با اتفاقاتی که در فرانسه افتاده، بازگشت به عقب و مرور حرف‌هایی که قبلا مکرون می‌زد می‌تونه جالب باشه. تقریبا دو سال پیش در گفتگویی که با هابرماس و زیگمار گابریل داشت می‌گفت درسته که مقامات اروپا منتخب دموکراتیک مردم هستند اما نباید چیزی رو دنبال کنند که رأی‌دهندگان می‌طلبند، و باید براشون توضیح بدن که چرا فلان سیاست براتون بهتره با اینکه نمی‌پسندیدش! (سطح الیتیسم رو ببینید فقط). و بعد تأکید می‌کنه فرانسه به اندازه کافی اصلاحات انجام نداده، و ازین به بعد این کار رو خواهد کرد، یعنی افزایش مالیات‌ها، بدون کم کردن حمایت‌های رفاهی و عدالت‌محور.
با تظاهراتی که در فرانسه اتفاق افتاد، فهمید مردم گاهی حرف الیت سیاسی رو نمی‌پذیرند. و فهمید مالیات فقط یک عدد نیست که هرچقدر که دلش خواست بالا ببره. با وضعیت فعلی باید دقیقا کاری معکوس چیزی که به آلمانی‌ها قول داده بود انجام بده، یعنی کاهش مالیات‌ها و افرایش حمایت‌ها، که کسری بودجه رو به ۳ و نیم درصد میرسونه، در حالی که خط قرمز اتحادیه ۳ بود و ایتالیا رو به خاطر حتی ۲ و خورده‌ای اذیت کردند.

مکرون که مثل هر سیاستمدار دیگه‌ای یه روزی اومده و یه روزی هم خواهد رفت. باید دید الان هابرماس بزرگ که معتقد بود EU داره خوب کار می‌کنه و نباید ولش کرد، در چه حالیه :-)

کلنل شون رایان، سخنگوی ائتلاف آمریکایی علیه داعش، توعیتی رو ریتوعیت کرد که نوشته نیروهای ائتلاف در حال گشت‌زنی در مرز ترکیه و کردستان سوریه، درست پس از آنکه یک تک‌تیرانداز ترک یک دختربچه که داشته از مدرسه به خونه برمی‌گشته رو کشت! با وجود نیروی ائتلاف، این بچه‌ها در امانند.

بعد خیلی زود این ریتوعیت رو پاک کرد.

ما با موقعیت آبزوردی مواجهیم که خود آمریکا کاملا واقفه که ترک‌ها نه تنها پاشون رو از گلیم‌شون درازتر کردند، بلکه اگه رها بشن هر بلایی سر کردها میارن، اما به دلایلی در برابرش سکوت می‌کنند.

اون دختر واقعا کشته شد؟ سر بقیه اهالی داره چی میاد؟ چرا صدای کسی درنمیاد؟ از شرف اهل قلم گرفته تا خبرنگاران بی‌بی‌سی، نسبت به سرنوشت کردها در سکوت مطلقند. واشنگتن‌پست هم هنوز سوگوار اون مرتیکه اخوانیه.

بدون به عهده گرفتن ریسک و هزینه، هر کار محیرالعقولی رو میشه به گردن گرفت. اگه قرار باشه با مرگ بیمار یقه پزشک رو نگیرن، یه لوله‌کش هم میتونه جرئت کنه جمجمه بیمار رو باز کنه و تومور رو بیرون بکشه، و تازه میتونه بگه «می‌گفتن نمی‌تونی جمجمه رو باز کنی. ولی من باز کردم و شد!». لوله‌کشه متوجه شده که تأکیدات روی یک بازی کلامیه: «نمی‌توانید/نمی‌توانیم فعل ایکس را انجام دهید/دهیم». پس توی همون فعل خودشو برنده می‌کنه (باز کردن جمجمه). در حالی که موضوع اصلی نتیجه‌ست. و نتیجه یعنی نجات بیمار از شر تومور بدون عوارضی که روی کیفیت زندگی او تأثیر بگذارد.
این بچه‌زرنگ‌های «برکت تحریم» هم روی فعل، بازی می‌کنند. فعل ساختن چیزی که شبیه ماشین حفاری باشد! اما موضوع «حفر تونل با بیشترین دقت، در کمترین زمان، با کمترین هزینه، کمترین نیاز به تعمیر و نگهداری تجهیزات و کمترین نیاز به نیروی انسانی» بوده. کسی که تو ریسک و هزینه شریکه، با چیزی که شبیه ماشین حفاری است، عکس نمی‌گیره. در داخل تونلی عکس می‌گیره که با بیشترین دقت، در کمترین زمان، با کمترین هزینه، و کمترین نیاز به نیروی انسانی، ساخته شده.

