هممون n بار شنیدیم از دیگران که «این مملکت درست‌بشو نیست»، یا «مردم ایران کلا با آزادی مشکل دارند». چون فرضشون اینه که وقتی یک ایران آزاد خواهیم داشت که تمام ۸۰ میلیون نفر (یا کل اون جمعیتی که در اون زمان خواهیم داشت) از عمق جان به آزادی معتقد و پایبند باشند! در حالی که حتی در کشوری که ۲۵۰ ساله که آزاده هم چنین چیزی برقرار نیست.
اخیرا که مردم به جانبداری سیاسی-عقیدتی گوگل و توعیتر اعتراض دارند مطالباتی ایجاد شده که دولت روی این شرکت‌ها نظارت کنه. تد لیو، نماینده دموکرات کنگره، میگه من خیلی دلم میخواد آزادی بیان شما رو محدود کنم، اما خوشبختانه ما قانون اساسی‌ای داریم که این اجازه رو به من نمیده!
این حرفش دو واقعیت رو نشون میده. اول اینکه شخصا معتقد نیست که همه باید اجازه داشته باشند هرچی میخوان بگن، یا رسانه‌ها نباید هر دیدگاهی رو منتشر کنند! که در اصل، فرقی با موضع طالبان نداره (چون اون‌ها هم معتقدند باید آزادی مردم و رسانه‌ها رو محدود کرد، ازین لحاظ فرقشون با تد کوچولو فقط اینه که منبع‌شون قرآنه). دوم اینکه به درستی اشاره می‌کنه که تنها چیزی که مانع میشه تا من آمریکا رو تبدیل به چیزی شبیه شوروی کنم، قانون اساسی ماست.

نمی‌دونم چرا انقدر سخته که اینو برای هموطنان ایرانی هم جا انداخت. لازم نیست همه توماس جفرسون بشن. همینکه قانون اساسی بر ما حاکم باشه که بمون اجازه نده آزادی همدیگه رو محدود کنیم صدسال میفتیم جلو. حتی اگه ایران پر از دهنمکی‌ها و علم‌الهدی‌ها باشه.

Erico:
- فوت زندانی بر اثر اعتصاب غذا
- قوه قضاییه: کبدش قبلا هم کار نمیکرد
- فوت زندانی بر اثر عفونت کلیه
- قوه قضاییه: این از بچگی نمی‌تونست بره دسشویی
- فوت زندانی بر اثر سرطان
قوه قضاییه: اینجا بود خوب بود رفت مرخصی سرطان گرفت.
#واقعی
anti_leftist

📡 @VahidOnline

سنا محمد بن سلمان رو مسئول قتل خاشچقی معرفی کرد و از پادشاهی آل‌سعود خواست تا اون‌هایی که مسئول هستند رو مجازات کنه. (یعنی از پدر میخوان پسر رو مجازات کنه؟ خود پدر کیه؟ نماینده عفو بین‌الملل؟ برنده صلح نوبل؟). اما بند هفتم این رزولوشن (که بیشتر یک توصیه‌نامه‌ست) جالبه. میگه خریدهای نظامی عربستان از روسیه و چین که داره افزایش هم پیدا می‌کنه، رابطه‌مون رو بهم میزنه، و عملا دارند تهدید می‌کنند اگه تجهیزات ارتش‌تون سراسر آمریکایی نباشه، ممکنه کاری کنیم که دیگه هیچ‌چیزش آمریکایی نباشه!
اما خودکرده را تدبیر نیست آقایان سناتور. وقتی به خاطر هزاران نفری که در سوریه لت و پار شدند و سعودی‌ها توش نقش داشتند حتی یک اخم نکردید، و حالا به خاطر یک فرد اطلاعاتی که حالا به دلایلی به قتل رسیده، انقدر فشار وارد می‌کنید، تنها نتیجه‌ای که خواهند گرفت اینه که بهتره همه تخم‌مرغ‌هاشون رو تو سبد شما نذارن. تازه خیلی دارن بردباری به خرج میدن تا ببینن با ترامپ میشه به کجا رسید. دو سال دیگه که دوره ترامپ تمام بشه، این بازی خیلی دیدنی‌تر هم خواهد شد.

