در عصر اینترنت، تقریبا هیچ اطلاعاتی پاک شدنی نیست. اما برخی اطلاعات دست میزبان قابل اعتمادی نیست، مثل نهادهای دولتی!
کانادا اطلاعات هواشناسی ۱۰۰ سال (بین اواسط قرن نوزده تا اواسط قرن بیستم) رو ریخت دور!.. البته عبارت ریخت دور، دقیق نیست. به دلیل اینکه این اطلاعات رو قابل اعتنا نمی‌دونند، از مدل‌ها حذفشون کردند. یعنی هر مدل کامپیوتری رو ازین به بعد اجرا کنند، از اطلاعات ۱۹۵۰ به این طرف استفاده خواهد کرد، نه قبلش. مشکل اینه که چیزی رو که نخوان استفاده کنند، الزامی ندارند برای نگهداریش. بنابراین نمیشه گفت دور ریختند، ولی میشه گفت اگر دور بریزند، چیزی مانع‌شون نیست!

حالا چرا میگن قابل اعتنا نیست؟ چون منظم نبوده، و دقیق نبوده. اما یه چیز دیگه هم هست: نشون میداده قبلا دما بالاتر بوده! اگر اون دیتا رو استفاده کنند، دیگه نمیشه گفت دماهایی که این روزها از ایستگاه‌ها بدست میاد رکورد گرما رو میزنند! گرفتید؟ 😉

می‌دونم که پای منبری نیستید، و می‌دونم که حتی تحمل سخنان کش‌دار آخوندها در مورد امورات خارج از حیطه دین هم خسته‌کننده و دشواره، چه برسه به اینکه درباره گرفتاری‌های صنف خودشون صحبت کنند، اما توصیه می‌کنم به این یکی گوش کنید اگه ۵۰ دقیقه وقت خالی پیدا کردید. اون‌ها دارند نوشته‌های ما رو می‌خونند، تا بدونند چطور باید جلوی ما رو بگیرند، ما هم باید حرف‌هاشون رو بشنویم تا بدونیم چطور باید جلوشون رو بگیریم.

چندتا کامنت درباره‌ش می‌نویسم بعدا.



https://t.me/feghahat/6683

شما هم ازین که روحانیت شیعه ازینکه نجاست «خلافت شیعه» بش چسبیده خسته شده و دنبال راه حله به وجد اومدید یا فقط من خرکیفم؟ بگید این یک لذت مشترکه، چون از خوشگذرانی تنهایی خوشم نمیاد.

صحبت‌های حاج‌آقا رو میشه در سه عنوان خلاصه کرد:
۱- تقدس لباس‌مان را خودمان زاییدیم (ریشه در اسلام ندارد)، پس باید مختار باشیم خودمان هم بمیرانیمش!
۲- لباس ما کاربردی و پرکتیکال نیست. اما لباس سکولار، هست. عیبی ندارد لباس روحانی، سکولاریزه شود.
۳- این لباس سکولار باید ما رو از شر صنف ما خلاص کند، بدون اینکه ما را از مزایای صنف‌مان محروم کند.

در مورد بند اول، این سوال بوجود میاد که چرا این سکولاریزه‌سازی باید در لباس متوقف شه؟ مهم نیست منبع قداست کجاست. اگه مجازیم نمادهای مقدس رو «به اقتضای زمانه» کنار بذاریم، چرا بقیه مفاهیم قدسی رو نذاریم بالای طاقچه؟ مثلا «رسالت»، که‌ نسخه تنزل‌یافته‌ش شد «تبلیغ» که شغل این آقایونه. من میگم زمانه دیگه پذیرای مفهوم «دعوت» که در اسلام آمده، نیست. ایشون خیلی تأکید داره که بزرگان تحقیق کنند بعد حرفش رو بررسی کنند. منم همین نظر رو دارم. تحقیق کنید درباره دنیای امروز بعد ببینید دیگه اینکه مردم رو به یک امر قدسی دعوت کنیم، معنی داره یا نداره. غرض اینکه اگه این نخ رو بگیریم بکشیم، فرش زیر پای آقایون هم از هم وا میشه. آمادگیشو دارند؟

