پدر و مادرش رو کشته تا اموالشون بش برسه تا بتونه بودجه ترور ترامپ رو تهیه کنه، تا نژاد سفید رو از خطر انقراض نجات بده. حالا چرا باید برای نجات سفیدها ترامپ رو کشت که سفیدها برای نجات خودشون بش رأی دادند؟ چون ترامپ صندلی رو گذاشت زیر باسن نتانیاهو! چون همه‌جوره از اسراییل حمایت می‌کنه. چون یهودی‌ها دشمن سفیدها هستند، و هرکی حامی اون‌هاست دشمن سفیدها محسوب میشه!

کلمه «فتنه» در ادبیات اسلام پرکاربرده. همیشه وقتی میخواستن بگن یه جوری همه‌چی در هم‌تنیده میشه که دیگه نمیشه تشخیص داد کی به کیه، ازش استفاده می‌کردند. و یکی از شرایط مشترک‌شون این بود که یه عده قاطی چیزهای اشتباهی میشن و خودشون رو به فنا میدن. جماعت نژادپرست هم از همون‌هاست. فکر کرد یه مشت میلیاردر که به چیزی اعتقاد ندارند و طرف هیچ ایدئولوژی مطرحی نیستند، و غایت زندگی رو در برنده شدن در بازی بازار می‌بینند، دغدغه‌ای برای نژاد کسی دارند، و به خاطر دغدغه اون‌ها خودشون رو درگیر سیاست کرده‌اند!
از دوران فتنه، فقط اونایی که مجهز به عقل سردند سالم بیرون میان. نه اونایی که حس خوب و حس بد، به این طرف و اون طرف هدایت‌شون می‌کنه.

چینی‌ها نمی‌فهمند که در موقعیت جنگی بهتر بودن، معنیش این نیست که در مسیر درستی هستند. در جنگ تجاری، و حتی نظامی، با آمریکا در بهترین موقعیت در دو قرن اخیر هستند، و می‌تونند قدرتمندتر از قبل ازش بیرون بیان. ولی این واقعیت رو که در مسیر درستی نیستند رو تغییر نمیده.
در یکی از پست‌های وایرال‌شده در شبکه‌های اجتماعی‌شون، نویسنده میگه «کشور ما تنها کشوریه که تو همون مدرسه به بچه‌ها میگه که خدایی وجود نداره و برای خوشبخت شدن نمی‌تونیم به کسی غیر از خودمون متکی باشیم. و علم و تکنولوژی تنها ابزار رسیدن به خوشبختیه، نه قصه‌ها و خرافات. تو همون مدرسه بشون میگه که چطور در تاریخ‌مون حکومت‌ها همه‌چیز رو بدست آوردن و چطور همه‌چیز رو از دست دادند. و برای پیدا کردن راه درست باید به چیزهایی که گذشتگان‌مون گفتند عمل کنیم». و حرف‌هایی تو همین مایه‌ها.
قدرت انسان در تعطیل کردن عقل خودش فوق‌العاده‌ست. از یک طرف به پوزیتیویسم علمی چنگ می‌زنند، از یک طرف اجدادشون رو چراغ راهنما قرار میدن که غرق در خرافه بودند! این تعارض، حاصل چسباندن زورکی سنت، به متریالیسم مدرنه. و با این تعارض ره به ترکستان خواهید برد.
چون طرف‌تون آمریکاست و فقط ۲۵۰ سال قدمت داره، معنیش این نیست که پیرترین بچه محلید. شما باید بیایید سر کلاس ایران بشینید، که هزاران سال پیش کارهایی کرد که شما بش فکر هم نمی‌کردید. ایران به شما خواهد آموخت که انسان یک‌شکلی رو پس خواهد زد. مهم نیست اون یک‌شکل موجود، چه شکل بی‌نقصی به نظر بیاد. شکل پرستش، شکل برخورداری، شکل خوشبختی، شکل شجاعت، شکل بطالت، شکل افتخار، شکل محبت، و حتی شکل خیانت رو تغییر خواهد داد. شما نمی‌تونید شکل ایده‌آل جامعه رو کشف کرده باشید، چون کشف کردنی نیست. ایران معنی درست «هیچ چیز تازه‌ای زیر آفتاب تابان وجود ندارد» رو به شما میگه، چون درست متوجهش نشدید. چیزی که ازش فهمیدید اینه که تاریخ یک الگوی تکرارشونده‌ست، و برای همینه که امروز سر هر موضوع کوچک و بزرگی به اسطوره‌هاتون مراجعه می‌کنید و وقایع نامربوط با هزاران سال فاصله باهم رو بهم ربط میدید. اما ایران به شما میگه که معنیش ثابت بودن رنجه. که نه علم، نه پیشرفت، نه ثروت، نه وفور نعمت، نه انباشت قدرت، نه زیر و رو شدن جغرافیا، اینکه صاحب عقل رنج خواهد برد رو تغییر نمیده. چون همواره باید تصمیم بگیره، و هیچوقت انتخاب‌ها آسان نمیشن.
تا وقتی تسلیم این حقیقت نباشید، در یک بیراهه‌اید.