نویسنده مجله هارپر تو مقاله‌ای که نوشته شده تا بگه مبارزه با مواد مخدر فایده نداره باید آزادش کرد، میگه زمانی که داشته کتابی درین باره می‌نوشته رفته سراغ مشاور نیکسون، که دولتش اولین جنگ رسمی با مواد رو آغاز کرد، و طرف بش گفته می‌دونی کل داستان چی بود؟ کاخ سفید دو‌ تا دشمن داشت، چپ‌های ضدجنگ و سیاه‌ها. نمیشد چپ بودن و سیاه بودن رو ممنوع کرد، اما می‌شد تو افکار عمومی جا انداخت که هیپی‌ها گرفتار ماریجوانا هستن و سیاها مشغول هروئین. با جرم‌انگاری هر دو این‌ها می‌تونستیم تجمعاتشون رو بهم بزنیم، رهبران‌شون رو بازداشت کنیم، خونه‌هاشون رو تفتیش کنیم، و ازین کارها.

توهم توطئه رو اگه خود دست‌اندرکاران تأیید کنند، دیگه توهم نیست. هرچند که به نظرم این آقا خواسته شر نویسنده رو از سرش کوتاه کنه، یه لقمه آماده تحویل داده بش و گفته برو همینو بنویس. اما به هرحال عده زیادی از جمله همین نویسنده، این اعتراف (فارغ ازینکه معتبر هست یا نیست) رو به عنوان شاهدی بر غلط بودن مبارزه با مواد استفاده می‌کنند. که یه نوع زرنگ‌بازی هم هست: «خود نیکسونی‌ها میگن سیاسی بوده. پس ما که اون اهداف سیاسی رو نداریم دیگه نباید مبارزه رو ادامه بدیم!». انگار خارج از دایره دولت نیکسون هیچ کس به نظرش نمی‌رسید که باید مبارزه کرد با گسترش مواد. استفاده از حربه نیکسون، یک‌جور تخطئه مخالفین هم هست.

اما باید پرسید، برفرض که ادعای آقای مشاور عین حقیقت بوده باشه، و هیچ‌کس خارج از دایره دولت که غرض سیاسی نداشته باشه هم وجود نداشته که ازین مبارزه حمایت کنه، چرا سیاه‌ها اونقدر دچار هروئین و هیپی‌ها اونقدر دچار ماریجوانا شدند؟ دولت می‌تونست فروش و مصرف مواد رو بهانه کنه برای سرکوب سیاسی. اما نمی‌تونست کسی رو مجبور کنه به مصرف مواد. اگه توطئه‌ای در کار بود، چرا این اجتماعات انقدر راحت افتادن تو تله‌ش؟ جوابش غیر ازینه که این اقشار هم از عامل بازدارنده‌ای که مانع رفتار خودنابودگر بشه محروم بودند، و هم از لحاظ فکری دچار یأسی که لزومی نداشت اونقدر عمیق باشه بودند که به هر محصول تخریبگر ذهن آری می‌گفتند؟
اینکه تصور کنند چند فقره سیاست دولتی و چهارتا قانون عامل این بدبختی بوده، کوته‌فکرانه‌ست. اینکه سالی ۷۰ هزارنفر در این کشور دارن به خاطر فقط یک نوع ازین مواد جان خودشون رو از دست میدن، به خاطر یه مشکل جدی فلسفی در اون جامعه‌ست.

