Anarchonomy

4.13K views17:21

از برنو تا بخشی

شاید بشه کمونیسم رو به رودی تشبیه کرد که تا وقتی از بین باغ‌های گیلاس عبور می‌کنه رنگ فیروزه‌ای داره، اما همینطور که میاد پایین‌تر و از زمین‌های بایر و کثیف عبور می‌کنه خاکستری و بدبو میشه‌. نمیگم تو همون سرچشمه هم گوارا بود، اما حداقل رنگ و بوی خوبی داشت. روسیه به دلایل تاریخی بنیه فکری اروپا رو نداشت، وقتی این رود واردش شد، کثیف و مبتذل شد. روشنفکر ایرانی، کمونیسم روس رو کورکورانه وارد کرد و یک مرتبه دیگه مبتذل‌ترش کرد، و سپس منتقل کرد به مردم عادی بیسواد روستاها. وقتی به دست این جماعت رسید هیچ‌چیزی ازش باقی نمونده بود جزء این سوال که «چرا باید احمدقلی پنج تا گاو داشته باشه و من هیچی؟». پدرم می‌گفت وقتی توده‌ای‌ها در دهات عضو جذب می‌کردن و بشون اسلحه می‌دادن، کسی نبود طرز کار باش رو آموزش بده. هیچ‌کس هیچی بلد نبود. اینو دوبار میگه معمولا: هیچ‌کس هیچی بلد نبود. تفنگ‌ها حتی بند چرمی نداشتند، و طرف بش طناب می‌بست، و معمولا هم بد می‌بست، طوری که تفنگ خوب پشت‌شون قرار نمی‌گرفت و گاهی میفتاد جلوی شکم‌شون! ولی خیلی‌ها هم تحویل نگرفتند، چون گفتند داشتن اسلحه یعنی اینکه یک روز قراره ازش استفاده کنی، و استفاده‌ای جز کشتن نداره، آیا من می‌تونم آدم بکشم؟ نه. پس بهتره تحویل نگیرم! البته اون‌هایی که گرفتند هم خیلی مطمئن نبودند که بتونن آدم بکشند. کسی قصد انقلاب نداشت، کسی از مانیفست حزب توده یا فرقه دموکرات سر در نمیاورد، و اگه سر در میاوردند هم اهمیتی نمیدادند. اون‌ها فقط می‌خواستند دیگه کار نکنند! چون دیده بودند ارباب یا چند نفر دیگه هستند که کار نمی‌کنند، اما دارند! پس دارندگی نیاز به کار کردن نداره. اگه ارباب و بقیه پولدارها مانع نشن، ما هم لازم نیست کار کنیم! تصور این بود که ثروت خود به خود خلق میشه، فقط مشکلش اینه که در جاهای نامناسبی قرار گرفته. ما باید بریم ازش برداشت کنیم!.. برای یک دهاتی اقتصاد اشتراکی مفهومی نداشت. بش گفته بودند از محصول اکبرقلی تو هم سهم داری، نمیخوای بری برداری؟ حتی خدا پیغمبرشناسش هم نمی‌گفت نه.. در اون موقعیت، یک کشاورز عادی، یک جانی بالقوه شده بود. وقتی که دولت، آذربایجان رو تحریم غذایی کرد و همه در به در دنبال آرد می‌گشتند، گاهی فرقه دموکرات بین مردم آرد قاچاقی توزیع می‌کرد. درست همون زمان بود که پدربزرگ من مشکل آرد نداشت، اما با این حال میرفت صف وایمیساد و سهمش رو می‌گرفت. وقتی بش گفته بودند بابا ما که آرد داریم تو چرا میری؟ گفته بود اگه ببینند که من نرفتم می‌فهمند که ما آرد داریم، و اگه بفهمند آرد داریم ما رو سرمایه‌دار حساب می‌کنند و میان همه‌چی‌مون رو غارت می‌کنند! میرم می‌گیرم بعد یه جوری ردش می‌کنیم بره. می‌دونست که همسایه به همسایه رحم نمی‌کنه. روضه امام حسین برپا بود اما توحش علیه آشنا و همسایه، مجاز! وقتی که دولت سراب رو پس گرفت، همون اسلحه‌دارها فرار کردند به سمت روستاها و به همون آدم‌هایی که تو خونه‌‌شون آرد پیدا می‌شد التماس می‌کردند که مخفی‌شون کنند. و خیلی‌ها راهشون ندادند. بعضی‌ها به کوه‌ها پناه بردند و دیگه کسی ازشون خبردار نشد. معلوم شد با بهترین برنوها هم نمیشه جلوی ارتش دولت مرکزی ایستاد.

🔽

5.67K viewsedited 19:04