متولدین دهه ۲۰ و ۳۰ حقیقتا پرروترین نسل تاریخ ایران هستند. بعد از اینکه از سر شکم‌سیری کشور رو که در دوره پهلوی داشت مسیر توسعه رو هرچند کج‌دار و مریز طی می‌کرد دو‌دستی تقدیم آیت‌الله‌ها کردند، و بعد ازون هم ما رو خفه کردند با مردسالاری و‌ پدرسالاری و گذشته‌سالاری و سنت‌سالاری و آخوندسالاری‌شون، و هروقت با حکومت درافتادیم به جای ما طرف اون‌ها رو گرفتند، و با اینکه زندگی ما و سرنوشت ایران رو به قهقرا کشوندند، تمام عمر چه در دوره پهلوی و چه بعد ازون مفت زندگی کرده بودند (در حالی که ما تا اومدیم بفمیم کی به کیه گفتند «آزادسازی قیمت‌ها خوب، سوبسید بد!»)، همچنان یک قورت و نیم‌شون باقیه و میگن چرا نمی‌ذارین مفتی فیلم ببینیم؟

بمیرید دیگه لعنتی‌ها

وقتی گفتم آنچه که از اسلام و خود پیامبر می‌دونید از یک مشت آخوند می‌دونید، در این جواهرات کلامی میشه اثرش رو دید. نویسنده شیعه تهذیب‌الاحکام داره میگه محمد که بود و چه کرد. اگه الان مکارم شیرازی چیزی از گذشته تعریف کنه، می‌پذیرید؟

ولی من ازش می‌پذیرم. چون اصلا تصویر بعیدی ارائه نمیده. سال‌های اول بعد از هجرت، پیامبر در اوج قدرت بود و هرکاری می‌خواست می‌تونست بکنه، حتی آتش زدن خونه‌ها رو. اما در زمان امام صادق، بنی‌هاشم نه تنها قدرت نداشتند بلکه در معرض رقابت‌های مکتبی هم قرار گرفته بودند. دیگه وحی یکه‌تازی نمی‌کرد، هر شیخی واسه خودش گنگ داشت. در این شرایط دیگه نمی‌شد خونه فرادی‌خوان‌ها رو ویران کرد، باید گفته می‌شد «جان مادرت به جماعت بخوان».

اردوغان هر کاری که می‌تونست کَرد علیه کُردها، و کردها باعث شدن استانبول رو از دست بده! حتی باوجود جرزنی.

سیاست حذف دیگران، مخصوصا اگه اون دیگران بخش بزرگ و مهمی از جامعه‌ت باشند، اینجوری باعث تحقیر میشه. اما آیا درس خواهند گرفت؟ با قطعیت میگم نه! توفیق توبه رو مثل ژتون غذای نذری پخش نمی‌کنند بین آدم‌ها، باید بدستش آورد. استعداد درس گرفتن از خطا، از مدت‌ها قبل کسب و تجمیع میشه، نه یک ساعت بعد از انجامش. این استعداد در اسلامگراهای ترکیه کسب نشده. باور نکنید کسی رو که یک عمر قلدری کرده و ناگهان میگه متوجه اشتباهاتم شدم. فقط قلدری متوجه اشتباهاتش میشه که از مدت‌ها قبل در رویه خودش تشکیک کرده باشه. یه روز اون شک‌ها با یه جرقه منفجر میشن.. امثال اردوغان، هیچ شکی در کارنامه ندارند، چون از شک کردن می‌ترسند. و اساسا اینکه مثل کنه چسبیدند به اسلامِ عقب‌رو هم همینه که بشون مجوز روانی میده برای داشتن «ایمان مطلق به خویشتن».

