امینم سه ساله که داره به ترامپ فحش میده، طوری که انگار داره التماس میکنه تو رو خدا از دستم عصبانی شو و واکنش‌های تند نشون بده. اما دریغ از ذره‌ای توجه از جانب ترامپ. چون میدونه امینم یه برند قویه، و لزومی نداره با نشون دادن واکنش، توجه مفت خرید براش، تا ازینی که هست هم قوی‌تر شه.



https://t.me/masih_alinejad/8420

پسرش تو نیروی دریایی خدمت می‌کنه و رو آبه. تو این اوضاع پرتنش خلیج فارس استرس گرفته و میره جلسات قرآن به بقیه مادرها میگه براش دعا کنند!.. (پسره از مادره هم استرس بیشتری داره ظاهرا.. به مادرش گفته آمریکا نیروهاشو آورده اینجا، اینا نمیگن!). این سوژه خوبیه برای کسی که میخواد فیلم بسازه. مثلا ازین ژانرهای صلح‌طلبانه، ببینید هر جنگی دو طرف داره، ببینید آدم‌ها چطور درگیر میشن، ببینید به خاطر سیاستمدارها مادرها به چه روزی میفتن، ببینید مادرها در برابر مادرها قرار می‌گیرن، که بعد مورد تقدیر قرار بگیره به خاطر پرداختن به «ابعاد انسانی» جنگ!
اما قبل ازینکه جنگ بد باشه، همراهی با شر بد بود، کسی یادش هست اصلا؟ کسی یادش هست که قرار نبود به شر خدمت کنیم؟ نالایق‌ترین، بی‌کفایت‌ترین، ارتجاعی‌ترین، ضدمردم‌ترین حاکمانی که ممکن وجود داشته باشند در دنیا، کشور ما رو تصاحب کردند، و بعد ازمون خواستند در قالب «دفاع از وطن» بشون خدمت کنیم. البته همه‌ش هم دفاع از وطن نبود، گفتند «اگه نمیخوای بیشتر ازین بیکار بمونی بیا تو ارتش استخدام شو». و ما نگاه نکردیم به خاطر حقوق ماهیانه‌ای که در کشورهای دیگه برای واکسن سگ خرج میشه، و به خاطر فریب دفاع از وطن، داریم برای منافع اشغالگران ایران روی زندگی‌مون ریسک می‌کنیم! و غصه میخوریم که چرا مادرمون مضطرب شد؟

پشت «جنگ بد است»، خودشونو قایم می‌کنند تا کسی نپرسه «تو کجا ایستادی؟».

«چرا ترامپ هر اشتباهی هم بکنه باز توجیهش می‌کنید؟»

به این سوال فقط میشه با «چرا متوجه نیستید؟» جواب داد، یه آه کشید و سپس در افق محو شد.

اگه شخصا وارد دفتر ترامپ می‌شدم و می‌گفتم هزار دلار بم قرض بده، یه نگاهی به سر تا پام مینداخت و یه متلکی درباره هیکل نحیفم بم مینداخت و پرتم می‌کرد بیرون. چرا باید بشینم اشتباهات چنین فردی رو توجیه کنم برای کسی؟ اون چه که من می‌بینم فقط استعداد عجیب این شخص در برنده شدنه، نه اشتباه. اشتباهاتش رو، که اصلا پابلیک نمیشن و توجه کسی رو جلب نمی‌کنند، باید توسط کسانی بیرون کشیده و تحلیل بشه که عاقل، بالغ، دارای ذهنی باز و شسته نشده، آزاد از تعلقات سیاسی، و باهوش و آشنا به بازی! هستند. چهارنفر با این مشخصات بم معرفی کنید تا بریم تحلیل‌هاشون رو بخونیم و فیض ببریم. نیست آقاجان.. نیست برادر. دنیا پر شده از یک مشت گیج!

