اگه اهل تکنو نیستید نشنیده بگیرید:

#لبخند_شبانه

- قاعده دراماتیک این شو تلویزیونی که توش داریم زندگی می‌کنیم می‌طلبه اونی که درباره مکالمه ترامپ با رییس جمهور اوکراین افشاگری کرد جان بولتون باشه

- باید تیفانی ترامپ باشه، از سیزن ۱ به اینور دیگه ندیدیمش

وقتی دولت زیادی بزرگ میشه و به بروکرات‌ها و قانونگذارها زیادی اختیار میدی، همین میشه. مملکت هزارتا کار روی زمین مونده داره، به جای پرداختن به مسائل مردم تمام وقت و انرژی خودشون و مردم و مبلغ زیادی از بودجه مالیات‌دهندگان رو دارن صرف یک لجبازی سیاسی می‌کنند، فقط از حرص اینکه نتونستن مانع برنده شدن یه بساز بفروش تو انتخابات بشن! و احمق‌ها فکر می‌کنند اینجوری میتونن خودشون رو به اون نیمه جمعیت آمریکا که ازشون خسته شدن تحمیل کنند (طوریه که آدم احساس می‌کنه عمد دارند که احمق باشند. حذف غیردموکراتیک ترامپ باعث میشه هیچوقت هیچ‌کس باور نکنه که کسی می‌تونست تو انتخابات ازش ببره). وضعیت خجالت‌آوری که امروز در سیاست آمریکا شاهدید هیچ چیز نیست جز کثافتی که از متورم شدن دولت، که همه‌چیز را به لجن می‌کشد، حاصل میشه. این طاعونیه که قدرتمندترین کشورها رو هم میتونه فلج کنه. حالا چطور در ایران که به مراتب ضعیف‌تره، عده‌ای خواهان بزرگ‌تر و مسلط‌تر شدن دولت هستند، واقعا جای تعجب و شگفتی داره. چطور به کسانی اجازه دادیم برای آینده بچه‌های این مملکت تصمیم بگیرند وقتی دغدغه‌شون در مجلس اینه که در فلان روز برای وفات امام یازدهم عزا بگیریم یا برای امامت دوازدهم جشن بگیریم؟ چطور عده‌ای میخوان دایره اختیارات این‌ها بیشتر هم بشه بعدا؟ بهتر نبود هنوز شاهی داشتیم که می‌تونست مجلس رو منحل کنه؟

#لبخند_شبانه
صحبت از دولت بزرگ و فشل شد. یادتونه دولت اوباما پول مردم رو در اوج بحران اقتصادی ازشون گرفت (در واقع «دزدید» درست‌تره) و داد به جنرال‌موتورز تا از ورشکستگی نجات پیدا کنه؟ حالا همون جنرال‌موتورز داره تولیداتش رو منتقل می‌کنه به چین! من نمی‌دونم دیگه باید چطور می‌بود که بشه گفت به مالیات‌دهنده آمریکایی دهن‌کجی شد. اما چرا؟ میگن به ازای هر کارگر، ساعتی ۶۳ دلار باید هزینه کنه! و مدیونید اگه فکر کنید اتحادیه‌های کارگری نقشی تو بالابردن این هزینه داشتن.
همزمان تویوتا و مزدا، دارند این کارخانه مشترک رو تو آلاباما میسازن‌ تا از سال ۲۰۲۱ به بعد خودروهای شاسی‌بلند این دو برند رو تولید کنه. جالبه که خط مجزا نداره، یعنی تو همون خطی که ماشین تویوتا ساخته میشه، ماشین مزدا هم ساخته میشه! تصور کنید چقدر نفع داشته که تویوتا حاضر شده روی اعتبار برند خودش ریسک کنه و با برندی مشترک بسازه که اصلا در کیفیت قطعات و مونتاژ در قد و قواره تویوتا نیست‌. ولی مهم اینه: برند ژاپنی، آمریکایی‌تر از برند آمریکایی شده! اونی که پول تزریق کردن بش، رفت برای چینی‌ها شغل ساخت، و ژاپنی‌ها اومدن بی‌منت برای آمریکایی‌ها شغل ساختند!

