درست سه سال پیش این رو تو گوگل‌پلاس نوشته بودم. هنوز قابل ارجاعه.

سه سال پیش آواتارم مجسمه کنفوسیوس بود. الان یه چیزی تو مایه‌های یک اسکلته. ببین چه کرد زمان با ما 😐

تیتر این بوده که ۲۰ درصد فقیرتر آمریکا (یعنی ته هرم درآمدی جامعه) از کانادایی‌ها ثروتمندترند.
بعد مت والش که خودشو محافظه‌کار میدونه مثلا! میگه نه این چرنده، چون دریافتی‌هایی که فقرای آمریکایی از خیریه‌ها و نهادهای حمایتی می گیرند هم جزء ثروت حساب کرده!
عملا چی اهمیت داره؟ اینکه مرفه‌تر باشی یا بشه برچسب ثروتمند رو بت زد؟ وقتی داره بیشتر از یه کانادایی مصرف می‌کنه، یعنی داره بیشتر مصرف می‌کنه، به همین سادگی. من حاضرم بم بگن «مفلس» ولی قدرت خریدم از یه کانادایی بیشتر باشه!
البته می‌دونید دردشون چیه؟ پروپاگاندای چپ می‌گفت سرمایه‌داری طبقه فقیر رو له می‌کنه! اما شواهد نشون میده له نشدن، حالشون خوب هم هست. حالشون حتی از شهروندان سوسیالیست کانادا هم بهتره! واسه همین ناراحتن.

تو کشوری که پر از میلیونر و میلیاردره، احتمال اینکه وقتی کفگیرت به ته دیگ خورد دستت رو بگیرن بیشتره تا تو کشوری که «برابری» رو می‌پرستند! به ذهن کی می‌رسید واقعا؟ 😁

قبلا مولانا نظر ما رو درباره سرمایه‌داری بهتر بیان کرده
«گر تو پنداری به حسن تو نگاری هست، نیست»
نمیگه امکان نداشت حسنت بیشتر ازین باشه، میگه کسی که حسنش از تو بیشتر باشه، وجود نداره.

- چنان خودشون رو مجزا از مردم می‌دونند که زیرخط فقر بودن هم‌کسوت خودشون رو واقعه‌ای هولناک‌تر از زیرخط فقر بودن بقیه توده مردم می‌بینند. اینکه مردم فقیرند بد است، ولی اینکه ما هم فقیریم خیلی بدتر است!
- ذهنیت «باید» بازسازی شود. باید! در همه امور در گذشته سیر می‌کنند، حتی در دفاع از خودشون. چهل سال به «امر خدا» دستور دادند و کسی توجه نکرد. امروز انتظار دارند به «امر نفس» دستور بدن و مردم اطاعت کنند: ای مردم حکم می‌دهیم که نظرتان را درباره ما تغییر بدهید!
- روحانی فقیر در لباس، در گفتار، در رفتار، در مواضع، در تبلیغ، در سیاست، در حمایت از نظام، با روحانی منتفع اختلافی نداره، چرا مردم نباید با روحانی منتفع یکی حسابش کنند؟

کفگیر نهادهای تحت نظر بیت رهبری به ته دیگ خورده و نیاز به املاک جدید دارند. ضحاک شیعی از ابتدا به زمین‌های مردم تشنه بود. لذا دوباره به طمع افتادند. و گرنه این شارلاتان‌های معمم که کالسکه سلطان رو حمل می‌کنند، کوچکترین اهمیتی به وضعیت دینی جامعه نمیدن.

اونچه که مهمه اینه: اینکه این تهدیدها عملی بشه یا نشه، اهمیت نداره. همینکه صحبتش مطرحه کافیه برای فراری دادن سرمایه‌داران و سرمایه‌گذاران. حتی اگه زمین رو مجانی هم در اختیار سرمایه‌گذار قرار بدن، انقدر ابله نخواهد بود که این صحبت‌ها رو بشنوه و باز هم پولش رو بریزه تو اون زمین. سرمایه‌گذاران ریسک سیل و زلزله و حتی آتشفشان رو می‌پذیرند، اما ریسک این خفت‌گیری‌های اسلامی رو هرچقدر کم هم باشه نمی‌پذیرند.

