فرماندهان طالبان (البته مثل سپاه، هیچ‌کدام در حد و اندازه واژه فرمانده نیستند) از فرصت بدست اومده استفاده می‌کنند تا کسانی که با خودشون یا قبیله‌شون خصومت دارند رو اعدام صحرایی کنند. و این هرروز داره اتفاق میفته. کاش آقای باستانی بیاد درباره اصول و فروع این ایدیولوژی عقب‌افتاده کمی توضیح بده برامون.

به شفافیت‌طلبی میگن تمامیت‌خواهی!
اینکه ملت بخوان بدونند موضع شما درباره دموکراسی چیست تمامیت‌خواهیه؟ از کوی دانشگاه به این طرف به دفعات خون بچه‌های مردم ریخته شد و شما هر آدرسی دادید غیر از آدرس بیت رهبری رو. از فساد اداری گرفته تا شکاف بین نسلی تا تحریم و فلان و بهمان. درست وقتی از خلیفه کندید که متوجه شدید توان کنترل رو از دست داده. شما اول باید هویت‌تون رو تعیین کنید، بعد دنبال تشکل باشید.‌ مردم حق دارند که بدونند هویت شما چیست. حزب‌اللهی؟ هویت حزب‌اللهی در دموکراسی چه محلی از اعراب داره؟
هویت‌تون رو بازتعریف کنید، بعد مخلص‌تون هم هستیم. کی از هم‌رزم معتقد بدش میاد؟

چند نصیحت به بچه مدرسه‌ای‌ها:

- والدین شما، شما را خواهند فروخت. اگر هم نفروختند باید فرض‌تان این باشد که خواهند فروخت و برمبنای این فرض برنامه‌ریزی کنید. یک شب با این مسئله کنار بیایید و از فردا دیگه باش کلنجار نرید.

- در عمل تیز و زرنگ باشید، نه در گفتار. بزرگترهای شما عقده زیرکی دارند. اگه با گفتار نشون بدید که باهوش‌ترید، بتون نیش خواهند زد. از اسگل به نظر رسیدن به عنوان سپر استفاده کنید.

- تا جای ممکن به هم‌سن و سال‌های خودتون اعتماد نکنید، به صرف اینکه هم‌نسلی شما هستند. بزدل‌ها در هر نسلی هستند. حتی در نسل‌های طلایی. اگه اعتماد ضروری بود، فقط به کسی که قبلا ثابت کرده که شجاعه اعتماد کنید.

- افعی باشید، نه خروس جنگی. هر شری که خواستید ایجاد کنید، ترجیح‌‌تون این باشه که هدف‌تون نفهمه از کجا خورده‌. دشمن از زهر شما میترسه، نه از نمایش ریسک‌پذیری‌تون.

- هرجا اجازه دادند داوطلبانه کاری انجام بدید، مثل سگ بو بکشید و غرض‌شون رو پیدا کنید. چون بعیده به آزادی شما احترام بذارند، پس حتما غرضی دارند.

- اگه دچار دردسر شدید، به آینده فکر نکنید. ترس ازینکه آینده‌تون چه خواهد شد، فلج‌تون می‌کنه. خودتون رو کسی که زندگی نرمال رو از دست داده نگاه نکنید. هیچ‌کس در ایران زندگی نرمال نداره. خودتون رو یک جنگجو که دردسر جزیی از زندگیشه ببینید.

مردم عادت دارند از حرف‌ها دیوار بسازند، و سپس بش تکیه بدن. نمادی ازین در داستان نوح وجود داره، که به راحتی حیوانات رو وارد کشتی کرد، اما آدم‌ها به سختی سوار می‌شدند. چون حیوانات حرف نمی‌زدند. این نمادی از موقعیت‌هایی است که انسان دقیقا به خاطر قابلیت‌هایی که بیشتر از حیوان دارد، از حیوان عقب میماند! بالاخره مهم نتیجه بود، و نتیجه این بود که سگ سوار بود، و انسان، غرق شده! کسی که سوار نشد، فقط متکی به تشخیص خودش از بعید بودن طوفان نبود. متکی به حرف‌هایی بود که از دیگران در رد طوفان می‌شنید. حرف‌هایی که در حد تضمین بودند. اما فقط و فقط وقتی مشخص شد که این تضمین‌ها چقدر سست بوده‌اند، که آب شروع می‌کنه به بالا اومدن! همون‌هایی که یک عمر می‌گفتند اینجا هیچوقت سیل نمیاد، وقتی اومد فقط تعجب کردند. و تعجب اون‌ها، بیمه شما نیست. هیچ‌کدوم‌شون قابلیت جبران باخت شما رو نخواهند داشت.
عقل حکم می‌کنه که منشأ هر حرفی استخراج بشه. کسانی که می‌خندند که «چنین خواهد شد» و یا می‌خندند که «چنین نخواهد شد»، چه سایزی دارند؟ سایز کسی که تضمین میده، باید از خود پدیده بزرگ‌تر باشه. و معمولا نیست. پس عاقل هیچوقت به این حرف‌ها تکیه نمیده.
اما آدم عاقل هم آدمه، و آدمیزاد همیشه تحت تأثیر چیزهاییه که میشنوه. حرف‌ها، اگه زیاد و برنده باشند، قد می‌کشند. و سخت میشه باور اینکه دیوارهای بلند، روی پایه خالی قرار گرفته‌اند. پس فقط یک راه حل برای عاقل باقی میمونه، و اون تنهایی استراتژیکه؛ که کمک میکنه نویزها فیلتر بشن. اون‌هایی که سوار شدند در بین مردم زندگی می‌کردند، اما در بین مردم داوطلبانه تنها بودند.

