این ویدئو رو هی دارند برام میفرستند که یعنی «ببین نماینده ترامپ‌جونت رو چه قشنگ منکوب کرد». سناتور رند پال خودیه. و هر چه از ناحیه خودی‌ها رسد نیکوست. هرچند بنده‌‌خدا سیبل هر دو‌طرف شده، دموکرات‌ها ازش بدشون میاد چون یه جمهوری‌خواه اصیله، و جمهوری‌خواه‌ها ازش بدشون میاد چون یکم لیبرال میزنه، و زیادی ضدجنگ و ضدمداخله‌ست.

ویدئو رو ببینید بعد یه چیز کوچیک بگم.
..
..
..
دیدید؟ اوکی. متأسفانه مجبور به الصاق این مقدمه بدیهی بالای خیلی از کامنت‌هامون هستیم، چون لودگی و پلشتی فکری در فضا انقدر بالاست که حرفت به راحتی تبدیل به ضدمنظورت میشه: «نقد ساختار سیاسی در غرب، به این معنی نیست که حاکمیت فعلی در ایران فاصله چندانی با غرب ندارد! مقایسه بی‌نظمی عمدی ایران که توسط گروهک‌های نظامی، شبه‌نظامی و فقها تحت اشغال است، با نظم تمدنی غرب، توهین به شعور انسانی است».

خب بریم سراغ اون چیز کوچولو.
به دو دلیل واضح این بحث‌های کنگره‌ای، بحث واقعی نیستند، بلکه
Demonstration
یک بحث هستند. دوستان اهل گیم با فرق بازی و دموی بازی، آشنا هستند. اولا: بحث، یک بحث فنی نیست، بلکه یک بحث سیاسیه. لذا معنی نداره که بگیم یک طرف منطقی است و طرف مقابل منطقی نیست. بلکه باید گفت هر دو طرف منطق خودشون رو دارند. منطق پمپئو اینه که جمهوری‌اسلامی لزوما در حال ضربه‌زدن به ما نیست، یا ضرباتش اهمیت بالایی نداره، اما چون یاغی است باید دیر یا زود سرکوبش کرد. صلح در این منطق موضوعیت نداره. من به این منطق گرایش دارم. اما منطق آقای پال اینه که ما باید بشینیم ماست‌مون رو بخوریم و همین ۳۵۰ میلیون نفر جمعیت‌مون رو از همینی که هستن مرفه‌تر کنیم، و کشورهای خاورمیانه هم به خودشون مربوطه چطور با هم کنار میان! بعد پیشنهاد میده که اگه ما کمک تسلیحاتی به عربستان و اسراییل رو متوقف کنیم، ایران هم دیگه نیازی به رقابت نمی‌بینه و رام میشه! سطح ساده‌انگاری فوق‌العاده نگران‌کننده‌ست. آیا تصور سناتور اینه که علی خامنه‌ای به بن‌سلمان میگه «عه دیگه آمریکا حمایتت نمی‌کنه؟ پس بیا دوست شیم!»؟ تمام شواهد نشون میده این نظام ایدئولوژیک تا تمام تپه‌های جهان رو مورد عنایت قرار نده ول‌کن نیست، و اگه قربانیش از حمایت کمتری از جانب آمریکا برخوردار باشه، راحت‌تر می‌بلعتش، نه اینکه از در صلح وارد شه. من اگر اونجا بودم می‌تونستم جواب تک‌تک حرفاش رو بدم. اما آیا قانع می‌شد؟ خیر. چون موضعش از قبل تعیین شده. و این یعنی بحث سیاسی. که قرار نیست نتیجه‌ای داشته باشه. صرفا قراره برای رأی‌دهنده نمایش بده که ما داریم به نمایندگی از شما، قوه مجریه رو پاسخگو می‌کنیم.
دوما، بحثی رو که توش نمیشه تمام اطلاعات موجود رو رد و بدل کرد یک بحث واقعی نخواهد بود. فرض کنید من و یک فرد دیگه داریم سر اینکه در فلان قسمت جاده باید پلی احداث بشود یا نشود بحث می‌کنیم. تمام اطلاعات پروژه و ارزیابی‌ها باید روی میز باشه تا این بحث معنی داشته باشه. نمیشه یک طرف بگه: «حرف‌های شما درست، ولی به دلایلی که نمیتونم بگم نباید این پل رو بسازیم». وقتی وزیر خارجه و نماینده مجلس، که هر دو به یک سطح از اطلاعات طبقه‌بندی شده دسترسی ندارند، و هیچ‌کدوم نمی‌تونند اطلاعات طبقه‌بندی شده‌ای که در اختیار دارند در معرض طرف مقابل و ناظران بحث قرار بدن، عملا اون بحث یک بحث نخواهد بود. چطور میشه درباره استراتژی کلان ایالات متحده در قبال مثلا ایران یا عربستان نظر فنی داد وقتی قرار نیست خیلی چیزها گفته بشه؟ دموکراسی راه حل روشنی برای مشارکت دادن مردم در تصمیم‌گیری‌های استراتژیک، بدون پخش و پلا کردن اسرار نظامی و امنیتی، نداره.