کمی آب‌طلا لازم دارم:

«بذارید یه راز کوچولویی رو بتون بگم. کنار گذاشتن برق هسته‌ای دقیقا بتون میگه که اغلب کسانی که درباره تغییرات اقلیم داد و بیداد می‌کنند، به عواقبی که میگن در انتظارمونه باور ندارند. در حال غرق شدن نیستی اگه داری درباره نوع و رنگ جلیقه نجات چونه میزنی».

استمرارطلب‌هایی که همواره هدف فحاشی به حق ما هستند، حتی تو همون استمرارخواهی هم محدود به شعارند. اگه کسی واقعا در پی القای این ذهنیت به مردمه که «همه‌چی خوبه و باید همینجوری بمونه» قاعدتا باید یک افعالی هم در این راه انجام بده. اما انجام نمیدن، فقط حرفش رو می‌زنند.
مادرم تو قصابی تا روی صندلی نشست با دو تا مشتری دیگه گرم گرفت (همه نوع ژن سالم و ناسالم از والدین بزرگوار به من رسید غیر ازین ژن «میل دائمی به صحبت». غریبه‌هایی که من کنارشون می‌نشینم گاهی زانو می‌زنند و التماس کنان میگن خواهش می‌کنم بام یک کلمه حرف بزن!). معلوم شد گوشت رو برای مهمانان‌شون میخوان، چون خودشون گیاهخوارند! ازونجایی که این سوسول‌بازی‌ها در قاموس محله ما نمی‌گنجه مادرم نمی‌دونست دقیقا باید چی بگه در جواب، و نهایتا یه جوری گفت «آها» که از جیم‌ کری برمی‌اومد. بعد که ازشون درباره آشپزی بدون گوشت پرسید چیز زیادی دستگیرش نشد، ولی چیزی که دستگیر من شد این بود که بنده‌های خدا ندانسته در حال تجربه سبک راهبه‌طوری از غذا خوردن هستند و فکر می‌کنند اوکیه!

اگه من یک استمرارطلب بودم، ازونجایی که آشپزی ایرانی بدون گوشت غیر از آش هیچ چیز دیگه‌ای برای ارائه نداره، یک کمپین کشوری راه مینداختم برای آموزش پخت غذاهای متنوع صرفا گیاهی، که شبیه غذای روزانه‌ای که سازمان زندان‌ها تهیه می‌کنه نباشند. به جای تو خونه نشستن و توعیت کردن که گوشت نخوردن خیلی هم خوبه اتفاقا و سقوط اقتصادی توفیق اجباری ایجاد کرد تا کمتر دچار بیمارهای قلبی عروقی بشید! با اکیپی از آشپزها می‌رفتم در مناطق فقیرنشین شهرها و چادر می‌زدم و در جشنواره‌های هفتگی، به مردم راه درست گیاهخواری رو آموزش می‌دادم. مطمئنم سپاه هم بودجه‌ش رو تأمین می‌کرد.

مایک پنس، معاون فعلی رییس‌جمهور، زمانی که نماینده ایالت ایندیانا بود یه روز اومد تو مجلس و تولد گارفیلد رو تبریک گفت، و خلاصه‌ای از تاریخش رو در یک سخنرانی تشریح کرد. چون گارفیلد در ایندیانا بوجود اومد (ناشران شرق و غرب آمریکا از خالقش حمایت نکرده بودند).