آلکساندریا اوکازیو کورتس، دختر جوان دموکراتی که تو انتخابات پیروز شد و این روزها به یک سلبریتی سیاسی تبدیل شده، با اینکه سواد سیاسی کمی داره (تقریبا افتضاح) تو شبکه‌های اجتماعی خیلی موفق بوده. دموکرات‌های ذوق‌زده هم پز می‌دادند که «شما جمهوری‌خواه‌ها کی رو دارید که انقدر جوان و مدرن باشه و توعیت‌هاش انقدر ریتوعیت بگیره؟». و حق دارند، راستی‌ها چنین سلبریتی‌ای ندارند.
اما ریتوعیت نجومی رو ترامپ هم داشت. در واقع ترامپ انقدر موفق بود که همه‌ی نُرم‌های این شبکه رو تغییر داد. اما وقتی رفت کاخ سفید دید باید با هزار غول بی‌شاخ و دم روبرو بشه تا بتونه به قول‌هایی که داده عمل کنه. اینکه با حزب رقیب بده بستان کنه، هم‌حزبی‌های خودش رو راضی کنه، با مشاوران خودش سر و کله بزنه، با رهبران کشورهای مختلف مذاکره کنه، و خیلی کارهای دیگه تو فضایی که تقریبا همه دشمنت هستند و دوستانت ضعیف و اندکند، که همشون میطلبه که بدون استراحت بجنگی. و ترامپ مثل هر جنگجویی تو بعضی ازین جنگ‌ها برد، و تو بعضی‌هاشون باخت. ریتوعیت گرفتن از جماعت توعیتر کار سختی نیست، چیزی که سیاستمدار و رهبر لازم داره توانایی برنده شدنه.
برای احمدی‌نژاد، ناک‌اوت کردن حریف در برنامه زنده تلویزیون همون حکم ریتوعیت گرفتن تو توعیتر رو داره. فکر می‌کنه هنوز این قابلیت خریدار داره. در حالی که مهم نیست چقدر بلد باشه مقامات نظام رو جلوی دوربین منکوب کنه، با همین واقعیت، که در مقام عمل توانایی برنده‌شدن در برابرشون رو نداره، موضوعیت خودش رو از دست میده.
مردم یکی رو میخوان که شبکه الیگارشی رو شکست بده. ضایع‌کردن‌شون کافی نیست. اگه نمیتونه شکست‌شون بده، که اگه می‌تونست الان وضعش این نبود، بهتره وقت خودش و دیگران رو تلف نکنه.

https://t.me/Twitter_Farsi_Hyper/471110

خیلی جالبه که وانمود می‌کنند این دو با هم تناقض داره.
در مورد اول انتظار دارن کاسب جنس رو با دلار ده تومنی بخره، و با علم اینکه دلار بیرون بیست تومنه، با همون قیمت ده تومن بفروشه. یعنی قدرت خرید خودش رو نصف کنه تا ما بتونیم مثلا یک ماه بیشتر جنس ده تومنی بخریم! چرا؟ کاسب پسر عموی ماست؟ حتی پسرعموی من هم دلیلی نداره این لطف رو در حق من بکنه.

در مورد دوم انتظار دارن جنسی رو که با دلار بیست تومنی خریده، با قیمت ده تومن بامون حساب کنه، تا ضرری که تو اون مدت متحمل شده به ما منتقل نشه! چرا؟ کاسب پسرعموی ماست؟

در هر دو مورد، توقع یکسانه: کاسب‌ها باید ضربه‌گیر فشارهایی باشند که حکومت داره با ندانم‌کاری به ما وارد می‌کنه!
اگه سرنخ این توقعات رو بگیرید می‌بینید که به عمله‌های مجازی حکومت میرسه. لذا این هم قسمتی از پروپاگانداست. کشتی رو به سمت کوه یخ هدایت می‌کنند، بعد به مردم میگن «خودتون به خودتون رحم نمی‌کنید».


https://t.me/twitter_farsi/70516

درصد مردانی که معتقدند سقط جنین در همه یا بیشتر موارد باید قانونی باشد.