بنابراین عملا، بحث اصلی در برابر دیدگان مردم انجام نمیشه‌.

https://t.me/noktehayekorani/658

ازینهمه کاربر که این رو ریتوعیت کرد کسی متوجه نشد که یه ایرادی توش هست؟ در لس‌آنجلس که به تعدد بالای هلی‌کوپترها مشهوره (طوری که هر زمان از روز سرت رو بالا می‌گیری دو تا هلی‌کوپتر در حال عبورند)، آتش نشانی نزدیک ۲۰ تا هلی‌کوپتر داره و پلیس ۱۰ تا. آیا مال‌های لس‌آنجلس و تمام اون هتل‌ها و پاساژ‌های پرزرق و برق که در دنیا مشهورند، کمتر از این تعداد هستند؟ یعنی آمریکایی‌ها هم دچار توهم توسعه‌اند؟
البته آمریکا هلی‌کوپتر اورژانس زیاد داره، ولی اغلبشون شرکت‌های خصوصی هستند و در دست چندتا سرمایه‌دار. فکر نکنم یه کمونیست مثل ایشون زیاد خوشش بیاد ازین قضیه، نه؟ 😉

وقتی سعی بر اینه که هر جمله‌ روزمره‌مون اندازه جملات کنفوسیوس و مارکس، سنگین باشه، جملاتی میسازیم که بوش در میاد. حالا اینکه بینی همه کیپ شده و متوجه نمیشن یه معضل دیگه‌ست.

اگه به خواجه عبدالله انصاری، سوپر استار مستحبات، می‌گفتی روزی خواهد آمد که مستحبی‌ترین اعمال رو به شکل سیستماتیک و با ساپورت حکومت و در مقیاسی وسیع انجام خواهند داد، از تعجب شاخ در می‌آورد.

مذهبی که در کنار بُعد فردی، یک بعد اجتماعی قوی هم داشت، در عرصه سیاسی و اجتماعی چنان با صورت به زمین خورد که جاش رو دارند با بعد فردیش پر می‌کنند. اعمال کاملا شخصی و فردی که مخصوص خلوت هستند، به زور کشیدن و آوردن در عرصه عمومی!
صورتش انقدر داغون شد که دارن از پوست کف پا بش پیوند میزنند!.. قطعا نتیجه خوشایند نخواهد بود.

پیشفرض این افراد اینه: «اگه آمریکا و رسانه‌هاش بذارن، ما چیزی کمتر از فرانسه نداریم». چطور میشه انقدر ابله بود؟

یک ویتنامی با این که کشورش یک کشور نرماله، نمیگه ما چیزی از فرانسه کم نداریم، ولی اینا میگن ایران ژاپن می‌شد اگه غرب سنگ‌اندازی نمی‌کرد! یکی از نشانه‌های عقب‌افتادگی، بی‌اطلاعی از مقدار عقب‌افتادگیه. ما از ویتنام هم عقب‌تریم، ولی فکر می‌کنیم دو سه قدم مونده تا ژاپن!

این فقط بهشتی و طالقانی نبودن که میگفتن فقط یک هفته صداسیما رو بدین دست ما تا همه‌چی رو کن‌فیکون کنیم. این جوانک‌های استمرارطلب هم داخل همون توهم فرو رفتن. توهم اینکه رسانه چوب هری‌پاتره، و نوکشو تکون میدی یه جرقه‌هایی زده میشه و یهو ملت‌های دنیا خر میشن! و ناگهان متقاعد میشن کشوری که توسط عده‌ای اراذل و اوباش به شکل ملوک‌الطوایفی و براساس تفقهی تاریخ‌گذشته از دین اداره میشه، با اسپانیا فرقی نداره.