از همین‌رو، لبخند می‌زنم به دوستانی که از نتیجه این انتخابات نتیجه‌گیری‌های حماسی می‌کنند. مثل فیلم‌های وحشت هالیوود که درباره هجوم جانوران موذی به شهرهاست و انتهای فیلم که به نظر میرسه شر این جانوران دفع شده، یکی ازون موجودات از لای درز دیواری بیرون میاد که یعنی همچنان بازمانده‌ای وجود داره و بعد تیتراژ میاد بالا، باید به این عزیزان هم گفت: مرتجعین در مراجعه‌اند. همه شامپاین‌ها رو باز نکنید.

قرار بود اخبار خاورمیانه رو با آهنگ‌های تکنو دنبال کنیم، یادتون که هست؟
اینم سهم خبر شیرین استانبول


Listen to EdOne - Feelings (Echonomist Remix) [Eleatics Records] by Eleatics Records on #SoundCloud
https://soundcloud.com/eleatics/edone-feelings-echonomist-remix-eleatics-records

جرائم خشن رو معمولا جوان‌ها مرتکب میشن. اما در فاصله فقط ۲۳ سال، آمار بازداشتی‌های این جرائم در بین جوانان آمریکا به یک سوم کاهش پیدا کرده! هرکسی تئوری خودش رو برای توضیح این کاهش ارائه کرده، اما با اینکه انتظار میره اهالی دانشگاه برخلاف عوام تعصبی روی تئوری‌شون نداشته باشند، شاهدیم که تئوری‌شون رو دو دستی چسبیدن، حتی اگه مثال‌های نقض بشون معرفی بشه. عده‌ای میگن چون سرب رو از آب‌ها و غذاها حذف و تا حد زیادی از هوا کم کردیم، مغز این نسل سالم‌تر رشد کرد! ولی توضیحی ندارند برای این واقعیت که در چین میزان سرب چه در آب و چه در هوا و چه در محصولات چندین برابر استاندارد جهانیه، اما جوانان‌شون به بی‌آزاری همسترهای خانگی هستند.
عده‌ای میگن چون سقط جنین آزاد شد بچه‌های ناخواسته کمتری به دنیا اومدن، و چون بچه‌های ناخواسته همیشه مشکلات تربیتی دارند، خود به خود آمار جرم پایین اومد. ولی توضیحی ندارند که چطور در حالی که تصویب این قانون و تسهیل سقط در ایالت‌های مختلف در زمان‌های مختلفی رخ داده، بعضا با فاصله زیاد، اما کاهش جرم در این دوره بیست و‌ سه ساله یک پدیده همزمان کشوریه؟ یا چرا در کشور ایکس که نرخ باروری به ازای هر زن بالاتره، میران ارتکاب جرائم خشن در جوانان انقدر نیست؟ عده‌ای میگن اعتیاد به گوشی‌های هوشمند و شبکه‌های اجتماعی باعث شده سمت بزهکاری نرن. اما توجه ندارند که تا سال ۲۰۱۴ که انتهای این دوره‌ست، اعتیاد به سوشال نتورک‌ها اصلا در حد امروز نبود. این کاهش جرم از اواخر دهه نود شروع شده، یعنی ده سال قبل از ورود آیفون به بازار!
با تعداد زیادی از همزمانی‌ها مواجهیم، که هرکس بنا به جهت‌گیری شخصی خودش، ازش یک «علیت» در میاره. معمولا وقتی روند ناخوشایندی آغاز میشه، تحلیلگران در یافتن جواب «چرا» سرگردان میشن، ولی اینبار اتفاق مبارکی افتاده و کسی نمی‌دونه چرا!.. و هرچقدر دوره یک ندانستن به درازا بکشه، افسانه‌ها یکی پس از دیگری خلق میشن (و بله مذهب دقیقا همین‌طور شکل گرفت).

