مجلس ختم یکی از ریش‌سفیدان محل رفته بودم (البته مرحوم ریش نداشت) که از السابقون السابقون هیئت بود. مداح‌های گرانقیمت از شهرهای مختلف اومده بودن به مجلسش. وضعیت روانشناختی عجیبی ایجاد شده بود. کل جلسه حتی کوچکترین مرثیه‌ای برای خود این فرد فوت شده خونده نشد، چون سراسر روضه امام حسین بود! انگار عملا فرد حذف شده، و فقط حسین مونده. تا حالا چنین چیزی ندیده بودم. بعد پیرترین اون مداحان گفت من نمی‌خواستم بیام، راهم دوره حنجره‌م هم یاری نمی‌کنه، اما چون شنیدم مرحوم وصیت کرده فلانی و فلانی و فلانی باید تو مجلسم بخونن، پاشدم اومدم!
این فرد حذف شده، چنان بقایی برای خودش قائله که قبل از مرگ، مداح مجلس ختم خودش رو دعوت می‌کنه تا مردم ببینند یک عمر خدمت در این دستگاه بش این رانت رو داده که مداحان شاخص از همه جا جمع بشن براش مجلس‌گردانی کنند! بعضی از ثروتمندان جایگاه ویژه والدین فوت شده خودشون رو با گل‌ها و غذاهای گرانقیمت، به نمایش میذارن، این بنده‌خدا جایگاه و امتیاز خودش رو با حنجره‌های لاکشری به نمایش گذاشت.
در واقع برنامه اینه: برای حسین حذف میشم، تا یادشون بمونم! برای حسین حذف میشم، چون از حذف شدن می‌ترسم!


بیچاره بودند اگه، ماه محرم نبود.

هر کس این حق رو داره در برهه‌هایی از زندگیش ساده‌لوح باشه، نه؟
زمانی که انقدر در بطن اسلام حکومتی بودم که بسیجی‌ها برای نماز جماعت پشت سرم اقتدا می‌کردند، جلوی مصلی بین اون‌ها و یک جوان از منطقه‌ای از شهر که تیپ مذهبی ندارند، دعوا شد. زد و خورد خیلی خشنی رخ نداد اما حرف‌های بدی رد و بدل شد. بعدا شنیدیم خانواده‌ش میخوان جمعه بیان که بعد از نماز به امام جمعه گله کنند. گفتم بچه‌ها چندتا پلاکارد بزنیم روش بنویسیم «خانواده فلانی، معذرت!». با عصبانیت گفتند تو طرف کی هستی؟ گفتم من طرف مسجدم.‌. ما باید حرمت مسجد رو نگه می‌داشتیم، و نگه نداشتیم. ما باید ثابت می‌کردیم نماز، آدم حسابی‌مون کرده، اما نشون دادیم یه مشت دوزاری هستیم. کرم رو اون ریخت، ولی اونی که افعیه ماییم.
یکی‌شون که ساکت بود دستمو گرفت کشید کنار و آروم تو گوشم گفت: دچار سوء تفاهمی!

هیچ‌کس اونقدر دقیق و خلاصه، مشکلم رو نمیشناخت. بله، دچار سوء تفاهم بودم. اون ساختمان، اون تشکیلات، برای خدا نبود، دوزاری من کج بود که فکر می‌کردم برای خداست. مسجد، خانه امن خدا نبود، خانه امن گَنگ ما بود، و مثل هر گنگی باید از قلمرو دفاع میشد! این گنبد رو نساختیم که فرش‌مون رو به عرش وصل کنه. ساختیمش تا «ما» رو از «آن‌ها» جدا کنه.