یه چیزی که در بلبشوی اخبار مذاکرات و معاملات هسته‌ای به حاشیه رفته، خود آسیب بمب هسته‌ایه، و نه حتی کاربرد استراتژیکش. درباره قسمت استراتژیکش حرف زیاد زده شده، و نیاز به حرف بیشتر هم نیست، چون جنگ اوکراین نشون داد که داشتن هزاران کلاهک هسته‌ای هم بیفایده‌ست، حتی اگه اندازه روس‌ها متوحش و خون‌ریز باشی که از کشتن بچه‌ها لذت ببری. این آسیب فیزیکی بمب هسته‌ایه که کمتر درباره‌ش صحبت شده.
خیلی ازین بمب‌ها انقدر قوی هستند که خود اونی که ازش استفاده می‌کنه رو هم گرفتار خواهند کرد. همونطور که فاصله کیف تا مسکو کوتاهه، فاصله تل‌آویو تا تهران هم کوتاهه. اما خیلی‌های دیگه انقدر ضعیف‌ترند که اگه فقط یک شبانه‌روز در پناهگاه بمونی، تشعشعات رادیواکتیوش دیگه اونقدری نیست که سلامتت رو به خطر بندازه. و ارتش‌های مدرن برای گذروندن اون بیست و چهار ساعت، و حتی چند روز آموزش دیدن.
عوام خیلی تحت تأثیر سیاستمدارها هستند. در حالی که باید کمی هم حرف نظامی‌های باسواد رو گوش کنند‌. اگه امروز از یک نظامی بپرسی «چه سلاحی میخوای؟ فرض کن نه قانونی هست نه تابویی نه محدودیتی». نمیگه چندتا کلاهک هسته‌ای بم بدید. اگه همین الان بپرسی میگه یه پدافند ارزون بدید که بتونه از پس ده هزارتا کوادکوپتر سبک بربیاد. فردا بپرسید شاید یه چیز دیگه بخواد. ولی فردا هم کلاهک هسته‌ای نمیخواد.

چند وقت پیش یکی یه مسابقه گذاشت گفت هرچی که فکر می‌کنید روس‌ها مبتکرش بودن بگید تا بگم اصلیش کجاییه. هرچی ملت می‌گفتن معلوم میشد دزدی بوده. حتی سماور. یه چیزی که خیلی‌ها باور نمی‌کردن این بود: حتی کلاشینکف هم یه دزدی بی‌کیفیت از یه طرح آلمانی بود.
#لبخند_شبانه

دولت فعلی آمریکا هرچیزی هست غیر از یک دولت فاشیست. برای تشکیل یک دولت فاشیست به تعدادی متفکر فاشیست نیاز است، و در اطراف ترامپ حتی یک نفر که بتونه یک جمله معنی‌دار تولید کنه وجود نداره. اما چپ‌ها مدعی‌اند خشونت و بی‌رحمی و هیاهو و آشوبی که این دولت راه انداخته نشانه فاشیست بودنشه. فرض می‌کنیم همینطور باشه که چپ‌‌ها میگن. در اون صورت باید پرسید چرا اقدام مسلحانه نمی‌کنید پس؟ اگه دولت فاشیستی تشکیل شده، پس دیگه دموکراسی وجود نداره، و دیگه اینکه «هیچ کس بالاتر از قانون نیست» وجود نداره. پس دیگه برای اعتراض مدنی هم دیر شده، و باید از اسلحه ، بمب‌گذاری، و خشونت متقابل استفاده کنید. اگه کارمندان مسلح فدرال، یک میلیون نفر هم باشند، شما ۳۳۰ میلیون نفرید! اما فرض کنیم توان اقدام مسلحانه ندارید. چرا نافرمانی مدنی ازتون دیده نمیشه پس؟ چرا هنوز دارید مثل گذشته زندگی می‌کنید؟ چرا مثل تو فیلم‌هاتون بچه‌های باهوش که از پنج سالگی مهندس بودن، تجهیزات دولت رو از کار نمیندازن؟ چرا هیچ‌کدوم از خواننده‌هاتون حرکتی انجام نمیده که دستگیر بشه؟ این رو برای این میپرسم که ما اینجا تو ایران آدمی داشتیم که میدونست دستگیر و شکنجه میشه، اما روسریش رو بست به چوب‌. خواننده‌ای داشتیم که می‌دونست دستگیر و شکنجه میشه اما باز هم کار خودش رو کرد. ما حتی کسی رو داشتیم که می‌دونست اگه دستگیر بشه اعدام میشه اما باز دوربین‌های مداربسته رو خاموش کرد تا معترض‌ها شناسایی و بازداشت نشن. ما اینجا کسانی رو داشتیم که پروژه‌های نظامی رو خراب کردن تا دیرتر به نتیجه برسه، یا نرسه. ما آدم‌های اینجوری انقدر زیاد داریم که گاهی اسم‌هاشون یادمون میره و با هشتگ یادآوری‌شون می‌کنیم. یعنی تو جمعیت ۳۳۰ میلیون نفری شما، ۳۰ نفر اینجوری نیست؟ این خیلی بده که.