بدون داشتن اطلاعات جامع از همه تغییرات اجتماعی و خانوادگی رخ داده از دهه نود به اینطرف، نمیشه به یک تئوری قابل قبول رسید. آیا اینکه بچه‌های این دوره کمتر در خیابان‌ها بازی می‌کنند و بیشتر در خانه هستند مرتبطه با این موضوع؟ آیا بزرگنمایی رسانه‌ها از ناامنی محیط شهری، و محافظه‌کار شدن والدین تأثیری داشته؟ آیا افزایش جدیت پلیس در برخورد با جرائم خشن، که میتونسته افزایش واقعی نبوده باشه، بلکه مستندسازی گسترده‌تر فعالیت پلیس و انتشارش در رسانه‌ها بوده باشه، تأثیری داشته؟ تغییراتی که در سطح کیفی مدارس اتفاق افتاده، و دانش‌آموز خشونتی در کلاس تجربه نمی‌کنه، تأثیری داشته؟ آیا تغییرات فرهنگی متأثر از فمنیسم و بیرون آوردن پسرها از قالب‌های سنتی خشونت‌پرور، تأثیری داشته؟

فعلا یک چیز رو می‌دونیم. اختلاف طبقاتی از دهه نود به اینطرف به مراتب بیشتر شده، اما برخلاف تصورات و ذهنیات و آلارمینگ چپ‌ها، نه تنها جوانان تمایل بیشتری پیدا نکردند برای پریدن از شکاف به قیمت حتی ارتکاب جرم خشن، بلکه تمایل‌شون به شدت کاهش هم پیدا کرده.

برنامه شصت دقیقه مصاحبه‌ای انجام داده با یکی از عکاسان کهنه‌کار نشنال جئوگرافی که بعد از ابتلای همسرش به سرطان سینه نگاهش به زندگی عوض شد و تصمیم گرفت قبل از مرگ یک کار مفید انجام بده. و اون کار مفید چیزی نبود جز مستندسازی از گونه‌های در حال انقراض‌. بیشتر سال در حال سفر به نقاط مختلف دنیا و باغ‌وحش‌های تخصصیه تا از حیواناتی که احتمالا تا چند سال یا چند دهه آینده وجود نخواهند داشت عکاسی کنه. جالبه واکنش بعضی ازین جانوران. بعضیاشون بداخلاقند و بش حمله می‌کنند، و بعضی‌ها انقدر آرامند که حتی ژست هم می‌گیرند! یک جا میگه من تنها کسی هستم در دنیا که ازین‌ها عکس می‌گیره! حس چنین مسئولیتی و چنین جایگاهی، تن آدم رو به لرزه میندازه.
حتما ببینید، فقط ۱۲ دقیقه‌ست.



https://www.cbsnews.com/video/joel-sartore-photo-ark-national-geographic-photographer-saving-memories-of-animals-60-minutes-2019-06-16/

پسر بچه دوازده سیزده ساله دوچرخه سوار و یک ماشین سواری به خاطر اتفاقی که کسی غیر از خودشون شاهدش نبود، وسط خیابون شروع کرده بودند به جر و بحث. سرنشینان ماشین یک زن و شوهر بودند که هر دو پیاده شده بودند تا حساب پسرک رو برسند، اما مرد راننده دری و وری می‌گفت، و پسر با متانت و ادب، و بدون استفاده از حتی یک کلمه توهین‌آمیز و گزنده، زیر بار نمی‌رفت که مقصره. در حالی که مرد راننده در کمال وقاحت تهدیدش می‌کرد که «هم خودت رو میزنم هم باباتو» جواب‌شون رو با جملات شمرده و لحنی متین می‌داد. از ما ناظران کنار خیابان پشمی نماند که نریخته باشد و فکی نماند که نیفتاده باشد. یقین دارم زمانی که ما سن این بودیم اگه در چنین موقعیتی قرار می‌گرفتیم از دو حال خارج نبود، یا می‌نشستیم گریه می‌کردیم، یا اگه شر بودیم میزدیم تو تخم طرف و در می‌رفتیم! اما این می‌ایسته، بحث می‌کنه، محکوم می‌کنه، و از حق خودش دفاع می‌کنه، و زیر بار قلدری نمیره. در ۱۳ سالگی!