سطح شناخت افراد با هم متفاوته. عده‌ای هستند که شناخت‌شون از خیلی چیزها از شما بیشتره. اما درباره آینده‌ی چیزی که سایزش از خودشون بزرگتره، همونقدر می‌دونند که شما می‌دونید، و یا همونقدر نمی‌دونند که شما نمی‌دونید. پس حجم نویزی که میسازند رو جدی نگیرید. حتی اگه این جدی نگرفتن نیاز به تنها شدن داوطلبانه داشته باشه.

یکی از چیزهایی که بزرگتر از سایز کسانیه که حرفش رو می‌زنند، آینده جامعه‌ست.

لباس جیووانی بوگاتی، جلادی که در قرن نوزدهم در خدمت پاپ بود، قرمزرنگ بود تا خون‌هایی که روش ریخته میشه به چشم نیاد. در طول ۶۸ سال، بیش از ۵۰۰ نفر رو اعدام کرد. و در هشتاد و پنج سالگی، در آرامش بازنشسته شد، و در نود سالگی مرد.


اگه مردم کاری نکنند، خدا صبر می‌کنه تا کسانی که بش ایمان دارند انقدر آدم بکشند تا تمام موهاشون سفید بشه.

سفیر عربستان در امارات که مشاور بن‌سلمان هم است، یه مطلب نوشته بود در العربیه در تهدید آمریکا، که اگر پادشاهی سعودی رو تحریم کنید، ال می‌کنیم و بل می‌کنیم.
تهدیداتش سه موضوع اصلی داره:

۱- نفت میشه ۲۰۰ دلار خودتون بدبخت میشید!
۲- میریم از چین سلاح می‌خریم میگیم روسیه هم یه پایگاه نظامی بزنه اینجا.
۳- جهادی‌ها رو ول می‌کنیم تو کشورهای غربی.


هر سه بچه‌گانه هستند، و همونطور که قبلا نوشتم حاکمان عرب خلیج فارس، هنوز به بلوغ سیاسی نرسیدن و آمادگی حرفه‌ای برای نقش‌آفرینی در اسکیل جهانی رو ندارند، و گرنه این حرف‌های بچه‌گانه از دهن‌شون درنمی‌اومد. پالیسی ساختن با برج ساختن خیلی فرق داره.
اون نفت فلان میشه رو جمهوری اسلامی هم می‌گفت، اما هیچ‌کس نفت دویست دلاری رو ندید. اونی که اقتصادش به فاک خواهد رفت، همونیه که اقتصادش تک‌محصولیه، نه آمریکا که بالاترین تنوع اقتصادی دنیا رو داره و در انرژی هم خودکفاست. در صورت تحریم مجبور میشن مثل ایران با تخفیف‌های مادر خراب‌کن، بفروشند، که با وجود مخارج بالای پادشاهی، عربستان با کسری وحشتناک بودجه مواجه خواهد شد. بازار هم نفت مورد نیازش رو تأمین خواهد کرد بهرحال.

چین حتی به روسیه میلیتاریست و درگیر جنگ هم نمیتونه سلاح بده، چه برسه به کشوری که استفاده از سلاح رو هم بلد نیست. علاوه برناکارآمدی یا پایین‌تر بودن سطح تکنولوژی تسلیحات چینی، و یا معلوم نبودن کارایی‌شون؛ مسئله رویکرد جهانی چین هم وجود داره. در مسایل نظامی، چینی‌ها فروشگاه تسلیحاتی ندارند، آفیس بردگی دارند. اگه بخوای از چین به عنوان آلترناتیو آمریکا استفاده کنی، فقط در صورتی می‌پذیره که کشورت رو دو دستی تقدیمش کنی. احداث پایگاه نظامی روسیه هم این روزها بیشتر یه بنر تبلیغاتیه تا تهدید جنگی. ارتشی که از پس الحاق دو تا استان همسایه برنیومده هنوز، دیگه نقشی در آینده دنیا نخواهد داشت.