در انتخابات اخیر کنگره یه سری تازه‌وارد کرسی‌های دموکرات‌ها رو بدست آوردند که مواضعشون نسبت به بقیه دموکرات‌ها، رادیکال‌تره. توعیتربازند، هوچی‌گری بلدند، ملاحظات حزبی رو رعایت نمی‌کنند، ضداسراییلند، و گستاخند. نانسی پلوسی تو بد مخمصه‌ای گیر افتاده. از طرفی باید نشون بده که حزب دموکرات پذیرای گرایش‌های تازه‌ست، و از طرفی باید گوش این تازه‌واردها رو بکشه تا با شلوغ‌کاری بیش از حد رأی دموکرات‌های معتدل رو پر ندن! و این تضاد باعث شد باشون به جنگ لفظی بیفته. درست وسط این دعوا، ترامپ توعیت کرد که این جوونک‌ها که از خراب‌آبادهای دنیا اومدن اینجا و دارن به ما میگن آمریکا رو باید چطور اداره کرد، برگردن به همون خرابه‌ای که ازش اومدن، اونجا رو آباد کنند، بعد که نتیجه گرفتن بیان به ما بگن چیکار کردن تا ما هم همونکارو بکنیم!.. که بلوایی تازه به پا کرد که وای ترامپ نژادپرسته، وای ترامپ فلان.

ناظر گیج میگه: ترامپ چنان خودشیفته‌ست که نمی‌تونه تحمل کنه توجهات بره به سمتی غیر از خودش. با اینکه به نفعش بود بذاره دموکرات‌ها همدیگه رو پاره کنند، به خاطر عطشش برای در کانون توجه بودن، دقیقا کاری کرد که دموکرات‌ها متحد بشن و بش حمله کنند!

آخه ای نادان...

یه همکلاسی داشتم که اصلا اهل درس نبود، اما فوق‌العاده حسود بود. اولین بار کسی رو می‌دیدم که فشار روانی، روی بدنش منعکس می‌شد. وقتی به اوج حسادت می‌رسید، بدنش گر می‌گرفت و عرق می‌کرد، به طور عصبی با ساعت مچی که دستش بود ور می‌رفت. و کسی که از همه بیشتر بش حسودی می‌کرد من بودم.. نمی‌تونست نمره‌های بالای منو تحمل کنه. این حسادت باعث شد با جدیت درس بخونه. واقعا اهمیتی به درس نمیداد، فقط می‌خواست بالاتر از من قرار بگیره‌.
And guess what?
بالاخره بالاتر از من قرار گرفت!
پس حسودی به نفعش تموم شد، نه؟
اگه هنوز نمی‌تونید بپذیرید که ضعف‌های شخصیتی میتونن ابزاری برای برنده شدن باشند، هنوز آمادگی لازم برای مواجهه با زندگی واقعی رو ندارید. حتی اگه ترامپ به قول این آدم‌ها، خودشیفته باشه و مبتلا به عقده دیده شدن، که محل بحثه ولی فرض می‌کنیم حقیقت داره، این خصوصیات تا الان به نفعش تموم شده.

پلوسی، با توعیت‌های ترامپ، یا بدون توعیت‌های ترامپ، باید به تازه‌واردهای چموش افسار بزنه، و گرنه حزب با مشکلات اساسی مواجه میشه که باختن تو انتخابات ۲۰۲۰ جزء بزرگترین هزینه‌هاش نیست. دخالت ترامپ، برعکس کارش رو سخت‌تر کرد. چون به بهانه «مقابله با نژادپرستی رییس‌جمهور» باید از همون جوانک‌های چموش که می‌خواست بنشونه سرجاشون حمایت کنه، باید از نماینده‌ای دفاع کنه که ضداسراییله و حامی اسلامگراهاست! و از طرفی این «اتحاد علیه ترامپ» که ناخواسته افتاد توش، کار سر و سامان دادن به شکاف‌های داخل حزب رو به تأخیر میندازه. ترامپ با مجموعه‌ای از حرکات، که اصلا اهمیت نداره از زرنگیشه یا از ضعف‌های اخلاقیش، دموکرات‌ها رو هل داده به سمت رادیکال‌شدن بیشتر. چه در انتخابات بعد پیروز بشه چه نشه، این پلن خبیثانه در دراز مدت به نفع محافظه‌کارها تموم خواهد شد.


