ما رد شده‌ها از روده‌های سگ مذهب‌گرایی، یه وظیفه‌ای داشتیم و داریم که به هر تعداد ممکن از هموطنان لگد بزنیم و بگیم «پاشو». اینکه دنده عوض کنند و لحاف رو بالاتر بکشن، چیزی نیست که در دایره کنترل ما باشه. بعضی وقت‌ها باید صرفا تماشا کرد.

این بازی‌ها ربطی به مردم عادی ندارند. متأسفانه مردم اشتباها خودشون رو قاطی می‌کنند. اینجا چیزی فروخته نمیشه. این صرفا یک سرگرمی پولی بین قشر متصل به شبکه حکومتیه. نباید بگید سه برابر یا چهاربرابر قیمت فروختند. چون نسبت‌ها هم به یک بیس نیاز دارند. حتی همون بیس هم فیکه. چهار برابر یک چیز فیک، میشه فیک. در تسلط کامل مسخرگی بر کشور و تهی شدن زبان از معنا، حتی افعال متداول رو هم نباید جدی بگیرید. پولی که تو حسابتونه فیکه. سند خونه‌تون فیکه. مدرسه بچه‌تون فیکه.

اینکه باید با غربی‌ها چونه بزنیم که سپاه رو در لیست سازمان‌های تروریستی قرار بدن یا نمایندگانشون حجاب رو نرمالایز نکنند، فقط بدبختی ما ایرانی‌هاست. نمیگم بدترین بدبختیه، ولی مختص ماست. بقیه کشورها این نوع خاص از بدبختی رو تجربه نکردن.
تو پکیج جدید تسلیحاتی که میخوان بفرستن اوکراین یه بمب بالدار هست، که یعنی وقتی رها شد بالش باز میشه مثل گلایدر سر میخوره تو هوا و اینجوری میشه از فاصله دورتر رهاش کرد و در رفت. اگه ارتفاعش کافی باشه، از ۷۵ کیلومتر دورتر از هدف میشه رهاش کرد. مثل اینه که آبیک رهاش کنی، تجریش بخوره زمین. یعنی غیر از کریمه تو بقیه جاهای اشغال شده هرچیزی رو میشه باش زد. اف۱۶ رو هم اگه این پا اون پا می‌کنند برای اینه که میگن باید اول پدافند رو ردیف کرد بعد پرنده تهاجمی فرستاد. یک سال پیش همه اینا تخیلی حساب میشد. هرچی که میفرستند با اینکه با نیاز روز آداپته میشه، از قبل طراحی‌شده‌ست، طوری که انگار بخشی از یک سریاله. از پهپادهای جیبی سوئیچ‌بلید شروع کردند و رسیدن به اینجا. فارغ از نتیجه جنگ، شاید یه روزی کل این برنامه به عنوان محتوای درسی تو دانشکده‌های نظامی آموزش داده بشه. دولت‌های این‌ها فقط در برابر مطالبات ما حالت ریتارد و منگل به خودشون می‌گیرن. در برابر اون چیزی که جزء برنامه‌شونه، میتونند مثل یک یوزپلنگ تیز عمل کنند. ما جزء برنامه‌شون نیستیم. کل ایران جزء برنامه‌شون نیست. حتی اهمیت نمیدن که توی ایرانی ازشون ناامید بشی. متأسفانه مردم هنوز متوجه این واقعیت نشدن: براشون اهمیت نداره که بفهمید طرف شما نیستند!

گفت برو سرای سالمندان رو حتما از نزدیک ببین. انسان رو متحول می‌کنه.
گفتم یعنی چجوری میشه آدم؟
گفت میفهمه انسان موجود ضعیفی است و نباید مغرور شود و فلان.
گفتم باشه. رفتم دیدم بوی مدفوع دنیا رو برداشته. پیرزن و پیرمرد نوبتی ریده بودن تو خودشون و پرستار وقت نمی‌کرد به موقع پوشک‌شون رو عوض کنه.
برگشتم بش گفتم رفتم دیدم، مفید بود، مرسی.
گفت چی فهمیدی؟
گفتم این رو فهمیدم که آدم بالاخره بو خواهد داد. اگه بذاری روند طبیعیش رو طی کنه کسانی این بو رو تحمل خواهند کرد که گناهی نداشتن جز اینکه شغل بهتری پیدا نکردن. پس بهتر قبل ازینکه به اونجا برسه که بوت از کنترل خودت خارج بشه، کنترلش رو در اختیار بگیری و ازش استفاده کنی. یعنی باید کاری کنی که اونایی که دشمنت هستند مجبور بشن دماغ‌شون رو بگیرن، یا عوق بزنند، یا حتی بیهوش بشن. فهمیدم بی‌آزار زندگی کردن، در نهایت منجر به آزار دادن بی‌گناهان میشه. باید همیشه آزار داشته باشی، ولی هدایتش کنی به سمت عوضی‌ها.
گفت میخواستم پیشنهاد بدم غسالخونه هم بری ولی الان منصرف شدم. متحول شدنت هم وحشیانه‌ست.

