سبزی‌فروش‌ها در ایران قارچ باز رو برای مدت زیادی نگه میدارن، تا جایی که ممکنه ببینی قارچ‌هایی که گذاشتن بیرون، کاملا سیاه شدن. اما همون قارچ سیاه و از کیفیت افتاده رو به یک دهم قیمت اولیه نمیفروشن، ۲۰ درصد پایین‌تر میدن، یا ۳۰ درصد. نه فقط قارچ، که در خیلی از اقلام دیگه روال اینه که حاضرند کاملا فاسد بشه و بریزن تو جوب! اما خیلی ارزون نفروشن. و البته دلیل موجهی براش دارند. اگه مشخص بشه که قیمت تابع کیفیت روز اون ماده‌ست، خیلی از مردم که با این وضع تورم دچار سقوط درآمدی شدند و دیگه توان خرید با قیمت اولیه رو ندارند، کمی صبر می‌کنند تا کیفیت مواد کمی افت کنه تا قیمت پایین‌تر بخرن. اگه قرار باشه اکثریت مشتریان طرف در حالت صبر باشند، فروشنده دیگه نمیتونه روی سود حساب باز کنه. بنابراین مجبوره این سیگنال رو ارسال کنه که «یا همین الان بخرید یا می‌ریزمش دور». فقط خدا داند چند درصد از تولیدات کشاورزی و باغی ایران دارن به همین شکل از بین میرن. هم تولید و هم عرضه، خودشو با وضعیت معیشتی جدید مردم آداپته نکرده و داره با این فرض که هنوز طبقه متوسطی وجود داره فعالیت می‌کنه. در انگلیسی اصطلاحی هست برای این موارد که به مضمون میگه اون کشتی بندرو ترک کرد!.. یعنی دیگه نمیشه سوارش شد، تمومه‌. یه فکر دیگه بکن. اون ایرانی که طبقه متوسط داشت، تموم شد.

‏گفت اگه ایران پول داشته باشه ما هم داریم. پس یعنی اگه نداشته باشه ما هم نداریم. و الان ایران در به در دنبال دلاره، حتی با گدایی از فرانسه‌.
بعد جنابان تحلیلگران میان میگن احتمال جنگی بزرگ بسیار بالاست!
خود حزب‌الله با «پانتومیمِ تلافی» داره میگه نمی‌تونیم، اینا میگن میتونه!
حزب‌اللهی‌ها می‌دونن که اگه دلار نباشه، نه از امام حسین کاری ساخته‌ست نه امام زمان.

فرهاد جعفری تو اینستاگرامش نوشته اگه تو این چهل سال فقط اجازه میدادید ماشین آمریکایی سوار بشیم هم راضی بودیم!

وقتی میری خدمت، یا زندان، اولین چیزی که متوجه میشی اینه که مردم آزادی، دموکراسی، حق تعیین سرنوشت، استقلال قوا، توسعه سیاسی، تحزب.. اینا به تخم‌شون هم نیست. اینا افتادن داخل این چهاردیواری چون درگیر امورات روزمره هستند. و آرمان‌شون اینه که: simply درگیر نباشند
for God's sake.

و این دقیقا چیزیه که قشر ارزشی حامی نظام از درکش عاجزه. این خود حکومت بود که هر نوع اپوزیسیونی رو به ضدنظام تبدیل کرد، و گرنه بیشتر مخالفان حوصله زدن ریشه حکومت رو ندارند. اگه بانک مرکزی دست یک بُز نبود، اگه آخوندهایی که در شرع هم وامانده‌اند تو همه‌چی دخالت نمی‌کردند، اگه دستگاه امنیتی ادرارش رو همه‌جا نمی‌ریخت، اگه مدیریت هیئتی و عشایری برچیده می‌شد و مدیریت علمی جاش رو می‌گرفت، اگه دانشگاه، صنعت و اقتصاد رو به حال خودشون رها می‌کردن، و مجموعه‌ای از شرایطی که هر حاکم نرمالی که نیاز به بستری در مراکز روان‌درمانی رو نداره، برای کشورش ایجاد می‌کنه ایجاد می‌کردند، شاید اصلا این حرف‌ها مطرح نبود که جمهوری‌اسلامی باید برود یا نرود.

اونایی که از دین متنفرند البته باید خرسند باشند. چون این سیستم، به شکلی که انگار عمدا توش اغراقی وجود داره، بی‌عرضگی رو به اسلام گره زد! گره البته تعبیر کاملی نیست. بهتره بگیم: جوش داد!