مغز مطلب در همون جمله‌ایه که زیرش خط کشیدم. پیچیدگی، پولساز است. لذا بخشی از کسانی که دنبال پول هستند، راه حل‌های پیچیده میسازند.
تفاوت وجود داره بین علم، و علم‌گرایی (همونطور که تفاوت هست بین زیست مذهبی، و مذهب‌گرایی). علم‌گرایی به فردی که از اضافه وزن رنج می‌بره میگه قرص ایکس و ایگرگ و زد رو صبح و ظهر و شب بخور، مکمل فلان و مکمل بهمان هم بخور، چهارتا میوه که سه تاشون فقط در هند و برزیل پیدا میشه رو بریز تو مخلوط کن و روزی یک لیوان بخور، تو غذات انقدر باید گوشت باشه، انقدر ویتامین باشه، انقدر فیبر باشه، و گرنه خواهی ترکید! و در کنار همه این‌ها هر دو هفته هم مراجعه کن به متخصص تغذیه. در کنار بیزینس نجومی که در تولید کتاب، مجله، ویدئو و حتی پادکست وجود داره فقط درباره «رژیم». در حالی که اگه به علم مراجعه کنیم، شاید به این نتیجه ساده برسیم که ایشون اصلا راه نمیره در طول روز! و اگه پیاده‌روی کنه مشکل اضافه وزنش حل میشه، احتمال ابتلاش به بیماری‌های قلبی و عروقی هم به شدت میاد پایین.
واقعیت اینه که باسواد کردن بچه‌ها، پیچیده نیست. هم انرژی، هم وقت و هم سرمایه کمتری لازم داره. پس اونایی که دنبال پول هستند سواد رو با «سوادیسم» جایگزین کردند تا پولساز بشه.
ماحصل این شیفت، میلیون‌ها کودک و نوجوان شد که «درگیر سوادآموزی» هستند، نه باسواد.

بعد از محسن رنانی، این آقا هم دعوت به سکوت کرد مردم ایران را!.. جالب نیست؟
می‌فرمایند دموکراسی یعنی شنیدن صدای ضعفا! اگه اینطوره پس خلافت چهارساله علی‌بن‌ابی‌طالب در هزار و سیصدسال پیش هم دموکراسی بوده! اصلا چرا دورتر نریم؟ حکومت سلیمان نبی هم دموکراسی بوده، چون نه تنها ضعفای بنی‌بشر که حتی صدای حیوانات مستضعف رو هم می‌شنید!
شاید حواسش نیست که حکومت چین بدون هیچ پایبندی به اصول دموکراسی، صدها میلیون نفر از فقرای کشور خودش رو انقدر بالا کشید که وارد طبقه متوسط شدند.
و همزمان چنین وانمود می‌کنه که بدبختی کودک هرمزگانی، تقصیر ما تهرانی‌ها و مشهدی‌ها و اصفهانی‌هاست که زیادی مطالبه داریم! غافل ازینکه حتی همینقدر صدای اعتراض به وضع هرمزگان هم از تهران و مشهد و اصفهان بلند میشه، نه از خود هرمزگان. ولی حتی اگه کلانشهرنشین‌ها فقط منافع محلی خودشون رو دنبال می‌کردند، دلیل نمی‌شد که بشون گفته بشه «سکوت کنید».

https://t.me/haghighatgram/5917

این نوع از معماری داخلی که در فضای اداری شرکت‌های بزرگ باب شده، یک طرح علمی نیست. محصول یک ایدئولوژیه، که اساسا حریم خصوصی رو یک برساخته اجتماعی متعلق به دوران قدیم می‌دونه که لزومی نداره دغدغه انسان مدرن باشه!
بررسی‌هایی که خود آمریکایی‌ها انجام دادند نشون میده نه تنها بازده کارمندان در این فضا کاهش پیدا کرد، بلکه اثرات منفی روی نحوه تعاملشون با بقیه کارکنان هم داشته.