در مورد بند دوم، مثال‌های فراوانی زد که با این لباس نمیشه زندگی کرد، و این «نشدن» دلیل است بر نامعقول بودن استفاده ازش، از جمله اینکه در نماز خیس عرق میشه، و نمیشه باش میوه‌فروشی کرد و نمیشه باش رفت ساحل! من یه لباس دیگه رو به یاد حاج‌آقا میارم که اونهم همین محدودیت‌ها رو داره، و بلکه بسیار آزاردهنده‌تره، و ایشون و بقیه هم‌کسوتان اصرار عجیبی دارند به استفاده ازش: حجاب زن مسلمان! ایشون در گرما عمامه هشت متری به سر داشتن رو تجربه کرده، اما آیا میدونه در گرما تمام بدن رو با پارچه‌های مشکی پوشاندن چه حسی داره؟ زن مسلمان، با حجاب اسلامی هم نمیتونه بسیاری از کارهای متداول «زمانه» رو انجام بده. اگه قراره پرکتیکالیتی رو معیار قرار بدیم، حجاب اسلامی باید از خیلی وقت پیش همون مسیری رو می‌رفت که حجاب در مسیحیت رفت. آیا حاضره زنان رو در این مسیر همراهی و همیاری کنه؟ فعلا که حاضر نیست، چون به لباس زنی که حجاب «کاملا اسلامی» نداره میگه «وضع بد».

در مورد بند سوم، تقاضای لباسی رو داره که به اندازه لباس فعلی محدودکننده و متمایزکننده نباشه اما فرم و اتیکتی داشته باشه که مردم بتوانند آخوند رو از بقیه تشخیص بدن. تناقض عجیبی که حتی مجری دکوری برنامه هم متوجهش میشه و ازش میپرسه اما جواب درستی ازش نمی‌شنویم.‌ و اتفاقا جوابش برملا می‌کنه که شخصا چقدر گرفتار دوگانگی شر و نفع این صنفه. درخواست داره به این مسائل «با دقت» بپردازیم. منم با دقت به مثال‌هایی که میزنه توجه می‌کنم. ازینکه مردم در خیابان بتوانند به راحتی تشخیص دهند که در یک تقابل فرضی (که البته واقعیه) بین حکومت و مردم، فلانی کدام طرف می‌ایستد، ناراحته! میخواد معلوم نباشه که حکومت رو به ما ترجیح خواهد داد. میخواد طرف ما نباشه، اما ندانسته باش مهربان باشیم! ازینکه معلوم شود چقدر کم هستند آخوند شرکت‌کننده در نماز جمعه به واسطه عمامه‌های تابلوشون، ناراحته. لباسی میخواد که از دو سه متری بشه تشخیص داد فلانی آخونده، اما از دور نشه شمردشون! در حالی که همزمان معتقده شرکت در نماز جمعه مستحب نیست، واجبه!.. دقت دارید؟ ازینکه شرکت در نماز جمعه‌ای که کارگران بش پشت می‌کنند رو واجب بدونه خجالت نمی‌کشه، ازینکه معلوم شود خود حضرات چقدر به چیزهایی که برای عوام واجب کرده‌اند بی‌اعتنا هستند، خجالت می‌کشه. در واقع لب کلام اینه: ما لباسی می‌خواهیم که ما را از حکومت، که حافظ منافع ماست، جدا نکند، اما از شری که حکومت مجری آن است در امان نگه دارد!


به حاج آقا بگید ما «متربی» های شما نیستیم. این ماییم که تربیت‌تون خواهیم کرد. گاماس گاماس.

«یک نظریه مارکسیستی هست که میگه زمان کمونیسم وقتی فرا می‌رسه که نرخ بهره به صفر میرسه، چون بهره صفر نشانه‌ایست ازینکه سرمایه‌داران دیگه ایده‌ای ندارن که با پولشون چه کار کنند. اگه فرصت سرمایه‌گذاری خوبی باقی نمونده باشه، که اساسا به همین دلیل بهره صفر شده، تنها گزینه‌ای که در اون زمان باقی میمونه، بازتوزیع سرمایه‌ست! این به این معنی نیست که بهره صفر ما رو به سوسیالیسم می‌کشونه، اما به نظرم نرخ‌هایی که الان وجود داره هشداردهنده‌ست».

عزیز دلمون، Peter Thiel

اگه «جهانی‌سازی» رو باور داشته باشیم، باید اینو هم قبول داشته باشیم که طرز کار گلوبالیسم اینه که کشورهای کمتر توسعه یافته باید تقرب پیدا کنند به سمت کشورهای پیشرفته‌تر. سریعتر رشد کنند و خودشون رو به بقیه برسونند. در نتیجه شما در سرمایه‌گذاری در اون‌ها بیشتر سود خواهی کرد، که یعنی سرمایه باید از کشور ثروتمند سرازیر بشه به کشور فقیرتر. این مسیری بود که سرمایه حول سال ۱۹۱۰ طی کرد، وقتی که انگلیس اندازه ۴ درصد تولید ناخالص، سرمایه مازاد داشت و اون رو در اوراق آرژانتین و خطوط ریلی روسیه و ازین قبیل سرمایه‌گذاری کرد. البته در سال ۱۹۱۴ (که جرقه جنگ جهانی اول زده شد) گلوبالیسم با فرجام جالبی مواجه نشد، اما حداقل اون جریان سرمایه معقول بود‌. اما الان در وضعیت دیوانه‌واری هستیم که مسیر سرمایه غلطه. ملت چین قاعدتا نباید پول‌شون رو در اوراق بهره پایین آمریکا و بهره منفی اروپا پس‌انداز کنند، باید در خود چین سرمایه‌گذاری کنند که سود بیشتری میده».