گفتم هر اتفاق خوبی در چین افتاده مدیون مردم چینه نه دولت، چون مردم همیشه از دولت جلوترند.
این جلوتر بودن حتی در درگیری‌های خیابونی هم خودشو نشون میده. به سمت معترضین هنک‌کنگی گاز اشک‌آور پرت می‌کنند، ایناهم گلوله رو میندازن تو یه قوطی از نیتروژن مایع، و کلا تعطیل میشه!

یکی از خیانت‌های سبزها، تبر زدن به ریشه انرژی هسته‌ای بود. و چوبش رو مردم خوردند. مردم کشورهای توسعه یافته به خاطر ثروتی که در کشورشون تجمع پیدا کرده ظرفیت بیشتری برای چوب خوردن دارن، اما کشور فقیری مثل هند، اصلا. یکی ازون چوب‌هایی که قراره بخورند، از دست دادن زمینه! این برادر هندی‌مون میگه پنل‌های خورشیدی نیروگاه کاموتی در ایالت تامیل نادو ۱۰ کیلومتر مربع زمین رو اشغال کرده، در حالی که فقط با ۱ کیلومتر مربع میشد یه نیروگاه اتمی بزرگ ساخت! که تازه مشکلات پنل‌های خورشیدی رو نداره که در شب‌ها و زمستان‌ها تولیدش یا صفر میشه یا خیلی میاد پایین و برای جبران خروجی باید از نیروگاه‌های سوخت فسیلی استفاده کرد!

چند درصد زن‌ها حاضرند خانه‌داری رو رها کنند و وارد این شغل بشن؟ امیدوارم قصد خوردنم رو نکنند. گوشت قابل داری استخونام رو در بر نگرفته. صرفا یک سواله.

زایمان هم شده پیراهن عثمان. معاویه باش کل عراق رو سرکوب کرد، زن‌ها هم باش هر بحثی رو سرکوب می‌کنند! حالا چه زایمانی؟ که مدت‌هاست فقط یک یا دو بار تجربه می‌کنند در کل عمر، نه مثل گذشته هفت هشت نه بار. چه زایمانی؟ که هرروز داره کم‌دردتر و کم‌دردسرتر و کم‌خطرتر میشه.
بله مردها هم حاضر نیستند این کار رو انجام بدن، اما در نهایت، در واقعیت، روی زمین، از سه انسانی که در ویدئو می‌بینید چندتاشون مرد هستند؟ هر سه! بله مردها هم حاضر نیستند این کارو بکنند، اما در نهایت مردها این کارو می‌کنند. اون کاریه که بالاخره باید انجام شه. اما مسئولیتش فقط روی دوش مردهاست.

توصیه می‌کنم فیلم Locke محصول ۲۰۱۳ رو ببینید. مجبورم خودم تا حد زیادی اسپویلش کنم ولی عیب نداره (مگه غیر از تماشای بازی تام هاردی نازنین دنبال چیز دیگه‌ای هم هستین؟). مرد متأهلی که در محل کار با یه زن آشنا میشه و حامله‌ش میکنه، یه شب میفهمه که وقت زایمانشه. برای اینکه اون زن موقع زایمان تنها نمونه کار رو که در موقعیت حساسی بوده ول میکنه و میره سراغش. کل فیلم داخل یه ماشین بی‌ام‌و که سواره تا برسه به بیمارستان فیلمبرداری شده. بابت ول کردن کار در اون موقعیت حساس، همون شب اخراجش می‌کنند. و همسرش، که دیگه مجبور شده همه‌چی رو پشت فرمون براش تعریف کنه با گریه و زاری حرف از طلاق میزنه!
فیلم انعکاس دقیقی از مسئولیت‌هاییه که فقط روی دوش مرد افتاده، و هزینه‌های گزافی داره.‌ اگه این هزینه‌ها رو نده، بش میگن بی‌غیرت. اگه بده، باید خیلی چیزها رو ببازه.
و دقت کنید فیلم درباره مرد غربیه. مرد خاورمیانه‌ای که له‌تر ازین حرف‌هاست.

چه عجب.. زیدآبادی یک‌بار حرف حساب زد. حیف محرمه، وگرنه باید شیرینی پخش می‌کردیم!
کمک‌های مالی آمریکا به اسراییل، هرچند بیشتر از کمک‌های مالی آمریکا به بقیه کشورهاییه که بشون کمک می‌کنه، اما در اون کشورها پول اعطاء شده دیگه به جیب آمریکا برنمی‌گرده، یا واقعا صرف کمک‌های انساندوستانه میشه، یا دولت بروکراتیک محلی قورتش میده. اما پولی که به اسراییل داده میشه بیشتر صرف نظامی‌گری میشه که از قضا شرکت‌های تسلیحاتی و غیرتسلیحاتی آمریکایی ازش منتفعند. «حتی زیدآبادی» فهمیده این کمک‌ها عامل بقای اسراییل نیستند.

