پس از نگارش این انشاء بگو ببینم بالاخره موشک اسراییل باعث تخریب دو تا ماشین و سوختن پنج تای دیگه میشه، قرومساق کمونیست؟ اونی که فرق حماس و جهاد اسلامی رو نمی‌دونست شما جاکش‌های جهاد بودید، چون فرقی براتون نداره، هر دو مجاهد مسلمانند و آماده‌اید براشون خایه‌مالی کنید.
شما زباله‌های بی‌مصرف گه میخورید دیگه درباره آینده ایران نظر بدید.

وقتی آخرین شانست برای فرار از ایران رو امتحان می‌کنی.

حدود بیست سال پیش که خودم تو تظاهرات حکومتی حضور فعال داشتم، همیشه یه فرم اعزام به فلسطین داشتیم. اونایی که سواد درست حسابی نداشتن رو من می‌نوشتم، و اونایی که می‌گفتن تو خطت خوبه، تو بنویس. دیروز که عکسش رو گذاشتن، دیدم فرمش خیلی تغییر نکرده. یه بار پرسیدم اینا از کدوم گذرگاه مرزی میرن انشالله؟ گفت اگه به زودی اردن همکاری کنه، خبرهای خوبی هست. این «به زودی خبرهای خوبی می‌شنویم»، آب‌آور شیعه‌ست. گفتم عاااااو.. که اینطور.

- لیبرال پرت: فلسطین همون طالبان نیست
- عرب فاشیست: طالبان چشه؟

لو پوئن به نقل از سازمان‌های اطلاعاتی اروپا: بین ده تا پنجاه نفر در محل اصابت راکت در بیمارستان، که پارکینگ بود، کشته شدند.
هرکس به خاطر این میخواست ایران رو وارد جنگ کنه، یک کفتار خطرناکه. به قاسم‌چک، غزه‌چک هم اضافه کنید تا پیداشون کنید.

در ادامه تلاش ایرانی برای زرنگ بودن، که به پخمگی انجامیده، یک ژانر هم وجود داره در زمینه عطش برای جنگ. این نظامی‌نویس‌ها که درباره حمله هوایی اسراییل به بیمارستان «تردید» داشتند، درباره بقیه مسائل هم همینقدر پرتند. تصور می‌کنند تنها راه باقی‌مانده برای نجات ایران، تخته‌گاز رفتن آخوند، تا مرحله بدون بازگشتیه که غربی‌ها مجبور! بشن بشون حمله کنند. با این خیال خام که حمله نظامی فرضی اون‌ها به ایران چیزی رو عوض می‌کنه. و برای شارژ این خیال خام، نیاز دارند از تک تک آیتم‌های خبری استفاده کنند تا بگن «اندفعه فرق داره».

قضیه اینه که هم حافظه‌تون کار نمی‌کنه هم عقل‌تون. گفتم اپوزیسیونی که نیروی هوایی نداره به جایی نمیرسه. ما اپوزیسیون نداریم. نیروی هوایی خالی میاد چهارتا سایت موشکی رو میزنه و میره، و مردم باید شب تا صبح رو تو صف بنزین بخوابند، و از فرداش باز با آخوند سر و‌‌ کله بزنند.
شما میخواید میانبر بزنید، که عاصی شدن دنیا از وحوش شیعه، به خلاص شدن شما از وحوش شیعه منجر بشه. ولی میانبری وجود نداره.

اگه روسیه اجساد سربازانش رو سریع جمع می‌کرد، یعنی اهمیت میداد به اینکه حتما جمع‌شون کنه، این تصاویر خلق نمی‌شد. نه تنها از گوشت جلوی توپ استفاده می‌کنند، بلکه براشون فرقی نداره که همه ببینند دارند از گوشت جلو توپ استفاده می‌کنند.
هیچ‌کدوم از چهره‌های اصلی صاحب قدرت در روسیه امروز، سابقه نظامی ندارند، و فقط خلافکارند. برای آدم خلاف، چیزهایی که برای ارتشی‌ها مهمه، مهم نیست.

در قرن هفدهم یک مرد چینی اهل نانجینگ از یک خدای محلی (که محافظ مردم حساب میشدند) شکایت کرد. مدعی بود برای خدای مذکور قربانی کرده، و اونهم قربانی رو پذیرفته، اما دختر بیمارش نجات پیدا نکرده، پس این خدا یا بی‌عرضه‌ست، یا مرض داره. دادگاه محلی پرونده رو میفرسته پکن. و اونجا علیه اون خدا حکم میدن، خدا بودنش رو لغو و کل بساطش رو در اون منطقه جمع می‌کنند.