نمی‌دونم در این نسل، چندتا ازین پسر هست. اگه زیاد باشه جمهوری‌اسلامی با مشکلات جدی‌تری مواجه خواهد شد. ولایت مطلقه فقیه تو کت این‌ها نخواهد رفت. البته تو کت ما هم نرفت، ولی ما نشستیم گریه کردیم.

هربار حقوق بشر یا حقوق زنان ضایع میشه در ایران، صحبت خلخال دختر یهودی هم دوباره باز میشه!
دوستان کلا درباره این سوژه دچار سوء تفاهم هستند. جنگ داخلی شروع شده بود و برای استارت ریخته بودند سر یک قبیله یهودی مرزنشین. اینکه علی ناراحت بود و انتظار داشت بقیه ناراحت باشند، نه ربطی به حقوق بشر داشت نه ربطی به حقوق زنان، که اصلا تعریف نشده بودند این مفاهیم. خانواده یهودی دختر غارت‌شده، تحت حفاظت حکومت اسلامی بود. پول می‌دادند به خلیفه تا از امنیت‌شون پاسداری بشه. پول رو داده بودند، اما پاسداری انجام نشد. علی ناراحت بود که اگه به خاطر دعوای داخلی تعهدات‌مون بمونه رو زمین، فردا چه کسی و چرا باید بمون اعتماد کنه؟ و ما نماینده و سربازان خداییم. اگه اعتماد به ما، نامعقول بشه، اعتماد به خدا نامعقول خواهد شد. یعنی ما کاری کردیم که خدا روی زمین، دشمن پیدا کنه به جای دوست. برای همین مسلمان اگر ازین غصه بمیرد رواست.

هیچ‌کدوم این دغدغه‌ها مطرح نیست در دنیای امروز. بکشید بیرون ازین خلخال ملخال.

باتشکر.

تصورشون اینه که فدرالیسم مساوی است با سرپیچی از پایتخت!.. مردم عادی به کنار، باید به روزنامه‌نگاران مملکت هم یاد داد که معنی واژگانی که استفاده می‌کنند چیست. حتی معارضان مسلح جهادی هم وقتی در بخش‌های وسیعی از سوریه مسلط شده بودند، نیروهای زیرمجموعه‌شون در شهرهای دورتر گاهی سرخود عمل می‌کردند. پس باید نتیجه می‌گرفتیم القاعده یک نظام فدرالیست؟
هرج و مرج موجود حاصل تناقض ذاتی جمهوریت و اسلامیت است، و اینکه جمهوری‌اسلامی، یک سیستم نیست. همین.

پروپاگاندا، مثل قلم میمونه، اما هیچ قلمی به نفسه نمی‌تونه چیزی بنویسه مگر اینکه یه کاغذ زیرش باشه. اگه کسانی نباشند که پیام پروپاگاندا رو بپذیرند، هرچقدر هم پول برای تولید و توزیع اون پیام خرج بشه، بی‌فایده‌ست. مخاطب مقاله‌ای که توسط عمله‌های داخلی و خارجی متحجرترین حکومت دنیا تهیه شده، تحصیلکرده‌های روشنفکر آمریکا هستند، و تعداد وحشتناکی ازین‌ها نه تنها پیام فیک این مقاله رو باور می‌کنند، بلکه به اجتماع پیام‌های فیکی که قبلا دریافت کردند، پکیجی از «ذهنیت‌های پرت و پلا» بدست میارن که در هر بحث و گفتگویی علیه من و شما استفاده خواهند کرد. در حالی که این‌ها در سیستم آموزشی تربیت یافتند که تفکر انتقادی رو پرورش می‌داد، اما ایدئولوژی چنان کورکننده‌ست که میتونه تمام تواناییت در تفکر رو تعطیل کنه. بحث با بعضی از خوانندگان ثابت نیویورک‌تایمز همون‌قدر سخته که بحث با یک بسیجی! و اینو منی دارم میگم که تست‌شون کردم.