آخوند رو که لک‌لک‌های ارتش آمریکا از بالا ننداختن رو خاک ایران. آخوند شیعه و ایرانی همیشه یه تیم بودن. معلومه که باید خلق و خو و منطق‌ یکی رو در اون یکی ببینی‌. «براتون آهنگ پخش کردیم، پس غر نزنید» ابتکار آخوند نبوده‌. ابتکار ایرانی بوده. چه حاکمش چکمه‌پوش باشه چه نعلین‌پوش، این رو بش منتقل می‌کنه. برای همین مهمه که دموکراسی رو نه دستگاه برآورده کردن آرزوها، که دستگاه به باد دادن آرزوهای دیگران درباره خودمون باید درک کنیم. فقط در صورتی دموکراسی خواهیم داشت که هر ایرانی از شر بقیه ایرانی‌ها در امان باشه، نه فقط از شر تعدادی از اون‌ها.

بامزه اینه که این جمله‌ای که تکرار می‌کنند جنراله. یعنی فرقی نداره فاعلش چه کسی باشه، خود فعل رو تخطئه می‌کنند. آمریکا مداخله نظامی کند یا امام زمان مداخله نظامی کند یا بابانوئل مداخله نظامی کند هیچ فرقی نداره. انگار خود مداخله نظامیه که حرامش می‌کنه، نه اینکه با چه هدفی انجام میشه. چون ازین منطق پیروی می‌کنه که ایران ناموس ماست و هرکی بش دست بزنه ناموس‌مون به باد رفته. دقیقا تابع فرهنگ ناموس‌پرستی پدرسالارانه که به اسم دفاع از زن، زن رو در بدبختی مطلق نگه می‌دارند. ایران هم باید در بدبختی مطلق باقی بمونه اما کسی بش دست نزنه‌. این ناسیونالیسم جهان‌سومی میتونه از تعصب مذهبی هم بدتر عمل کنه. یهودی سوپر ارتودکس اجازه نمیده بش خون تزریق کنند، و حاضره به این دلیل جونش رو هم از دست بده. اما جون خودش رو به خاطر این حکم شرعی از دست میده، جون یک نفر دیگه رو نمی‌گیره.

اینکه ما به اپوزیسیون فعال‌مون هم باید بفهمونیم که ایران تحت اشغال است یعنی وضع خیلی خراب است‌. این‌ها حتی ناموس‌پرستان کلاسیک هم نیستند‌. چون ناموس‌پرست کلاسیک، به هر نوع بی‌ناموسی حساسیت داشت و به هیچ نوع از بیناموسی عادت نمی‌کرد. این‌ها به اشغالگران ایران عادت کرده‌اند و نظام حاکم بر ایران رو حکومت رسمی ایران فرض گرفته‌اند، که طبق چارچوب خود ناسیونالیسم هم بیناموسی بزرگتر ازون وجود نداره.
اگه وطن رو تحت اشغال بدونی، اون هم توسط بدترین گونه اشغال‌گر، دیگه مداخله نظامی رو تجاوز به ناموس حساب نمی‌کنی. نجات ناموس حساب می‌کنی.
لازم نیست با اپوزیسیون عادت کرده، جنگید. همینکه به فیلتر ما برخورد کنند کافیه. و فیلتر ما هرکس که ایران رو در عمل، و نه فقط حرف، اشغال‌شده نمیدونه، باید جدا کنه. همه عادت‌کرده‌ها رسوبند.