اینکه انقدر همه فکر می‌کنند باهوش‌تر و اخلاقی‌تر از ترامپ هستند، در حالی که نیستند، حاصل حبابیه که تحصیلات عالی ایجاد می‌کنه. محیط آکادمیک، باعث میشه فکر کنید بیشتر می‌فهمید و می‌تونید درست رو از غلط تمییز بدید، حتی اگه نتونید این توانایی رو ثابت کنید. این روزها، اکثر مردم مقداری از تحصیلات عالی رو طی می‌کنند. برای همین دامنه این توهم از همیشه بزرگتر شده.

ولی دیگه همون «چرا متوجه نیستید؟» هم نخواهم گفت. داره پشت سر هم اشتباه می‌کنه؟ اوکی، دارم از تماشای اشتباهاتش لذت می‌برم. شما هم ببرید.

ایران، موفق در کنترل ارزش ریال!
نوشته شده توسط کی؟ گلنار متولی! حنجره مدیران یقه آخوندی جمهوری‌اسلامی در بلومبرگ!
حالا این کنترل چطور انجام شده؟ خودش در انتهای مطلب یه نقل قول آورده که جوابش رو میده: به علت ممنوعیت واردات کالاهای لوکس:
Demand for foreign currency has dropped compared to last year!
عجب نبوغی واقعا!.. مخاطب خارجی هم فکر می‌کنه کالای لوکس یعنی کیف لوئی‌ویتون مثلا! نمیدونه که حضرات به ماشین پونزده‌هزاردلاری و مک‌بوک هم میگن لوکس. در واقع هیچ مدیریتی صورت نگرفته، صرفا تقاضای دلار سرکوب شده. مثل اینه که به طرف بگن هربار که شیر آب خونه‌ت رو باز کنی یه قلوه سنگ پرت می‌کنیم به پنجره اتاقت. اینم از ترس اینکه سنگ نخوره به سر زن و بچه‌ش شیر آب رو باز نمی‌کنه. بعد که قبضش اومد میگن ملاحظه میفرمایید؟ با تدبیرهایی که صورت گرفت ۸۰ درصد در مصرف آب این محله صرفه‌جویی شد!


https://t.me/persianbloomberg/8638

از نکته‌های مغفول‌مانده همین مسئله‌ست که نظام ایران هیچ تلاشی برای بالابردن آگاهی مردم درباره فلسطین انجام نداد. منظورم از بالابردن آگاهی، ارائه واقعیت‌ها نیست، بلکه حتی سعی نکرد یک تاریخ جعلی رو هم برای مردم بازگویی کنه. قاعدتا باید در مدارس محتوای بیشتری تولید می‌شد برای تثبیت این فکر در ذهن بچه‌ها که اسراییل در این دعوا برتری حقوقی ندارد، که میطلبید خلاصه‌ای از اتفاقات رخ داده حتی از زاویه دید حکومت شیعه، ارائه بشه. اما به یک مشت شعار اکتفا کردند. حالا بخشی از همون بچه‌ها که امروز به خطا تصور می‌کنند از حیطه اثرگذاری پروپاگاندای نظام خارج شدند، دارند عشق‌ورزی به فلسطین! رو دنبال می‌کنند، و همچنان صرفا با لوگو و آیکون و شعار. هرچند فکر می‌کنند این تلاش‌شون مستقل از تلاش ایدئولوژیک نظام در دفاع از فلسطینه، اما دقیقا ادامه همونه، چون خالی بودن از محتوا رو دقیقا از حکومت به ارث برده‌اند.

بین سال ۹۴ تا ۲۰۱۷ که میشه ۲۳ سال، در ۵ ژورنال برتر رشته اقتصاد، مقالات این ۱۰ نفر بیش از همه به چاپ رسیده.
بیشترشون سالی یه بار داشتن.. انگار مثل مسجد که بعضی پیرمردها یه جا واسه خودشون نگه میدارن نمیذارن کسی اونجا بشینه، اینا هم تو ژورنال‌ها به اندازه سالی یه بار سهم دارن! اما ۵۶ تا رو چی بگیم؟ از سالی ۲ بار هم بیشتر میشه! این ممکنه فردا بگه محراب هم مال منه.

