تا تو اسپرم حقیقت رو به تخمک‌های وجدان عمومی برسونی، دروغ حکومتی صاحب نوه نتیجه شده. وسط جنگ وقت تشکیل کمیته حقیقت‌یاب نیست. چون شانسی براش وجود نداره. باید اول اشرار رو شکست داد، تا بعد حقیقت هم بتونه تنفس کنه. و شکست دادن اشرار هم قواعد خودش رو داره. و یکی از قواعدش اینه که باید همه‌چیز رو سرشون خراب بشه. بنابراین «هر اتفاقی که به نفع خلیفه است، کار خود خلیفه است». این رو میتونی مثل ذکر بعد از هر نماز هم بخونی اگه باش آشنا نبودی تا الان. ضمنا تو با اشرار متعارف طرف نیستی. تو با اشراری طرفی که بقیه اشرار دنیا ازش الگو می‌گیرند. داعش سنی خیلی کارها کرد، اما رندوم به سمت ماشین‌ها شلیک نمی‌کرد. داعش سنی جنازه نمی‌دزدید. تا وقتی با داعش شیعی طرفی، متهم ردیف دوم و سوم وجود نداره. فقط یک ردیف وجود داره، و اون هم همونیه که باش طرفی.
گیج‌ نباش هموطن عزیز، و بازی رو یاد بگیر.

«از یه طرف چادر مثل بازوبند نازی‌ها شده و نماد خلافت شیعه‌ست، از یه طرف بچه‌های چادری هم میان تو اعتراضات. چجوری میشه هم چادرو زد، هم چادری رو نگه داشت؟».

میشه از بچه‌‌های چادری خواست چادر رنگی بپوشند. هم حجابه، هم جنبه فرهنگیش سرجاشه، هم چادر حکومتی نیست. و اگه تعدادش زیاد بشه به یک استایل کردستانی تبدیل میشه.
اینکارو نمی‌کنند چون در این زندان تاریک و زشت که برای ما ساخته‌اند، شاد بودن آدم رو خیلی متمایز نشون میده. ولی راهش اینه.

اگه همه مثل هم هستیم چرا کردستان از ۵۸ شروع کرد و شما از ۹۸؟

این فکر می‌کنه داریم میگیم کردها قوم برترند! کسانی رو به عنوان دوست انتخاب کنید که آی‌کیوشون چند پله بالاتر از خودتون باشه.

یا مردم ساکت می‌نشینند، به این امید که متوحش بهانه برای توحش نداشته باشه، که با زدن هواپیما براشون مشخص شد حتی مردم ساکت رو هم خواهد کشت؛ یا قبل ازینکه کار به بمب بشکه‌ای برسه خود مردم کشتی رو سوراخ خواهند کرد، تا این مردم باشند که تعیین کنند اگر قرار است تخریبی انجام شود باید چه تخریبی باشد، تا نهایتا به نفع مردم باشه.

به امثال شما هم باید گفت در تشکیلات اوباش، برکناری نداریم، جابجایی داریم. کسی که حاضره براشون بچه بکشه رو‌ به راحتی بازنشسته نمی‌کنند. و در خواست خودشه، که جونش رو برداره ببره یه جای دیگه کشور، چون میدونه که دیر یا زود در فاصله بین منزل تا محل کار، به درجه رفیع می‌رسونندش. شما غیر از خلافت شیعی، بلوچستان رو هم نمی‌شناسید. اونجا هیچوقت نمیشه فهمید تیر از کدوم سمت میاد.‌
بلوچ می‌تونه انقدر صبر کنه که فکر کنی فراموش کرد.