چیزی که که در گذشته با روابط نسبی و سببی به شکل قبیله ایجاد می‌شد، جاش رو داده به گروه‌هایی از اصناف، که شاید مثل یه تیم فوتبال یک جلوه‌گری واحد نداشته باشند، اما تعصب درون‌قبیله‌ای دارند. مثل قبیله پزشکان، قبیله اقتصاددانان، قبیله مهندسان عمران، قبیله تاریخ‌شناسان، قبیله معماران. هرچند این گروه‌ها به عموم مردم خدمات ارائه می‌کنند، اما معیارشون استانداردهای قبیله‌ست، نه مردم. برای همین معمار ایرانی میاد نمایی برای ساختمان طراحی می‌کنه، که بقیه همکارانش یا رقباش در دفاتر دیگه وقتی دیدند کف ببرند! هرچند سفارش‌دهنده، مردمند، اما گویی کار داره برای جامعه معماران انجام میشه. عین همین اتفاق در طراحی داخلی هم رخ داده و نتیجه‌ش همین فضاهای نامأنوس و بی‌معنی هستند. طراحانی که کاری به طبیعت انسانی ندارند، و وقتی که معلوم شد کارشون انسان‌ها رو متضرر کرده، دیگه نمیشه یقه‌شون رو گرفت. لذا به بازی کردن با روح و روان آدم‌ها ادامه میدن.

https://t.me/solseghalam/1491

نمایندگان مجلس ازین عصبانی نیستند که یکی از نمایندگان از یک اداره پرت شده بیرون. ازین عصبانی‌اند که مردم «دیدند» که میشه نمایندگان مجلس رو پرت کرد بیرون.

Erico
@mamlekate

نمودار بالایی رشد هزینه کارگر در پروژه‌های ساختمانی رو در یک بازه ۱۰ ساله به نسبت میانگین این هزینه در ۳۰ شهر آمریکا در سال ۲۰۰۸ نشون میده. شهرهای پرجمعیت ساحلی، و در صدرشون نیویورک بالاترین افزایش رو داشتن، و اختلاف‌شون با بقیه شهرها خیلی بالاست.
نمودار پائین دقیقا همین مقایسه اما در مورد هزینه مصالحه. که همونطور که مشخصه انقدر اختلاف کمه که داره به شکل یک خط مستقیم درمیاد.
این یک دلیل ساده داره: گچ رو میشه بار زد و به هرجایی برد، اما نمیشه کارگر رو از تگزاس ریخت تو کامیون برد نیویورک! باید خودش پاشه بره اونجا زندگی کنه، ولی نمیره. بنابراین نیویورک با کمبود کارگر مواجهه، و همونایی که هستند به ازای هر پروژه وقت بیشتری باید صرف کنند، چون در نیویورک به علت گرانی ملک و زمین، تعداد تعمیرات و‌ بازسازی خیلی بیشتر از تعداد پروانه‌های جدیده، و تعمیرات کارگر رو بیشتر درگیر می‌کنه، و همین کمبود نیرو رو تشدید می‌کنه. اخیرا درباره سوال «چرا راننده اتوبوس هندی چندبرابر کمتر از راننده اتوبوس سوئدی درآمد داره وقتی هر دو یک کار رو انجام میدن؟» مطالبی نوشته میشه. این نمودارها برای اضافه شدن به اون بحث، مناسبند.

استفاده از اسب به عنوان وسیله حمل و نقل داره دوباره تو آمریکا مد میشه، مخصوصا تو ایالت‌های جنوبی، و مخصوصا برای تفریح خیابانی.
یک‌بار درباره آزادی فردی، و اینکه باعث میشه مردم تگزاس بتون «ببر خانگی» داشته باشند نوشته بودم. این چرخشی تاریخی نسبت به اسب، با استفاده از همون آزادیه. و جالبه که این چرخش درست در زمانی داره رخ میده که ایلان ماسک در شهرهای لیبرال و توسعه‌گرا (مثل لس‌آنجلس) دنبال راهکارهایی برای انتقال خودروها با سرعت ۲۰۰ کیلومتر در ساعته (با استفاده از تونل‌های زیرزمینی). میل به تندی و میل به کندی داره با هم پیش میره. و ما رأیت الا جمیلا.