کانال انجمن اقتصاددانان پست من درباره کادیلاک و عطر آمریکایی که بدون ذکر منبع گذاشته بودند رو پاک کردند، منم متقابلاً پستی که بشون توصیه کردم دزدی نکنند رو پاک کردم.
درباب عطر آمریکایی، خوندن این مقاله بد نیست. درباره گرایش محدود اما نوظهور چینی‌ها به اجناس و خنزر پنزرهاییه که تداعی‌کننده گذشته آمریکاست.. از تی‌شرت‌های دهه هفتادی گرفته تا پیپ و موتورهای استایل‌قدیمی. که البته براشون گرون تموم میشه، اما برای متفاوت بودن حاضرند ازین خرج‌ها بکنند.
یه خبر بد دیگه برای اون‌هایی که فانتزی دارند چین الترناتیو آمریکا بشه. این بندگان خدا تا پول دست‌شون میاد خودشونو شبیه آمریکایی‌ها می‌کنند، حتی از نوع کلاسیکش. آلترناتیو؟


http://www.sixthtone.com/news/1004274/make-america-dated-again-the-chinese-reproducing-us-vintage

پیتر تیل، از سرمایه‌گذاران اصلی فیسبوک، جزء معدود پولدارهای جوان که محافظه‌کاره و طرفدار ترامپ، جزء معدود سرمایه‌داران کالیفرنیایی که ذهن بازی داره، در سخنرانی اخیرش حرف‌های مهمی زده که می‌تونید خلاصه‌ش رو در این لینک بخونید. دوست داشتم حوصله می‌داشتم که براتون ترجمه کنم، اما صدحیف که ندارم.

چند فقره از نظراتش که نظرمو‌ جلب کرد:
- چرا روی نظارت بر تسلیحات هسته‌ای انقدر حساسیت و سختگیری هست، اما روی هوش مصنوعی نیست؟ هوش مصنوعی که گوگل ساخته انقدر قوی هست که بشه به عنوان اسلحه ازش استفاده کرد. ازونجایی که گوگل با پنتاگون همکاری نمی‌کنه اما با چینی‌ها همکاری داره، باید اف‌بی‌آی و سیا درباره این شرکت تجسس کنند.

- ناسیونالیسم وطن‌پرستی کور نیست، ناسیونالیسم یعنی در مورد همه‌چیز این سوال رو بپرسی که آیا این کار برای کشورم خوبه یا نه؟ و ما آمریکایی‌ها در مورد خیلی از چیزها این سوال رو نپرسیدیم و وارد کارهایی شدیم که نفعی برامون نداره، مثل درگیر شدن در مسائل خاورمیانه.

- گلوبالیسم و تجارت آزاد اونجوری که تبلیغش رو می‌کردن کار نمی‌کنه و جنگ تجاری که ترامپ راه انداخت حداقل این فرصت رو ایجاد کرد که مبناش رو زیر سوال ببریم. تجارت آزاد بیشتر باعث شده دسترسی به کارگری که مثل برده کار می‌کنه راحت‌تر بشه!

- دره سیلیکون ادعا می‌کرد انقلاب نرم‌افزاری زندگی بشر رو بهتر می‌کنه، اما عملا نکرد، چون تکنولوژی فقط در نرم‌افزار خلاصه نمیشه. در مهندسی اونقدر که در نرم‌افزار پیشرفت داشتیم، توسعه پیدا نکردیم. بهتر شدن زندگی نیاز به امکانات فیزیکی داره. این‌ها ادعا می‌کردند به سمتی میریم که همه کارها رو ربات‌ها انجام بدن و مردم بشینن با پلی‌استیشن بازی کنند، درآمدشون هم از یک صندوق همگانی تأمین بشه. اما بیشتر کارهایی که میشد با ربات انجام بشه، همین الانش داره با ربات انجام میشه، و بقیه مشاغل مثل پرستاری حالا حالاها قابل جایگزینی نیستند. اون صندوق همگانی هم بیشتر یه فانتزیه.