کسی که فکر می‌کنه وکیل یک فرد، حامی عقیدتی اون فرده، یه بسیجیه. اونی که فکر می‌کنه عقاید از دایی به خواهرزاده منتقل میشه، یه بسیجیه. اونی که از سلطنت‌طلب‌ها حساس‌تره روی خانواده پهلوی، یه بسیجیه. اونی که دنبال اعتراف‌گیری از افراده که بگن شاه باید حمام خون راه مینداخت تا ۵۷ رخ نده، یه بسیجیه. گردان سایبری فقط شامل آمنه سادات ذبیح‌پور نمیشه‌. شامل بسیجی‌هایی که برای پروفایل‌شون عکس جوانی‌های خود شاه و ژنرال چشم‌آبی شاه رو گذاشتن هم میشه.
دهه شصتی‌ها گیجند، ولی از دهه هشتادی‌ها انتظار دارم بدونند توی چه زمین بازی‌ای قرار دارند.

- مردهای شصت هفتاد ساله که حکومت اندازه حیوان خانگی هم براشون ارزش قائل نیست که اجازه نده در تهیه دارو تحقیر بشن و با این روند حداقل پنج سال از عمری که روش حساب کرده بودند هم کم میشه، نشستن خونه، و جوان‌های هفده ساله و نوزده ساله و بیست ساله در گوشه گوشه این مملکت در خون خودشون می‌غلتند. این اوج بی‌غیرتی و بی‌رگی یک نسل نیست؟

- چندروزه در نقطه‌های مختلف شهر، از آدم‌های مختلف می‌شنوم که میگن «کاش اندفعه به نتیجه برسه، تا حداقل خون این بچه‌ها به هدر نره».

- خب؟

- خب اینکه خیلی دنبال نتیجه‌اند. البته درک‌شون می‌کنم، ولی نتیجه‌ای که دنبالش هستند در عین دشواری در وصول، یک موضوع ساده‌ست.

- بله خب، رهایی از زندان هم یک موضوع ساده‌ست. ولی مهم‌ترین چیزیه که یک زندانی بش فکر می‌کنه.

- با اجازه من یکم اونورتر از افق دید یک زندانی تیپیکال رو نگاه می‌کنم.

- یکم اونورتر چه خبره؟

- یکم اونورتر یعنی براندازی بستر کثافات، نه فقط خود کثافات. این رو نمیشه اون بیرون گفت، ولی بی‌غیرتی این نسل به نفع این بچه‌هاست، هرچند در کوتاه مدت به نظر میاد که پشت‌شون خالیه.

- مثلا چه نفعی؟

- اگه یه آدم عوضی وسط برف و بوران بیاد کمک کنه ماشینت رو از چاله دربیاری، اگه فردای روزگاری دعوا شد تو محل، سر هرکی سنگ بزنی، به سر اون نمیتونی بزنی. چون کارنامه عملی نشون داده یه عوضی خالص نیست. یه عوضی بعلاوه بعضی کارهای مثبته. نسل زباله، اگه پشت بچه‌ها بایسته، دیگه یک زباله خالص نخواهد بود. زباله‌ای خواهد بود که بدرد میخورد. اینجوری دور ریختنش سخت‌تر میشه. این خوبه که خالصا زباله باشه، تا این بچه‌ها با خیال راحت از روی خودشون و همه ارزش‌هاشون و سنت‌هاشون رد بشن.

- حاجی خودت می‌دونستی، صد در صد اینو اون بیرون نمیشه گفت.‌

- منم نگفتم که بری اون بیرون بگی.

- حاجی چرا مردم اینجوری‌ان؟ باید همه‌چیز رو براشون توضیح داد. هنوز براش سواله که آدمایی که میان تو تظاهرات حکومتی از کجا میان! هزاربار هم بشون میگی اینا یه جمعیت فیکس هستن که نظام ننه‌شون هم بگاد باز میان به نفعش شعار میدن، فایده نداره. انتظار دارند با هزاران ساعت تبلیغات و تضمین امنیت شرکت‌کنندگان، فقط یازده نفر جمع بشن! یا هنوز درگیر بیانیه داعش هستند. این میگه جعلیه اون میگه نه اصلیه! انگار داعش یه تیم واحده که تو دوبی دفتر داره و همه عملیات‌ها رو کنترل می‌کنه. باید بشون توضیح بدی که اینا چجوری کار می‌کنند، و چه فرقی با طالبان دارند. اگه در مورد یه موضوعی بیش از شش نفر نظر بدن، گیج میشن، انگار دارند یه مسئله ریاضی درباره شتاب‌دهی ذرات! رو حل می‌کنند.