In case you missed it.

چنان همه مردم دنیا، از خاورمیانه‌ای گرفته تا آمریکایی، از مشاوران املاک زخم خورده‌اند، که املاکی بودن ترامپ و ویتکاف رو علامتی می‌دونند از مناسب بودن اون‌ها برای مذاکره و معامله با آخوند جماعت. چون پیشفرض همگی اینه که: «این‌ها هر عیبی داشته باشند، کلاه سرشون نمیره، و دست خالی بیرون نمیان».
مردم به دو نکته مهم توجه ندارند.
اول اینکه ترامپ و دوستانش اصلا در املاک موفق نبودن، و خیلی وقت‌ها ضرر کردند. هرکس وارد این بیزینس شده، لزوما مثل اون املاکی که سر شما رو بریده نیست. یک دلیل اینکه وارد سیاست شدند این بود که قاعده بازی رو تغییر بدن، چون داخل قواعد موجود نمی‌تونستند همیشه برنده معاملات باشند‌. در حالی که خیلی‌های دیگه داخل همون قواعد داشتند پشت سر هم برنده میشدند (ترامپ هیچوقت یک جمهوری‌خواه نبود و نیست. مشکلش با دموکرات‌ها این بود که مقرراتی که وضع میکردند مانع پول چاپ کردن از املاک و بقیه روش‌های آسان پول درآوردن میشد).
دوم اینکه شرایط بده بستان‌های سیاسی، متناظر شرایط معاملات املاک نیست‌. در معامله املاک، خریدار از خیلی چیز‌ها خبر نداره، مثل اینکه ملک مورد معامله واقعا ارزش داره یا نه، یا بعدا در اطرافش چه پیش خواهد اومد. و فروشنده، فاقد چرب‌زبانی لازم برای متقاعد کردن خریدار مردده‌. این فاکتورها در تقابلات سیاسی و امنیتی، وجود ندارند. مثلا چیز مجهولی برای جمهوری‌اسلامی وجود نداره. اسراییل هم نیاز به چرب‌زبانی و متقاعدسازی نداره.
همچنین در معاملات تجاری، هیچکس هدفی غیر از دستاوردهای قابل اندازه‌گیری، که یعنی سود بیشتر، نداره. اما در تقابلات سیاسی، ممکنه غیر از دستاوردهای قابل اندازه‌گیری، دنبال اهداف غیرقابل اندازه‌گیری، مثل ایدئولوژی، باشند. که در مورد ایران قطعا هستند.‌ و از قضا یک املاکی با چنین موقعیت‌هایی کمتر آشناست و درک ناقص‌‌تری ازشون داره. چون هیچوقت ندیده که یکی از طرفین معامله، ضرر خودش رو بخواد.‌

هم ایرانی عاصی، و هم اسراییلی خسته، زیادی روی معامله‌گر بودن ترامپ و اطرافیانش حساب کرده‌اند، و به زودی مأیوس خواهند شد.

درباره تأثیر شبکه‌های اجتماعی روی کاهش اعتماد به نفس، مخصوصا تا جایی که مربوط به ظاهر بدنی میشه، اغراق کرده‌اند. یه شبکه اجتماعی هم اون بیرون وجود داره، در ارتباطات فیزیکی بین مردم با هم. مسابقه برای قشنگ بودن رو دارند اون بیرون می‌بینند، و تحت فشارش قرار می‌گیرند، نه لزوما در اینترنت.
اما نقص بدنی یه دریچه فراره. برای شبیه‌سازی موفقیت. این فشار از دیگران رو می‌پذیرند، چون می‌دونند که میشه توش موفق شد. کافیه مقداری پول خرج کرد. وقتی موفقیت‌های دیگه یا از سمت فضای جامعه، و یا از سمت ناتوانی شخصی، غیرقابل دسترسند، به اونی که در دسترسه چنگ زده خواهد شد.