هرچی لیبرال‌تر، درصدها هم بالاتر. اما قضیه انگلیس یکم فرق می‌کنه، چون درصد قابل توجهی مسلمان توش زندگی می‌کنند. و اون مسلمون‌ها سقط جنین رو حرام می‌دونند. نتیجه این میشه که انگلیسی بومی یا انگلیسی مسیحی یا انگلیسی آتئیست فرصت تولید مثل رو از خودش می‌گیره، ولی مهاجران مسلمان یا انگلیسی مسلمان به تولید مثل ادامه میدن، که در نهایت منجر میشه به تسلط این اقلیت به اون اکثریت.

میگن نظرسنجی ابزار مناسبی برای شناخت مردم نیست، چون نظر مردم با رفتارشون تفاوت‌هایی داره. مردم ممکنه در نظرسنجی بگن بی‌ام‌و سری ۷ ماشینیه که خواهند خرید، اما میرن یه ماشین کوچیک میخرن که بشه تو خیابونای تنگ و شلوغ راحت پارکش کرد. مسلمون انگلیسی شاید تو نظرسنجی بگه سقط جنین باید قانونی باشه، اما تو زندگی خودش به زنش اجازه نمیده اینکارو بکنه.

یکی از قوی‌ترین عکس‌هاییه که اخیرا دیدم.
عکاس نیویورک‌تایمز در روسیه اینو در یک روستای ساحلی، در حاشیه دریای سفید (نزدیک فنلاند) گرفته. به خاطر ماهیگیری بی‌رویه، اکوسیستم بهم ریخته و کف دریا تخریب شده و دیگه شن رو نمیتونه نگه‌داره. موج‌ها با خودشون شن رو میارن داخل محوطه مسکونی و همینطور پیشروی می‌کنه و تا الان بیست تا خونه دفن شدن.
بچه داره کیف می‌کنه رو تپه شنی، بدون اینکه خبر داشته باشه پدر و مادرش چقدر نگران آینده هستند. کنتراست بین ادراک بچه و ادراک بزرگسالان، در شیب تپه منعکس شده: واقعیت رو به پایینه، ولی بچه داره بالایی میره.
در ابعادی دیگه، ما خیلی موقع‌ها دقیقا در جایگاه این بچه‌ایم.