- برات عجیبه چون کارمندی. آدم تو بیزینس می‌فهمه ذهن مردم چطور کار می‌کنه. پاکت جاروبرقی فقط از یه جهت جا میخوره، اما تولیدکننده مجبور شده روش شکل و توضیحات چاپ کنه و بگه باید از چه جهتی جا زد. مجبور شده چون قبلا دیده که مشتریاش نمی‌تونند مستقلا بفهمند باید چیکار کرد. مردمی که پاکت جاروبرقی رو نمی‌تونند مستقلا جا بزنند، مستقلا می‌تونند بفهمند تجمعات حکومتی در تشکیلات اوباش‌سالار چطوری سازمان‌دهی میشه یا داعش چطوری کار می‌کنه؟ همیشه و همه‌جا، رقابت بین آدم‌های تیز جامعه‌ست. بقیه سیاه‌لشکرند. این کار آدم‌های تیزه که با محتوا، ذهن مردم رو پروگرام کنند، یا با کارهایی که انجام میدن مردم رو وادار کنند به قرارگرفتن در موقعیت از قبل طراحی شده. یا اینکارو برای برده کردن مردم خواهند کرد، یا برای رها کردن مردم از بردگی.

کسی از ارتش آمریکا نخواسته بود در حمله به عراق، از هواپیمای رادارگریزش استفاده کنه. ولی این کار رو کرد، و در همون روزهای اول این کار رو کرد. کسی انتظار نداشت یکی از بزرگترین حملات هوایی تاریخ از لحاظ تعداد سورتی پرواز رو انجام بده، ولی انجام داد، و نه فقط برای یک روز و دو روز. بلکه برای روزها! صاحب قدرت، باید نشون بده که قابله. اما این نمایاندن قابلیت، وقتی معتبره که از روی غنا باشه، نه ناچاری. جماعت تانک‌روسی‌پرست‌ فهمی ازین اصل ساده ندارند، و همچنان بعد از هشت ماه از آغاز جنگ، چشم به راه تسلیحات مدرن انبارهای روسیه هستند. چون معتقد بودند اون‌ها سر انبار هستند، و فعلا اجناس ته انبار رو داریم می‌بینیم! ظاهرا همونطور که در شوروی حتی لوله و پیچ مهره تأسیسات هم خلاف جهت بقیه کشورها بسته می‌شد، انبارها رو هم طوری ساخته‌اند که درش به تهش باز میشه، نه به سرش!
وقتی از روی غنا، قابلیت نشون ندی، فرصت بعدی از روی ناچاری خواهد بود، و در اون موقعیت، هر قابلیتی که نشون بدی دیگه کسی رو نمیترسونه. فارغ از نتیجه جنگ، چه کسی میتونه انکار کنه که ترس اوکراینی‌ها ریخت؟‌ و وقتی ترس طرف مقابل بریزه، حتی ضربه‌های مهم هم کارایی که باید داشته باشند رو نخواهند داشت، و بلکه ممکنه افکت معکوس ایجاد کنند. همونطور که کیف با وجود از دست دادن ماریوپول، اسرایی که اونجا داده بود رو به قهرمان ملی تبدیل کرد، و همون قهرمان‌ها انگیزه دفاع میهنی رو شارژ مجدد کردند.