شرکتی که درباره هوش مصنوعی به شرکت‌ها مشاوره میده، و بشون میگه نجنبید دهنتون سرویسه، از مجموع همه استارت‌اپ‌هایی که رو خود هوش مصنوعی کار می‌کنند بیشتر درآمد داره.
#لبخند_شبانه

لیبرتارین‌ها از «دولت خر است» رسیدند به اینکه «حالا ممکنه دولت به صورت کاملا آدم‌رباطور خفتت کنه و بفرستدت مغولستان.. دنیا که به آخر نمیرسه، برمیگردی دوباره».
نه تنها لیبرتارین‌ها، که اون مدافعان حمل اسلحه که می‌گفتند «اسلحه برای اینه که اگه دولت خیلی شرارت کرد از خودمون دفاع کنیم» هم به خفت ماستمالی وضع موجود افتادن.
وقتی به چیزهایی که میگی اعتقاد نداشته باشی، یه روزی حتما به این خفت میفتی.

یه مصاحبه قدیمی تو یوتیوب هست، از پیرمرد پیرزن‌های روس میپرسه ارزش زندگی تو چیه؟ هیچ‌کدوم‌شون نمی‌تونند جواب بدن‌. بعضی‌هاشون حتی دچار استرس میشن از شنیدنش. تو کامنت‌ها نوشتن این‌ها انقدر درگیر بقا بودن که به معنای زنده بودن فکر نکردن هیچوقت و وقتی یهو کسی ازشون این سوال رو میپرسه شوکه میشن. دیفالت ذهن‌شون اینه که باید سگ‌دو زد و زنده موند دیگه، مگه باید کار دیگه‌ای میکردیم؟
هیچ‌کس ملامت‌شون نمی‌کنه. در حالی که باید ملامت بشن. مردی که تا شصت سالگی به اینکه چرا باید زندگی کنه فکر نکرده، باید ملامت بشه. دقیقا آدم‌های فقیر که دستاشون از خشکی مثل پوست درخت شده، باید ملامت بشن. و چون نمی‌کنیم، زنجیره آدم‌های «فقط زنده» ادامه پیدا می‌کنه.

این یه جور بهانه‌جویی برای پذیرفتن شره، نه برای بالا قرار دادن ارزش جان انسان‌ها.
معیار باید عقل باشه، نه هزینه انسانی. اگه معیار عقل بود هزینه هم میاد پایین. اگه معیار عقل نبود، حتی اگه خیلی مواظب باشی هم باز هزینه به سمت حداکثری شدن پیش میره. مشکل هفت اکتبر این نبود که آدم‌های زیادی به کشتن میداد. مشکلش این بود که در ضدیت با عقل و محصول یک جنون قدیمی بود. طراحانش هم به این عقل ستیزی افتخار می‌کنند.
اگه عقل حکم کنه که باید هیتلر رو ترور کرد، باید انجامش داد، حتی اگه به خاطرش چندنفر از آدم‌های ارزشمند فدا بشن. همونطور که عده‌ای اینکار رو کردند، و موفق نشدند و اعدام شدند. با اینکه کارشون نتیجه نداشت، کار درستی بود. کار پرریسک اون‌ها بود که ارزش جان انسان‌ها رو بالاتر قرار میداد.