بعد از تصمیم ترامپ به بیرون کشیدن نیروهای آمریکایی از سوریه (یحتمل به خاطر حمله و تسلط احتمالی ترکیه به کردستان سوریه و اینکه ترامپ نمی‌خواد به خاطر برهوت سوریه با یک عضو ناتو وارد درگیری شه) که صدای رسانه‌ها رو درآورده (که طبیعیه، چون حنجره سیاستمداران جنگ‌طلب هر دو حزب هستند)، ایشون به نکته خوبی اشاره کرد:

«رسانه‌های لیبرال چندماه اخیر طرف ترکیه رو گرفته بودند (بابت خاشقچی)، حالا در برابر ترکیه طرف عربستان رو گرفتن! همین نشون میده تو هر دعوایی فقط طرفی رو میگیرن که ترامپ رو بیشتر آزار بده!»
این که چی درسته و چی غلط، مطرح نیست.

کاش مسئله فقط این بود که گرگ‌ها لباس میش می‌پوشند. گاهی موضوع پیچیده‌تر هم هست، و ابوسفیان‌ها، لباس پیامبر می‌پوشند. نه ابوسفیان یک درنده بی‌فکر حساب میشد نه پیامبر یک میش بود که به سادگی فریب بخوره. این یه دو گانه دیگه‌ست. این چیزیه که بیشترین قرابت رو به معنای «نفاق» داره، ولی ازونجایی که جمهوری‌اسلامی این کلمه رو مثل خیلی از کلمات دیگه به لجن کشیده، اکراه داریم برای استفاده ازش.

مشخص نیست آیا تصمیم ترامپ برای خروج از سوریه صرفا به این دلیل بود که ترکیه قصد پاکسازی کردستان رو داره و لذا نمی‌خواد با ترکیه درگیر بشه، یا نه. اما میشه اینو قوی‌ترین احتمال دونست. عده‌ای از جنگ‌طلب‌‌های غالبا نئومحافظه‌کار، برای سیاه‌نمایی این خروج، طبق معمول به کلیشه‌های جنگ‌جهانی دوم متوسل شدند: «لابد اگه ترامپ فرمانده کل قوا در زمان هیتلر بود، به فرانسوی‌ها می‌گفت به من مربوط نیست، خودتون از خودتون دفاع کنید». که یعنی تعهد اخلاقی داریم که از کردها دفاع کنیم، و این تعهد بخشی از هویت سیاسی ما آمریکایی‌هاست!

کردهای امروز، یهودی‌های لهستان در ۱۹۳۸ نیستند، که تو منزل‌شون نشسته و مشغول خوردن ماست‌شون بوده باشند که ناگهان حیات خودشون و نسل بعدشون به خطر افتاده باشه. این‌ها جبهه‌ای هستند استقلال‌طلب، که با همه کشورهای همسایه مشکل ریشه‌ای دارند، با چندین شاخه سیاسی، و چندین شاخه نظامی. کردها، مظلوم نیستند، هرچند که در شرایط بدی گیر افتادن. بازیگری هستند که در بازی خاورمیانه جزء بازنده‌هان. حمایت از مظلوم با حمایت از بازنده تفاوت داره. و ترکیه هم آلمان نازی نیست، هرچند که نژادپرستند و افکار کثیفی دارند، و هرچند که اگه امروز یکی اردوغان رو ترور کنه کل منطقه مدیون مرام و غیرت ضارب خواهند شد. اما نه میخوان و نه می‌تونن که کردها رو حذف کنند. اون ها فقط با تشکیل حکومت کرد مخالفند چون دومینوی فرقه‌گرایی، پس‌فرداش کشور خودشون رو هم در معرض تجزیه قرار میده.