موکول کردن قابلیت‌نمایی به موقعیت ناچاری، این عاقبت منفی رو هم به دنبال داره که طرف مقابل رو در موقعیت «تصور باخت کامل» قرار میده. در شرایطی که برنامه دشمن اینه که پایتخت شما رو اشغال کنه، دولت دست‌نشانده قرار بده، و بره؛ شما استقلال و آزادی خودت رو از دست میدی، ولی خونه و آب و برق و بنزین و مدرسه و کار رو از دست نمیدی. واکنشت به این باخت، متناسب با همون چیزهاییه که ازت گرفته میشه، و یا برات باقی میمونه. اما اگه برنامه دشمن به طرح نابودی کل کشورت تبدیل بشه، تصور می‌کنی که در حالت باخت کامل قرار داری، و این تو رو به این نتیجه می‌رسونه که دیگه ریسک بالاتری وجود نداره، و هر قدمی علیه دشمن برداشته بشه، فارغ از نتایج عددی و فیزیکی، یک بُرد محسوب میشه. این موقعیت انقدر قدرتمنده که میتونه اتفاقات خطرناکی ازش بیرون بیاد. چون غیرقابل پیش‌بینیه، و گاهی غیرقابل توجیه. در اوکراین به دلیل وجود یک دولت مدرن، جنبه غیرقابل پیش‌بینی تبعات «تصور باخت کامل» مهار شده. مثلا به آمریکا متعهدند که از سلاح‌هایی که دریافت می‌کنند برای زدن اهداف داخل خاک روسیه استفاده نکنند.
قابلیت‌نمایی یا به موقعیت ناچاری موکول میشه، یا به کلی نمایانده نمیشه، چون قابلیت‌نمایی از روی غنا به مطالعه، برنامه‌ریزی، هدایت و اجرای واحد نیاز داره؛ که هیچ‌کدومش موجود نیست. چون تشکیلات زیر کوهستانی از دروغ دفن شده. وقتی همه اجزا، به همدیگه دروغ میگن، و همه از همدیگه آتو دارند، دیگه پیکره واحدی وجود نداره. بلکه مجموعه از هسته‌های انفرادی تشکیل شده که دارند دستورات رو بهمدیگه پاس میدن. از بیرون، ممکنه یک پیکره واحد دیده بشه، چون در حرافی و پروپاگاندا، پیام ثابت بیرون میاد. اما در داخل بدنه، و در عمل، همه‌چیز از هم گسیخته‌ست. امپراتوری دروغ نمیتونه خودانتقادی داشته باشه، چون طوری رشد نکرده که در بدن خودش برای ابزارهای خودانتقادی جایی تعبیه شده باشه. بدون کتف، نمیشه بازو داشت. بنابراین اینکه چرا در وضعیتی قرار گرفته که مجبوره در حالت ناچاری، قابلیت‌نمایی کنه رو به عوامل بیرونی نسبت میده. یک‌بار میگه خارجی‌ها به اوکراین جاولین دادند. فرداش میگه هایمارس دادند که اینطور شد. الان هم میگه استارلینک! که البته همه این‌ها برای اوکراین مهمند، اما علت اصلی ناکامی امپراتوری دروغ، امپراتوری دروغ بودنش بود.

خلافت شیعی هم دقیقا از همین بیماری رنج میبره و در همین مسیره. با این تفاوت که در یک پروژه نظامی قرار نداره، بلکه موجودیت خودش روی میز قرار گرفته. «از روی ناچاری بودن همه اقدامات» برای همه لو رفته، ترس‌ها ریخته شده، و همزمان تصور باخت کامل داره در اذهان عمومی مثل قارچ رشد می‌کنه و مثل ویروس تکثیر میشه.‌ ترکیب «اگه ناچار نبودند این کارو نمی‌کردند» و «هرکاری بکنیم بهتر از ادامه وضع موجوده»، اسیدی ساخته که پتانسیل خورندگی هر فندانسیونی رو داراست.
همه شواهد نشون میده که در گنگ خلیفه، همه دارند با قدرت بهمدیگه دروغ میگن و دروغ مصرف می‌کنند. و ازین جهت میشه اینطور جمع‌بندی کرد که: همه‌چیز داره خوب پیش میره.