اخبار صداسیما جمعیت عزاداران عاشورا رو نشون میداد و کینه‌توزانه از رسانه‌های فارسی‌زبان گله داشت که به جای پوشش خبری این جمعیت، چسبیدن به سحر خدایاری!.. ازینکه «لعنتی‌ها ما را نشان نمی‌دهند» عصبانی‌اند، چون این «ما» و لباس مشکی ما و بیرق ما و قیمه ما، مهم‌تر از حسن و حسین و پیغمبر و هر کسیه‌.
۹۹ درصد روایات عاشورا غیرمعتبرند، ولی مگه این «ما»ی شیعه به بیشترشون اعتقاد ندارند؟ طبق همون روایات، حسین وقتی در وسط جنگ دشمنش افتاده بود زمین، قبل ازینکه بمیره ازش میپرسه بگو اسم قبیله‌ت چیه تا بگم از خانواده‌ت دلجویی کنند!.. شاید دلیلش مرام عربی بوده. هرچی که بوده، آدم‌ها، فارغ ازینکه کنارشن یا روبروش، براش حکم مگس رو نداشتند. بچه‌شیعه اصلا فهمی از این حسین نداره، برای همین مرگ دردناک یک دختر که حتی دشمن حسین هم نیست، براش کوچکترین اهمیتی نداره. مرد؟ سوخت؟ به درک! از «ما» نبود. و برای همین حتی دوست نداره اسمش رو بشنوه.
بچه‌شیعه قرآن که نخونده.. ولی اگه میخوند حتما آیه ۷ نوح رو می‌دید:

وَإِنِّي كُلَّمَا دَعَوْتُهُمْ لِتَغْفِرَ لَهُمْ جَعَلُوا أَصَابِعَهُمْ فِي آذَانِهِمْ وَاسْتَغْشَوْا ثِيَابَهُمْ وَأَصَرُّوا وَاسْتَكْبَرُوا اسْتِكْبَارًا

«و هر چه آنان را به مغفرت و آمرزش تو خواندم انگشت بر گوش نهادند و جامه به رخسار افکندند (تا مرا نبینند و سخنم را نشنوند) و (بر کفر) اصرار و لجاج ورزیدند و سخت راه تکبر و نخوت پیمودند».

انگشت بر گوش نهادند.

https://t.me/masih_alinejad/8763

این اسکرین‌شات رو از همون گزارش گرفتم.
فورد فوکوس رو با یک ماشین برقی ژاپنی مقایسه کرده‌. به گفته خودش آلایندگی تولید مواد لازم برای ساخت خودرو برقی، ۵۰ الی ۶۰ درصد بیشتر از ماشین بنزینیه!

حالا اصل زرنگ‌بازی کجاست؟ مصرف موتور بنزینی رو صدی ۱۱ لیتر حساب کرده! و در مقابل انرژی لازم برای شارژ ماشین برقیه رو از کجا حساب کرده؟ از یک نیروگاه آبی که آلایندگی نداره! 😁

باشه. باشه.

«فقط ساخت باتری یک ماشین برقی به وزن پانصد کیلوگرم که برای یک ماشین شاسی‌بلند مناسب باشه، ۷۴ درصد دی‌اکسید کربن بیشتری منتشر میکنه تا تولید یک موتور بنزینی مدرن، اگه در جایی ساخته بشه که از سوخت‌های فسیلی استفاده میشه، مثل آلمان». بله آلمان.

و بعد ازینکه تولید شدن، با برق سدها شارژ نمیشن. با برق نیروگاه‌های ذغال‌سنگی یا نیروگاه‌های گازی شارژ میشن‌.

برای همین چیزاست که خیلی خوشحالم دانشگاه نرفتم. استادها این‌ها هستند.

از بحث زیست‌محیطی که بگذریم، حتی در قدرت خودروی برقی هم مردم رو فریب میدن. فورد مدل برقی اف۱۵۰ خودش رو تولید کرده و برای اینکه گشتاورش رو به رخ بکشه یه ویدئوی تبلیغاتی ساخت که نشون میده این وانت برقی، زنجیره‌ای از واگن‌ها که همشون با چندین وانت پر شدن رو می‌کشه! چیزی معادل پونصد تن اگه اشتباه نکنم.
نمی‌دونم این کانال یوتیوب رو دنبال می‌کنید یا نه. ایشون با یک ماژیک و یک تخته وایت‌برد ثابت می‌کنه که چیزی که فورد نشون داد نه تنها کار شاقی نیست، بلکه هر وانت دیگه‌ای می‌تونه انجامش بده.‌. چرا؟ چون واگن‌ها روی ریل هستند!