اگه ترامپ به هر دلیلی از سمتش برکنار بشه، این آقا میشه رییس‌جمهور آمریکا

این روزها خیلی‌ها دارند درباره ارزهای دیجیتال شرط می‌بندند. زمان ثابت خواهد کرد که پذیرش بازار اونجوری که همه فکر می‌کنند (خوشبینانه یا بدبینانه) پیش نخواهد رفت. درست ۴۵ سال پیش بارکلیز یک ارز مصنوعی ساخته بود که ارزشش از جمع پنج ارز دلار، پوند انگلستان، مارک آلمان، فرانک فرانسه، و فرانک سوئیس بدست می‌اومد، و سهم تأثیرگذاری هر کدوم در ارزشش، مساوی و معادل ۲۰ درصد بود. مدیران بارکلیز می‌گفتند شرکت‌های زیادی ازین ارز استقبال خواهند کرد!

امروز چنان از صحنه روزگار محو شده که حتی با سرچ در گوگل هم به سختی میشه اطلاعاتی درباره‌ش کسب کرد.

وقتی ترندهای اجتماعی غربی صرفا ترجمه میشه و میاد اینطرف، بک‌گراندش به مردم ارائه نمیشه. وقتی یک محقق غربی میگه گوشت کم بخورید براتون خطرناکه، مخاطب ایرانی فکر می‌کنه این حرف رو داره به اون هم میزنه، ولی اینطور نیست.
در فنلاند، بعد از چندین دهه که مصرف گوشت همینطور بالاتر می‌رفت، برای اولین بار در سال ۲۰۱۹ مقدارش کمی کاهش پیدا کرده، که به خاطر افزایش آگاهی عمومی درباره بیماری‌های قلبی عروقی و مزایای غذاهای گیاهیه (۷۰ درصد جمعیت شاغل این کشور مقداری اضافه وزن دارند). اما باید اول دید مصرفشون چقدر بوده‌. در سال ۱۹۷۰ سرانه مصرف‌شون ۵۰ کیلو بوده، که تا سال ۲۰۱۸ رسیده به ۸۱ کیلو!! یعنی متوسط ۲۲۰ گرم در روز! میشه هرنفر، هرماه ۶ کیلو و نیم! چند درصد ایرانی‌ها این مقدار گوشت می‌خورند که بعد بخوان به نصایح محقق غربی عمل کنند؟

اگه بیابان‌های ایران چنان به پیشروی خودشون سرعت بدهند که مملکت به یک برهوت کامل هم تبدیل بشه، رسانه فارسی‌زبان میاد میگه «رشد بوته‌های خار در ایران رکورد زد». چطور در کشوری که عملا همه‌چیز خوابیده، رشد شاخص بورس میتونه محلی از اعراب داشته باشه؟ برای شارلاتان‌هایی که پشت کیبورد نشستن، داره. چون موظفند معادلی ژورنالیستی از اراجیف ائمه جمعه رو به خورد خواننده بدن‌. مثل جنتی که دیروز می‌گفت «اگر تولید رونق بگیرد تحریم‌ها بی‌اثر خواهد شد». چجوری آخه دیوانه؟
و البته وضعیت ونزوئلا هیچ‌ربطی به وضع ایران نداره، اما در کنار هم قرارشون میده تا بگه «هرکی رو آمریکا تحریم کرد وضعش بهتر شد.. هرکی!».

چه مشمئزکننده و همزمان ترحم‌برانگیز.

نه تخصص دارم نه خبر دارم چه خبره تو اون حموم زنونه. اما چند روز پیش یه چیزی خوندم از یه مسافر که خندم انداخت.. رفته بود یکی از شهرهای کمتر شناخته شده چین. می‌گفت بعضی جاها میدیدی چندتا مسافر غربی جمع شدن که برن سمت یک دهکده، ولی سمت اون یکی دهکده که اونم میتونه جذاب باشه هیچ آدم غربی پیدا نمی‌کردی. ما رفتیم اون دهکده‌ای که کسی نمی‌رفت تا مثلا بریم یه جای بکر! بعد فهمیدیم «باید به بازار اعتماد کرد». اینکه بقیه نمی‌اومدن اینطرف دلیل داشته، آدم انقدر به مشکل میخوره که پشیمون میشه! یعنی فکر می‌کرد اونا سوسولند که پاشونو اونجا نمیذارن، نگو سوسول نیستن، قبلا تست شده و فهمیدن ارزش دردسرش رو نداره.
این حکایت بازار بورس ما هم هست. فرض کنید هیچ تحریمی وجود نداشت، سرمایه‌گذاران خارجی حاضر میشدن بیان تو این سیستم کار کنند؟ مثل اون دهکده پرت، یه دلایلی هست که همچنان پرته. به اعتماد نکردن دنیا به ایران، اعتماد کنید.