در ترانه‌های عامه‌پسند یمنی، همسر خردسال یه سوژه برای آواز روحوضی نیست. یک ژانر عاشقانه‌ست. دقیقا همون‌هایی که ریختن یهودیان در دریا، و نه فقط صهیونیست‌ها رو، بهترین رفتار با این اقلیت می‌دونند، به دختربچه هم به شکل معشوق نگاه می‌کنند. اختلاف سطح تمدنی، و نه اختلاف فرهنگی؛ بین مملکت ما، و همه ممالک اطراف‌مون، یک پله و دو پله نیست‌. حتی اگه مرکزنشین ناآشنا به جامعه خویش، از پایین بودن سن ازدواج در مناطق محروم، که محرک اصلیش وضعیت اقتصادی خانواده‌هاست، نتیجه بگیره که عقب‌ماندگی‌ها عمیقند! مرکزنشین بهرحال بی‌دقت بود، و توجه نکرد که مبلغ ناچیز وام ازدواج هم می‌تونست شکل نمودارهای ازدواج رو برای خانواده‌هایی که سوء تغذیه دارند، دچار تغییرات کنه. و دقت نکرد که اگه سنت پشت این تغییرات بود، دخترفروشی هیچ‌وقت پدیدار نمی‌شد. جانوران آکادمیک هم طی یک عادت مسموم دانشگاهی طوری تربیت می‌شدند که عوامل پولی و اقتصادی که اثرات عمیق و لرزه‌های تکتونیک به جا میذارن رو دست‌کم بگیرند، و همزمان رسوبات فرهنگی و قومیتی رو بیش از حدی که واقعا هستند، مهم جلوه بدن. در قطر، اعتصاب کارگر، همونقدر علمی تخیلیه که بشقاب پرنده در آمریکا علمی تخیلی است. با این تفاوت که در آمریکا حداقل صدمیلیون نفر معتقدند تخیلی نیست و دولت‌شون داره یه چیزی رو پنهان می‌کنه‌‌، چون خلبان‌های ارتش چیزهایی دیده‌اند! در حالی که ما حداقل شصت ساله که کارگر سیاسی داریم! اینکه شصت ساله که کارگر به شأنی که باید برسه نرسیده، معنیش این نیست که اینجا با قطر فرقی ندارد. معنیش اینه که ما اینجا با دشمن بزرگتری روبرو بوده‌ایم. در امارات مطبوعات فقط در این آزادند که از کیفیت خدمات شهری غر بزنند‌، نه فراتر از اون‌. احتمال اینکه در دوبی یک دلال اسلحه در اتاق خودش ترور بشه، چند برابر احتمال اینه که یک خبرنگار رو مورد ضرب و شتم و تهدید قرار بدهند. چون هیچوقت کسی به اون حد از بی‌‌پروایی نمیرسه که لازم بشه چنین کاری باش انجام بدن. دختران خود شیوخ که به اروپا فرار می‌کنند تا دیگه دختر شیخ نباشند، بیشتر در معرض ربوده شدن توسط نیروهای امنیتی هستند. در حالی که ما از زمانی که هنوز لاله‌زار، تیر چراغ برق نداشت روزنامه‌نگار زندانی داشته‌ایم، تا همین الان.
اینکه یک اقلیت در یک گوشه کشور یک شعار ابداع کنه، و این شعار تا اون سر کشور بره و روی دیوارها نوشته بشه، هیچوقت در عراق رخ نمیده. نخست‌وزیر مخلوع پاکستان علنا داره از بازوهای برون‌مرزی سپاه قدس پول می‌گیره تا زندگی سیاسی خودش رو از کما خارج کنه. در ایران حزب توده مرتکب این اشتباه شد و برای همیشه پرونده وابستگی حزب داخلی به قدرت‌های خارجی رو بستیم. کی؟ زمانی که پدر من بچه بود! در اردن نماینده القاعده بیشتر از برادر شاه رأی میاره. ناتو به دولت ترکیه باج میده، چون می‌دونند که شارلاتان‌های دزد اسلامگرا، بهتر از اسلامگرایان مخلص هستند! به بیروت می‌گفتند پاریس خاورمیانه، اما یک اندلس عربی هم ازش باقی نموند و فرانسه در نگرانی دائمیه که سکولاریسم در این کشور مصنوعی روند معکوس پیدا کنه. در حالی که ما با پرش‌های ناخواسته، مستقیم از بنیادگرایی مذهبی به سمت لائیسیته در حرکتیم، که به تاریخ انقلاب فرانسه شبیه‌تره. عمامه‌پرانی در راستای حذف مبلغ مذهبی از زندگی اجتماعی قرار می‌گیره، نه صرفا قطع یدش از قدرت سیاسی.