ما دشمن ماشین برقی نیستیم. اتفاقا آرزو داریم تکنولوژی به حدی برسه که به قول آرنولد شوراتزنگر هم بشه از رانندگی لذت برد هم به طبیعت آسیب نزد. ما با شارلاتان‌بازی‌ مخالفیم.

https://youtu.be/Au3U72CX74I

غیر از لیبرترین‌ها، تمام افراد از انتهای راست گرفته تا انتهای چپ، بر این باورند که نمیشه بعضی از امور رو به دولت نسپرد، از جمله تأمین امنیت!.. که در عصر حاضر علاوه بر امنیت داخلی، مسئول تأمین امنیت جهان هم هستند! اما هیچ‌کس نمیگه بیایید کارنامه دولت‌ها رو بررسی کنیم ببینیم دارن این کارو درست انجام میدن یا نه. وقتی بلک‌واتر رسوایی «قتل غیرمسئولانه» رو به بار آورد فریاد همه بلند شد و خواستند منحلش کنند (که البته منحل نشد، تغییر نام داد). بلک‌واتر فقط یک اشتباه کرد، اونم اشتباهی فردی نه سیستماتیک، اونم مربوط به حقوق بشر نه یک اشتباه نظامی. متأسفانه حتی یک دهم اون حساسیت درباره دولت‌هایی که هزاران اشتباهِ سیستماتیکِ نظامی و امنیتی مرتکب میشن، وجود نداره. «همینکه جنگ هسته‌ای راه ننداختن باید خدا رو شاکر بود» نشان از یک کارنامه موفق نیست، نشان از یک پرونده افتضاحه، چون نشون میده چقدر اوضاع خرابه که سطح توقع به «تبدیل نشدن کره زمین به یک برهوت هسته‌ای» تنزل پیدا کرده.
کافیه عملکرد اخیر دولت‌ها رو مروری بکنید تا ازینکه چه چیزهایی نرمالایز شده وحشت کنید. تصور کنید به یک ایدئولوژی دیوانه‌وار ایمان دارید که از مردم توقع داره یک توپ پینگ‌پنگ رو همواره در گوشه دهانشون نگه دارند. حتی موقع خواب. و اگه کسانی در خواب خفه شدند بگید قصور از خودشون بوده، چون روش درست خوابیدن با توپ پینگ‌پنگ در دهان را یاد نگرفته بودند! هرکس هم ازین «هنجار اجتماعی» تخطی کرد بازداشت کرده و زیر شکنجه به قتل برسونید. ازونجایی که اسلحه و نفت در اختیار شماست کسی جرئت نمی‌کنه این نُرم جدید رو به چالش بکشه. وقتی از فرمان‌پذیری مردم کشور خودتون مطمئن شدید، این قاعده رو به کشورهای همسایه هم صادر می‌کنید. در تمام این پروسه، هیچ‌چیز مانع شما نیست. تازه ممکنه دولت‌ها یک کانال مالی اختصاصی هم براتون تخصیص بدن برای خرید توپ، یا خرید دوربین‌هایی که تشخیص میده عابران پیاده چیزی تو دهان‌شون هست یا نیست.
شاید به نظر بعضی‌ها این یک جوک باشه، اما کاملا واقعیه، و دولت‌های جهان باعث شدند چنین کابوسی ممکن و عملی بشه. و ما ایرانی‌ها داریم دقیقا در یکی ازین کابوس‌ها زندگی می‌کنیم.

این روزها کنگره آمریکا داره قانونی رو بررسی می‌کنه که به افراد اجازه میده برن شهادت بدن و از دادگاه بخوان حق حمل اسلحه رو از دیگران سلب کنه! و جالبه که متهم لازم نیست در دادگاه حاضر بشه و از خودش دفاع کنه، شهادت‌دهنده و قاضی درباره زندگیش و آزادیش و حق مالکیتش تصمیم خواهند گرفت! یعنی علنا یک مرحله مقدماتی از فیلم «گزارش اقلیت». ممکنه همسایه‌ت سر جای پارک ازت دلخور باشه، فرداش بره به قاضی بگه ایشون اعصاب درستی نداره، اسلحه‌ش رو ازش بگیرید!.. البته اسلحه فقط نقطه آغازه. در مرحله بعد میتونه بگه ایشون اعصاب درستی نداره بعید نیست بره مواد لازم برای ساخت بمب بخره، حسابش رو مسدود کنید!
مهم نیست تصویب بشه یا نشه، مهم اینه که چنین ایده وحشتناکی به ذهن تعداد قابل توجهی از قانون‌گذاران رسیده، و اصلا دور از انتظار نیست در انتخابات‌های آتی تعدادشون بیشتر هم بشه.
سوال اینه: کسانی که به چنین ایده‌هایی به عنوان راه حل می‌نگرند، برای امنیت جهانی چه راه‌حل‌هایی ممکنه از تو جیب‌شون دربیارن؟ چرا باید سرنوشت جوامع جهان در دست این افراد باشه؟