کسانی که وانمود می‌کنند یه چیزی مثل ۶۰ درصد اقتصاد ایران توسط حاکمیت فلج شده و ۴۰ درصد بقیه توسط تحریم‌های خارجی، یا تعلق خاطر دارند به این سیستم، یا کودن هستند. تقسیم سهمی وجود نداره. سهم حاکمیت، ۱۰۰ درصده. تحریم خارجی فقط شلیک به یک جنازه‌ست. شلوغ‌بازی این‌ها درباره تحریم مثل اینه که یه کوزه بیفته بشکنه، و یک نفر با پاشنه کفشش بکوبه رو یکی از تکه‌های بزرگش. بعد داد بزنند که چرا خردترش کردی!.. وقتی کوزه‌ای دیگه نمونده، چه فرقی داره هشت تکه شده باشه یا ده تکه؟ اینکه بازار ایران یک‌ جواهره و سرمایه‌گذاران لب و لوچه‌شان آویزان شده از تماشای این جواهر، اما آمریکای خبیث! بین آن‌ها و این جواهر فنس کشیده، یک افسانه‌ست! گنگ اصلاح‌طلبان داخلی و خارجی نقش مهمی داشتند در پر و بال دادن به این افسانه. اما تکرار مکررش، به واقعیت تبدیلش نمی‌کنه. واقعیت اینه: به دلیل تسلط چهل دزد بغداد بر ایران، این کشور مکان مناسبی برای کسب و کار نیست.



https://t.me/MyAsriran/244117

دو محتوای کاملا متفاوت. یکی مستندی تبلیغاتی به سفارش حزب دموکرات، و یکی استندآپ کمدی دیو‌ چپل که با اینکه راستگرا نیست اما ابایی نداره از دست انداختن چپ‌ها. اولی حداکثر امتیاز رو از منتقدان گرفته، و امتیازی افتضاح از مخاطبان. و دومی کاملا برعکس، امتیازی بد از منتقدان گرفته، و امتیازی عالی از مخاطبان!
دوره ترامپ، دوره طلایی لو رفتن طبقه الیت بود. جامعه‌ای خودفهیم‌پندار، که با توده مردم لجه!

خط ۵ متروی تورنتو رو دارن میسازن و از بالا از مسیر فیلم گرفته. کاری به پروژه عمرانیش ندارم (که البته عظیمه). گفتم یه نگاهی به این شهر سبز بندازید.. و افسوس بخورید که چه فضای باورنکردنی از زمین صرف پارکینگ خودروها شده!

#لعنت_به_آسفالت

به اون کتابی که قرار شد وقتی منتشر شد نسخه الکترونیکیش رو برام گیر بیارید (که البته گفتید خودت برو ازین سایت روسی‌ها دانلود کن،.. که خسته نباشید)، این کتاب رو هم اضافه کنید.
«هند در دوره حکام پارسی‌زبان، از سال ۱۰۰۰ تا ۱۷۶۵». درباره نقش تمدن و فرهنگ و زبان ایرانی در تغییر و تحولات هنده. قراره ۱۷ سپتامبر منتشر شه، و بدبختانه فعلا فقط نسخه چاپی.



https://www.amazon.com/India-Persianate-Age-Richard-Eaton/dp/0520325125/ref=sr_1_1?crid=1K4JUY5CUHGHF&keywords=india+in+the+persianate+age&qid=1567465490&s=books&sprefix=india+in+the%2Cstripbooks%2C136&sr=1-1/marginalrevol-20