Peter Thiel

پیتر تیل، یک میلیاردر دره سیلیکونیه، اما بینشش به دنیا از اهالی آکادمیک که پول می‌گیرند تا فکر کنند، پخته‌تره. بله آقای تیل، در دنیای دیوانه‌واری هستیم، که شمایی که قاعدتا انتظار میره هیچی جز پول نشناسی، خیلی چیزهای دیگه رو خیلی بهتر از بقیه میشناسی.

«شما می‌توانید خرد را از تمایلات نفسانی تمیز بدهید. مردم قرون وسطی به ضعفی که خواهش‌ها ایجاد می‌کنند و قدرتی که خرد ایجاد می‌کند باور داشتند. مردم دوران مدرن، به قدرت میل نفسانی ایمان دارند، و به ضعف خرد!».

Peter Thiel

«عطشی که ما به هوش مصنوعی داریم بر پایه این جمع‌بندی استوار شده است که انسان‌ها قرار نیست فکر کنند! ما می‌خواهیم ماشین‌ها کار فکر کردن را انجام دهند، که به این علت است که داریم در دنیایی زندگی می‌کنیم که افراد دیگر از هیچ نوع سازمان خردورزی برخوردار نیستند. ما دیگر به عقلانیت خود اعتماد نداریم».

Peter Thiel

«در چهل پنجاه سال گذشته، یک انتقال رخ داده است از برون‌بودگی، که امورات را در دنیای واقعی دنبال می‌کرد، به دنیای درون، که میشود گفت خودش را در انتقال‌مان از سیاست‌پردازی به سرگرمی‌پردازی، نشان داده (یوگا، مراقبه، بازی‌های ویدئویی..)».

Peter Thiel

«همواره ناچاریم که به خرد، به ذهن، به عقلانیت، به عنوان ارزش‌های اصلی خود، بازگردیم. راه‌هایی رفته‌ایم که ما را از این‌ها خیلی دور کرده است. در عین حال، خزیدن به دنیای درون، راه حل آن نیست. باید در دنیای بیرون هم دست به عمل بزنیم. نه با عقب‌نشینی‌های یوگایی و مراقبه‌ای و روانی. راه پیش روی ما استفاده از علم و تکنولوژی است که برای قرن‌ها قوه محرک جوامع بود، اما امروزه دچار مسائلی است که مردم دیگر نسبت به بخش بزرگی از آن احساس مثبتی ندارند».

Peter Thiel

داره میگه اگه ورزش کردی و بد انجام دادی و زانوت آب آورد، نباید بگی ورزش به جای اینکه سالمم کنه ناقصم کرد پس همون عدم تحرک بهتره! همون ورزش و تحرکی که همواره انسان‌ها رو سالم نگه داشته، امروز هم تنها راه سالم ماندنته. اینکه امروز نگاه بدی بش پیدا کنی، تغییری در این واقعیت ایجاد نمی‌کنه. اینکه علم و تکنولوژی دلت رو زده، راهش این نیست که به یه سری موهومات توسل کنی و همه‌چی رو رها کنی. تنها راهت اینه که همین علم و تکنولوژی و خرد محاسبه‌گر رو دنبال کنی.. همینایی که دلت رو زدن، همینایی که اعتمادت رو خدشه‌دار کردن، همینایی که جنبه‌های زشت‌شون رو بت نشون دادن. چون چاره دیگه‌ای نداری، چون دارایی دیگه‌ای نداری. همین‌ها ما رو تا اینجا آوردن، ازین به بعدش هم همینا ما رو جلو میبرن.

«از ۱۹۸۹ تا ۲۰۱۷ اهالی مغرب زمین، چیزی که از اتفاقاتی که در ۱۹۸۹ افتاد (آغاز فروپاشی شوروی) فهمیدند این بود که در شرق هم همین اتفاقات خواهد افتاد، و چیزی که چین از آن اتفاقات فهمید این بود که «نه قرار نیست اینجا اینجوری بشه، چون ما از گذشته درس می‌گیریم». برداشت‌های کاملا متفاوت از دقیقا یک سری اتفاقات واحد.
همان موقع هم محتمل به نظر می‌رسید که در شرق رخ نخواهد داد چون چین بهرحال جلویش را می‌گرفت، ولی ما کاملا بی‌توجه بودیم به این واقعیت، چرا که تعیین‌پذیری تاریخ (چون قبلا شده بعدا هم می‌شود) برایمان مسجل بود».