این‌ها شاگردان اصیل خاتمی‌اند. متقلبی که «گفتگو» با نظام رو وارد عرصه سیاسی کرد تا بعدا بشه به اون‌هایی که نظام رو دشمن محسوب می‌کنند و گفتگو باش رو بی‌معنی می‌دونند، انگ خشونت‌طلبی زد! امروز در امتداد همون پروژه «نرمالایز» کردن حاکمیت، رابطه ما با سرداران سپاه رو رابطه دو طیف «مخالف» تعریف می‌کنند، که هم بتونند «آزادی بیان» رو بزنن به سر نیزه‌ها، و هم مایی که رابطه‌مون با سرداران سپاه رابطه یک فرد با دشمنشه، خشونت‌طلب معرفی کنند. همه این دست و پازدن‌ها فقط برای تطهیر یک مشت نظامی خلافکار و ایرانی‌ستیز که علاوه بر تروریسم، مرتکب تعرض به استقلال و حیثیت ایران هم شده‌اند.

فاصله این مرد با پاره پاره شدن دستش فقط یک ثانیه‌ست. البته پارگی لفظ دقیقی نیست، باید گفت این ببر می‌تونست در عرض یک ثانیه دستش رو از کتف دربیاره و به یه اسباب‌بازی تبدیلش کنه. اما اینکارو نمی‌کنه. این مهمه که می‌تونه، ولی نمی‌کنه.
درسته که این‌ها از بچگی با انسان‌ها بزرگ شدن و به چندنفری ازون‌ها عادت دارند، اما غریزه‌ی درندگی، یک تجربه زیسته ۶۰ میلیون‌ساله‌ست که در دی‌ان‌ای‌شون ذخیره شده. یک تجربه ده دوازده ساله، به سختی میتونه به ۶۰ میلیون سال تکاملی غلبه کنه. ولی مغز بدوی این حیوان این قابلیت رو داره که خودشو کنترل کنه.
با وجود این، منِ انسانِ مذکر رو به شکل ماشین شهوت در نظر می‌گیرند که یا مغزم توانایی کنترلم رو نداره یا اگه داشته باشه به ندرت موفق میشه! و این دیگران هستند که باید به خودشون زحمت بدند یا قید آزادی‌هاشون رو بزنند، تا ما تحریک نشیم!.. متشرعان و فقها، شأن ما رو از شأن یک گربه هم پایین‌تر آوردن.



https://t.me/Aghmoallem/1815

یه فرانسویه پیشنهاد داده حالا که سقف کلیسا نوتردام کلا نابود شد و ما باید از اول بسازیم، خب یه جوری بسازیم که معرف معماری زمان ما باشه، مثل این!
یه فرانسوی دیگه بش جواب داده: یعنی موهای مونالیزا رو هم باید سبز کنیم که شبیه دختران زمان ما بشه؟

خیلی خوبه این بحث. آدم باید منطق حرفش رو چک کنه و ببینه اگه این منطق رو جای دیگه اعمال کنه آیا نتیجه مضحک خواهد بود یا نه، و اگه بود، دیگه حرفش هم نزنه.
اما از منطق مضحکش بگذریم یه نگاهی بندازید به طرح. چه تفاوت شاخصی با طرح قدیمی داره؟ بله، اصلا جزییات نداره. معمار امروزی، حوصله نداره.

چپ‌ها معمولا این قسمت از واقعیات رو بمون نمیگن:

«بیشتر شاغلان آمریکایی که در سطح درآمدی جزء ۲۰ درصد پایین هستند، ازون محدوده بیست درصدی میان بالاتر. در واقع (اینجاش مهمه:) در بین این‌ها، اونایی که میرن تو جمع ۲۰ درصد با بالاترین درآمد بیشتر ازونایی هستن که تو ۲۰ درصد پایین باقی میمونن!».

بعد میگن رویای آمریکایی یه دروغه!
اوکی، من این دروغو میخوام. دروغی که منو در طول عمرم، ازفرش درآمدی می‌رسونه به عرش درآمدی!

شهر نیویورک در طول یک سال گذشته به طور متوسط روزی ۱۰۸ نفر از جمعیتش کم شده. ایالتش که روزی ۱۳۳ نفر. همین‌طور پیش بره ممکنه یه صندلی رو تو کنگره از دست بده.