اگر ذهنیت ما بر این اصل استوار باشه که «دولت همه‌چیز را به لجن می‌کشد»، در اون صورت مسئولیت بزرگی مثل امنیت کشور و امنیت جهان رو بش نمی‌سپردیم.

آمریکایی‌ها میگن «هرگز فراموش نخواهند کرد». اما می‌کنند. مگه میشه انسان فراموش نکنه؟ از کل دم و تشکیلات عریض و طویل اطلاعاتی و امنیتی آمریکا، حتی یک نفر به جرم کوتاهی در انجام وظیفه مجازات نشد. آب تو دل سعودی‌ها تکون نخورد، و جمهوری‌اسلامی که به بن‌لادن و خانواده‌ش پناه داد داره به فعالیت‌هایی از همون جنس ادامه میده، و طالبان داره از واشنگتن چراغ سبز میگیره برای حکومت بر افغانستان!
دیگه چجوری باید این ضجه‌ها رو فراموش می‌کردند؟

ترامپ، سندرز، بایدن
سه مردی که تب انتخابات آمریکا رو در دست دارند امروز، هر سه بالای ۷۰ سال هستند!.. فارغ از گرایشات سیاسی و کارنامه‌شون، هر سه در سیاست موفق بودند، و گرنه الان در موقعیتی که هستند، نبودند.
یکی از افسانه‌هایی که ما رو باش تربیت کردند این بود که «۱۰ درصد موفقیت به هوش مربوطه، ۹۰ درصد بقیه به تلاش». حافظه داستانی‌مون پر شده از خاطرات آدم‌هایی که باهوش نبودند اما پشتکار داشتند. اما این چیزی بیشتر از یک دروغ نبود. البته نیت پاکی داشتند. می‌خواستند بمون بگن اگه باهوش نبودی، ناامید نشو. اگه تنبلی نکنی می‌تونی خودت رو به باهوش‌ها و مستعدها برسونی. اما چیزی که در بین این سه پیرمرد مشترکه، نه مقدار هوش، و نه مقدار پشتکار، بلکه قدرت جسمانی و روانیه.

هرچند ترامپ نمی‌تونه در دویدن با کسی مسابقه بده، و سندرز گاهی عصا لازم داره، و بایدن یادش میره معاون کدوم رییس‌جمهور بود، اما هر سه قوی و سالم بودند که تا اینجا اومدند. آدمی که آرتروز داره، یا عاشق خوابه، نمی‌تونه صبح برای یک جمعیت پنجاه‌هزار نفری سخنرانی کنه، ظهر با سفیر ژاپن دیدار و تشریفات کسل‌کننده‌ش رو تحمل کنه، بعدازظهر از یک کارخانه دیدن کنه و شب با مشاوران لجوجش سر مسائل خاورمیانه جر و بحث کنه. آدم‌های موفق کسانی بودند و هستند که بدن‌شون و روان‌شون توان حمل حجم زیادی از فعالیت و جنب و جوش رو داره. اگه به یک روانشناس بگن با یک بررسی مختصر بین من و برنی سندرز که نیم قرن ازم بزرگتره یکی رو برای یک موسسه خیریه انتخاب کن که بره در خونه مردم رو بزنه و صدقه جمع کنه، بلاشک سندرز رو انتخاب می‌کرد، نه من رو. با اولین سوالی که ازمون می‌پرسید می‌فهمید کدوم‌مون انرژی بیشتری داریم.

و نه، نمیشه ظرفیت جسمی و روانی فرد رو خیلی بالا برد. میشه توی ظرفش یکم انرژی بیشتری جا داد، ولی نمیشه ظرف رو بزرگتر کرد. تسلیم در برابر این واقعیت، منجر میشه به پذیرفتن اینکه «همه قابلیت موفق بودن را ندارند». این فکر به نظر خیلی‌ها خطرناکه، چون با آرمان‌های عدالت‌طلبانه‌شون همخوانی نداره.