مقایسه کنید نقش اون امپراتوری در بی‌اعتبار کردن مذهب رو، با سلسله‌های پادشاهی در ایران، تا تعجب نکنید که الان چرا اون‌ها صاحب اختیار کشور ما هستند، نه برعکس.

- شصت سانت لوله زنگ‌زده میخوام
- برای کجا میخوای؟
- برای دومین ارتش گودرتمند جهان

حکومتی که درباره همه‌چیز عددسازی می‌کنه، درباره هرچیزی هم قصه‌سازی خواهد کرد. مثل قصه متداول «قاتل با مقتول اختلاف مالی داشت». تا وانمود بشه اگه مقتول کرمی نریخته بود قبلا، این اتفاق نمیفتاد. اگه شما مواظب حساب و کتاب زندگی‌تون باشید، گلوتون بریده نمیشه.
برای خانواده‌های ضعیف، گمنام و فقیر، یک قصه متداول دیگه دارند: «قاتل شیشه مصرف کرده بود»، تا وانمود بشه وضعیت جامعه اینطور نیست که افراد عادی دست به قتل عام کل خانواده‌شون بزنند، این‌ها حالت عادی ندارند. اگه شما مواظب باشید مواد وارد زندگی‌تون نشه، اتفاق هولناکی براتون نمیفته.

در جهت منویات سیاسی خلیفه، شافعی هم خودی درمیاد. این ادعا که نزدیک به تشیع هستند، انگی بود که بقیه سنی‌ها بشون زدند. اما این انگ رو با کمال میل پذیرفتند، و شیعه هم ازش استقبال می‌کنه. همونطور که عرب اروپایی میاد در تظاهرات خیابانی و در حمایت فلسطین شعار «خیبر خیبر» میده تا کشتار یهودیان در صدر اسلام رو به یهودیان امروزی یادآوری کنه، انگی که یک حدیث‌ساز یهودی به مسلمانان زد، و اون‌ها هم با کمال میل پذیرفتند، و الان بش افتخار هم می‌کنند.
مثل اینه که یکی شایعه کنه مادرت خرابه، بعد بری خیابون شعار بدی «خرابیم و خرابیم».

قرن‌هاست که یهودیان به بهانه‌های مذهبی مورد کشتار، نسل‌کشی، پاک‌سازی‌ نژادی، آوارگی، مصادره اموال، و آزار و اذیت قرار گرفته‌اند. ولی در بیشتر موارد، موضوع اصلی منافع مادی و سیاسی بوده.
پونصدسال پیش، اوضاع درست برعکس الان بود. یهودیان در منطقه تحت کنترل مسلمانان امنیت بیشتری داشتند تا در جوامع مسیحی. حاکمان اموی اسپانیا، بشون اجازه داده بودند آزاد باشند. نه اینکه ازشون خوششون می‌اومد، بلکه به این دلیل که اقلیت یهودی اهل تجارت و بیزینس بود، و بخش قابل توجهی از درآمد مالیاتی حکومت رو تأمین می‌کرد. وقتی مسیحیان اروپا موفق شدند به تدریج قلمروشون رو از مسلمانان پس بگیرند، و اون‌ها رو از اسپانیا بیرون کنند، با یهودیان لج کردند‌‌. چون سابقا از طریق مالیات، اسپانسر حکومت عرب‌ها محسوب می‌شدند. حاکم مسیحی، بشون چهار ماه وقت داد یا مسیحی بشن، یا اسپانیا رو ترک کنند (مجبور کردن به تغییر مذهب با تهدید به قتل، چیزی که در کشورهای اسلامی هم علیه یهودیان رخ نداده بود، یا با این ابعاد و جدیت رخ نداده بود). اموال و املاک‌شون رو با قیمت پایین ازشون خریدن و آواره‌شون کردند. بایزید دوم، پادشاه امپراتور عثمانی کشتی‌های نیروی دریاییش رو فرستاد و تعدادی از یهودیان آواره رو به ترکیه و یونان آورد. اون هم نه برای اینکه ازشون خوشش می‌اومد. بلکه چون اون‌ها رو پولساز می‌دونست.
عطش برای از بین بردن این اقلیت، انگیزه‌های مذهبی داره، ولی کاملا در حاشیه‌ست و برای کسی اهمیت چندانی نداره. همونطور که آثار بی‌میلی به جهاد، هم در خاورمیانه و هم در اروپا کاملا مشهوده. چه در ایران که حتی همون عده اندک ساندیسی رو بدون وعده شام نمیشه در میدان فلسطین جمع کرد، چه اون مهاجران و مهاجرزادگان عرب اروپا، که هر نوع مراسمی رو برای «مبارزه» برگزار می‌کنند، غیر ازینکه زندگی‌شون در اروپا رو ول کنند.
موضوع اصلی، تبدیل شدن یهودستیزی به وسیله نقلیه انگیزه‌های دیگه‌ست، که همگی سیاسی‌ هستند. مثل حس تحقیر و سرخوردگی عرب‌ها از جایگاهی که در دنیا نصیب‌شون شده، و این رو تقصیر غرب می‌دونند، و بنابراین غرب‌ستیزی رو در کانال یهودستیزی دنبال می‌کنند. برای همینه که کشتار نیم میلیون عرب در سوریه، براشون اهمیتی نداشت، و آشتی دوباره با قاتل اون نیم میلیون نفر رو اقدام بیشرمانه‌ای قلمداد نمی‌کنند. چون قاتل هم عرب بود. در عرب‌‌کشی سوریه، نمیشد غرب‌ستیزی رو دنبال کرد. و این غرب‌ستیزی یک ری‌اکشن عوام‌گرایانه‌ست، یک پلن نیست. همونطور که اگه در یک حالت فرضی، اسراییل از نقشه حذف و همه یهودیان کشته بشن، تغییری در وضعیت عرب، که دلش برای قلدربازی‌های قدیمش تنگ شده، بوجود نخواهد اومد.