دلیل دغدغه‌های آقای تیل فقر فلسفه‌ست. یه مشت کدنویس تو سانفرانسیسکو نمی‌تونن تعیین کنند که زندگی چطور بهتر خواهد شد، فیلسوف باید این کارو بکنه. فیلسوفی که این کارو برامون بکنه نداریم. یه مشت درجه‌دار نمی‌تونن تعیین کنند دخالت نظامی ما در یک منطقه به نفع ما هست یا نیست. فیلسوف سیاسی باید این کارو برامون بکنه. فیلسوفی که این کارو برامون بکنه، نیست. یه مشت مدیر اتوکشیده شرکت‌های چندملیتی که دنبال برده می‌گردن تا سود شرکت رو بالاتر ببرن نمی‌تونن تعیین کنند مدل انسانی‌تر اقتصاد که بر دنیا حاکم بشه، چطور باید طراحی بشه. فیلسوف اقتصادی باید این کارو برامون بکنه. فیلسوفی که این کارو برامون بکنه، وجود نداره.

https://medium.com/@bonniekavoussi/notes-from-peter-thiels-speech-at-the-national-conservatism-conference-on-july-14-2019-6a51b26b202

مردم همه چیز را بیمه می‌کنند غیر از حرف‌هایشان. به «ممکن نیست» های دیگران نباید اعتماد کرد. چون اگر ممکن شد، از هیچکدامشان نمی‌شود خسارت گرفت.

حتی همون «بد و بدتر» هم وارونه جلوه داده بودند.

جای تعجب داره؟ امام و پیشوای این‌ها اقتصاد رو متعلق به خر می‌دونست، طبیعیه که این‌ها هم درباره اقتصاد، تولید، صنعت، تکنولوژی، بازار، و نظام سرمایه‌داری، اندازه بز نفهمند.

مادرم میگفت دفعه اول که رفتیم عراق هر پنج متر یک دستفروش وجود داشت، و دفعه آخری که رفتیم، خبری نبود. گفتم به جای اینکه عراق رو مثل ایران کنند، ایران رو مثل عراق کردند.. عراقی امروز سوار تویوتا میشه، و ایرانی شده دستفروش. هر ملتی که اداره کشور رو به یک مشت فقیه پرت و یک مشت چریک بیسواد بده، باید این تنزل رو تحمل کنه.

سه سال پیش سه تا پسر سومالیایی یه دختر ۱۶ ساله رو با فریب کشوندن تو‌ یه اتاق و سه نفری بش تجاوز کردن. مادر دختر میگه فک و فامیل سومالیایی‌ها، که به پنجاه نفر می‌رسیدن چنان دم در دادگاه اذیتش می‌کردن که گویی این دخترشه که مرتکب جنایت شده!

مشکل این مسلمانان تازه وارد به غرب این نیست که اطلاعاتی درباره قوانین این کشورها ندارند. مشکل‌شون اینه که در فرهنگ خودشون، اینکه یه پسر به زور با یه دختر سکس داشته باشه، نشانه زرنگیشه، نه گناهکاریش! با این که شرع اسلام که تعلق داره به ۱۴۰۰ سال پیش، کاملا مردانه‌ست، اما حتی در همون شرع هم این کار زنا محسوب می‌شد و مجازاتش مشخصه. واقعیت اینه که فرهنگ سومالی (و کشورهای مشابه) حتی از اسلام سنتی هم عقب‌افتاده‌تره! و اصل مطلب اینجاست: زور اسلام به این فرهنگ متحجرانه نرسیده! و اگه زور اسلام، با چنان قدرت نرم‌افزاری که چهارده قرنه دنیا رو تحت تأثیر خودش قرارداده، بش نرسیده، با محتویات ملوسانه لیبرالی چطور میشه رامش کرد؟ معلومه که به بن‌بست میخوره. تحجر از یک حدی که بیشتر شد، فقط باید با زبان زور و ابزار خشونت سرکوبش کرد.