یک اتفاق نادر افتاده.. از دهان یک بازیگر هالیودد حرف حساب بیرون زده! این اتفاق هر ۱۲۸ سال یکبار رخ میده، باید نماز آیات بخونیم!

خواکین فنیکس، بازیگر فیلم جوکر، که لیبرال‌ها انتقاد داشتند که فیلم داره انتقام‌جویی از جامعه توسط یک سفیدپوست رو توجیه می‌کنه و میتونه مروج خشونت باشه، گفته «فکر نمی‌کنم این وظیفه فیلم‌ساز باشه که به مخاطب درس اخلاق بده».

قرن بیست و یکمه و هنوز معلوم نیست کِی قراره از کلاسیک‌ترین نوع هنرستیزی با عنوان «بدآموزی دارد»، خلاص بشیم. ولی این اظهارات یک قدم در مسیر درسته. البته دل من با این بازیگرها صاف نخواهد شد به خاطر نفرت‌شون از ترامپ، ولی ترمیم به موقعی بود قبل از دیدن فیلم. حالا دیگه این فیلم رو «باید» دید.

یه چیزی هم من به نصایح امیر طاهری اضافه کنم:

به عنوان هر نوع اپوزیسیونی، به عنوان هر نوع اندیشمندی، تهران رو از محاسبات خودتون خارج کنید. تهران عامل خطای دید شماست. مردم حاشیه‌نشین رو دریابید، که کلاس اجتماعی خاصی پدید آوردن در ایران که اطلاعات رسمی کمی درباره‌ش وجود داره و در تحلیل‌ها جایی پیدا نمی‌کنه. این‌ها آدم‌هایی هستند که انقدر زیادند که در آینده ایران نقش مهمی خواهند داشت و بدون حل کردن معضلات‌شون نمیشه هیچ افق روشنی متصور بود. گاهی که از دل این محله‌ها رد میشم می‌پرسم جدا قراره چیکار کنیم با این‌ها؟ آدم‌هایی که زیادند اما به هیچ شکلی توسط هیچ کسی نمایندگی نمیشن. یا به هیچ‌چیز پایبند نیستند، یا میخوان پایبند باشند اما چیزی براشون انقدر ارزشمند نیست که مایل باشند پایبندش باشند. آدم‌هایی با روابط اجتماعی خاصی که در صفحه رادار هیچ نهاد مطالعاتی نیست‌. جزیره‌هایی که هیچ‌کس نمی‌دونه دقیقا توشون چه خبره، و چه پتانسیلی داره برای اتفاقاتی که ممکنه در آینده بیفته. چیزی رو که هیچ‌چی ازش ندونی، هم شرارت بالقوه‌ش و هم قابلیت بالقوه‌ش برات سوپرایزکننده خواهد شد. محیطی که فقر مثل ریشه درخت چندساله دورش پیچیده و دیگه خودش دیده نمیشه و فقط ریشه‌ها دیده میشن. محیطی که پسرها مهارت ندارند، فقط «بچه‌زرنگ» بار میان. دخترهایی که آزادی‌های یواشکی بیشتری دارند نسبت به دختران شهر، اما استقلال کمتری دارند. آدم‌هایی که در هیچ امر اجتماعی مشارکت ندارند‌، و نمیخوان داشته باشند. هرکس برای آینده ایران برنامه و آرزویی داره، قبل از طرح سیاسی، باید یک پلن اقتصادی ارائه کنه، تا تکلیف معلوم شه که قراره با این جمعیت رها شده چه کنیم.


https://t.me/mamlekate/43741

در حالی که مردم ایران از پس یک سفر کوتاه داخل کشوری هم برنمیان، هزینه مسافرت در دنیا به اندازه‌ای پایین اومده که دیگه توریسم مختص کشورهای توسعه‌یافته نیست و طبقات متوسط کشورهای متوسط و حتی جوان‌هایی که پس‌انداز چندانی ندارند هم میتونن دنیا رو بگردن. در این مورد میگه ۷ روز رفته بالی، فقط ۱۳۰۰ دلار! حتی غذا رو هم شامل میشده!