رسانه‌های آمریکایی روزی نیست که یک مقاله علیه ایلان ماسک ننویسند. اون موقع که فقط در حد یک کارآفرین بود، مثل یه سوپر استار نمایشش دادند. بیشتر راضی بودند آدم ببره فضا و کانسپت ماشین‌های تخیلی که معلوم نیست سی سال بعد به بازار وارد میشه یا نه رو به مردم نشون بده. اما وقتی فروش تسلا از فروش بی‌ام‌و و آئودی هم بیشتر شد و وقتی کار به جایی رسید که وزیر نفت عربستان هم مجبور شد درباره ماشین برقی موضع‌گیری کنه، دیگه قضیه فرق کرده بود، و ازونجایی که تو لیست اسپانسر این رسانه‌ها، شرکت‌های نفتی زیادی هست، دستور از بالا رسید که «این پسره رو راحت نذارید». که نتیجه‌ش همین کرم‌ریختن‌های شبانه‌روزی این به اصطلاح ژورنالیست‌ها علیه ایشونه. اما تو یکی‌شون با نقل‌قول‌هایی از کارکنان سابق شرکت ادعا می‌کرد که وقتی امبر هرد ازش جدا شد، تو محل کار با حتی مهندس‌ها پرخاشگری می‌کرد و کلمه فاک زیاد استفاده می‌کرد. یک روده راست در شکم این رسانه‌ها نیست ولی این یکی رو میشه باور کرد چون به روحیه ایلان ماسک میخوره که یهو برگرده یه مهندس عالیرتبه رو سکه یه پول کنه.
یاد یکی از فیلم‌ها افتادم که یک بیزینس‌‌من انگلیسی برای انجام کارهای تجاری مجبور بود به مستعمرات بریتانیا در سراسر دنیا سفر کنه. خونه خیلی بزرگی داشتند و همه امکانات فراهم بود، اما وقتی می‌رفت تا ۶ ماه بعد برنمی‌گشت. و سالی یه بچه هم به دنیا می‌آوردند. همسرش هم گله چندانی نداشت، و بیشتر ازین نگران بود که نکنه کشته بشه یا غرق بشه یا سل بگیره. به عبارتی اگه شوهرش سالی یک بار باش سکس می‌کرد کافی بود و چیز بیشتری نمی‌خواست. اما در مورد مرد امروزی توقعات عجیبی وجود داره. هرچند که در آمریکا دلیل بیشتر جدایی‌ها رو «عدم درک متقابل» عنوان می‌کنند، اما بعیده مشکل از عدم درک باشه. دو تا آدم بالغ و عاقل و ثروتمند و تحصیلکرده، چرا نباید بتونند با گفتگو و مذاکره اختلافات‌شون رو حل کنند؟ (اصلا آدم پولدار سر چی اختلاف داره؟ اختلافات رو فقر و بدبختی ایجاد می‌کنند). چیزی که نمیشه با گفتگو و مذاکره حلش کرد نارضایتی جنسیه. هیچ بعید نیست امبر هرد توی رختخواب دستش مینداخته که «تو ماشین مردم رو شارژ می‌کنی اما کمر خودت هیچ‌وقت شارژ نیست». خب معلومه این مرد بره سر کار، به هر کسی که موافق میلش حرف نزنه میگه «گمشو بیرون».
زن اون تاجر انگلیسی به خودش می‌گفت با یه مرد موفق ازدواج کردم، خدا رو صدهزارمرتبه شکر، بقیه زن‌ها دارن کف خیابون رو لیس می‌زنند. اما سرمایه‌داری باعث شد داشتن شغل خوب و درآمد مکفی و نداشتن دغدغه بابت غرق شدن و سل گرفتن، آستانه موفقیت رو برای مردان بالا ببره. الان موفقیت، علاوه بر همه اون‌ها، شامل قدرت ارضای جنسی همسر در هر لحظه از شبانه‌روز، و حفظ مداوم وضعیت «مرد جذاب» هم میشه.
در دنیایی که با سیگنال‌های فمنیستی، اُورلود شده، فشاری که روی مردان هست توجه کسی رو جلب نمی‌کنه.

در طول چند روز گذشته چندین حمله تروریستی علیه اسراییلی‌ها انجام گرفته، بعضی از قربانیان ارتشی بودند، و بعضی دیگر غیرنظامی. در بین غیرنظامیان حتی یک نوزاد هم وجود دارد. چون طرف فلسطینی خود را مجاز می‌داند به سمت زن باردار هم شلیک کند. اما هیچ کدام این اتفاقات برای آقای زیدآبادی جنایت علیه بشریت نبود. فقط خراب کردن خانه یک مشت تروریست جنایت بود (مجازات سنتی که از زمان زمامداری اردنی‌ها باقی مانده)، بعد وانمود می‌کند که متحیر است چرا این خانه‌خراب‌ کردن‌ها پوشش رسانه‌ای کافی نمی‌گیرند! خب یک دلیلش خودتی برادر. تکثر یک‌چشم‌هایی مثل شماست که باعث کرختی و بی‌تفاوتی افکار عمومی شده. این مناقشه پیچیده است، و مردم برای موضوعات پیچیده به کسانی مراجعه می‌کنند که داستان را برایشان ساده‌تر کنند. امروز با دهه هفتاد خیلی فرق دارد. یک‌طرفه بودن داستان‌های ساده‌ ایدئولوژیک، خیلی زود لو می‌رود. و وقتی معلوم شد همه داستان‌ها در همین وضعند، مردم کل موضوع را رها می‌کنند. به همین سادگی.



