون میره که ترکیه عضو ناتوعه، و ابتدا این وظیفه اروپاست که مانع بشه. اما فحش دادن به اروپا که خودش ضدترامپه، فحش به خودی‌ها حساب میشه و نباید انجام داد!


‏این اروپاست که باید به افکار عمومی دنیا پاسخ بده چطور یک عضو ناتو و کشوری که از شرکای تجاری مهم‌شونه، چند ساله که علنا از تروریست‌های اسلامگرا حمایت لجستیکی می‌کنه و نه قبلا و نه الان هیچ اقدامی علیه‌ش انجام ندادند و همین تحریم‌های جدید هم آمریکا شروع کرد، نه اون‌ها.


‏به طرز جالبی خود کردها هم از اروپایی‌ها انتظار اقدام ناجیانه یا حتی پاسخگویی ندارند‌. این آمریکاست که باید پاسخگوی همه کثافتکاری‌های خاورمیانه باشه. کردها اروپا رو برای مهاجرت انتخاب می‌کنند، نه به عنوان همپیمان نظامی. تسلیحات آمریکایی‌ها خوبه، ولی بیمه‌های اجتماعی اروپا، بهتره.

معمولا در مورد تظاهرات سیاسی خیلی راحت از عبارت‌هایی مثل «صدهاهزارنفر» یا «جمعیت میلیونی» استفاده می‌کنند. اما در واقعیت خیلی کمتر ازین حرف‌هاست. جمعیتی که این استادیوم (تیم تایگرز دانشگاه لوئیزیانا) تو خودش جا داده ۱۰۰ هزارنفره! از زاویه دید یک چترباز میشه بهتر فهمید صدهزار به طرز دلهره‌آوری زیاده.

مردم معمولا زیرکی و باهوش بودن رو نمی‌تونن از هم تفکیک کنند. ما خاورمیانه‌ای‌ها باهوشیم. چیزهایی به ذهن‌مون میرسه و بر زبان‌مان جاریه که خود ابلیس سوپرایز میشه. اما زیرک نیستیم.
ما می‌خوایم دندونامون تیز باشه، اما با همون دندون‌های تیز از تشنگی تلف میشیم. از میلیون‌ها سال پیش، دندان‌تیزهای زیادی منقرض شدند، اما سوسک‌ها و مورچه‌ها باقی موندند.

قبل از دموکراسی، باید یاد بگیریم ازین «لوپ تباه» خارج بشیم.

پلیس ضدشورش اسپانیا طوری با باتوم به تظاهرکنندگان کاتالونیا (که به احکام سنگین حبس رهبران تجزیه معترضند) ضربه‌های متعدد وارد می‌کنه که انگار هدف فقط متفرق کردن‌شون نیست، تنبیه‌شون هم هست. انسان مدرن غلط کرده که بخواد کمی محلی‌تر زندگی کنه. انسان مدرن محکومه به «شهروند جهان» بودن‌!
این به خیابان ریختن‌ها با شلوغی‌های هنگ‌کنگ، سرانجام متفاوتی ندارند، هرچند که در دو شرایط کاملا مجزا هستند (که در یکی سمت سرکوبگر مجاز به استفاده از هر روشی هست، و در دیگری دولت جز حبس ابزار دیگه‌ای در اختیار نداره)، و اون سرانجام مشترک اینه که به هیچ‌جا نمیرسند. دولت‌ها بسیار غول‌پیکرتر و نافذتر و مسلط‌تر ازین هستند که با تسخیر خیابان‌ها بشه چیزی رو بشون تحمیل کرد. دولت، بقدری بزرگ و صاحب همه‌چیزه، که دیگه از دموکراسی هم کار زیادی برنمیاد. و این خودکرده‌ایه که تدبیری براش موجود نیست. از همین کاتالان‌ها بپرسید وظیفه دولت چیست؟ چه چیزهایی باید رایگان باشد؟ یک طومار براتون می‌نویسند. دولت‌خواهی و دولت‌پسندی، دولت رو تغذیه کرد. به بچه هیولا هرروز غذا بدی، بالاخره به هیولای بالغ تبدیل میشه و خودت رو میخوره.