بین وقتی که نمیتونی کاری رو بکنی ولی میدونی یکی هست که میتونه و وقتی که نمیتونی کاری رو بکنی و میدونی که هیچ‌کس دیگه هم نمیتونه بکنه، فرق هست. دوست داری با گربه‌ای که اومده کنار پات زیر نیمکت نشسته حرف بزنی. وقتی بچه بودی برات داستان‌هایی تعریف کردند که آدم‌هایی بودند که می‌تونستند با حیوانات حرف بزنند. ازینکه نمی‌تونستی، ناراحت بودی اما اینکه یکی بوده که می‌تونسته بت میفهموند که مشکل از دنیا نیست، مشکل از توعه. اما بعدا وقتی سایز مغز گربه رو تو عکس‌های اشعه ایکس دیدی و مطمئن شدی امکان نداره بتونه درکش به حدی برسه که هم‌صحبت انسان باشه، فهمیدی مشکل از تو نیست، دنیاست که مشکل داره. دنیا طوری چیده شده که خیلی چیزها به نظر میرسه پتانسیل خیلی خیلی بیشتری دارند که به ظهور نرسیده.. اما ندارند.
ادامه بدم؟

به نظر میرسه من و شما هم پتانسیل اینو داریم که به کمال برسیم و زندگی ابدی داشته باشیم، یا اینجا، یا در دنیایی دیگه.. اما نداریم.‌

#TrustMe

فکر می‌کنم خیلی وقته که روزنامه نخوندید. من هم همینطورم. اما دو سه روزه که دارم از روی توفیق اجباری، همشهری ورق می‌زنم. سطح محتوا چنان خجالت‌آوره که حتی یادآوری این موضوع که زمانی تنها منبع اطلاعاتیم این روزنامه بود، وحشت می‌کنم. به قول مجید توکلی عزیز، حتی با وجود نظام موجود، هیچ‌کس کسی رو مجبور نکرده که شرافتش رو کنار بذاره، یا دروغ بگه یا مهمل‌پراکنی کنه. محتوای سخیف در بخش‌ سیاسی قابل درکه چون مستقیما تحت کنترل و نظارت حکومت قرار داره. البته نظارت لفظ درستی نیست، چون وقتی به کار گرفته میشه که ابتدا کاری انجام بشه بعد با یک استاندارد از قبل تعیین شده سنجیده بشه، اما در بخش سیاسی رسانه‌های ایران، خود حکومت تعیین می‌کنه که محتوا چی باشه. در بخش‌های دیگه ولی اصلا اینطور نیست. هیچ‌کس هیچ روزنامه‌نگاری رو مجبور نکرده که در مورد هر نوع از ناکارآمدی سیستمی، مردم رو مقصر جلوه بده. به هیچ روزنامه‌نگاری نگفتند اگه مردم رو مقصر جلوه ندی اخراجت می‌کنیم! این‌ها داوطلبانه توجیه‌گر شر و ابتذال شده‌اند. فقط در یک نمونه، با مقایسه ترکیه با ایران، که جمعیت مشابه و سرانه مالکیت خودرو مشابه داره، ولی یک‌دهم ایران سوخت مصرف می‌کنه نتیجه می‌گیرند که ایرانی‌ها ریخت و پاش دارند! و مواظبند که حتی یک‌بار از کلمه «البته» استفاده نکنند. مثلا: مصرفشان یک‌دهم ایران است، البته سیستم حمل و نقل عمومی‌شان بسیار گسترده‌تر است، البته نفوذ سیستم ارسال مرسولات‌شان بالاست، البته با توجه به سطح درآمدی ایرانیان قیمت بنزین خیلی هم پایین نیست، البته تعرفه خودروهای خارجی در آن‌جا ارقام سه رقمی نیستند! و البته شرکت‌های خودروسازی‌شان محل استخدام فله‌ای آقازاده‌ها‌ رانتیرها نیست که سرمایه‌ای که باید صرف تحقیق و توسعه می‌شد صرف حقوق و مزایا کارکنان شود! البته اقتصادشان در وضعیتی نیست که بخش بزرگی از جامعه مسافرکش و پیک‌موتوری باشند! و ده‌ها البته دیگه.