ول کردن جهادی‌ها در غرب هم بیشتر خودزنیه تا تهدید جدی. چون تا همین الانش با مصلحت‌اندیشی‌های سیاسی امنیتی، پروند یازده سپتامبر بایگانی شده‌. اگه کوچکترین سند، نشانه، علائمی، که نشون بده پادشاهی عامل ناامنی در غرب شده، بلافاصله فرمان نابودیش صادر خواهد شد. حمله نظامی به عربستان چیزیه که اگه هر رئیس‌جمهوری در آمریکا پیگیرش باشه ۸۰ درصد مردم آمریکا از راست و چپ و مسیحی و آتئیست ازش حمایت خواهند کرد.


https://english.alarabiya.net/features/2018/10/14/US-sanctions-on-Riyadh-would-mean-Washington-is-stabbing-itself

کسی که بیانیه میده «همه ابعاد حادثه باید روشن شود تا به کلاس درس بازگردیم» یعنی میخواد به کلاس درس بازگرده. ابعاد حوادث روشنه، کشور شما اشغال شده و علاوه بر اینکه اوباش اشغالگر به طور سیستماتیک زندگی شما رو ازتون گرفته‌اند، هرروز ممکنه یکی‌تون رو به صورت فیزیکی و رندوم حذف کنند. اگه چیز دیگه‌ای میخوای بدونی یعنی میخوای چیزی ندونی.

همه دوست دارند همه‌چیز در محیط اطراف‌شون و دنیا طوری پیش بره که بتونند بعدن بگن «دیدید گفتم؟ به حرفم رسیدید؟». چون دانا به نظر رسیدن، جذاب‌تر از دانا شدنه. شدنش زحمت میخواد، و گاهی درد داره. اما من اینطور نیستم. ترجیح میدم پیش‌بینی‌هام غلط از آب در بیان. ازینکه تصرف یک هفته‌ای کیف اوکراین اشتباه دراومد، کیف کردم. بعد از پاره شدن قاسم گروگانگیر، یکی از شیرین‌ترین اتفاقات نظامی دوران ما بود. در مورد ایران، اشتیاقم برای اشتباه دراومدن پیش‌بینی‌ها، بیشتر هم است. اما متأسفانه کیفیت مردم، و روند اتفاقات طوریه که قراره درست دربیان.
گفتم شرایط استان‌های مرزی، به استان‌های داخلی و مرکزی سرایت خواهد کرد. گفتم وضع محیط‌زیست و زیرساخت ایران، خوزستانی میشه. دعوای آب به نزدیکی پایتخت رسید. گفتم وضعیت امنیتی ایران، بلوچستانی میشه. به بلوچ‌ها گفتم هرروز اشرار حکومتی یک کودک زیر هجده سال شما رو می‌دزدند و بلایی سرش میارن و مرکزنشین خبرش هم دنبال نمی‌کنه، از همسایه‌های شرقی و جنوبی کمک بطلبید بیشتر اهمیت میدن، تا ایرانی شهری. و انقدر اهمیت نداد، که از اردبیل تا سنندج، از کرج تا شیراز، اومدن بچه مدرسه‌ای رو بردن و بلایی که خواستند سرش آوردند. گفتم وضعیت اقتصاد کل ایران، ایلامی میشه، و ایرانی شهری حتی نمی‌دونست وضعیت ایلامی یعنی چه. و انقدر در ندانستن باقی موند که یک شبه همه مشاغل اینترنتی که ممکن بود در اوضاع سقوط اقتصادی، سر پا نگهش داره رو نابود کردند.
حتی سنت‌گرایان پناه گرفته پشت نظام هم اهمیت نمی‌دادند. گفتم با این رویه ارزش‌های مذهبی سنتی‌تون با خودتون دفن خواهد شد. گفتم آینده فرهنگ در ایران رو می‌خواهید ببینید به کرج نگاه کنید، چون در فرهنگ، کل ایران، کرجی خواهد شد. ناگهان دیدند دانش‌آموزان‌شون از مذهبی‌ترین شهرها تا پشت‌کوهی‌ترین روستاها دارند از دانش‌آموز کرجی الگو می‌گیرند. ناگهان دیدند این کرجه که داره ارزش‌های جدید رو ست می‌کنه. شهری که به هیچ‌چیز پایبند نیست‌. گفتم اگه جبهه مردمی رسما سیاست خشونت رو به عهده نگیره، با گرگ‌های تنهای بی‌رحم که به هیچ آینده‌ای فکر نمی‌کنند مواجه خواهیم شد. هنوز حتی در لبه اون وضعیت هم نیستیم و قتل پراکنده کسانی که معلوم نیست چه کاره‌اند نگران‌شون کرده!
همه این‌ها در کانال هست، کافیه به اندازه کافی اسکرول کنید.