کسی باور می‌کنه که بگید امروز یه غریبه اومد خونه‌مون رو جاروبرقی کشید، هیچ پولی هم نگرفت و رفت؟ اما این اتفاق برای پاریس داره میفته. یه پدیده‌ای هست به نام «سندروم پاریس». مردم دنیا پاریس رو به عنوان یه شهر رویایی میشناسند، شهر شعر، شهر عشق، شهر عشرت، شهر مناظر زیبا، شهر سیندرلایی! اما وقتی وارد این شهر میشن و مشکلاتش رو می‌بینند، مثل کثیفی خیابون‌ها، میخوره تو ذوقشون. مخصوصا اگه از جایی اومده باشن که شهرهاش تمیز و مرتبه. به این میگن سندروم پاریس.
سالی ۶۰۰هزار توریست ژاپنی از پاریس دیدن می‌کنند. اگه قرار باشه اوناهم دچار سندروم بشن به بیزینس گردشگری لطمه وارد میشه. طرف فرانسوی اهمیتی نمیده، چون انقدر مشتری داره که نگران کم شدنشون نیست (حتی نگران زیاد شدنش هستند. زیرساخت شهر جوابگوی بیش ازین نیست). بنابراین طرف ژاپنی مجبور شده آستین بالا بزنه. چندتا از آژانس‌های مسافرتی ژاپن و یک ایرلاین با همدیگه قراره خیابون‌های توریستی رو تمیز کنند (که پر شدن از ته سیگار. مرد فرانسوی سیگار نکشه میمیره). حتی قراره یه سری درخت گیلاس هم بکارن براشون!

سرمایه‌داری بهتر از «عرق ملی» کار می‌کنه. روی چیزهایی مثل ناسیونالیسم و غیرت و این چیزها نمیشه حساب باز کرد. ولی روی تجارت چرا. ساکن بومی پاریس، ازین که شهرش کثیفه و دنیا داره می‌بینه خجالت نمی‌کشه، اما تورلیدر خارجی، چرا. انگار در داخل «شرم» کمیاب بود، رفتیم در بازار آزاد جهانی، «شرم» خریدیم و وارد کردیم! یا «نزاکت» پیدا نمی‌شد، رفتیم وارد کردیم! یه لحظه به این کانسپت فکر کنید. ازین خبر که ظاهرا ساده‌ست، نباید به سادگی گذشت.
در جامعه سنتی ما حتی در بین کسانی که خیلی هم ایران‌دوست نیستند این باور وجود داره که اگه مردم عاشق ایران نباشند نمیشه این مملکت رو آباد کرد. غیرت حتما لازمه! این کلیشه «چو ایران نباشد تن مباد» نه فقط به عنوان یک شعار وطن‌پرستانه، بلکه به عنوان یک «فرمول نجات» معرفی شده (که کلیشه‌‌های جدیدتری هم زاییده، مثل «از ایران نمیروم»، یا «می‌تونستم بهترین زندگی رو در خارج داشته باشم ولی موندم، با همه مشکلات!». تحمل، یه فیچر ناسیونالی شده!). اما عملا این‌ها نیست که ایران نیاز داره. سرمایه‌دارها و تاجرها هستند که ایران رو می‌تونن زنده نگه دارند و باشکوه‌تر از چیزی که هست تحویل نسل‌های آینده بدن (و اگه لازم شد و دیدند کمه، شرم و غیرت هم از خارج وارد کنند). بنابراین اگه ایران رو دوست داری باید کاری کنی که سرمایه و سرمایه‌گذار بیاد، نه اینکه خودت نری! و همینجور بی‌هدف عشق بورزی!

از ترندهای اخیر یکیش اینه که مجموعه‌ای تصاویر از جنب و جوش معصومانه سگ‌ها و فعالیت سودمندشون برای انسان رو دستچین کرده و نمایش میدن، بعد حکم نجاستش رو مسخره می‌کنند!.. خنده‌دار نیست؟ انگار اگه فعالیت‌شون سودمند نبود برای ما، حکم نجاست دیگه مسخره نبود! با این منطق لابد اگه اسلام کرم خاکی رو نجس تعیین کرده بود مشکلی باش نداشتند، چون کرم نمیونه بره توپ تنیست رو برات بیاره!
مجتهدی که طرف مقابل این تمسخره، خیلی راحت میتونه بگه اتیلن اکساید رو می شناسید؟ بسیاری از صنایع مدیون این ماده هستند. کلی از واسایل داخل منزلتون به کمک این ماده ساخته میشن. اصلا یه بخشی از اقتصاد دنیا مدیون اتیلن اکسایده. ولی اگه تنفسش کنی باید با زندگی هم خداحافظی کنی! خیلی چیزها هست که برای ما مفیدند، اما نباید خودمون رو بمالیم بش!