اما فارغ ازینکه حرف حساب طرف کرد و حرف حساب طرف ترک چیست، همه میدونند که ترکیه عضو ناتو است. اون‌هایی که امروز فاز اخلاقی «ترامپ سنگدل نمی‌خواد نجات‌شون بده» گرفتند، حتی یک کلمه به اروپا تشر نمی‌زنند که چرا عضوی از شما، داره به کردها حمله می‌کنه؟ همین‌ها وقتی ترامپ می‌گفت «این ناتو به چه درد ما میخوره که اینهمه داریم براش هزینه می‌کنیم؟» می‌گفتند ترامپ هیچی از مسائل استراتژیک نمی‌فهمه! حالا دقیقا به خاطر همون مسائل استراتژیک چیزی به ناتو نمی‌گن. یعنی عملا ابوسفیانند، اما با حمله به ترامپ ادای پیغمبر رو در میارن.

همونطور که قبلا همینجا نوشتم صداقت اندیشه مهم‌تر از صداقت گفتاره. با سیاستمداری که دروغ میگه ولی میدونیم تو ذهنش چی رو دنبال می‌کنه میشه کنار اومد. چون میشه درک کرد که چرا دروغ می‌گه (اصولا بخش اعظم کار سیاستمدار، به بازیگری مرتبطه). اما اون هایی که گفتارشون رک و عاری از دروغه، اما فکرشون پر از نقشه فریبه، منافقند، و دقیقا به این خاطر خطرناکند که کار رو برای کسانی که دغدغه اخلاقی دارند سخت‌تر می‌کنند. همونطور که الان واقعا دشواره از حقوق کردها دفاع کنی ولی داخل تیم جنگ‌طلب‌ها قرار نگیری‌.

آپارتمانی بود که هرروز یک قسمت از تأسیسات و تجهیزاتش یا از کار می‌افتاد و یا نیاز به تعمیر پیدا می‌کرد و مستأجر بیچاره را در استرسی دائمی قرار داده بود. اما هربار که با صاحب خانه تماس می‌گرفت، صاحب خانه خیلی سریع یک تکنیسین را میفرستاد. یک‌بار که آقای مستأجر جان به لب شده بود، خواست داد و بیداد کند که آقای بنگاه‌دار فکر نکند متوجه نیست که چه واحد پر از عیب و ایرادی را به او قالب کرده. اما تا آمد دهان باز کند آقای بنگاه‌دار گفت: «واقعا شانس آوردی‌ها.. کولر یکی از مشتریام خراب شده، سه ماهه داره زنگ میزنه به صاحبخونه‌ش که بیا درستش کن، خبری ازش نیست.. با این وضع مجبوره خودش بیفته دنبال کارای تعمیرش، از جیب خودش هم خرج کنه.. صابخونه تو طلاست».

این آدم را یاد قوه قضاییه ایران می‌اندازد. تا بیاییم بپرسیم ایران چرا انقدر سلطان دارد؟ سلطان شکر و سلطان سکه و سلطان قیر و سلطان پسته و سلطان برنج و سلطان دلار و سلطان موبایل و سلطان ‌بذر و سلطان پارچه و سلطان پوشک و... تا بیاییم بپرسیم چه ویرانه‌ای از بی‌کفایتی به جا گذاشته‌اید و چه هرج مرجی با رانت و رابطه بوجود آورده‌اید که ایران شده سرای سلاطین؟ می‌فرمایند: خیلی سریع آخرین سلطان یافت‌شده را اعدام کردیم! در حالی که در خارج ماه‌ها و سال‌ها طول می‌کشد این پرونده‌ها. خیالتان راحت که سلطان‌ها اعدام‌نشده نمی‌مانند و سرعت عمل همینطور بیشتر خواهد شد!

مرحوم جورج اورول عزیز آنقدر زنده نماند تا «پدیده جمهوری‌اسلامی» را از نزدیک ببیند، و گرنه قسمت دوم مزرعه حیوانات را می‌نوشت، ولی این‌بار نام کتاب را می‌گذاشت «سگدونی».