Peter Thiel

سخن آخر

«درباره آینده جدی‌تر فکر کنید.. به اینکه می‌خواهید چه کنید موشکافانه‌تر فکر کنید. همیشه سوالی وجود دارد: لب مرز کجاست، کجا می‌شود انباشتی از نوآوری یافت که در آن کارهای نو انجام دهید، به جای اینکه در یک رقابت بی‌رحمانه گیر کنید».

Peter Thiel

جایی که رقابت وحشیانه‌ست، یعنی جایی که کاری رو دارند تعداد زیادی از بازیگران انجام میدن که اختلاف‌ عملکردشون با همدیگه خیلی کمه. انرژی زیادی که جلو زدن و جلو ماندن در این محیط می‌طلبه رو میشه در یک بازی دیگه صرف کرد، که در اون فاصله‌ت با رقیب بعدی، زیاد باشه.

با این منطق اگه فردا جدایی طلبان کاتالانی روز ملی آمریکا رو تبریک بگن یعنی آمریکا داره جریان تجزیه‌طلبی اسپانیا رو هدایت می‌کنه؟ وقتی موشکی که در حمله استفاده میشه مشخصا ایرانیه، میگه «این که نشد دلیل». ولی کافیه یه نفر به عربستانی‌ها سلام بده تا بگن اینا با هم کار می‌کنند!

عبدالخالق عبدالله یک استاد علوم سیاسیه، و تنها منبعی که ادعا می‌کنه مشاور ولیعهد محمد بن زاید بوده قطری‌ها هستند. (تازه این ادعا هم به مرور پرورش دادند، اول می‌گفتند «از اساتید نزدیک به محمد»). وقتی تمام دنیا رو از دریچه قطر ببینی به طوطی‌شون تبدیل میشی. توعیتی هم که کرده نه ربطی به مخالفت نه خرسندی از حادثه مذکور داره، فقط درباره اینه که کلمه تروریسم رو هرجایی نباید استفاده کرد. به هرحال، نظر یک استاد دانشگاه در امارات چه دخلی به عربستان داره؟

اتفاقا حادثه اهواز نشون داد که ایران چقدر آماده‌ست برای یک جنگ واقعی. حادثه‌ای که حتی عکس‌هایی که با موبایل گرفته شده بود نشون میداد آمادگی قوای مسلح ایران در چه وضع اسفباری است. نیروهایی که فقط رژه رفتن بلدند. و نشون میداد کسانی که یاغیگری جمهوری اسلامی رو «موجه» جلوه میدن، ما رو در برابر خطراتی قرار میدن که عقل ناقصشون هیچ ایده‌ای در برابر ابعاد احتمالیش نداره.

ایشون من رو تو توعیتر بلاک کرده. چون به دیگران نشونش می‌دادم و می‌گفتم پفیوز زمانه‌‌تان را بشناسید!

https://t.me/sahandiranmehr/21087

وقتی که بین ترامپ با مقامات بالتیمور جنگ لفظی در گرفت و ترامپ بشون گفت به جای گیر دادن به من برید شهرتون رو تمیز کنید، اسکات پرسلر، یکی از طرفداران ترامپ رفت اونجا و داوطلبانه آشغال خیابون‌ها رو جمع کرد. حالا رفته لس‌آنجلس، که یه منطقه دموکرات دیگه‌ست که با معضل زباله درگیره. حالا دیگه تنها نیست و صدنفر داوطلب جمع کرده.

این‌ شهرها داره توسط کسانی اداره میشه که هر صبح که از خواب پا میشن یه قانون جدید برای حفظ محیط‌زیست تصویب می‌کنند. این صحنه‌ها این سوال مشروع رو ایجاد می‌کنه که: شمایی که آشغال زیر پاتون هم نمی‌تونید مدیریت کنید میخواین کره زمین رو نجات بدید؟

فعالیت سیاسی فقط پلاکارد در دست گرفتن نیست. حرکت پرسلر همزمانی که خیرخواهانه‌ست، پیام سیاسی هم منتقل می‌کنه.