پرت‌اندیش دانشگاهی و حوزوی، عقب‌تر از عوامه. اون‌ها دنبال تحلیل استعماری/دینی وقایع هستند، در حالی که عوام ازین چیزها عبور کرده‌اند و دارند مخلوقات جدیدی عرضه می‌کنند. نه به این معنی که این مخلوقات، خطرناک نیست. مثل هدایت شدن غرب‌ستیزی اعراب به سمت خشونت و جنگ. بلکه به این معنی که با محتویات درسی تحلیل‌گران فرق داره.
اینجا یک کلوب در روسیه رو می‌بینیم، که نماینده نئوارتودکس‌های مسیحی هستند. یک شبه کالت، که شدیدا مردانه‌ست، مشروب و مواد و دختربازی ممنوعه، نژاد اسلاو روس در حد پرستش تمجید و ارزش‌های لیبرال تقبیح میشه، و انرژی انفجاری نوجوانان تازه به بلوغ رسیده، به سمت مبارزه با ارزش‌های لیبرال! هدایت میشه. یک واکنش هیستریک به از دست دادن جایگاه‌شون در دنیا، که تعریف جدیدی از مسیحی بودن رو خلق کرده که ربطی به مسیح نداره. همونطور که واکنش هیستریک عرب به از دست دادن جایگاهش در دنیا، تعریف جدیدی از مسلمان بودن خلق کرده که ربطی به محمد نداره.

به نقل از یک دیپلمات غربی میگه ما «صحنه رو به کشورهای جنوب باختیم. همه تلاش‌هایی که در مورد اوکراین با اون‌ها کردیم به باد رفت. نظم جهانی رو فراموش کنید، اون‌ها دیگه به حرف ما گوش نمیدن»‌.

دقت کنید که جانور آکادمیک، که در دانشگاه چپ‌ها شستشوی مغزی شده و سپس وارد دولت شده، چطور سعی داره ذهن مخاطب رو با سیاه‌نمایی درباره دولت خودش فریب بده. در مورد اوکراین، به هیچ نتیجه قابل توجهی در کشورهای جهان‌سومی نرسیدند که حالا بخواد به باد رفته باشه. کشور فقیر کاری نداره متجاوز کیه، آواره کیه. اون دنبال خرید ذرت و گندم و نفت و گاز برای سال بعدشه. مثل هند، که بدون شرمساری نفت روسیه رو خرید، و ازینکه تخفیف گرفته خوشحال هم بود.
همچنین هیچ‌کس به اینکه غرب جایگاه اخلاقی بالایی داره یا نداره، اهمیتی نمیده. چه این جایگاه سرجاش باشه چه از دست رفته باشه. اینکه «تا الان داشتن به حرف‌مون گوش میدادن چون ما رو دارای برتری اخلاقی می‌دونستند» یک افسانه بین اندیشکده‌هاست. هروقت منافع‌شون تأمین بشه گوش میدن، و هروقت فکر کنند نمیشه گوش نمیدن. باز هم مثل هند، که بدون شرمساری از اسراییل حمایت می‌کنه. نصف جمعیت «جنوب» در هنده.