Meanwhile in Sagdooni

یادتونه می‌گفتند سعودالقحطانی قبل و بعد از قتل خاشقچی با محمد بن سلمان چت کرده بوده؟ الان خود واشنگتن‌پست اذعان می‌کنه که متن چت‌هایی که کردند در واتس‌اپ، درباره موضوعات غیرمرتبط مثل نیروگاه برق خورشیدی بوده!
و همه‌ش این نیست، به این هم اذعان کردند که خاشقچی با بنیاد بین‌المللی قطر (یکی از بازوهای لابیگری قطر در آمریکا) همکاری می‌کرده، تا جایی که مقاله‌هایی که خاشقچی برای واشنگتن‌پست می‌نوشته رو ترجمه و ادیت می‌کردند (چون انگلیسی جمال خیلی خوب نبوده!) و حتی خودشون مطالبی بش اضافه می‌کردند، تا اونجا که گاهی خود خاشقچی می‌گفته «یکم زیادی ضدعربستانش نکردید؟».

اگه کسی رد پای قطری‌ها و CIA رو در این قتل نمی‌بینه، آب‌مروارید داره.

نانسی پلوسی میگه دیواری که ترامپ قصد داره بسازه، ناکارآمد، گران و غیراخلاقیه!
از لحاظ گرانی که ایشون و بقیه سیاستمداران دموکرات، و حتی جمهوری‌خواه، ده‌ها طرح مختلف غیرضروری رو تصویب می‌کنند که بسیار بیشتر ازین‌ها هزینه میذاره روی دست مالیات‌دهنده‌ها، لذا این یکی کاملا بهانه‌گیریه. دیواری که اسراییل ساخته هم نمونه کاملی از کارآمدیه. حتی دیوارهایی که ایران و ترکیه میسازند هم تا حد خوبی کارآمدند، چه برسه دیوار اسراییل. اما چون یک موضوع فنیه، میشه روش بحث کرد. اما از همه عجیب‌تر وسط کشیدن اخلاقه. چطور ساختن دیوار مرزی با این هدف که کسی نتونه بدون طی کردن مراحل قانونی ازش عبور کنه غیراخلاقیه؟ اینطور استدلال می‌کنند که بعضی از پناهجویان اساسا نمی‌تونن مراحل قانونی رو طی کنند، لذا با وجود دیوار نمی‌تونن در کشور ما پناه بگیرند!
من به این میگم «اخلاقیات برزخی». اگه ماهیت مرزبندی رو قبول دارید، باید پاش بایستید. که شامل ایجاد مانع در برابر ستمدیدگان و نیازمندان هم میشه. و اگه قبول ندارید، کلا باید باز بذارید (که البته نمی‌تونید. چون یک میلیارد نفر میریزن تو آمریکا). اخلاقیات برزخی میگه بذاریم یه عده از ستمدیدگان رد بشن، ولی نه همشون. فقط انقدری که بشه باش پز اخلاقی داد که «سخت نگرفتیم به ستمدیده!».
به عنوان کسی که از ۷۰ درصد پناهجویانی که به آمریکا وارد میشن مستحق‌ترم به پناه گرفتن در آمریکا، می‌تونم تشخیص بدم که تنها مسئله غیراخلاقی این وسط اینه که لاتین‌تبارها به واسطه همجواری راه داده میشن، اما من چون دورم و یکی دوتا اقیانوس حائل وجود داره، راهم بسته‌ست!
سیاستمداری که خودش از سیاستی که پی می‌گیره متضرر نخواهد شد، اهمیتی به ضررهای احتمالی نمیده‌. هیچ مهاجر غیرقانونی‌ای نمی‌تونه خانواده نانسی پلوسی رو تهدید کنه‌. چون تو یه محله باباپولداری زندگی می‌کنه و شبانه‌روزی تحت حفاظت بادی‌گاردهاست. اما اخلاقیات برزخی، علاوه بر تأمین مصالح لازم برای دادن پز اخلاقی (که هیچ ضرر و هزینه‌ای برای پزدهنده نداره)، دلایل منفعت‌طلبانه هم داره‌. باید گذاشت یه مقدار مهاجر غیرقانونی بیاد تا خدماتی که مجبوریم ساعتی ۱۵ دلار بدیم تا انجام بشن رو با ساعتی ۵ دلار انجام بدن و راضی هم باشند، اما انقدری نیان که مجبورمون کنند به اونا هم ۱۵ دلار بدیم!