زیندَه باد سرمایه‌داری.
مرده باد اونی که ایران رو به این روز انداخت.

هر دم ازین باغ بری می‌رسد. چای‌های کیسه‌ای که در کیسه‌شون به جای کاغذ خالص از پلاستیک استفاده شده، وقتی در آب جوش قرار می گیره، حدود ۱۲ میلیارد ذره پلاستیک وارد چای شما می‌کنه، و حدود ۳ میلیارد که در حد نانو هستند!
در اروپا میشه یقه سازنده رو گرفت، ولی تو ایران بعید می‌دونم بشه مطمئن شد کیسه استفاده شد پلاستیک نداره‌. عملا داریم پلاستیک می‌خوریم.
نانوپلاستیک‌ها و میکروپلاستیک‌ها اخیرا تیتر رسانه‌ها شدند، چون یک محقق حتی اون‌های رو از توی برفی که روی کوه نشسته بود هم پیدا کرد! یعنی هم باد، هم فاضلاب، و هم سیکل باران و برف، ذرات پلاستیک رو داره همه‌جا میبره. در آزمایشی که در لابراتور شرکت پروکتل اند گمبل انجام دادند، معلوم شد برنامه شستشوی Delicate ماشین لباسشویی‌ها که آب بیشتری مصرف می‌کنه، بیشترین مقدار ذرات پلاستیک رو از لباس‌های نایلونی جدا و وارد فاضلاب می‌کنه. تصفیه فاضلاب این ذرات رو جدا نمی‌کنه، و لذا میرن تو منابع آب سطحی و زیرسطحی! البته برای صنایع پوشاک خوب شد، شعار تجاری بعدی‌شون اینه: «از الیاف پارچه‌های ما، ذرات پلاستیک جدا نمیشود».

این دیگر چه استدلالیست؟ جلوگیری از گرمایش زمین، راه حل فنی سیاسی و اقتصادی ندارد، پس راه حلش هوچی‌گری است؟ یعنی هوچی‌گری و سانتی‌مانتالیزم از دل اقتصاد چیزی در می‌آورد که علم اقتصاد نفهمیده و از دل فیزیک چیزی در می‌آورد که فیزیکدانان نفهمیدند و از دل سیاست چیزی در می‌آورد که از صد و اندی دموکراسی مستقیم و غیرمستقیم موجود در کشورها درنیامده؟ حتی جمهوری‌اسلامی هم می‌فهمید که با حسین فهمیده‌ها نمیشود به اهداف نظامی رسید، موشک ساخت و جنگجوی نیابتی خرید! چون واقعیت را نمی‌شود دور زد. از انقلابیون ۵۷ که ته احساسات را درآوردند که نمی‌توانید جلو بزنید.

کسانی که بچه‌ها را می‌فرستند جلو، یعنی از قبل باخته‌اند. یا جلوی تانک، یا جلوی دوربین.