https://t.me/sargon_of_akkad/583

همه فکر می‌کنند وضع زاد و ولد در ژاپن افتضاحه و داره به سرعت پیر میشه، اما اوضاع در کره‌جنوبی به مراتب خطرناک‌تره. نرخ باروری در این کشور به زیر ۱ رسیده! در حالی که برای حفظ جمعیت هر زن کره‌ای باید حداقل ۲ ممیز یک تا بچه بیاره. ۹۸ صدم کجا، ۲ کجا. با ۵۱ میلیون نفر جمعیت، سالی فقط سیصد و خورده‌ای هزار بچه به دنیا میاد.

به نظر میاد بیشتر ازینکه توسط بمب‌های اتمی کره‌شمالی در معرض تهدید حیاتی قرار گرفته باشند، این طرز فکر خودشونه که داره نابودشون می‌کنه.
فلسفه نباشه، از اینکه آب آشامیدنی نباشه، بدتره.

همش از معجزات سرمایه‌داری نوشتم، یه بار هم از معجزات اقتصاد نفتی بنویسم.
سیرجان، ۲۰۰ هزارنفر جمعیت داره فقط، یعنی اندازه نصف یکی از مناطق داخل شهری کرج! ولی خط اتوبوس مستقیم داره تا اصفهان!
شما در یک کشور نرمال چنین چیزی نمی‌بینید. شهرهای کوچک وصل میشن به هاب استانی، و از هاب سفر می‌کنند به هاب بعدی. اما انرژی، علف خرسه، و ۶۰۰ کیلومتر رو میشه با ۳ دلار طی کرد، پس چرا که نه؟

این شناخت واقعی از جمهوری‌اسلامی که در واشنگتن ایجاد شده یکی از مهم‌ترین تحولات سیاسی دوران ماست.

انتخابات ۲۰۲۰ تایوان بعد از انتخابات ۲۰۲۰ آمریکا میتونه روی دنیا تأثیرگذار باشه، حتی روی من و شمای پرت از «نظم جهانی». آمریکا، و مایی که میدونیم ستیز با غرب ملت رو به چه قهقرایی میبره، ترجیح میدیم کسانی پیروز انتخابات‌شون بشن که متمایل به آمریکا هستند و مخالف الحاق به چین. اما دموکراسی، اگه واقعا دموکراسی باشه، به ترجیحات ما اهمیتی نمیده. کسی که احتمال داره برنده بشه اصلا اونی نیست که مطلوب ماست. چون مردم تایوان، رفاه و ثبات اقتصادی رو به آزادی ترجیح میدن. و ازونجایی که اقتصادشون تا خرخره وابسته به چینه، برای ثبات مجبورند بچسبند به همون پستانی که ازش شیر می‌خورند. هیچ‌چیز انقدر مهم نیست که آزادی رو قربانیش کنی، اما دموکراسی یعنی اجازه بدی مردم چیزهای مهم رو قربانی چیزهای کم‌اهمیت‌تر بکنند.
و ما آسیایی‌ها، که به ریشه‌های کهن‌مون می‌نازیم، در طول ده هزار سال تمدن‌سازی‌‌مون، سابقه درخشانی از ترجیح دادن آزادی پیدا نمیشه. ما حاضر بودیم خون بدیم و خون بریزیم تا جاده ابریشم باز بمونه. اونایی که برای ایران دموکراسی مستقیم آرزو می‌کنند، باید گوشه ذهن‌شون همیشه اینو به یاد داشته باشند که شانس اینکه ایرانی‌ها دوباره چیزهای مهم رو قربانی اسلام کنند، خیلی بالاست. اگه یه تایوانی با اون سطح از درآمد و تحصیلات، نمیتونه تشخیص بده چی براش بهتره، از هموطنان من انتظار زیادی نمیره‌.

اگه دانشگاه‌ها کل این داستان از اول تا آخرش رو به عنوان یک کیس اِستادی به محتوای درسی تبدیل نکردند، باید درشون رو تخته کرد.