یکی از نکات جالب این دعوا اینه که مسئله فقط آزادیه، نه امنیت. یعنی اینکه کدوم طرف بتونه اراده خودش رو تحمیل کنه تأثیری در اینکه تیراندازی و کشتار رخ بده یا نده نداره، صرفا در اینکه شهروندان چقدر می‌تونن آزاد باشند اثر خواهد داشت. اسلحه AR15 مردمی‌ترین و اوپن‌سورس‌ترین اسلحه دنیاست، ازین جهت که تمام گواهی‌های ثبت اختراعش سال‌ها پیش منقضی شده‌اند و همه می‌تونند از طرحش کپی کنند، از طرفی بیشمار شرکت و افراد حقیقی ماهر، نحوه ساخت و بهینه‌سازیش رو در اختیار عموم قرار داده‌اند. این اسلحه با «علم توده» به حیات خودش ادامه داده. طوری که میگن اگه زامبی‌ها حمله کنند و همه رو از بین ببرند و فقط یک نفر زنده بمونه، اون یه نفر میتونه برای خودش یک AR15 بسازه و از زندگیش دفاع کنه!
بنابراین جنایتکاران حتی در بدترین شرایط ممکن هم خواهند توانست این اسلحه رو گیر بیارن. این مردم عادی خواهند بود که حق قانونی استفاده ازش رو از دست خواهند داد.

«دولت، همه‌چیز را به لجن می‌کشد».

این انقدر خوبه که گفتم صلاح نیست تا شب صبر کنم برای ارسالش:

اون «الشقوق» رو می‌بینید؟ اونجا جایی بود که امام حسین خبردار شد مسلم بن عقیل رو کشتن. با وجود این آگاهی، دیگه ادامه مسیر به عراق معنی نداشت. اگه من جای حضرت بودم، سمت راست رو می‌گرفتم و مستقیم میتاختم تا از عراق دور و وارد ایران بشم.

اما اگه جای حر بودم چی؟
اگه جای حر بودم و حضرت می‌گفت بذارید برم کوفه، می‌گفتم یاابن‌رسول‌الله، کوفه پشت سرتون بود، رد کردید!
حتی سایت ویکی‌شیعه که این نقشه رو گذاشته سعی کرده کوفه رو تا اونجایی که میتونه از نجف‌ دورتر قرار بده، اما دیگه روش نشده بچسبونه به کربلا! چون تقلبش خیلی تابلو می‌شد.

اما من جای هیچ‌کدوم نیستم. جای کسی هستم که داره می‌بینه سوگوارانش، همه‌چیز رو سیاه کرده‌اند.. حتی زندگی آدم‌ها رو.

خیر. نگفت باید بیعت کنی. گفت وقت‌کشی کن تا من کسب تکلیف کنم. و وقتی کسب تکلیف کرد ابن‌زیاد گفت ببریدش تو برهوت بی‌آب و علف! ولی این‌ها از بیخ رودخونه به راهشون ادامه دادند! کی میگه مسیری که نه به کوفه بره نه به مدینه، فقط به کربلا میرسه؟ از گوگل ارث کمک بگیرید، اتفاقا در مسیرهای موجود، بدترینش بود. شما وقتی قصد فرار از مواجهه رو داری، به محل تجمع دشمن نزدیک نمیشی. تازه همه این‌ها با این فرض خیلی تخیلی است که این روایات، صحیح هستند.
رفتار زیگزاگی و غیرقابل توضیح، به این یکی خلاصه نمیشه. حضرت فرمود اگه از مکه نروم مرا به قتل می‌رسانند. بعد گفتند بیا یمن پیش ما. گفت در هر سوراخی بروم مرا می‌کشند!
ملاحظه میفرمایید؟

عسگر اولادی «سرشار از احساس بود اما پشت کوهی از عقل پنهان شده بود».