جدا که چه خوب که مطبوعات ایران ورشکسته شد.

مایکل دورَن در تحلیلی طولانی نوشته آیت‌الله خامنه‌ای با علم به شکافی که بین دولت‌های اروپایی و حزب دموکرات آمریکا، با دولت ترامپ وجود داره، و به این دلیل که مثل سگ میترسه که با از بین رفتن برجام دوباره پای نظام به شورای امنیت باز بشه، تصمیم گرفت کار خطرناکی بکنه که خیلی هم خطرناک نیست. یعنی ایجاد دردسرهایی در خاورمیانه، که نیروهای مقابل ترامپ ازین دردسرها استفاده کنند برای تسلیم کردن ترامپ (می‌بینید که دموکرات‌هایی که یک‌شبه به طرح شخم‌زدن لیبی رأی دادند چطور یهو امروز ضدجنگ شدند!). که ازین طریق یا ترامپ برای دوره بعد به کاخ‌سفید راه پیدا نکنه و یک نامزد آخونددوست رئیس‌جمهور بشه و برجام رو احیاء کنه، یا اینکه خودش برگرده به برجام. در واقع خامنه‌ای در تلاشه به غربی‌های ضدترامپ پاس گلی بده که اون‌ها هم در عوض بقای نظام رو تضمین کنند. و در یک همکاری مشترک بین جمهوری‌اسلامی و رسانه‌های غربی، افکار عمومی اینطور توجیه شده‌اند که کسانی که در این گاوبندی در کنار اروپا و در مقابل ترامپ قرار گرفته‌اند روشنفکر و اخلاقی هستند!

این توطئه انقدر آشکاره که دیگه یک نظریه نیست. اگر روزی برملا شد مثلا نیروی دریایی انگلیس در زدن پهپاد آمریکا به ارتش ایران مساعدت اطلاعاتی داده نباید تعجب کرد.

چیزی که نویسنده یا ازش غافله، یا عمدا بش اشاره نمی‌کنه اینه که حتی جمهوری‌خواهان و حتی ترامپ مشکلی با بقای جمهوری‌اسلامی ندارند. اونچه که ترامپ و تیمش رو با بقیه متفاوت کرده، افق مدنظرشون برای بعد از آتش‌بسه. اروپایی‌ها صرفا دنبال «حفظ شرایط موجود» هستند. نه به این خاطر که وضع موجود آلترناتیوی نداره، بلکه عمدا و آگاهانه وضع موجود رو در جهت تأمین منافع‌شون مفید می‌دونند، که تقریبا همین نظر رو درباره عربستان هم دارند (و برای همین با بن‌سلمان مشکل دارند که دنبال تغییر وضع موجوده). به این معنی که ایران همچنان در حال «غیرنرمال ولی نه خیلی خطرناک» باقی بمونه. اینو نباید فراموش کرد: ایران و عربستان غیرنرمال، با منافعی همراه است. در مقابل، ترامپ یک جمهوری‌اسلامی می‌خواد که حتی اگه در سیاست و نظامیگری به قلدری ادامه بده، در تجارت کاملا نرمال و تسلیم باشه. بعبارتی یک روسیه اسلامی! (کسانی که فکر می‌کنند همین الان یک روسیه اسلامی هستیم، هنوز اطلاعات کافی درباره روسیه امروزی ندارند).

طرح ترامپ در حال غلبه‌ست، و برای همین اروپا انقدر خودشو شریک کرده با جمهوری‌اسلامی تا جلوش رو بگیره.‌


https://mosaicmagazine.com/observation/politics-current-affairs/2019/06/what-iran-is-really-up-to

چرا اندیشکده‌های واشنگتن دی‌سی منو استخدام نمی‌کنن آخه؟ عه 😁

اسپانسر پیدا کنید، فیلمنامه‌ش با من.