بنابراین کشورهای منطقه ما نباید هم از «زن، زندگی، آزادی» ما حمایت کنند، و هر نوع انتظاری ازشون بیجاست. نه تنها به این دلیل که بچه‌های پنجم دبستان سر درنمیارن که بچه‌های دوم دبیرستان چی میگن، که بعد بخوان ازش حمایت هم بکنند، بلکه به این دلیل که ما تصمیم گرفتیم مسیر دیگه‌ای رو بریم که با مسیر اطرافیان‌مون به کلی متفاوته.

خوبه که هموطنان دارند به تدریج می‌فهمند باید بازی رو یاد گرفت.

خب، یک روز برای فهم این موضوع کافیه. از فرداش باید چه کرد با چنین دشمنی؟ باید صبر کرد خودش از خونریزی خسته بشه؟ ولی خسته نمیشه. پس باید باش چیکار کرد؟ یکم تمرکز کن، بعد جواب بده.

یه مشاور بیزینس چینی (ازینا که از وراجی پول درمیارن و وانمود می‌کنند راه‌های موفقیت رو بلدند)، برای توجیه محدودیت‌های خشن دولت چین برای کرونا میگه کشورهای غربی به خاطر عوارض طولانی مدت کرونا که نیروی کارشون رو فلج می‌کنه، تا ۱۰ سال دیگه به زانو درمیان! یعنی ما خوب کاری کردیم مثل سگ میندازیم‌تون تو کانکس، و شهرها رو قرنطینه می‌کنیم، چون اینجوری ده سال بعد شما زنده و سرحالید، ولی غربی‌ها دارن خون بالا میارن!

کار سیستم بسته و اقتدارگرای شرقی، از وعده بهشت نسیه، رسیده به وعده نجات از جهنم نسیه! اول یه جهنمی فرضی در غرب میسازه، بعد میگه اگه داریم پاره‌تون می‌کنیم برای اینه که شما گرفتار اون جهنم فرضی نشید! به آدم‌هایی که مثلا سیاسی نیستند پول میده تا این پیام رو منتقل کنند، که به نظر برسه یک تحلیل فنی از بازار کاره! نه ماله‌کشی برای حاکم قلدر. یه تعداد شهروند اوبنه‌ای هم میذاره تو سالن، تا براش دست بزنند. و این منبر مضحک، برای اقناع حداقل پونصدمیلیون نفرشون کافیه.

قلدرهای توتالیتر برات سقف انسانی تعیین می‌کنند، حتی اگه موقعیتی که در اون قرار داری، محصول تصمیمات خودت نباشه. اگه دانشجو باشی، ازت میخوان فقط دانشجو باشی، نه دانشجویی که فحش سیاسی هم می‌دهد. اگه کارگر باشی، ازت میخوان فقط کارگری کنی، نه اینکه هم کار کنی هم به نظم عمدن تبعیض‌آمیز بازار کار، اعتراض کنی. اگه بچه‌ت رو کشته باشند، ازت میخوان فقط عزادار بچه‌ت باشی، نه پدر عزاداری که در تجمع سیاسی هم سخنرانی می‌کند.
قلدرهای توتالیتر برات کف حیوانی هم تعریف می‌کنند. اگه پزشک باشی ازت میخوان علاوه بر اینکه طبابت می‌کنی، معترضی که تیر خورده رو هم لو بدی. اگه مدیر مدرسه باشی ازت میخوان علاوه بر مدیریت مدرسه، بچه‌های شعارنویس رو هم آزار بدی. اگه راننده کامیون باشی ازت میخوان درست همون روزی که قراره همکارانت اعتصاب کنند، بری سر کار. اگه کارمند باشی ازت میخوان در کنار کارمندی، مصاحبه کنی و شهادت بدی معترضی که در خیابان کشتن بسیجی بوده چون ده سال قبل برای در رفتن از خدمت کارت بسیج گرفته بوده.