اما یه چیزی رو درباره آیلت نگفت. این خانوم یکبار در مصاحبه‌ای رقابت با نتانیاهو رو از کارهای سختی که به نظر ناشدنی میاد توصیف کرد، چون جای پای بی‌بی انقدر محکمه که از هر دری میخوای وارد شی جلوت سبز میشه. میخواست بگه این یه جنگ عادلانه نیست، که من آماتور باشم و طرف مقابلم انقدر قوی. اما آخرش گفت «سیاست همینجوریه بهرحال». یعنی حلوا پخش نمی‌کنند. همو می‌دریم، اما مشکل شخصی نداریم با هم. زیدآبادی متوجه نیست در کشوری که به بلوغ سیاسی رسیده، دعواها هدف‌دار هستند. یعنی قراره ازین دعواها به یه جایی برسیم که قبلا نرسیدیم. اما در کشوری که هیئتی اداره میشه، دعوا می‌کنند که دعوا کرده باشند، یا دعوا می‌کنند چون مشوش هستند.
دعوا تو خونه‌ای که پدر و مادر هر دو معتادند و بچه‌ها بزهکار، فرق داره با دعوایی که تو خونه یه زوج تحصیلکرده و نرمال جریان داره سر اینکه دخترمون رو بفرستیم انگلیس درس بخونه یا نفرستیم. تو مورد اول به خاطر یه خاک‌انداز گلوی همو میبرند (سرچ کنید، در اخبار هست. دقیقا به خاطر خاک‌انداز). اما تو مورد دوم دختره از لندن تو اسکایپ به باباعه میگه یادته موقع اومدن چه بحثایی با مامان داشتی؟ بعد همشون میخندن!
زیدآبادی خاک‌اندازی که سرش بین لاریجانی و یزدی دعواست رو دیده و از دعواهای اسراییل دهانش باز مونده.


https://t.me/ahmadzeidabad/877

یه شیرین‌کاری دیگه از معترضان هنگ‌کنگی.
برای از بین بردن سنسور دوربین‌های تشخیص چهره که چین مثل نقل و نبات همه‌جا کار گذاشته از لیزر آبی استفاده می‌کنند!
این لیزرها که مشابهش تو کلوب‌ها و کنسرت‌ها هم استفاده میشه پیکسل‌های سنسور دیجیتال رو میسوزونه. حتی اگه لیزرش چندان برای چشم خطرناک نباشه. دوربین این خبرنگار هم بی‌نصیب نموند ازین آسیب.
سرکوب مردمی که اطلاعات عمومی‌شون بالاست یکم مشکله.

به این فکر می‌کردم که چرا نباید حتما برای چشم خطرناک باشه؟ به هرحال در اعتراضات خشونت هم وجود داره. وقتی سنگ پرت می‌کنی، انتظار داری به یه جای پلیس بخوره.‌ خب اینم یه جور سنگ، ولی با نور. البته طرف مقابل، میتونه عینک‌های حفاظتی در اختیار نیروهاش قرار بده‌. ولی هر کدوم ازین عینک‌ها برای طول موج خاصی طراحی شدن. اگه تو جمعیت از هر طول موجی نور لیزر بیاد، عملا در معرض تهدید جدی قرار می‌گیرند. و چون طرف میتونه فاصله زیادی داشته باشه، دنبال کردنش هم سخته. جدا چرا در ایران ازین حربه استفاده نشد در اعتراضات؟ فکر نکنم کسی تو ایران نگران قرنیه و شبکیه سپاهی‌ها باشه، جز خانواده‌هاشون. تکنولوژی باعث میشه انحصار خشونت فقط در دست حکومت نباشه.