ملت رفتن پول گزاف دادن تو عظیمیه خونه خریدن که خاک زیرش سسته و زلزله بیاد همه با هم میرن پایین، الانم ضدهوایی رو یه جوری می‌زنند که نصف گلوله‌ها رندوم توزیع میشه تو آسمون، و نصفش میخوره به تپه‌های اطراف، که اصلا بعید نیست دفعات بعد شب پاشی یه لیوان آب بخوری ببینی یه گلوله ضد هوایی از پنجره اومده تو رفته تو در یخچال. که البته همینش هم برای اینه که صداش پخش بشه بگن یه اقدامی انجام دادیم.
واقعا ایرانی‌ها نمی‌دونند دارند کجا زندگی می‌کنند. فکر می‌کنند می‌دونند، ولی اصلا نمی‌دونند.

طراح از عقده سایز رنج میبرده.

#استفراغات_معماران

کمتر از ده روز زمان برد.

تا اینجا خلاصه موضع عملی اسراییل در برابر آخوند این بوده: مردم ایران رو با هر پوزیشنی که مایل بودید بکنید، ولی اگه شهروندان ما رو هدف قرار بدید دهن‌تون از هشت جهت گاییدس.
که کاملا منطقیه. و متأسفانه با منطق موجود، ما به عنوان مردم گروگان گرفته‌شده، در قعر جدول اهمیت قرار داریم. بعضی چیزها حتی در طول هزاران سال تغییر نمی‌کنه. حداقل برای بعضی از انسان‌ها. و ما همون بعضی هستیم. سه هزار سال قبل باید جمع می‌شدیم یه پولی جواهری متاعی زمینی اسبی چیزی جمع می‌کردیم و می‌دادیم به یکی، که بیاد زنجیر اسارت ما رو باز کنه. و الان هم مجبوریم همین کارو بکنیم. اما هیچ چیزی که برای زنجیرپاره‌کن‌ها باارزش باشه نداریم که بشون عرضه کنیم. ثینک اباوت ایت.. سپاهی‌ای که قصد، فقط قصد ترور یک یهودی رو داشت، تو کرج به فیض رفیع شهادت نائل می‌کنند، و ما نمی‌تونیم سپاهی‌ای که ابراهیم ریگی رو زیر شکنجه کشت نابود کنیم. بین این دو سپاهی مطلقا تفاوتی وجود نداره. فقط هزینه حذف یکی‌شون پرداخت شده، و هزینه حذف اون یکی پرداخت نشده. به همین برهنگی. هرچقدر پشت شیشه ساندویچی بایستی و مظلومانه نگاه کنی، ساندویچ برات نمیارن. باید بری صندوق حساب کنی. ما پشت شیشه وایسادیم و متعجبیم که چرا اتفاقی نمیفته. چرا دیده نمی‌شیم. چرا به حساب نمیایم؟
مردم دوست ندارن هی یادشون بندازی که دست‌شون بسته‌ست. وقتی هیولا یک نفر دیگه رو میبلعه، بیشتر ناراحتی عموم اینه که «اه چرا دوباره یادم انداختی تو همین طویله‌ای که محکوم به زندگی داخلش هستم یه هیولا هم زندگی می‌کنه؟». اگه از هیولا شاکیه برای اینه که چرا ساکت نیست که کمک کنه به فراموش کردنش. این هیولای باجنبه‌ای نیست. تا هم‌طویله‌ای داره شروع می‌کنه به رجعت به زندگی روزمره، دوباره یه آروغ عمیق میزنه تا بگه که هست. مشابه اون داستانی که شیطان می‌اومد شیخ رو برای نماز صبح بیدار می‌کرد، این هم حالت متناقض‌نمایی داره که خود هیولا داره مانع این میشه که انکار حقیقت کار هلو تو گلویی باقی بمونه. اون‌ها هی دارند میگن بذار وانمود کنیم وجود نداری، بذار وانمود کنیم مجبور نیستیم با تو زندگی کنیم. و اون میگه «نوچ!». داستان ابلیس فوق‌العاده‌ست. برای خدا صفت ستارالعیوب رو تعریف کردند، که یعنی شیطان برملاکننده عیوبه. که یعنی نمیخواد تصادفی معلوم بشه که به شیطان تسلیم شدی. اینکه معلوم بشه بش تسلیم شدی هدفش و برنامشه. میشه وقتی زنجیر دستته یه جوری با انگشتات بازی کنی که زنجیر تکون نخوره و صدا نده و به نظر برسه زنجیری در کار نیست، چون چیزی مانع فعالیتت نیست. اما شیطان زنجیر رو که بت بست، خودش هم بت تنه میزنه تا صدا بده. تا لو بره که اسیری. اشرار هم به تکرار به موش‌های شهری تنه می‌زنند تا لو بره که با دست‌بسته بودن خودشون کنار اومدن. که نمیتونند برن صندوق و هزینه باز شدن زنجیرشون رو پرداخت کنند، چون مطلقا چیزی ندارند، و بنابراین خودشون رو باختن، اما نمیخوان معلوم بشه که با لوزر بودن کنار اومدن.