اسناد درز داده شده از تسلا نشون میده مدیران ارشد شرکت به دنبال تولید مدل ۲ بودند که با ۲۵ هزار دلار قیمت بفروشند. اما ایلان ماسک مخالفت کرده چون میخواسته پروژه روبوتاکسی رو جلو ببره. از جر و بحث‌ها مشخصه که ماسک دو اشتباه بزرگ در پیش‌بینی بازار داشته. اول اینکه فکر نمی‌کرده از مدل Y انقدر استقبال بشه، و دوم اینکه فکر امروز رو نمی‌کرد که اگه یه سواری ارزان‌قیمت تو سبد داشت، وضع شرکت به مراتب بهتر می‌بود. اما مهم اینه که اهمیت نمی‌داده که اشتباه کنه. چون برای مدیران خودش اینطور استدلال می‌کرده که من میخوام رو مرحله بعدی کار کنم، اینکه مثل بقیه خودروسازها یه سبد از محصولات داشته باشم و همونارو هر سال یه ذره بهبود بدم، هدف من نیست. بذارید این کار رو بقیه انجام بدن. مشخصه که مشکل مدیرها صرفا با جنبه فنی خودران‌سازی کامل خودرو نبوده. با فرض اینکه موفق خواهند شد انجامش بدن، به ماسک هشدار میدن که اینکار باعث میشه بازار خودمون کوچک‌تر بشه. چون اگه قرار باشه بیشتر مردم با تاکسی خودکار جابجا بشه، معنیش اینه که بیشتر مردم دیگه ماشین نمیخرن. اما برای ماسک مهم نبود چه اتفاقی برای فروش و سرمایه‌گذارها میفته. تنها چیزی که براش مهم بود و هست که
خودش متولی انجام
The next big thing
باشه.
این یک شهوت مختص مردان نیست. ولی مردان زیادی گرفتار این شهوت هستند. لازمه بیش ازین خودمون رو گول نزنیم و حساب زرنگی و هوش رو ازین شهوت جدا کنیم. لازمه اعتراف کنیم که داریم مردهای بیماری تحویل جامعه میدیم، که نمی‌تونند خودشون رو مرکز عالم نبینند، و دقیقا چون نمی‌تونند خودشون رو مرکز عالم نبینند نمی‌تونند در نقش منجی فرو نرن. ما داریم مردهایی میسازیم که هر کدوم به اندازه قابلیت‌ها و اختیاراتش، میخواد بت‌من باشه و دنیا رو نجات بده، و اصرار داره که این نجات به نام خودش ثبت بشه؛ که در ادامه به اندازه دخالت‌هایی که انجام داده و افکت‌هایی که ایجاد کرده، به دیگران آسیب میزنه‌.
ما در فقر شدید مرد خوب هستیم و این داره همه‌چی رو خراب می‌کنه.

هیاهویی که درباره میکروپلاستیک‌ها در خون و حتی مغز انسان ایجاد شده من رو یاد بحثی که یه زمانی با یک دوست مذهبی داشتم انداخت. بش می‌گفتم «اگه جلوی من گوشت خوک بذارن نمیخورم، نه برای حکم شرعیش، بلکه چون بچه خاورمیانه‌م و ما چندهزار ساله که اینجا لب به این گوشت نزدیم و وقتی ادامه دادن یه سنت ضرری به کسی نمیزنه چرا ادامه ندیم؟ ولی اینی که میگید نجسه و کثیفه و آلوده‌ست و فلان، باید یه جوری خودش رو نشون میداد تا الان و مردم تو کشورهایی که گوشت مصرفی شماره یک‌شون خوکه همه باید می‌چپیدن تو بیمارستان‌ها، ولی برعکسه و این ماییم که گرفتار دوا درمونیم». چون حالا هم همین رو میشه به این‌هایی که خیلی نگران ذرات پلاستیک تو خون هستند، گفت: اگه وجود پلاستیک تو بدن خیلی بده، تا الان باید دخل هممون می‌اومد، و اتفاقا هرچی اطلاعات بیشتر بدست میاد و معلوم میشه این ذرات تقریبا در همه ارگان‌های بدن در گردشند، و مدت‌هاست که این قضیه در جریان بوده، نشون میده که چقدر پلاستیک با بدن انسان سازگاره. البته از الان نمیشه نظر قطعی داد، و شاید بعدها معلوم بشه یه افکت‌های منفی داره (که به نظرم اختلالات هورمونی گزینه محتملی هستند) و قطعا عقل حکم می‌کنه تا همه‌چیز مشخص نیست کارهای پیشگیرانه انجام داد. اما تا همین‌جاش هم فاجعه‌ای رخ نداده. اینکه مردم سعی می‌کنند این پدیده رو به گرفتاری‌های مدرن ربط بدن، نشون میده که ذهن مردم چطور کار می‌کنه. هنوز هیچ شواهدی در کار نیست یکی میگه «نکنه بیماری‌های خودایمنی که زیاد شده ازینه؟» اون یکی میگه «نکنه آلزایمر که زیاد شده ازینه؟» اون یکی میگه «نکنه ام‌اس که زیاد شده ازینه؟». تصور اینه که چیزهایی خارجی که قبلا وارد بدن میشدند، بی‌آزارند، و فقط چیزهای خارجی که جدیدا وارد بدن میشن خطرناکند! که یه جور «جدید‌هراسی» حساب میشه. یکی نیست به این‌ها بگه فعلا شما الان در سال ۲۰۲۵ میری هند، با اسهال برمیگردی. چون اونجا میکروبی وارد بدنت شده که بدنت نمیدونه باش چیکار کنه. این چیز خارجی کاملا قدیمی داره جونت رو تهدید می‌کنه، یا پلاستیک؟ هرروز داره کشفیاتی جدید بدست میاد که خیلی از سرطان‌ها منشأ ویروسی دارند. ویروس‌هایی که خیلی قدیمی‌اند. هرروز داره بیشتر معلوم میشه که اتفاقات ناگواری که برای مغز رخ میده، یه ربطی به ترکیب باکتریایی روده داره. این‌ها همه چیزهایی هستند که از خارج وارد بدنت شده‌اند و به نظر نمیاد خیلی نگران‌شون باشی.
وقتی به این طرز کار ذهنی دقت می‌کنی، خیلی از رفتارهای دیگه هم توضیح داده میشه. مثل این واقعیت که بازار محصولات «نئو سلامت» چند برابر بازار چیزهای اصطلاحا «شیمیایی» شده.