وقتی از واژه گروگانگیر استفاده می‌کنیم، نباید با معنی متداول اون اشتباه گرفته بشه. گروگانگیر بانک، با شأن انسانیت کاری نداره. فقط میخواد از اهمیتی که دیگران برات قائلند برای رسیدن به پول استفاده کنه. اما قلدر توتالیتر دقیقا با خودت کار داره و هدفش اینه که سقف انسانیت بیاد پایین‌تر، و کف حیوانیت عمیق‌تر بشه. اون‌ها نمیخوان از شما استفاده کنند برای رسیدن به هدفی. هدف، حیوان کردن خود شماست.

چون برخلاف خشونت سازمان‌یافته و جنگی، فعالیت خیابانی نیاز به تنفس و شارژ دوباره داره. و البته این سیکل رو نمیشه برای مدت طولانی حفظ کرد، چون حالت فرسایشی پیدا می‌کنه، و مردم عادی ظرفیت وضعیت فرسایشی رو ندارند. ما در وسط پروسه «ناامیدی آخر» هستیم. پروسه‌ای که مردم از هر نوع حرکت مسالمت‌آمیز هم ناامید بشن. طبیعت بشر اینه که به خیلی از حرف‌ها گوش نمیده، و فقط وقتی منطق اون حرف‌ها رو می‌پذیره که خودش به صورت فیزیکی تجربه‌ش کنه. همونطور که قبلا به حرف‌های امثال من درباره تحریم انتخابات گوش ندادند، و فقط وقتی از صندوق رأی دل بریدند که همونی که بش رأی دادند وحشی‌تر از قبلی‌ها از آب دراومد. احتمالا در مورد دل کندن از هر نوع حرکت مسالمت‌آمیز هم همین پروسه رو طی کنند‌، با صرف زمانی بیشتر. باید تاتی تاتی قدم برداشتن مردم رو به عنوان یک فکت اجتماعی پذیرفت.‌ البته عده‌ای هم خواهند بود که با وجود این فکت، کار خودشون رو خواهند کرد، و از کسی اجازه نخواهند گرفت.

رصد یک ملت اسیر از پشت مانیتور و هزاران کیلومتر فاصله، این بلا رو سر آدم میاره که شهدای یک قیام رو عدد ببینه، و سپس در کنار سایر اعداد قرارش بده، و نتیجه بگیره «هزینه‌مون خیلی هم سنگین نبوده». ولی آقای سیدی، برای من که نزدیکم، یک آرمیتا عباسی کافیه که نتیجه بگیرم هزینه‌ای که دادیم بیش از حد بوده و نباید بدون وارد کردن هزینه معادل، یا بیشتر، به طرف مقابل کاری انجام داد.
توسل به خشونت، برای مردمی که نه تنها رندوم، بلکه بدون دلیل تیر میخورند، یک انتخاب طبیعیه. در برابر اوباش روانپریش، این اصرار به پرهیز از خشونته که طبیعی نیست. «از خودت دفاع نکن» هیچ معنی دیگه‌ای جز اینکه «به خونت نیاز داریم» نداره. پس هرکس مردم رو به امری غیرطبیعی دعوت می‌کنه، و ازشون خون میخواد، باید در هزینه‌ها شریک باشه. شما تشریف بیارید ایران، و خیلی گاندی‌وار در برابر گلوله جنگی لباس شخصی‌ها بایستید. بعد از بقیه بخواهید همین کار رو تکرار کنند.