در سال ۵۳ هیچ‌کس باور نمی‌کرد اگه ۴۵ سال دیگه مصاحبه‌ای مشابه از مردم گرفته بشه، دقیقا همین حرف‌ها زده بشه و سوژه‌ها دقیقا همین‌ها باشند. چرا باور نمی‌کرد؟ چون نسبت به وضعیت خودش آگاه نبود. و الان هم نیست (و گرنه نمی‌گفت اگه انقلاب رخ نمیداد الان نخست‌وزیر ما هم در اجلاس جی۲۰ در کنار بقیه رهبران جهان عکس می‌گرفت! و چه تأسف‌باره که حتی طوس طهماسبی هم اینو میگه).
شباهت وضعیت ۵۳ با ۹۸ انقدر زیاده که انگار تنها چیزی که تغییر کرده اینه که کراوات رفته، و توعیتر آمده. دوربین آنالوگ رفته، و حجاب آمده. همین (و البته یک اتفاق جزیی: آموزش عالی همگانی آمده، و سواد جمله‌سازی رفته!). اما شباهت اصلی رو باید در جای دیگه‌ای پیدا کرد. در سال ۵۳، درست مثل ۹۸، صحبت از «آنها»ست. ضمیری که برای اشاره به حکومت استفاده میشه. آنها لطف کنند بنزین را گران نکنند. آنها بر قیمت میوه نظارت کنند. آنها در ده‌کوره‌ای که من در آن بدنیا آمدم دانشگاه بسازند. آنها ترافیک را کاهش دهند. آنها ماشین چهار سیلندر بیاورند. آنها فیلم‌های جذاب بسازند و با قیمت ارزان اکران کنند. جامعه ایران، نابالغ بود و درکی از حاکمیت جز نظام ارباب رعیتی نداشت، و امروز هم نیست، و ندارد. کل مطالبه رعیت همینه که: ارباب لطف کند به کارگزارانش بگوید به معیشت مردم رسیدگی کنند!.. و درکش از رسیدگی به معیشت؟ همه‌چیز را مفت کنند! طغیان رعیت هم زمانیه که از ارباب و کارگزارانش راضی نیست در انجام این امر، نه اینکه فکر کنه دیگه به ارباب نیاز نداریم!

سال ۵۳ اگه از مردم پرسیده میشد ده رودخانه مهم ایران را نام ببر، هر ده تا رو نام می‌بردند. اما اگه پرسیده میشد پول بی‌پشتوانه چیست، در جواب می‌ماندند. در سال ۹۸ هم در می‌مانند، و البته بیشتر از پنج رودخانه نمی‌شناسند.‌ این درجا زدن و این عقب‌گرد، نیاز به اراده‌ای قوی داشت، که بحمدالله در ملت ایران موجود بود. اراده تولید مثل رو هم نباید فراموش کرد که در این مدت جمعیت رو ۳ برابر کرد. ایران، سرزمین اراده‌های عاری از عقل.

https://t.me/Gooftaniha/2087

قرار بود ارز دیجیتال به خاطر رهایی ذاتی از کنترل دولت‌ها و بورس‌بازها از نوسانات ارز سنتی مصون باشه. اما مصون که نیست هیچ، نوساناتی نجومی تجربه می‌کنه که شباهت داره به بازارهای عقب‌افتاده‌ای مثل میدان فردوسی! اتریوم قرار بود اشلی از یک دموکراسی جهانی دیجیتال ایجاد کنه، اما چهارتا بچه ریغو با شلوارک جمع میشن تو یه سالن کنفرانس و به عنوان «الیت» برای همه تصمیم می‌گیرند. قرار بود مرکزگرایی رو منسوخ کنند، اما الان میگن «خوبه دیگه، میتونی باش وی‌پی‌ان بخری».

وای به حال و روز کسی که این رسانه‌ها رو سکان‌دار ذهن خودش کرده.