چندی پیش ایلان ماسک در یک کنفرانس رو در روی جک ما، موسس علی‌بابا، نشست تا درباره موضوعات مختلف بحث کنند.‌ مخاطب بین‌المللی، تصوری ازین مولتی‌میلیاردر چینی نداشت، فقط می‌دونستند پولداره. اما وقتی لب به سخن گشود و سخنانش در برابر ایلان ماسک قرار گرفت، مردم به یک جمع‌بندی رسیدن: میشه بیشعور بود و میلیاردر هم شد!

این پشت عقل پنهان شدن عسگراولادی هم چیزیه که فقط آقای جلال‌پور دیده. اگه در معرض قضاوت میلیون‌ها نفر دیگه قرار می‌گرفت، و اگه در برابر یک سرمایه‌دار خارجی که در عمرش از رانت بی‌بهره بوده قرار می‌گرفت، صحتش برملا می‌شد.


https://t.me/mohsenjalalpour/1272

آمریکا یه تست تسلیحاتی ترسناک انجام داد. ترسناک نه از جهت ابعاد تخریب، بلکه از جهت نمایاندن آینده‌ی جنگ.
این پهپاد رو به پرواز درآوردن، همزمان یک اوپراتور در یک هلی‌کوپتر که در فاصله‌ای دورتر پرواز می‌کرد با یک آیپد! با یک فاکینگ آیپد، یک بمب هدایت‌شونده سُرشی (که یعنی مثل گلایدر تو هوا سُر میخوره) رو که این پهپاد حمل می‌کرد، آزاد می‌کنه تا به هدف خاصی بخوره. این بمب ۲۷ کیلوعه، ولی نصف وزنش متعلق به کلاهک جنگیشه و میتونه تا ۳۰ کیلومتر به پرواز ادامه بده تا قبل ازینکه به هدف برسه. حتی اگه اون هدف با سرعت ۱۰۰ کیلومتر در ساعت در حال فرار باشه! سپس نیروهایی که روی زمین بودند توسط هوش مصنوعی مطلع میشن که هدف مهم‌تری وجود داره.. مهم‌تر ازونی که اوپراتور هلی‌کوپتر انتخاب کرده بود. با کمک آیپد خودشون بمبی که در هوا در حال پروازه رو از مسیر قبلی خارج کرده و به سمت هدف جدید هدایت کردند!

مقامات ارتش میگن فعلا یکم کار میبره و همین فردا به جبهه تحویل نمیشه، ولی همین راه رو ادامه خواهیم داد.


فکر کن اون دنیا ازت بپرسن بأی ذنب قتلت؟ و بگی به علت خطرناک‌تر تشخیص داده شدن توسط یک الگوریتم! 😁

We're all fucked!

«غول چراغ جادو: سه تا آرزو کن
من: آرزو می‌کنم هیچ وکیلی تو دنیا نباشه
غول: انجام شد، آرزوی دیگه‌ای نمی‌تونی بکنی
من: ولی تو که گفتی سه تا
غول: برو ازم شکایت کن»


باید آرزو کنی بلد باشی چه آرزویی کنی.

بچه‌های امروزی در همه‌جای دنیا مثل هم هستند. وقتی یک رویه احمقانه رو ببینند، خیلی رک به بقیه میگن که احمقانه‌ست. با تسلط افکار چپ و تجددگرایانه بر مدارس آمریکا، بچه‌ها فهمیدن که مدرسه جای این مزخرفات نیست. خیلی منطقی میپرسه «مگه مدرسه جای این نیست که ریاضی و علوم و خواندن نوشتن یاد بگیریم؟ نباید جایی باشه که معلم‌ها بمون بگن باید چه نظری درباره جامعه داشته باشیم». «اگه تو ریاضی کم بیاری، کلاس هفتم رو میفتی، اگه کلاس هفتم رو بیفتی، دوره راهنمایی رو رفوزه میشی، اگه راهنمایی رو رفوزه بشی دبیرستان میپره، اگه دبیرستان بپره دانشگاه نمیتونی بری و اگه دانشگاه نتونی بری زندگیت رو باختی».
خیلی ساده داره میگه من میرم مدرسه که آینده شغلی خودم رو بسازم نه اینکه یه سری ایدئولوژی بم دیکته بشه.
خبر بد برای وزارت آموزش و پرورش فاشیست جمهوری اسلامی اینه که بچه‌های ایرانی هم همینقدر تیز هستند در تشخیص و رک هستند در پس‌زدن محتویات بدرد نخور!