تو بحث با آخوند باید حواست باشه خودتو گوشه رینگ گیر نندازی. مگر اینکه هدف، بحث نباشه، لایک جمع کردن باشه. که صدالبته دو طرفه‌ست، شما لایک‌های خودت رو جمع می‌کنی، و مجتهد هم لایک‌های خودشو. تو جنگ احساسات (احساسات سگی ما و احساسات مذهبی اون‌ها)، معمولا برنده‌ای وجود نداره.

اگه دقت کنید کسانی که نگران «آینده تأمین غذا برای بشر» هستند هیچ‌کدام مشارکتی در صنعت غذایی ندارند. هیچ‌کدام فعالیت تولیدی نداشتند در عمرشون. تعدادی کتاب خوندن، بعد همون کتاب‌ها رو به جوانترها آموزش دادن، و ازین طریق کسب درآمد کردن.‌ حداکثر کشت و زرعی که در زندگی انجام دادند پرورش فلفل قرمز تو تراس آپارتمان‌شون بوده. و همزمان، صنایع کشاورزی و باغی و دامی، با هزاران هزار مهندس و محقق و تولیدکننده در سراسر دنیا خیلی بی‌سر و صدا و بدون هارت و پورت دارند هرسال بازدهی رو بالاتر میبرند و مقدار محصول بیشتری از منابع موجود بیرون می‌کشند که اگه مجموع خروجی‌شون رو به شکل یک پکیج ببینیم، به جادوگری شبیهه.

مهندسان ساکت، پروفسورهای وراج!


https://t.me/sepideheshab/1276

چند فقره ازین پیام‌ها داشتم، بعلاوه گزافه‌گویی‌های اخیر پناهیان (که تقصیر خودته که کارمندی، برو پول دربیار!).
بذارید اینو رک بگم چون لازمه‌. اگه قادر به تمیز دادن نخاله‌های مفت‌‌خور یا رانت‌خور جمهوری‌اسلامی با تاجر و سرمایه‌داری که در عرف جهانی شناخته میشه نیستید، به این معنیه که این حکومت تا حد خطرناکی مغزتون رو از بین برده.

روسای گروه‌های مافیایی مکزیک وقتی میخواستن یه زمین رو بخرن، صاحب زمین رو میاوردنش تو دفتر رییس، یه تیغ موکت‌بر میذاشتن رو میز، بعد بش می‌گفتن یا به این قیمت که میگیم قرارداد رو امضاء کن، یا گلوی دخترت رو با همین می‌بریم. این رییس اگه فردا شد میلیاردر، یعنی نظام سرمایه‌داری این هیولا رو ساخته؟

هیچ‌کدوم از پولدارهای تولیدشده توسط این حکومت عرضه هندل کردن بیزینس تو بازار آزاد رو ندارند‌. حتی بلد نیستند با پول چیکار کنند.. میرن پلنگ و شیر میخرن میریزن تو ویلاشون.

در چین بعضی‌ها که لزوما خیلی هم پولدار نیستند چیزی معادل ۳۵ هزار دلار پرداخت می‌کنند تا یک شرکت کلون‌سازی یک گربه کپی ژنتیک شده از گربه‌ قبلی‌شون که فوت شده بسازه! و مشتری راضی هم هست، میگن ۹۵ درصد شباهت وجود داره.

بازار داره از اصل «هیشکی مامانم نمیشه» پول هنگفتی درمیاره. چون هیشکی مامانت نمیشه پس دوست داری یه کپی از مامانت بسازند. فعلا به مرحله انسانیش نرسیدیم، ولی برای بعضی‌ها این قاعده برای حیوان خانگی‌شون هم صادقه. «هیشکی لوسی نمیشه». در واقع یک‌جور شعبده‌بازی علمیه برای فریب دادن خودمون که میشود مرگ را بلاموضوع کرد!
مرگ باعث تنوع در طبیعت شده. پس با خلق تکرار و تعطیل کردن تنوع، افکت مرگ رو ازش می‌گیریم! مرگی که اثری نمیسازه، مثل اینه که وجود نداره‌‌.

این یه عده رو قانع می‌کنه. ولی من رو نه.