عاشق توصیه‌های «اقتصادی» این کانال هستم
مواد اولیه گیر نمیاد، این چالش را از الان مدیریت کنید!
خب چه کنند؟ خودشون رو تبدیل به مواد اولیه کنند؟ قاچاقچی استخدام کنند؟

مثل اینه که خشکسالی شده باشه و زنی سه ماهه باردار باشه و شوهرش بگه: ببین زن، آب نیست، شش ماه وقت داری یک بچه کوهان دار بزایی!


https://t.me/esfahaneconomy/9330

جنگ نامتقارن از شش ماه پیش اختراع نشده. خیلی وقت است که می‌دانند چیست. هرچه که آمریکا لازم بود از جنگ نامتقارن بفهمد در ویتنام فهمید، هرچیزی بعد از آن، تکراری بود. چیزی که تغییر کرده آدم‌ها هستند، نه تاکتیک‌ها. سیاست «عدم مداخله» که مد شده، بهانه‌ است. اگر به یک پایگاه آمریکایی هم حمله شده بود، باز آمریکا جنگی را شروع نمی‌کرد. آن‌ها صرفا با «این جنگ» مخالف نیستند. با هر جنگی مخالفند. با اینکه دشمن داشته باشند هم مخالفند. دشمن داشتن آرامش و رفاه را بهم می‌زند. مردم آمریکا حاضر نیستند بمیرند یا از آرامش خارج شوند. اگر این روزها پابرهنه‌های صحاری خاورمیانه ارتش‌های بزرگ را خسته و نالان می‌کنند، برای این است که آخرین باقی‌مانده‌ها از آدم‌هایی هستند که حاضرند بمیرند و حاضرند در آرامش نباشند.
سلاحی که معادلات را بهم ریخته پهپاد نیست. «تباهی‌طلبی» است. دانشکده‌های نظامی و اتاق‌های فکر ایده‌ای برای مهار آدم‌هایی که مایلند بدتر زندگی کنند، ندارند.

آمریکایی‌ها در زمانی که تحت تأثیر الکل بودند ۳۹ میلیارد دلار خرید کردند در سالی که گذشت! (معادل فروش نفت ایران زمانی که تحریم نبود). که ۹ میلیارد از سال قبلش بیشتر شده.

یادتونه گفتم اگه قراره خرید و فروش سموم مهلک رو در جامعه ممنوع کنیم الکل در اولویت اوله، نه مواد مخدر؟ با این آمار میشه مطمئن شد هیچ وقت ممنوع نخواهد شد. من هم جای شرکت‌ها بودم همه سعیم رو میکردم مستی مشتری به درازا بکشه.

«فعالان تغییر اقلیم برای کاهش تولید دی‌اکسیدکربن خودشان تلاشی ناچیز دارند، یا اصلا تلاش نمی‌کنند، آن‌ها می‌خواهند دنیا تغییر کند تا لازم نباشد خودشان تغییر کنند. تعدادشان انقدری هست که اگر به موعظه‌های خود عمل می‌کردند تفاوت معناداری ایجاد شود».

چه شاه‌جمله‌ای: می‌خواهند دنیا تغییر کند تا لازم نباشد خودشان تغییر کنند!
مسئولیت رو انقدر توزیع کنیم، که به هرکس مقدار اندکی برسه، که به من هم اندکی برسه. مسئولیت رو انقدر حکومتی کنیم، که به من شهروند چیزی نرسه.

Its fucking amazing.

تو سریال پیکی‌بلایندر، کاراکتر یهودی که تام هاردی نقشش رو بازی می‌کنه مناسک مذهبی من درآوردی داره برای خودش.. از جمله اینکه ساعاتی از روز چشم‌ها رو ببندیم، شاید به اندازه نیمی از روز. یک جور روزه‌ی دیدن! نه اون روزه‌ی نگاه که در اسلام میگن به معنی پرهیز از نگاه به نامحرم. بلکه پرهیز از دیدن هرچیزی. و میگه هدف اینه که وقتی دوباره چشمات رو باز کردی و دنیا رو دوباره دیدی، بینش تازه‌ای خواهی داشت، و البته ازون پس قدردان نعمت دیدن هم خواهی بود.

این ارزشی نداره. که بریم بشینیم زیر بارون و آب بره تو یقه‌مون و بلرزیم تا بفهمیم چه خوبه آدم سقف بالاسرش باشه. همون لحظه‌ای که داری می‌بینی، باید شعورت برسه که دیدن خیلی خوبه. دیدن باید دلیل قدردانی از دیدن باشه، نه ندیدن.

نباید لازم باشه خودتو محروم کنی تا بفهمی محرومیت چیه. نمیگم نمیشه اینجوری محرومیت رو فهمید. میشه، ولی درست نیست. نباید لازم باشه.