فرانک دیکاتر، تاریخ‌نگار هلندی، در جواب به این سوال که چرا باید برامون مهم باشه که چین تایوان رو اشغال نکنه، گفت «برای اینکه نظام چین جوریه که اگه ببینه چیزی مانعش نیست بازم میاد جلو». که موافق نیستم باش. این نظام روسیه‌ست که اینجوریه، و برای همین اینکه اجازه دادن اوکراین رو اشغال کنه یه اشتباه تاریخی بود. اما فرض می‌کنیم که در مورد چین باش موافقیم و فرض می‌کنیم مسئله روسیه وجود نداره. سوالی که من دارم اینه که: چرا همین منطق رو درباره یهودستیزی به کار نمی‌گیرید؟ وقتی ما میگیم مشکل مسلمانان اشغال زمین نیست، مشکل‌شون کشته شدن بچه‌ها نیست، مشکل‌شون اختلافات مرزی و محاصره اقتصادی نیست، بلکه آرمان شون بیرون کردن یهودی‌هاست؛ منظورمون اینه که حتی اگه موفق بشن یهودی‌ها رو از این منطقه بیرون کنند، نمیگن خب، قدس آزاد شد و به هدف رسیدیم و تمام! بعدش میگن یهودی‌ها باید از اروپا هم اخراج بشن! همین الان به خونه فرماندار یک ایالت شما حمله کرده و قصد آتش زدن خونه‌ش رو داشتن، به این بهانه که مسئول بمباران غزه‌ست، اما این کار رو با بقیه سیاستمداران آمریکایی انجام نمیدن. چون اینه که یهودیه.
اسلامگراها آلردی اومدن جلوتر.

وقتی نوشتم از قبل ازینکه من بدنیا بیام تا الان، پیش نیومده که ارتش آمریکا به هدف نظامی خودش دست پیدا نکنه، گفتند «پس ویتنام چی؟».
این رو الان خیلی‌ها میگن، ولی به ویتنام اکتفا نمی‌کنند. جنگ کره، جنگ بالکان، اشغال افغانستان، عراق، و حمله به لیبی و یمن هم بش اضافه کرده و میگن «اصلا کی پیش اومده که ارتش آمریکا موفق بشه؟». راست هم میگن. اگه به نظر شما ویتنام مثال نقضه، نباید تنها در نظرش بگیرید، چون با همون منطقی که اون رو یک شکست در نظر می‌گیرید، بقیه جنگ‌های بعد از اون هم شکست حساب میشن.
اما این‌ها از خودشون نمی‌پرسن اگه این ارتش بیش از نیم قرنه که همش شکست خورده، پس چرا ازش میترسن، یا ازش حساب می‌برند، یا میخوان زیر چتر حمایتیش باشند؟ از ارتش دائم بازنده نباید ترسید، یا نباید حساب برد، یا حداقل نباید دنبال چتر حمایتش بود. همین باید باعث میشد به برداشت خودشون شک کرده و احتمال بدن یه چیزی درست در نمیاد.