میگن علت اینه که زندگی اونجا زیادی گرونه. شما هم بشنوید، و باور کنید، چون واقعیت داره. اما واقعیت بخش دیگه‌ای هم داره: این آدمایی که دارن میرن، جاهای خوبی هست که بتونن برن.
توسعه متوازن و پراکندگی امکانات و فرصت‌ها در سطح کشور، این قابلیت رو به فرد میده که داوطلبانه شهر گرون‌تر رو ترک کنه.
و اما یک درس برای ما جهان‌سومی‌ها: مهم نیست شهرت عناوین ـترین داشته باشه. پرجمعیت‌ترین، شلوغ‌ترین، مدرن‌ترین، پرزرق و برق‌ترین، بیشترین آسمان‌خراش‌ها، بیشترین پل‌ها و زیرگذرها، بیشترین تونل‌ها، طولانی‌ترین متروها.. مهم اینه که در رفاه باشی. اگه رفاهت تو‌ شهری ۳۰هزارنفری تأمین میشه، باید اونجا باشی.

گزارش مولر هم منتشر شد و چیزی که دموکرات‌ها می‌خواستن (که نشون بده ترامپ با روس‌ها گاوبندی کرده) ارائه نداد. دو سال تمام ملت رو سرکار گذاشتن و میلیون‌ها دلار خرج کردن، آخرش هم هیچی. البته برای رسانه‌ها بد نشد، مخاطب جذب کردند و کلیک بیشتری گرفتند. شاید هدفشون هم همین بود.
این لیست چیزاییه که توعیتر پیشنهاد میده. مدتیه دقت کردم وقتی یه سیکل خبری درباره ترامپ به ته میرسه، این لیست پر میشه از موضوعات ورزشی و سرگرمی. انگار میخوان بگن: خب اون مورد سیاسی که باش جو راه انداختیم تموم شد، حالا برگرد به حالت دیفالت و سرگرم شو!

سپردن ذهنمون به این دستگاه عظیم رسانه‌ای پول‌پرست و هوچی‌گر، حماقت نیست؟

یه صدای بلند تو کوچه پیچید. مادر گفت چی بود؟ پسر بچه شش ساله گفت بمب دودزا بود!.. به جای فضولی درباره منبع صدا که داخل یه خونه بود برگشتم تا مطمئن بشم این بچه واقعیه یا توهم زدم و صدای بچه شنیدم؟ بمب دودزا؟ بیش از یک ساله تو این کانال دارم درباره همه‌چیز از شیر مرغ تا جون آدمیزاد می‌نویسم هنوز از عبارت بمب دودزا استفاده نکردم، اما این تو مکالمه روزمره‌ش استفاده می‌کنه! اصلا چطور به ذهنش رسید؟ بمب دودزا؟
What the fuck is going on?

بم مسیج میدن و میگن فرزندی در آستانه ورود به مدرسه دارند اما از محیط مدرسه‌های ایران نگرانند (انگار نوشته‌های من هم به این نگرانی افزوده)، آیا راه حلی به ذهنم می‌رسه؟.. عرضم به خدمت شریفتان که هفت سال تمام بچه رو گذاشتید جلوی تلویزیونی که همش از جنگ و درگیری و شورش و ناامنی و اعدام و‌ موشک و اژدر گفته و نشون داده، تا الان که واژگانش شده بمب دودزا! بعد ناگهان یادتون میفته محیط مدرسه‌های ایران ناجوره؟ اون بچه در معرض این آلودگی‌های سیستماتیکه، چون خودتون در معرضش هستید. وقتی اجازه میدید این پروپاگاندای مخرب وارد ذهن خودتون بشه، دارید اجازه میدید وارد ذهن بچه‌تون هم بشه. متولیان فرهنگی مملکت شما کسانی هستند که وقتی جوان بودند بی‌سیم نظامی براشون یه شیء اروتیک بود، و همین الانش با نعوظ راکت‌ها به هیجان میان.. هیچ حواستان هست؟