در نقطه مقابل گاندی‌بازی هم این تفکرات رو داریم.
خشونت بعد از موقعیت دفاع، دیگه خشونت کارکردی نیست، صرفا اعطای قربانی به خدایان خشمه. ریشه قواعد ذبح شرعی حیوان که اصرار دارند به تخلیه کامل خون، به دوران باستان برمیگرده، نه این توجیهات بهداشتی مسخره که فقها اختراع کردند. خون باید با حداکثر حجم ممکن جاری می‌شد، تا معلوم بشه که برای بتی که بش اعطاء شده، خوب مایه گذاشته‌اند! موضوع فقط کشتن نبود. خدایان گوشت رو میخوان چه کار؟ موضوع خون به پا کردن بود.
جاری کردن خون، بعد از اتمام دفاع، کار بت‌پرست‌هاست؛ چون فقط برای راضی کردن بت کارکرد داره.

جون‌شون رو نمی‌دونم، ولی عقل‌شون قطعا در خطره. کنکور رو برای دانشگاه برگزار می‌کنند. شما دانشگاهی می‌بینید در ایران؟ به این پادگان‌های آکادمیک میگید دانشگاه؟ البته حتی پادگان آکادمیک هم نیست، چون اگر بود باید حداقل هم‌سطح دانشگاه‌های کره شمالی می‌بود. حتی فیزیک هم اونجوری که در کره شمالی تدریس می‌کنند، وجود نداره. چون استاد فیزیک در کره شمالی میدونه اگه درست درس نده، تیر خلاص بش زده میشه.
اتفاقا فرصت خوبیه که مردم تست کنند که بدون تحصیلات عالی هم میشه زنده موند یا نه. می‌دونم که ازین فرصت استفاده نخواهند کرد، و همونطور که ذکرگویان، پسرشون رو میفرستند به خدمت سربازی! برای داعش شیعی، ذکرگویان برای جلسه کنکور هم بدرقه‌شون خواهند کرد. ولی باید همه‌چیز این روزها در تاریخ ایران ثبت بشه. چون همه‌ش برای نسل‌های آینده لازم میشه.

فقط از نسخه اصلی تلگرام استفاده کنید، و با شماره مجازی ستش کنید.
از فیلترشکنی استفاده کنید که آدم‌های باسواد، تأییدشون کردن. نه کسانی که فقط بلدند گوشی‌شون رو با گیم پر کنند.
لینکی که نمی‌دونید مربوط به کجاست، و فایلی که بدون دانلود و باز کردنش قرار نیست بفهمید چیه رو باز نکنید.
در دنیای فیزیکی یک پارتنر پیدا کنید و بش وفادار باشید تا در فضای نت چشم‌تون به جنس مخالف نباشه. و اگه میسر نبود، مثل یک راهب بودایی باشید که دل از جنس مخالف بریده. بهیچوجه بین این دو حالت، معلق نباشید.

احمدی‌نژاد اومده بود و جمعیت زیادی جمع شده بودند. من هم از زنان شل حجاب عکس می‌گرفتم. یه عده از زنان ایرانی مخ‌شون تاب برداشته بود اون دوره و فکر می‌کردند با کمک یه سپاهی کت‌شلواری می‌تونند به جمهوری اسلامی منهای آخوند، دست پیدا کنند. لباس شخصی‌ها دوره‌م کردند و دوربینم رو گرفتند و پرسیدند چرا داری از زن‌ها عکس می‌گیری؟ یه مشت دهاتی بیسواد بودند، و حتی نمی‌دونستند تو منوی دوربین چجوری میشه عکس بعدی رو دید، و خودم براشون زدم که بره بعدی! ازینکه همه عکس زن و دختر بود مشکوک‌تر شدند. گفتم رسانه‌های بیگانه دارند تبلیغ می‌کنند که فقط حزب‌اللهی‌ها طرفدار احمدی‌نژاد هستند، اینارو می‌گیریم و میذاریم تو سایت تا ببینند که ایشون از همه اقشار طرفدار داره!
کاملا خارج از جزوه‌شون بود و دوربین رو پس دادند و رفتند.