https://t.me/ahmadzeidabad/536

دولت چین پروژه‌‌ای مشابه همون سیستم امتیازدهی به شهروندان که برای مجازات متخلفین اجرا کرده بود، برای دانشمندان و محققین استارت زده. یعنی پژوهشگری که تخلف کنه، بورسیه‌ش رو از دست میده، دیگه بش وام تعلق نمی‌گیره، دیگه کسی حق نداره استخدامش کنه، و عملا بیچاره خواهد شد. یکی از اهدافی که دارند اینه که جعل دیتا و کپی‌کاری از مقالات و تحقیقات حذف بشه.‌

مشکلی که چین بوجود آورده در دنیا، چیزیه که میشه بش گفت «تطهیر کاربردی شر». در مورد امتیازبندی شهروندان، خودشون هم معترف بودند که ممکنه سوء استفاده‌هایی رخ بده، اما، و این اما خیلی مهمه، منافع این سیستم خیلی بیشتر از ضررهاییه که ممکنه از طریق سوء استفاده پیش بیاد. و برای این ادعا مستندات و شواهد زیادی داره. از وقتی اون سیستم رو اجرا کردند، و مثلا بدهکار بانکی اجازه پیدا نمی‌کنه حتی یک بلیط قطار بخره، پرداخت بدهی‌ها و جرائم مرتب‌تر شده! در این مورد هم میتونه بگه: تصور کنید نظام آکادمیک رو که توش هیچ پایان‌نامه دزدی وجود نداره! عالی نیست؟ به نظر خیلی‌ها عالیه. و اینکه دولت میتونه همزمان هزار کار دیگه هم با این سیستم بکنه، مثلا دانشمندی رو که حاضر نیست تو یک پروژه دولتی همکاری کنه رو مجازات کنه (مثل امید کوکبی خودمون) زیاد مهم نیست. سعی می‌کنند انقدر بی‌نقص انجامش بدن که خیلی سریع منافع خودش رو نشون بده، و بعد با استفاده ازون منافع از کل قضیه دفاع کنند.

چیزی که چینی‌ها متوجه نیستند، درسیه که ۲۵۰۰ سال سلطنت در ایران به ما داد: وقتی حاکمیت متولی خیر و شر میشه، مردم انقدر تنبل* و وابسته و ضعیف بار میان که دیگه نه خیر رو می‌تونن تشخیص بدن و نه شر رو.

*: منظور تنبلی فیزیکی نیست. اتفاقا ما ایرانی‌ها زحمت‌کشیم. منظور تنبلی ذهنیه، که فرد رو مثل یک یتیم صغیر می‌کنه که حکومت باید براش فکر کنه و تصمیم بگیره.


https://www.nature.com/articles/d41586-018-07740-z

مقبره‌ دست‌نخورده‌ای از دوره نسل پنجم فراعنه در جنوب قاهره کشف شده که بعضی از سیاه‌پوست‌ها رو ذوق‌زده کرده‌. این یکی نوشته: ملت فکر می‌کنند مصری‌ها سفید بودن، ولی پیکره‌هایی که رو دیوار تراشیده شدن تا جایی که میتونه سیاهن!
گرافیست‌ها و فیلم‌سازهای غربی یک قرن اخیر شاید براشون ثقیل بوده پذیرش اینکه غیرسفیدها انقدر پیشرفته بودند زمانی‌. و شاید هم براشون اهمیتی نداشته و مشکل این بوده که سوپر استار سیاه به اندازه کافی که همه نقش‌ها رو پر کنند نداشتند (همین الانش هم ندارند)، یا مایل بودند برای جذب مخاطب از بازیگران شناخته شده استفاده کنند. اما دلیلش هرچی که بود تصور عوام رو دچار خطا کرد.
اما این دوستان سیاه‌پوست هم دارن خطای مشابهی رو مرتکب میشن. رنگی که اینجا (و در بقیه مقبره‌ها) به کار رفته مشکی نیست، قهوه‌ایه (در حالی که ساختن قهوه‌ای سخت‌تر بود). میشه گفت این‌ها بیشتر برنزه بودن تا سیاه‌. یک کاسه کردن تمام ملت‌های آفریقا در یک قالب رنگی و اونم تحت عنوان سیاه، دقیقا محصول استعمارگران بود. اگه یه آفریقایی‌تبار با استعمارگری مشکل داره، نباید خودش ازون قالب استفاده کنه، چه برسه بش افتخار هم بکنه. از قضا مصری‌ها با اقوام غیرآفریقایی مثل مدیترانه‌ای‌ها، اروپایی‌ها، بیشتر ارتباط داشتند تا هم‌قاره‌ای‌های خودشون. به صحرای سودان می‌گفتند دروازه جهنم که هر کی واردش بشه دیگه بر نمی‌گرده! (که حق هم داشتند. ولی تصور کنید چه می‌شد اگه تمدن مصر به جنگل‌های استوایی آفریقا سرایت می‌کرد؟! شاید حتی مسیر تاریخ تغییر می‌کرد). از طرفی حتی تو همین مقبره، زن فرد دفن‌شده هم تراشیده شده، و عمدا رنگی روش زده نشده تا معلوم باشه پوستش روشن بوده‌. حالا متداول بوده که ثروتمندان برن از مقدونیه زن بگیرن یا نه رو نمی‌دونم، ولی چند نسل ازدواج با نژادهای دیگه، قطعا فرزندان خیلی تیره‌پوست ایجاد نمی‌کنه. احتمالا همه هم برنزه نبودن.
این فضا، نه اونجوری بوده که هالیوود تخیل کرد، نه اونجوری که «سیاهپوستانِ در به در دنبالِ هویت» تصور می‌کنند.