حتی پادشاهان مغول وقتی مثلا مشغول سرکوب مخالفین بودند و ناگهان سر و کله ارتش همسایه پیدا می‌شد، اون سرکوب‌ها بعلاوه بقیه امورات رو موقتا تعطیل می‌کردند تا به خطر بوجود اومده بپردازند. چون سلطنت بود، حکومت زور بود، اما برای خودش یک نظم داشت. در سیستمی که قرار نیست سگ بزنه و گربه برقصه، یک عقلانیت حداقلی‌ وجود خواهد داشت که اولویت‌های حاکمیت رو تنظیم کنه‌. اینکه دستگاه‌های جمهوری‌اسلامی در بحرانی‌ترین حالت هم دست از ماموریت‌های بی‌معنی خودشون برنمیدارن، به این معنی نیست که به هدف معنوی اون مأموریت‌ها ایمان راسخ دارند. بلکه به این معنیه که سیستم دچار یک هرج و مرج درونیه.. درست مثل بدنی که سرطان تمامش رو گرفته باشه، کبد برای خودش یه سازی می‌زنه، کلیه یه ساز دیگه، سلول‌ها سرخود تکثیر میشن، و بی‌هدف، چنان همه اعضاء سرکشند که گویی مغزی وجود نداره. فرمانبرداری هست، اما نه از عقل، بلکه از خود هرج و مرج.


https://t.me/mamlekate/42247

از چه زمانی به تپل‌ها و نی‌قلیون‌ها گفتند زیبا؟ از وقتی که افرادی به اسم عدالت، تصمیم گرفتند دنیا رو با خودشون تطبیق بدن، به جای اینکه خودشون با دنیا تطبیق پیدا کنند. دنیا جایی بود که زیبایی یک مفهوم قابل تعریف بود، و توی اون تعریف، خودشون زیبا محسوب نمی‌شدند. این عذاب‌شون می‌داد، بنابراین تلاش کردند تا زیبایی رو از هر گونه تعریف مشخص، تهی کنند. اونایی که میگن «زیبایی فراتر از اونه که فلان»، در حال رکوع در برابر عظمت زیبایی نیستند، بلکه دارن بی‌معنیش می‌کنند.
زیبا بودن خوبه، تلاش برای زیبا شدن هم خوبه، اما اگه نیستی یا اگه نمیشی، ولش کن و عبور کن.‌ دنیا همینه، جایی که همه‌چیز به همه‌کس نمیرسه. باش کنار بیا و به خاطر درماندگیت، گند نزن به مفاهیم.

تعریف زیبایی رو من و پسرعموهام تنظیم نکردیم، طبیعتی که توش هستیم تهیه و تنظیم کرده. یه دلیلی داره که وقتی می‌بینید یه تابلو کج نصب شده، سیستم بینایی‌تون خیلی سریع تشخیصش میده، با دقتی باورنکردنی. یه دلیلی داره وقتی شیر دستشویی برق میزنه حس بهتری دارید در لمس کردنش تا وقتی که رسوب گرفته.. یه دلیلی داره از تماشای مونالیزا خسته نمی‌شید اما از شکلک‌هایی که با اسپری روی دیوار آپارتمان‌تون کشیدن، چرا. و پول میدید که بیان پاکشون کنند.
اگه آقای ایکس مجاز باشه تعریف من‌درآوردی خودشو برای زیبایی داشته باشه، آقای ایگرگ هم مجاز خواهد بود. پس بیشمار تعریف خواهیم داشت. چیزی که بیشمار آلترناتیو داره، دیگه هیچ برتری نداره. در واقع هیچ‌چیز به هیچ‌چیز دیگه برتر نخواهد بود. اگه قرار باشه هیچی به هیچی برتری نداشته باشه، یعنی دیگه زیبایی وجود نداره.

ادعای حکومت در بازداشت ۲۹۰ جاسوس آمریکایی انقدر مضحکه که شبیه سناریو فیلم‌های درجه سه میمونه. در این نظام که انقدر دچار هرج و مرج درونیه که نمیشه حتی بش گفت «نظام»، دستگاه امنیتی میتونه باد معده‌ش رو تبدیل کنه به جملات و تحویل بده به رسانه‌ها، بدون اینکه عواقبی براش داشته باشه. پس هر عددی که دلش خواست می‌تونه بده. مطلقا هر عددی. پس عقل حکم می‌کنه که هیچ‌کدوم جدی گرفته نشه.

اما...