عقل باید آزادت کنه. اگر کاری غیر ازین کرد یعنی هنوز ازش محرومی.

برای چی باید مصاحبه کنه؟ مگه اسراییل یک قدم برای اپوزیسیون ایران برداشته که اپوزیسیون بشون اعتبار هم بده؟

اما اگه من بودم به دلیل دیگه‌ای مصاحبه نمی‌کردم. می‌گفتم هروقت سلاح فرستادید اوکراین بیایید مصاحبه هم بکنیم. ملتی که طرف روسیه‌ست دشمن ایرانه. دقیقا همین جمله رو می‌گفتم.

اینکه دارید این حرف‌ها رو تحویل کسی می‌دید که خیلی قبل‌تر از طهماسبی تو شبکه‌های اجتماعی از اسراییل دفاع می‌کرد، بانمکه.
دولت اسراییل یک میله نیست که سایه خورشید رو باش اندازه بگیریم. یه روزی ممکنه یه حزب چپ تو همون اسراییل به قدرت برسه. مگه همین اسراییل نبود که به آخوندها سلاح فرستاد؟
عقل، نفرت من رو هدایت می‌کنه. برای شما جاشون جابجا شده. نفرت‌تون میگه عقل‌تون باید چی بگه.

به کسی که موقعیت یونیکی داره توصیه‌نامه نوشتم برای درست بازی کردن، و اینطور ترجمه‌ش می‌کنید که گفتم پدر ملته! به عنوان سس کچاپ روش هم انگ تلاش برای پناهندگی بم می‌زنید.
آخ.. نکنه یادتون رفته بود اسراییل به آخوند سلاح داده بوده؟ این یادآوری انقدر جوشاننده بود که سوئیچ کردید روی حمله شخصی!

وقتی به ایرانی میانگین میخوای توضیح بدی چطور باید جلوی شرارت ایستاد.

عدم توانایی در تفکیک واقعیت‌ها داره مشکلات زیادی درست می‌کنه. این نقص سیستم آموزشی مختص کشورهای کمتر توسعه‌یافته هم نیست.

هر سه گزاره زیر در کنار هم واقعی‌اند:

۱- ارتش اوکراین با در نظر گرفتن اینکه یکی از فقیرترین نیروهای نظامی دنیا بود و زیر سایه سال‌ها فساد و دزدی و بی‌کفایتی به شدت تحلیل رفته بود، بعد از یکسال تلفاتی از دومین قدرت نظامی دنیا گرفته که خیره‌کننده‌ست. و مهم‌ترین دستاوردش پرهزینه‌ کردن شرارت امپریالیسم و اشغالگریه.

۲- روسیه با وجود دادن تلفاتی بسیار تحقیرآمیز، همچنان بیشتر از هر کشور دیگری سلاح تولید می‌کنه. حجم تولید از تانک تا خمپاره، از مجموع حجم تولید ناتو بیشتره. روسیه همچنان قطب تولید تیراژی تسلیحاته. روسیه آخرین کشوریه که تو سلاح کم میاره.

۳- کمیت تیراژی به تنهایی تعیین‌کننده نیست. باید یک پلتفرم کارآمد برای استفاده ازون کمیت وجود داشته باشه. پلتفرم سیاسی فعلی روسیه، ذاتا نمیتونه اجازه رشد و بالا اومدن افراد شایسته رو بده، چون برای گروهی که قدرت رو در دست دارند، به رقیب تبدیل خواهند شد. روسیه مشکل سیستماتیک داره، نه مشکل عملیاتی.

اینکه برآیند این واقعیت‌ها چه آینده‌ای رو رقم بزنه چیزیه که باید از نوستراداموس پرسید. چیزی که همین الان باید درکش برای آدم تحصیلکرده ساده باشه اینه که این‌ واقعیت‌ها رو باید از هم تفکیک کرد.