عربستان برای میزبانی جام جهانی فوتبال زنان در سال ۲۰۳۵ درخواست میده، در حالی که از نشت جنبش «زن، زندگی، آزادی» ایرانی به داخل خاک خودش می‌ترسید. در فاشیسم عربی، «زن آزاد است» تعریف نشده‌ست. فقط «مرد عرب اگر خواست به زن آزادی‌‌هایی می‌دهد» به رسمیت شناخته میشه.

«تو مسجدهامون یه صف کامل تشکیل نمیشه، اما میریزیم خیابون واسه این تظاهراتا».

حتی سلفی عرب هم داره میفهمه موضوع درباره دین نیست.

نسیم نشسته هشتگ‌ها رو چک می‌کنه، می‌ترسه دوباره بزنند همین چیزی که از لبنان باقی مونده رو هم شخم بزنند، و فایده هم نداشته باشه و شیعه‌ها بقیه این کشور هم صاحب بشن و مجبور بشه برای همیشه با کشورش و رویای احیای فرهنگ متکثر شام، خداحافظی کنه، هی میگه «اندفعه فرق داره.. خطرناکه». هم یه جورایی دل آدم براش میسوزه، هم خنده‌ش می‌گیره.
میشه گفت یه جور واکنش روانی آدم‌های بی‌شیله پیله، به سایه سیاه نابودیه. همه ظرفیت این که بپذیرند راه نجاتی نیست رو ندارند.

اون تعداد پرسنل کشته شده که اوکراین اعلام می‌کنه رو همه باور نمی‌کنند، و قابل درکه، اما تعداد تانک‌ها رو با تصاویر میشه چک کرد. ۵۵ تا در یک روز شبیه شوخیه، ولی اتفاق افتاده. کشورهایی وجود دارند که کلا پنجاه تا تانک دارند. اندونزی وقتی لئوپارد رو به آلمان سفارش داد، چهل تا بش دادن.
روسیه هیولای هفت سریه که در یک روز میتونه به اندازه کل دارایی یک کشور تلفات بده، و باز هم ادامه بده.

معمولا روس‌ها ازینکه حکومت تلفات زیادی بده خوششون نمیاد، چون قلدرپرستند، و قلدر حاکم نباید جبهه رو وا بده. عوامل زیادی وجود داره که باعث شده اهمیتی ندن، اما بدهکار بودن تعداد زیادی از خانواده‌ها به نفع دولت شده. در زمان حکومت تزاری بدهی به شکل امروزی مطرح نبود (که مردم به راحتی از عملکرد جنگی شاه ایراد می‌گرفتند)، ولی الان هر خانواده به نوعی اسیر بانکه. بنابراین وقتی مرد خونه قرارداد اعزام به جنگ رو امضاء می‌کنه، چه مدت طولانی اونجا بمونه و چه کشته بشه، به نفع خانواده‌ست، چون مسئله بدهی رو به طور کامل، یا در حدی که دیگه جای نگرانی نباشه، حل می‌کنه. در دوره پوتین، بیشتر احساس رشد رفاهی که ایجاد شد، بر پایه مصرف با بدهی بود.

برای کاری به یکی از ادارات دولتی رفته بودم، و لحظات اول فکر کردم اشتباه کردم و یک روز تعطیل پاشدم اومدم، و بعد به خودم گفتم اگه تعطیل بود پس چرا در باز بود؟ نصف کارمندها نبودند. بعضی اتاق‌ها کاملا خالی بود. اون کسی که قرار بود مثلا کار مردم رو راه بندازه پیرمردی بود که انگار منتظر بودند استخوان دنده‌هاش هم از زیر پیراهنش بزنه بیرون تا بازنشستش کنند. اما همون هم کارم رو انجام نداد و گفت این خدمت رو دیگه ما انجام نمیدیم، دفاتر پیشخوان انجام میدن‌. رفتم دفتر پیشخوان، اون‌ها هم گفتند ما هم دیگه انجام نمیدیم. یعنی نه تنها معلوم نیست کارمند کجاست، بلکه وظایفش رو برون‌سپاری کردن، بلکه خود اون برون‌سپاری رو هم کنسل کرده‌اند. اما همچنان یک عده زیادی در حال دریافت حقوق و مزایا هستند.
بعضی‌ها فکر می‌کنند ما هنوز در مرحله ناکارآمدی هستیم‌. ناکارآمدی دولتی چیزیه که در همه کشورها کم و بیش وجود داره. ما خیلی وقته که از ناکارآمدی عبور کردیم. ما در یک مرحله خاصیم که عرفا ازش با عنوان «فنا» یاد می‌کنند.