سه برابر شدن قیمت دلار، این قابلیت رو داره که واقعا اتفاقات جدیدی رو در عرصه حفاظت اطلاعات ایجاد کرده باشه‌. یک‌بار این معادله ساده رو از ذهن بگذرونید: ۵ هزار دلار ناقابل، معادل ۷۰ میلیون تومنه!.. این میتونه بانی دو اتفاق بشه: ۱- تعداد و تنوع کسانی که حاضر به پذیرش ریسک فروختن اطلاعات میشن تا دلار بدست بیارن، بیشتر میشه. ۲- اطلاعاتی که قبلا با فروختن‌شون دلار چندانی بدست نمی‌اومد چون خیلی ارزش نداشتند برای طرف خارجی، و لذا نمیصرفید که به خاطرش کسی ریسک کنه، حالا دیگه میصرفه.

درسته که وزارت اطلاعات همچنان طوری وقت خودش رو با دختران بی‌حجاب اینستاگرامی تلف می‌کنه که انگار کارهای مهم‌تری نداره، اما واقعیت اینه که تو بد وضعیتی افتاده. یک سیستم عریض و طویل، که بدنه‌ش تعهد ایدئولوژیکش رو از دست داده، و از طرفی پیشنهادهای اون‌طرف هم هرروز شیرین‌تر میشه. بعید نیست همون کاری که سپاه با آوردن حشدالشعبی به خوزستان کرد، در عرصه اطلاعاتی-امنیتی هم کرده باشند، که البته چون در خفاست متوجه نخواهیم شد.
نظام مقدس با قحطی سگ وفادار مواجه شده.

وای از وقتی که یه بحثی رو شروع کنم که منافع خانوم‌ها توش در معرض تهدید قرار بگیره! مسیج پشت مسیج.
عزیزان ول کن نیستند. همه هم نسبی‌گرا، بزنم به تخته. از همه تحولات علوم انسانی غرب، همه‌چیزش در همون غرب باقی موند ولی باد، نسبی‌گرایی رو تا قطره آخرش آورد اینجا، زیبا نیست؟
البته آدم‌ها به چیزی که عمل می‌کنند ایمان دارند، نه به حرف‌هایی که می‌زنند. همین‌هایی که میگن زیبایی ساخته ذهن ماست، وقتی یک دختر قربانی اسیدپاشی میشه نفرت تمام وجودشون رو می‌گیره. خب چرا؟ اتفاقی نیفتاده که! این ذهن ماست که میگه پوست صاف زیباست. ذهن ما غلط کرده خب. پوست جزغاله شده هم زیباست. اسید، صورتش رو از حالتی از زیبایی، به حالت دیگه‌ای از زیبایی رسونده‌. این که ناراحتی نداره.

وضعیت بازار کار و دستمزدها در دوره ترامپ وارد عصر طلایی خودش شده‌. اوضاع انقدر خوبه که بعضی‌ها می‌ترسند یک خیال شیرین باشه و طوفانی در راه باشه. از ژانویه ۲۰۱۷ حدود ۵۹۰هزار شغل جدید فقط در بخش ساخت و ساز ایجاد شده!
اما همه این اعداد و ارقام با این که بزرگند، از آماری که دولت ایران ارائه میده کمترند! مثلا دولت ما ادعا می‌کنه داره سالی ۱ میلیون شغل ایجاد می‌کنه! با اینکه جمعیت‌مون چهار برابر کمتره، و اقتصادمون ده‌ها برابر کوچکتر و از همه دنیا ایزوله‌ایم. ولی گویا از آمریکا موفق‌تریم!

در نظرگرفتن واقعیات بزرگترین اقتصاد دنیا کمک می‌کنه تا عمق وقاحت حاکمان کشور خودمون رو اندازه بگیریم.

تیلور سوئیفت با تبحر در برندسازی و جذب مشتری به یک ستاره بازاریابی تبدیل شده. یعنی تو این بیزینس، عملا خودش بازاریاب خودش شده. برای همین با ۳۲۰ میلیون دلار ثروت در ۲۹ سالگی وارد لیست ثروتمندترین زنان خودساخته فوربس شد. تیلور یک دختر خوشگل خوش‌صدا نیست فقط. هم معامله بلده هم تعاملش خوبه هم روابط عمومیش قویه، هم این صنعت رو میشناسه.