https://t.me/nasserkaramii/1628

بر ما واضحه که تشکیلات اطلاعاتی نظام مثل آبکش سوراخه. اگه اسرارشون به دست ما مردم نرسه، به راحتی به دست دستگاه‌های اطلاعاتی خارجی میرسه. شاهد بارزش هم کشفیات روزانه! اسراییل از تأسیسات و تحرکات زیرزمینی و روزمینی حکومته. و البته از سیستمی که هیئتی اداره میشه انتظار بیشتری نمیشه داشت. اما بی‌کفایتی و ناکارآمدی یک وضعیت پیشرونده کند و تدریجیه. اینطور نیست که در و پیکر به طور ناگهانی باز بشه. فیلم‌هایی که از سکس مسئولان درز داده میشه، یک نوع پخش و پلا کردن سهوی اطلاعات نیست. هرچند که گویا با یک هرج و مرج سازمانی مواجهیم، اما آشوبی که بدونن تهدیدکننده‌ست، به هر نحوی کنترلش می‌کنند. اگه کنترل نمیشه، یعنی سهوی نیست. شخصیت‌هایی که در رقابت قدرت قرار دارند، یا قراره در رقابت قرار بگیرند، می‌دونند که محتویاتی مشابه از خودشون هم وجود داره، بنابراین برای اینکه خودشون رو از قبل بیمه کنند، لازمه حساسیت جامعه نسبت به بی‌بند و باری جنسی مسئولان پایین بیاد‌. وقتی تعداد و تکرار از یک حدی بیشتر شد، به هر افشای جدیدی کمتر اهمیت خواهیم داد، حتی اگه سطح مسئولیت فرد لو رفته چند پله بالاتر باشه.

سال‌ها پیش امام جماعت یکی از مساجد بزرگ کرج مرتکب تجاوز شد. به مردم گفتند محراب رو غسل دادیم! یعنی دیگه لازم نیست عصبانی باشید ازینکه پشت کسی نماز می‌خوندید که منحرف بود. اما اگه امروز دوباره اتفاق مشابهی بیفته، اطمینان دارم لازم نیست درباره وضعیت بهداشتی محراب اطلاع‌رسانی کنند.

«جهت سنجش عمق فاجعه: بالاترین نرخ مالیات بر سرمایه که سراغ دارم (البته غیر از رژیم‌های کمونیستی که اموال مردم رو مصادره می‌کردن) در کلمبیا بود در سال ۲۰۱۰. اونم جهت بازسازی ویرانه‌ای که از چندین دهه جرم سازمان‌یافته و فساد و فرار مالیاتی به جا مونده بود. چقدر بود نرخش؟ ۶ درصد! اونم فقط یک سال (اونم با قسط‌بندی پنج ساله!) برنی سندرز میگه چقدر؟ ۸ درصد، دائمی!».

نکته زیباتر اینجاست که این مالیات برای کم کردن فاصله طبقاتی اعمال میشه‌. اما همیشه معافیت‌هایی وجود داره. طبقه ۱ درصدی یا ۱۰ درصدی، سرمایه‌ها رو تبدیل می‌کنند به چیزی که معافه، ولی طبقه متوسط به اندازه اون‌ها قدرت تبدیل ندارند. تقریبا در بیشتر کشورها، مالیات سرمایه رو که قرار بوده سوپر پولدارها بدن، عملا متوسط‌هایی که یکم پس‌انداز دارن دادن. حتی اگه به این امید به یه کمونیست رأی بدی که پولدارها تیغ زده بشن، تضمینی نیست که زده بشن. ولی تضمین هست که خودت نقره داغ بشی‌.

ایران که عملا خودش رو باخته در برابر ترکیه، اعراب هم، از شورای خلیج فارس گرفته تا کشورهای عربی دور از خلیج، با وجود قدرت جمعی بالایی که دارند، فقط به حرافی و جنگ لفظی بسنده کردن. این همه بی‌عملی در برابر یک نیروی مخرب، فقط از خاورمیانه‌ای برمیاد که در همه‌چیز فشل و ناقصه. اما چطور میشه از خاورمیانه توقع زیادی داشت وقتی حتی غرب در برابرش استراتژی درستی نداره؟ یک کلمه در رسانه‌های اروپایی و آمریکایی می‌شنوید که بگن در حالی که همه خارجی‌ها کشیدن کنار، ترکیه همچنان اسپانسر تروریسم اسلامی در سوریه‌ست؟

ترک‌ها به شکل تاریخی در شمارش مشکل داشتن. هم در شمردن خودشون، هم در شمردن دیگران.