محبوبیت روزافزون رپ در روسیه، پوتین رو نگران کرده. اومده آسیب‌شناسی کنه مثلا گفته رپ سه ستون داره:، سکس، مواد، اعتراض!.. و جالبه که نگران قسمت اعتراضش نیست، نگران مواده! و میگه این میتونه کشور رو به قهقرا ببره! و جالبه ازینکه مردمش به خاطر سرانه مصرف نجومی الکل دارن کمتر از بقیه مردم دنیا عمر می‌کنند، نگران نیست، فقط ماری‌جوانا رو عامل حرکت به قهقرا میدونه. اما انقدر عقل داره که بگه نباید کلا فعالیت‌شون رو ممنوع کرد، چون باعث میشه محبوبیت‌شون بیشتر هم بشه (خود این فی‌النفسه اعتراف جالبیه. معمولا در پروپاگاندا وانمود می‌کنند مردم همونی رو میخوان که دولت تعیین کرده خوبه، و همونی رو پس میزنند که دولت تعیین کرده بده، مگر عده قلیلی که دست‌نشانده غرب هستند! اما در اینجا به درستی پیش‌بینی می‌کنه که مردم همونی رو خواهند خواست که ما گفتیم بده!)، در عوض پیشنهاد میده که باید هدایت‌شون کرد. یعنی رپ هم بیاد تحت کنترل دولت.

ما نباید در امور داخلی روسیه دخالت کنیم، اما به آقای پوتین توصیه می‌کنم قدم در این راه نذارن. چون جمهوری‌اسلامی قبلا تجربه‌ش کرده و نتایج خجالت‌آوری بدست اومده که ما بش میگیم «تتلو افکت».