فرض کنید یک سرزمین رو به شما دادند و گفتن برو از منابعش استفاده کن و یه کشور بساز. اولین کاری که می‌کنید اینه که یه ساختار دفاعی براش تهیه کنید. چون هر برنامه‌ای برای اون سرزمین داشته باشید، مستلزم اینه که کسی از بیرون مزاحمتون نشه. کل فلسفه تشکیل ارتش همینه که نذاره کسی از بیرون مزاحمت ایجاد کنه. از بعد از جنگ جهانی دوم، چه کسی خواست یا توانست برای آمریکا مزاحمت ایجاد کنه؟ هیچکس. حتی شوروی. پس نقش ارتش در آمریکا به کلی تغییر کرد. توانایی‌ها به شدت بالا رفت، اما همزمان به نظر می‌رسید نتیجه هم نداره. هروقت که بخوان میتونند کشوری در اون طرف دنیا رو فلج کنند. اگه دستور این باشه که فلان بندر فلان کشور را از کار بندازید، انجام میدن. مهمات فلان گروه که زیر کوه مخفی کردن از بین ببرید، انجام میدن. فلان فرودگاه رو شش ماه از کارایی بندازید، انجام میدن. حکومت فلان کشور رو ساقط کنید، انجام میدن. حکومت رو ساقط نکنید ولی رأسش رو بزنید، انجام میدن. کشور رو اشغال کنید ولی حکومتش رو دست نزنید، انجام میدن. اما هیچوقت تهش تعریف نمیشه. چون در نقش جدید، کار ارتش آمریکا ایجاد درد بود. برای همینه که با وجود گذشت زمان، شکل کار تغییری نکرده، و همونطور که حمله به ویتنام رو با یک دروغ شروع کردند، حمله به عراق رو هم با یک دروغ شروع کردند. یه جا باید به جبهه کمونیسم درد وارد می‌شد. یه جا باید به صرب‌ها درد وارد می‌شد. یه جا به عرب‌ها باید درد وارد می‌شد. حتی وقتی به اسراییل کمک نظامی می‌کنند، برای اینه که به اسلامگراها درد وارد کنه، نه اینکه یهودیان به آرامش پایدار برسند (شهر اشدود اولین قربانی راکت‌های حماس بود، و برای هیچ کس مهم نبود. اسراییل گنبد آهنین رو خودش ساخت تا اشدود رو نجات بده. اگه به آمریکایی‌ها بود، هیچوقت گنبد آهنین ساخته نمیشد).
اینکه درد کجا وارد بشه و چقدر ادامه پیدا کنه رو سیاستمدار تعیین می‌کنه‌. و سیاستمدار هم میتونه ایدئولوژی خاصی داشته باشه، میتونه متوهم باشه، میتونه صرفا دنبال معامله باشه، یا هر انگیزه دیگه‌ای. نیکسون یک مکالمه با کسینجر داره که بعدها منتشر شد، و اونجا بش میگه «یادت باشه مطبوعات دشمن هستند.. صدبار اینو بنویس رو تخته سیاه واسه خودت که مطبوعات دشمنند». و کسینجر هم تأیید می‌کنه. اون زمان تو مطبوعات خیلی علیه جنگ می‌نوشتند که چرا داریم ادامه میدیم، و نیکسون میخواست ادامه بده. چرا با اعتراض مطبوعات مشکل داشت؟ چون میخواستن مجبورش کنند که بگه هدف نظامی ما چیه دقیقا؟ و نیکسون نمی‌تونست بگه «میخوایم بیشتر دردشون بیاد». کلا این رو نمیشه پشت تریبون اعلام کرد.
حالا با این نگاه به قضیه نگاه کنید، شاید نظرتون عوض شد.

طرفداران The Last of Us
از انتخاب ایزابلا رمزی برای نقش الی، به شدت شاکی‌اند. و حق دارند، چون فقط به دلیل پارتی بازی انتخاب شد.
اما دقت کنید که چه دختری رو بهترین گزینه برای این نقش می‌دونند.
لازمه دخترها، که خیلی‌هاشون دچار کمبود اعتماد به نفس هستند، چون شبیه سوپرمدل‌ها نیستند، کمی بیشتر به این قضیه توجه کنند: این چهره‌ایه که پسرها دارن میمیرن براش.

اهمیتش در اینه که لازمه بدونید نیمی از جامعه دنبال چه چیزهایی هستند، تا اگه دنبال جذب‌ کردن‌شون بودید به آدرس غلط رهسپار نشید. لب پروتزی آدرس غلطه، ولی میلیون‌ها نفر دارند به امید واهی براش پول خرج می‌کنند. اینهمه جراحی فک آدرس غلطه. خیلی از چهره‌هایی که این آیتم‌ها رو پاس نمی‌کنند، دارن دل دیگران رو میبرن. اگه چهره‌ت وایب خوبی داره، آلردی جلویی، انرژی و پولت رو صرف کارهای دیگه بکن. به خودت نگو من که زشتم، پس مزیت رقابتی ندارم، پس واقعیت رو بپذیرم و ولش کنم! هنوز نمیدونی واقعیت چیه که بخوای بپذیری یا نپذیری.