اما از بحث چشم در برابر چشم که بگذریم، پاشنه آشیل سیستم نظارتی وابسته به سنسور دیجیتال داره خودشو نشون میده. فکر کن گروه‌های چریکی تشکیل بشه که به طور مخفیانه روی سوزوندون دوربین‌های حکومت فعالیت کنند! هیچ‌وقت مبارزه در تاریخ انقدر cool نبوده 😁

اگه تولید ناخالص ملی مالزی رو تقسیم به جمعیت کنیم نفری ۳۰هزار دلار میفته، که این رقم نزدیکه به کشورهای اروپایی مثل پرتغال یا لهستان! البته درآمد مردم عادی خیلی کمتر ازینه، شاید سالی ۱۰هزار دلار، ولی به هرحال این ثروت در کشور بوجود اومده.
مسلمون‌ها هم می‌تونن پیشرفت کنند، اگه کله‌خربازی درنیارن. یکی از ویژگی‌های مالزی «اهل تسنن» اینه که وقت و سرمایه خودش رو برای اثبات اینکه «اسلام راهکاری بهتر از راهکار غرب دارد» تلف نمی‌کنه. مالزی وقت و سرمایه‌ش رو صرف دفاع از «حرم» نمی‌کنه. مالزی وقت و سرمایه‌ش رو صرف پس گرفتن یک مسجد از دست یهودیا که قرار نیست هیچ‌وقت توش نماز بخونن، نمی‌کنه. نرمال بودن کار پیچیده‌ای نیست.

گفتم عدالت حتی در خراب‌آباد اسلامی فعلی ما هم دو وجهی است و خدا توش نیست، بفرمایید، این هم یک مثال. عقد از نظر شرعی مانعی نداره، اما دادستان و قاضی میگه «براش خوب نیست»، حتی میگه «اگه دیدید گزارش کنید». یعنی انجام کار شرعی رو هم باید گزارش کنیم!
در عدالت مدرن، حتی بچه یک جایگاه فردی داره که میتونه این توقع رو داشته باشه که افراد دیگه، چیزهای که به خودش تعلق داره، مثل کودکی، مثل زندگی آزاد، مثل حق تصمیم‌گیری رو ازش نگیرند. اما در عدالت اسلامی ادعا این بود: تو حق نداری چیزهایی که خدا به من اعطا کرده رو ازم بگیری! خدا حق طلاق رو به زن اعطا نکرده بود، پس اگه مردی این حق رو از زنش می‌گرفت، ظلمی صورت نگرفته بود! خدا برای همجنس‌باز حق حیات قائل نبود، پس اگه همجنس‌باز رو از بلندی پرت میکردن چیزی رو ازش نمی‌گرفتن که متعلق به خودش بوده!

امیدوارم دیگه لازم نباشه برای اون پستم زیرنویس بذارم. متنفرم از توضیح نوشته‌های قبلی.


https://t.me/khabaronline_ir/239019

و همچنان شاهدیم که عده‌ای، حتی با تحصیلات عالیه، کاملا بزغاله‌وار کلیشه «کشورهای دیگه به فکر منافع خودشون هستند» و دخالت‌شون همه‌چی رو بدتر میکنه رو تکرار می‌کنند.

درست سه سال پیش این رو تو گوگل‌پلاس نوشته بودم. هنوز قابل ارجاعه.

سه سال پیش آواتارم مجسمه کنفوسیوس بود. الان یه چیزی تو مایه‌های یک اسکلته. ببین چه کرد زمان با ما 😐

تیتر این بوده که ۲۰ درصد فقیرتر آمریکا (یعنی ته هرم درآمدی جامعه) از کانادایی‌ها ثروتمندترند.
بعد مت والش که خودشو محافظه‌کار میدونه مثلا! میگه نه این چرنده، چون دریافتی‌هایی که فقرای آمریکایی از خیریه‌ها و نهادهای حمایتی می گیرند هم جزء ثروت حساب کرده!
عملا چی اهمیت داره؟ اینکه مرفه‌تر باشی یا بشه برچسب ثروتمند رو بت زد؟ وقتی داره بیشتر از یه کانادایی مصرف می‌کنه، یعنی داره بیشتر مصرف می‌کنه، به همین سادگی. من حاضرم بم بگن «مفلس» ولی قدرت خریدم از یه کانادایی بیشتر باشه!
البته می‌دونید دردشون چیه؟ پروپاگاندای چپ می‌گفت سرمایه‌داری طبقه فقیر رو له می‌کنه! اما شواهد نشون میده له نشدن، حالشون خوب هم هست. حالشون حتی از شهروندان سوسیالیست کانادا هم بهتره! واسه همین ناراحتن.

تو کشوری که پر از میلیونر و میلیاردره، احتمال اینکه وقتی کفگیرت به ته دیگ خورد دستت رو بگیرن بیشتره تا تو کشوری که «برابری» رو می‌پرستند! به ذهن کی می‌رسید واقعا؟ 😁