در همه زمینه‌ها داریم انعکاسی از دهه شصت رو می‌بینیم، با این تفاوت که غلظت این انعکاس از نسخه اصلی بیشتره. در حالی که آدم‌کش اون دهه جهنمی داره رییس قوه‌قضاییه میشه، و بگیر و ببندها ابعادی وسیع‌تر ازون زمان گرفته، «مصادره اموال» هم وارد فاز تازه‌ای شده، تا جایی که حتی املاک موقوفی رو هم توقیف کرده و به ستاد فرمان امام (بخوانید حساب رهبر فرزانه) منتقل می‌کنند. با این استدلال که این زمین متعلق به رییس ساواک بوده و فرد دیگه‌ای بدون اطلاع وارث آقای رییس، وقفش کرده! در یک کشور نرمال اتفاقی که احتمالا میفته اینه که زمین وقف شده رو به وارثین برمی‌گردانند. اما از نظر حکومت اسلامی، وارث رییس ساواک، حق نداره اموال پدرش رو به ارث ببره، و باید به خلیفه تعلق بگیره!
وقتی خود خلیفه دزده، نمیشه از عوام انتظار داشت دزدی رو به عنوان یک رویه عادی پیش نگیرند.


https://t.me/khabaronline_ir/200198

اگه پیرمردهای کم‌سواد هفتاد ساله دچار این «دید تونلی» باشند حرجی نیست‌. بدبختی اینه که جوانان تحصیلکرده هم بش دچارند.
در بین ۱۵ میلیون نفری که در تهران و اطرافش سکونت دارند اگه فقط ۵ درصد از شرایطی (مشروع یا نامشروع) بهره‌مند باشند که در برابر فشارهای اقتصادی مصون نگهشون داره، میشه حدود ۷۰۰ هزار نفر، معادل ۷ تا استادیوم آزادی پُر! آیا این تعداد کافی نیست برای غلغه کردن رستوران‌های فوق‌العاده کم تعداد و شلوغ کردن آرایشگاه‌های کم‌ظرفیت تهران؟
یک جنبه ندید بدید بودن همینه که به عمرمون رونق اقتصادی ندیدیم و نمی‌دونیم چه شکلیه. اما متأسفانه نگاهی هم به دنیای خارج از کشور خودمون هم نمیندازیم. در سال ۲۰۱۷، نزدیک ۵۴ درصد کل غذایی که در آمریکا مصرف شد، در جایی خارج از محل سکونت خورده شد! پنجاه و فاکینگ چهار درصد کل غذای سیصد میلیون نفر! هروقت رستوران‌های ما هم تونستند بیش از نیمی از غذای مصرفی ملت رو تأمین کنند، اونوقت میشه گفت وضع خوبه. بله ایران عجیبه. چون به‌طرز عجیبی از دنیا عقب افتاده. نه چون پنج درصد پولشون زیاده‌.

طرف نوشته ترامپ هم در مورد افغانستان همون کاری رو کرد که اوباما کرد، نیروی اضافه اعزام کرد تا چندوقت بعد همه رو بکشه بیرون بدون اینکه کارو به سرانجام رسونده باشه، تا باز هم این ضرب‌المثل افغان اثبات بشه که «ساعت تو دست آمریکایی‌هاس، اما زمان تو دست مائه». (ینی امپراطوری‌ها میان اشغال می‌کنن و میرن، ولی ما همیشه هستیم). بعد این آقا به درستی بش جواب داده که بابا این یه جنگ ۱۷ ساله‌ست، یه بیگ دیک کامپتیشن با طالبان نیست (اشاره به رقابتی ابلهانه بین مردان که با هم کل دارن که آلت کی بزرگ‌تره).
یعنی شما باید متأثر باشی که هفده سال جان و مال ما هدر رفته، نه اینکه طالبان می‌تونه پز بده که ما رفتیم بیرون، چه اهمیتی داره اخه؟
این خطای دید، که باعث میشه یه آدم گنده با کلی تحصیلات ذهنش به جای بررسی واقعیات و دنیای محسوس، درگیر بیگ دیک کامپتیشن باشه، ازونجا ریشه گرفته که فضای آکادمیک در حوزه علوم انسانی یک فضای ایزوله از دنیای بیرون شده، و کسانی که تحلیل‌گر و خط‌دهنده و تولیدکننده فکر هستند در ریسک حرف‌هایی که ارائه میدن شریک نیستند. تمام ریسک روی دوش سربازیه که نظرش رو نمی‌پرسند.