با اتفاقاتی که در فرانسه افتاده، بازگشت به عقب و مرور حرف‌هایی که قبلا مکرون می‌زد می‌تونه جالب باشه. تقریبا دو سال پیش در گفتگویی که با هابرماس و زیگمار گابریل داشت می‌گفت درسته که مقامات اروپا منتخب دموکراتیک مردم هستند اما نباید چیزی رو دنبال کنند که رأی‌دهندگان می‌طلبند، و باید براشون توضیح بدن که چرا فلان سیاست براتون بهتره با اینکه نمی‌پسندیدش! (سطح الیتیسم رو ببینید فقط). و بعد تأکید می‌کنه فرانسه به اندازه کافی اصلاحات انجام نداده، و ازین به بعد این کار رو خواهد کرد، یعنی افزایش مالیات‌ها، بدون کم کردن حمایت‌های رفاهی و عدالت‌محور.
با تظاهراتی که در فرانسه اتفاق افتاد، فهمید مردم گاهی حرف الیت سیاسی رو نمی‌پذیرند. و فهمید مالیات فقط یک عدد نیست که هرچقدر که دلش خواست بالا ببره. با وضعیت فعلی باید دقیقا کاری معکوس چیزی که به آلمانی‌ها قول داده بود انجام بده، یعنی کاهش مالیات‌ها و افرایش حمایت‌ها، که کسری بودجه رو به ۳ و نیم درصد میرسونه، در حالی که خط قرمز اتحادیه ۳ بود و ایتالیا رو به خاطر حتی ۲ و خورده‌ای اذیت کردند.

مکرون که مثل هر سیاستمدار دیگه‌ای یه روزی اومده و یه روزی هم خواهد رفت. باید دید الان هابرماس بزرگ که معتقد بود EU داره خوب کار می‌کنه و نباید ولش کرد، در چه حالیه :-)

کلنل شون رایان، سخنگوی ائتلاف آمریکایی علیه داعش، توعیتی رو ریتوعیت کرد که نوشته نیروهای ائتلاف در حال گشت‌زنی در مرز ترکیه و کردستان سوریه، درست پس از آنکه یک تک‌تیرانداز ترک یک دختربچه که داشته از مدرسه به خونه برمی‌گشته رو کشت! با وجود نیروی ائتلاف، این بچه‌ها در امانند.

بعد خیلی زود این ریتوعیت رو پاک کرد.

ما با موقعیت آبزوردی مواجهیم که خود آمریکا کاملا واقفه که ترک‌ها نه تنها پاشون رو از گلیم‌شون درازتر کردند، بلکه اگه رها بشن هر بلایی سر کردها میارن، اما به دلایلی در برابرش سکوت می‌کنند.

اون دختر واقعا کشته شد؟ سر بقیه اهالی داره چی میاد؟ چرا صدای کسی درنمیاد؟ از شرف اهل قلم گرفته تا خبرنگاران بی‌بی‌سی، نسبت به سرنوشت کردها در سکوت مطلقند. واشنگتن‌پست هم هنوز سوگوار اون مرتیکه اخوانیه.

بدون به عهده گرفتن ریسک و هزینه، هر کار محیرالعقولی رو میشه به گردن گرفت. اگه قرار باشه با مرگ بیمار یقه پزشک رو نگیرن، یه لوله‌کش هم میتونه جرئت کنه جمجمه بیمار رو باز کنه و تومور رو بیرون بکشه، و تازه میتونه بگه «می‌گفتن نمی‌تونی جمجمه رو باز کنی. ولی من باز کردم و شد!». لوله‌کشه متوجه شده که تأکیدات روی یک بازی کلامیه: «نمی‌توانید/نمی‌توانیم فعل ایکس را انجام دهید/دهیم». پس توی همون فعل خودشو برنده می‌کنه (باز کردن جمجمه). در حالی که موضوع اصلی نتیجه‌ست. و نتیجه یعنی نجات بیمار از شر تومور بدون عوارضی که روی کیفیت زندگی او تأثیر بگذارد.
این بچه‌زرنگ‌های «برکت تحریم» هم روی فعل، بازی می‌کنند. فعل ساختن چیزی که شبیه ماشین حفاری باشد! اما موضوع «حفر تونل با بیشترین دقت، در کمترین زمان، با کمترین هزینه، کمترین نیاز به تعمیر و نگهداری تجهیزات و کمترین نیاز به نیروی انسانی» بوده. کسی که تو ریسک و هزینه شریکه، با چیزی که شبیه ماشین حفاری است، عکس نمی‌گیره. در داخل تونلی عکس می‌گیره که با بیشترین دقت، در کمترین زمان، با کمترین هزینه، و کمترین نیاز به نیروی انسانی، ساخته شده.