ولی از یک عامل موفقیت دیگه‌ش صحبت نمی‌کنند: اگه دقت کرده باشید تیلور در طول دو سال گذشته هیچ زر سیاسی نزد، درست برخلاف بقیه سلبریتی‌ها. دیدگاه شخصی خودش درباره سیاست هرچی که بود تو دلش نگه داشت، و انقدر عقل داشت که نذاره حتی درصد کوچکی از مشتریانش هم به خاطر سیاسی‌بازی از دست برن.
«هنر زر نزدن» یک موهبته که همه ازش برخوردار نیستند. اخیرا یک موردش رو در مورد خانوم بازیگری که استفاده از پوست حیوانات رو برای محیط‌زیست مفید اعلام نمود و با فضاحت برند خودش رو یک شبه نابود کرد، دیدیم.

سروش در این اظهارنظر دو جمله داره که باید یقه‌ش رو گرفت بابتش

میگه سپاه را بخشی از نیروهای مسلح ایران می‌دانم! باید پرسید تعریف نیروهای مسلح چیست؟ هرکس که اسلحه دارد؟ اگه اینطور باشه الان شورشیان سوریه هم جزء نیروهای مسلحش هستند!
در خارج از ایران، حتی سازمان ملل هم سپاه رو به عنوان بخشی از ارتش ایران به رسمیت نشناخته. و چرا باید بشناسه وقتی خود نظام اصرار داره که سپاه، «همان ارتش» نباشه؟ واقعا موقعیت خنده‌داریه. خود حکومت داره میگه این نیرو یک نیروی رسمی نیست، یک گارده، با وظایفی خارج از دایره وظایف عرفی نیروهای مسلح. اما ماله‌کشان حکومت اصرار دارند که نه اینطور نیست!

و بعد میگه نیرویی که کارکنانش در کوی و برزن ساکن هستند رو چطور میشه تروریست اعلام کرد؟
آیا در تعیین تروریستی بودن یا نبودن ماهیت وجودی یک گروه نظامی، ملاک تعداد اعضائشه؟ ملاک اینه که پراکنده هستند یا نیستند؟ ملاک اینه که خانواده‌شون همسایه ما هست یا نیست؟ البته که نه. ملاک اینه که فعالیت تروریستی داره یا نداره. به همین سادگی.
یعنی به عقلش نمی‌رسه که ممکنه از داعش استفاده کنیم و استدلالش رو با خاک یکسان کنیم؟ در زمان اشغال بخش‌هایی از عراق توسط داعش، بعضا تمام مردان شهر به خدمت داعش دراومده بودن. و اغلب از سر ناچاری. چون نانوایانی هستند که هر صبح نان می‌پزند تا داعشیان صبحانه بخورند، پس دیگه نباید داعش رو تروریست بدونیم؟ نانوا و راننده و راهنما و حتی معلم و این‌ها که بماند، بعضی جاها حتی کودکان هم به خدمت گرفته می‌شدند. گاه با زور، گاه با شستشوی مغزی. چون کودکانی هستند که به داعش خدمت می‌کنند، پس خطرناکه که داعش رو تروریست بدونیم؟

روشنفکر دینی ما با اراذل حماس فرقی نداره. اون‌ها در درگیری‌های مرزی یک نوجوان خوش سیما رو میندازن جلو که اگه تیر خورد بقیه از دیدن تلف شدن یک جوان زیبا پر از نفرت بشن، و با انگیزی بیشتر پیشروی کنند و نتیجه گرفته بشه که حق با حماس بود! این‌ها هم به جای هدایت نفرت عمومی به سمت منبع شر، یا همون سپاه، با قراردادن «خانواده پرسنل سپاه» در جایگاه قربانی و تحریک احساسات، میخوان براش حمایت جمع کنند!

و اما یک نکته درباره ناچاری.
حقیقت اینه که ما انسان‌ها هیچوقت ناچار نمی‌شیم. همیشه در هر موقعیتی چاره هست. فقط ما انتخابش نمی‌کنیم. همه پسرها مختارند که به سربازی اجباری نرن، اما میرن چون نمیخوان هزینه‌های نرفتن رو بدن. بعدا میگن مجبور بودیم، ولی مجبور نبودند. به نظرشون این دو سال، انقدر ننگ نیست که بیارزه به خاطرش اون هزینه‌ها رو بدن. خودشون تعیین می‌کنند که چقدر ننگ حسابش کنند. کارمند سپاه براش خیلی ننگ نیست که برای یک سازمان تروریستی کار کنه. وگرنه هزینه‌های بیرون اومدن ازش رو به جون میخرید.
امکان انتخاب همیشه فراهمه.
https://t.me/AlaviShahed/1232