قسمت اول درسته، اما کامل نیست. من حرفی که فقط دخترها رو به استفراغ بندازه نمیزنم. حرف‌هایی میزنم که اقشار مختلف رو به استفراغ میندازه. ولکام تو مای تد شو.
اما قسمت دوم فیک‌نیوزه. هیچوقت از ترکیب جنسیتی مخاطبانم ننالیدم. چون درباره هیچ کدوم از ترکیب‌های ممکنش ننالیدم، و همچنین درباره تعدادش.
اینکه چرا تشریح واقعیت براتون «کریپی» به نظر میاد، باید شما رو نگران کنه نه من رو.‌ اینکه خیلی از شماها دارید تو زمین بازی اشتباهی تلاش می‌کنید، و بعد که ناکام میشید میگید «آلتم تو این بازی و هرچی که هست» و بعد میایید بیرون، که منجر به یک انزجار بیخودی از جنس مخالف در شماها شده، که بعد اینجوری توجیه فلسفی براش میارید، که بعد نتیجه‌ش شده یه اینسل کالچر که همه توش لوزرند، یک واقعیته؛ و من دارم میگم اصلا لازم نیست اینجوری باشه.
پس‌فردا لازم شد درباره واقعیت‌هایی پیرامون خریت‌های همجنس‌های خودم هم می‌نویسم، همونطور که قبلا بارها نوشتم، و ناراحت‌شون کردم، و دل‌نازک‌هاشون لقب «سیمپ» بم دادند.

گفته بودم دولت فعلی ترامپ، حتی یک دولت فاشیستی هم نیست، و حتی نژادپرستی هم نمیتونه درست انجام بده. چون این میلیاردرهای لات‌مسلک به هیچ کدوم این ایده‌ها اهمیتی نمیدن. حالا شواهدش از در و دیوار میریزن. دو دختر نوجوان آلمانی رو از همون فرودگاه دیپورت کردن فقط به این دلیل که جایی رو برای اقامت رزرو نکرده بودند، چون میخواستن فقط بچرخن و هرجا گیر اومد و پیش اومد، بمونند. اداره مهاجرت اینطور برداشت کرده که هدف‌شون اینه که بیان داخل آمریکا و به طور غیرقانونی مشغول به کار بشن! نه کله‌سیاهند، نه مسلمان. از ناف سرزمین سفیدپوست‌ها اومده بودند.
فوبیا یه ایسم نیست. یه سندرومه.

یه زمانی اینجوری نبود که یه ایرانی از شرایط یه کشور دیگه غر بزنه، و براش کامنت بذارن «گمشو برگرد اگه ناراحتی». خیلی کار انجام شد تا این فرهنگ پاسخ دادن جا بیفته. قبلش اینجوری بود که «لابد اونی که اونجاست بهتر میدونه».
اما یه چیزی فراتر از همه این‌ها وجود داره، و اون آدم‌گریزیه. فرض کنید اصلا در وضعیتی که الان در اون هستیم نبودیم، و مثلا ایران کشوری هم‌سطح اسپانیا بود، و بعد یک باند خلافکار شما رو اشتباهی به جای یک نفر دیگه می‌دزدید و بدون مدارک هویتی قاچاق میکرد به اسپانیا و ول میکرد تو خیابون، تا گروهی که اونجا قراره تحویل‌تون بگیره یک هویت اسپانیایی بتون بده. خب این اتفاق وحشتناکیه. ولی وقتی که فهمیدید دیگه راه برگشتی نیست، بعدش چیکار می‌کنید؟ آدم سالم به خودش میگه من که افتادم اینجا و راه برگشت هم ندارم، پس بهتره بفهمم این مردم چجوری زندگی می‌کنند و یاد بگیرم طرز کارشون رو. و بعد از مدتی، علاقمند میشه که بیشتر بفهمه و یاد بگیره.
الان با آدم‌هایی مواجهیم که ربوده نشده‌اند، بلکه با پای خودشون رفتن، ولی بازم علاقه‌ای ندارند که مردم رو یاد بگیرند!
من یه تست سلامت ابداع کرده و ازش استفاده می‌کنم. اگه برای فردی در یک موقعیت فرضی فقط سه روز فرصت برای شناخت یک جغرافیای جدید وجود داشت و یک روزش به طبیعت اونجا، یک روزش به تاریخ اونجا، و یک روزش به مردم اونجا اختصاص پیدا نکرد، رد فلگه. اگه فقط دو روز فرصت بود، و طبیعت رو خط نزد، رد فلگه. و اگه فقط یک روز فرصت بود، و طبیعت و تاریخ رو خط نزد، رد فلگه. چون هیچ‌چیز مهم‌تر از مردم نیست.