اینکه نقشه راه این باشه که از حاکمیت علم‌الهدی باید جامپ کنیم به حاکمیت جان بولتون، و گرنه انقلاب شکست خورده، بینش یک آدم جدی نیست. بینش یک آدم تفریح‌طلبه. فقط یک بچه فتوا میده که حزب چپ و فعال چپ برای همه کشورها حلال است، غیر از ایران! اما به این ختم نمیشه. وقتی بیشتر فوبیا از چپ، از چپ ایدیولوژیک سیاسیه، تا چپ اقتصادی، یعنی فحاشی به چپ هم یک سرگرمیه، تا یک آگاهی. وقتی بیشتر نگرانند که دولت ایران آزاد، از روی چپ‌گرایی اسراییل‌ستیز باشه، تا اینکه نگران باشند همه بازی‌های قبلا امتحان شده سوسیالیستی رو روی اقتصاد ایران پیاده کنه، یعنی هنوز درباره آینده کشور جدی نیستند.
چپ اقتصادی فقط از جیب دخترهای مو بنفش درنمیاد. از جیب محافظه‌کاران مسیحی هم درمیاد. در مصاحبه اخیر تاکر کارلسون ازش میپرسند اگه تکنولوژی به حدی رسید که بشه کامیون‌ها رو بدون راننده هدایت کرد، اگه دست تو بود برای جلوگیری از بیکاری راننده کامیون‌ها محدودیت قانونی برای این تکنولوژی میذاشتی؟ و جواب داد بی‌درنگ! معلومه که میذاشتم! راننده کامیون جزء قشر ضعیف کارگران ما هستند و اینا بیکار بشن چی میشه و وامحمدا.
مملکتت رو امثال تاکر تباه می‌کنند، نه اون جوجه‌ای که هرروز قراره بیاد جلوی در دانشکده کالج لخت بشه و رو سینه‌هاش بنویسه فری پالستاین!

بات‌های چت هوش مصنوعی، هنوز هوش مصنوعی نیستند. فقط از حرف‌هایی که انسان‌ها میزنند یاد گرفتن که چطور حرف زدن رو تقلید کنند. اما در همین حدش نگرانی‌هایی بوجود آورده.
اگه حتی تقلید حرف‌ زدن میتونه چالشی برای هنر، صنعت، فرهنگ، و علوم آکادمیک شما باشه، معنیش اینه که در هنر، صنعت، فرهنگ و علوم آکادمیک‌تون دارید خیلی از کارهای زائد یا غلط رو انجام میدید. و اگه یه روز هوش مصنوعی به جای صرفا حرافی، تفکر رو هم یاد بگیره، فاتحه‌ جامعه‌تون خونده‌ست.

همونطور که می‌بینید مسئله صرفا قضاوت پست‌های فیسبوکی ده دوازده سال پیش یک شخص نیست. این عزیزان کلا چپ رو به رسمیت نمیشناسند. هرکی بلند بشه هر حرفی بزنه قراره «این دقیقا اون روی سکه آخوند است» جواب بگیره. چپ‌ها آن روی سکه آخوند هستند، بلوچ‌ها آن روی سکه آخوند هستند، فدرالیست‌ها آن روی سکه آخوند هستند.. حالا شاید مراحل بعد مینارشیست‌ها هم آن روی سکه آخوند دربیان. معلوم نمی‌کنه.
پس چه کسانی باید داخل میدان باشند؟ فقط ایرانشهری‌های خوشگل گل و گلاب!
البته فالوعر من هم خیلی جلوتر ازین‌ها نیست، فقط به اندازه این‌ها حرف نمیزنه. وقتی گفتم دموکراسی با دولت مرکزی بزرگ در ایران زود تو گل گیر می‌کنه، با سوالات پرتی مثل «این خودمختاری که میگی جایی امتحان هم شده؟» برخورد می‌کردند. چون فکر می‌کنند با دموکراسی متمرکز همه‌چی قشنگ پیش میره! و برای همینه که خرسندم که امثال جناب منفرد دارند هی خودشون رو بروز میدن. اینجوری حداقل فالوعر من شاید بفهمه که قرار نیست قشنگ پیش بره. وقتی حزب کارگر انگلیس رو کپی پیست کنی اینجا در دم مجوزش رو لغو کنند، میفهمی که قشنگ پیش نخواهد رفت.

سیک‌ها همچنان ول کن نیستند و میخوان کشور خالصتان تشکیل بدن.
شاید اینم یه جور جوک سیاسیه که جمهوری‌اسلامی که انقدر تجزیه‌هراسه، علامت وسط پرچمش رو از یک جنبش تجزیه‌طلب متعصب در هند دزدیده!