اگه در یک مسابقه فوتبال یکی از تماشاچیان مجروح بشه، هر دو تیم در رسانه‌ها تأسف خودشون از حادثه پیش آمده رو ابراز می‌کنند، حتی اگه مقصر خود تماشاچی بوده باشه. حتی نماینده باشگاه میره به عیادتش. چون این‌ها درآمدشون وابسته به مردمه، و تصوری که مردم ازشون دارند براشون حیاتیه.
مجتهدی که از لحاظ مالی و لجستیکی و حتی امنیتی از طرف حکومت، تأمینه، نیازی نداره حتی وجهه خودش رو در افکار عمومی تمیز نگه داره. نیازی نداره حتی اداشو دربیاره که براش مهم بود!

ابله بودن جرم نیست. حتی غیراخلاقی هم نیست. میتونه خیلی طبیعی باشه. چون بخشی از فرآیند رشده. نمیشه به مرتبه بالاتری رفت مگر اینکه قبلش در مرتبه پایین‌تری باشی که بعدا ازون بالا که بش نگاه کردی تأسف بخوری به خاطر بلاهتت. مثل بالغ شدن، که لازمه قبلش بچه بوده باشی. اما هرکس باید فقط یک سال فرصت داشته باشه که ۸ ساله باشه. نه بیشتر‌. گل رو که از فروشنده میخری معمولا تو یه گلدون کوچیک کاشته شده. بت میگه انقدی که شد گلدونش رو عوض کن. کسی که رشد میکنه باید گلدونش عوض شه. اما برای چوبی که کردن تو خاکش تا گل رو نگه داره فرقی نداره. چون خودش رشد نمی‌کنه، بش تکیه میدن. واژه ارتوپدی به همون چوب مربوط میشه. اورتو در یونانی معنی «راست کردن» معنی میده. طبیب یه چوب می‌بست به پای شکسته تا دوباره راست بشه. کارش رو تشبیه کردن به بستن نهال به چوب. اگه هشتاد سال، ۸ ساله بمونی، به ۸ ساله بودنت تکیه می‌کنند تا خودشون رو راست نگه دارند و خم نشن. مشکل این نیست که مردم دچار بلاهت هستند گاهی. مشکل اینه که بلاهت برخی چنان تثبیت‌شده‌ست که قدرتمندان بش تکیه داد‌ه‌اند!
تلویزیون حکومتی ابایی نداره تصاویر اعتراضات انگلیسی‌ها رو نشون بده، که شهروند کاملا عادی در فاصله دقیقا یک متری نخست‌وزیر بش انتقاد می‌کنه، اونهم با زبان تند، و اونهم با فریاد، و هیچ‌چیز و هیچ کس بین‌شون نیست، حتی بادی‌گارد، و نخست‌وزیر باید صبر کنه حرف‌های شهروند تموم بشه بعد حرف خودش رو بزنه‌! علی‌القاعده، دستگاه رسانه‌ای حکومتی که توش حتی همین مقدار از دموکراسی و آزادی که در این کادر جا شد صرفا یک رویاست، باید از نشون دادنش به جامعه پرهیز کنه تا رعیت نبینند این کنتراست رو‌، و اعتبار سیستم به باد نره‌. اما نگران نیست. چون به ابله بودن درصدی از مردم که کم نیستند تکیه داده. کسانی که مهم نیست چی می‌بینند، چی می‌شنوند، و چی می‌خونند (اگه بخونند)، در هرصورت «اعتقاد» دارند که باید ازین حکومت اسلامی دفاع کرد! اگه مطمئن باشی حتی اگه خودت بیای به دوربین نگاه کنی و بگی «مردم، ما حکومتی‌ها خیلی عوضی هستیم»، در ۸ سالگی توقف‌کرده‌هایی هستند که بازهم شما رو بهترین گزینه ممکن برای اداره ایران بدونند، ابایی نخواهی داشت که نشون بدی یک غیرایرانی نوعی، در هرجایی، چقدر آزادتر و محترم‌تر و تکریم‌شده‌تر از یک ایرانیه‌.
یه چیزی باید به اجماع همگی برسه.. که به بلاهت تثبیت شده و فیکس، نباید احترام گذاشت و نباید تحمل کرد. چوبی که عوضی‌ها بش تکیه می‌کنند رو باید شکست.