متأسفانه در بقیه موارد هم اصرار دارند که مسیر از قبل بن‌بست رو طی کنند. وقتی گفتم خرابکاری هدف‌دار و گمنام، به مراتب بهتر از شعاردادنه، پرسیدند چطوری؟ با چه طرحی؟.. حالا باید یک دوره هم صبر کنیم تا از ساچمه‌خوردن و بازداشت دادن‌های رندوم مأیوس بشن و نتیجه بگیرند که راهی جز سوراخ کردن کشتی وجود نداره! ذهنیت‌ها هنوز کج و معوجه. مادر شهری هرروز داره بچه‌ش رو با ماشین میبره مدرسه داعش شیعی، تا آینده‌ش تضمین بشه، چون فکر می‌کنه فرقش با یک مادر شهری فغانسوی! که هرروز صبح در مارسی این‌کارو می‌کنه اینه که یکم درآمدش پایین‌تره! ذهنیتش ذهنیت کسی که میدونه اشرار فقط دو سه قدم با حمله شیمیایی به مدرسه‌ها فاصله دارند، نیست. هنوز منتظره دندانپزشک و مهندس شرکت نفت که به دلار حقوق می‌گیرند، با قیام کسانی که در بن‌بست هستند همراهی کنند. ذهنیتش ذهنیت کسی که میدونه اشرار حاکم، به دلایل کاملا پوچ، فقط یک قدم با درگیر شدن با ناتو فاصله دارند، و در اون صورت دندانپزشک و مهندس نفت زودتر از هرکسی پرواز می‌کنند به قطر، نیست.

من نمی‌تونم و نباید برای مردم تکلیف تعیین کنم و بگم «نذارید پیش‌بینی‌هام درست از آب دربیاد لعنتی‌ها». هر کاری صلاح بدونند انجام خواهند داد. فقط میتونم بگم صلاح خودشون رو تشخیص نمیدن.

بلوچ‌ها حتی در تنظیم خبر هم بهتر از مرکزنشین‌ها هستند.
اهل بشارت که اشارت داند.. می‌فهمند منظورم چیه.

https://t.me/balochcampaign/11783

داستان بنی‌اسراییل کلا درباره همینه. موسی و برادرش دائم باید بشون یادآوری می‌کردند که شر خودش رو بازنشسته نمی‌کنه. و این در شرایطی بود که بشون معجزه نشون داده بود. یعنی حتی وقتی رهبر قیام نمایش می‌داد که قدرتش مافوق قدرت حاکمه، باز فکر می‌کردند ریسکش بالاست! این‌ها تا همون لب دریا هم تصور می‌کردند کارشون تمومه. خود موسی هم تردید داشت، اما از جنس کنجکاوی بود. می‌دونست قرار نیست فرعون برنده بشه، فقط مشتاق بود بدونه «ازین مرحله دیگه چجوری قراره رد بشیم؟».‌
وارد شدن تمام این جزییات به داستان، عمدیه. یک‌بار برای همیشه به بشر گفته شد تو قرار باشه بترسی، با محکم‌ترین مردی که در تاریخ ساختیم هم خواهی ترسید. پس بعدا نگو «کسی نیفتاد جلو».

تجاوز در بلوچستان قبلا هم انجام می‌شد. با پول دادن به پدر یا ریش سفید، و یا تهدید، قضیه رو قبل از پخش شدن جمع می‌کردند. اینکه ناگهان نه پول کارساز میشه نه تهدید، تحت تأثیر فضای ایرانه، نه پاکستان.

بهتر از هرکسی می‌دونم این‌ها با شما چه کرده‌اند، و اینکه به همه هشدار میدم که بلایی که سر بلوچستان اومد سر بقیه هم خواهد اومد برای همینه. اما دقیقا به همین دلیل «راه، از بین مردم عبور می‌کند». یه چیزهایی هست که بلوچ‌ها بهتر انجام میدن، یه کارهایی هست که کار کردهاست، یه مسائلی هست که باید سپرد به ترک‌ها، و یه مشکلاتی با بچه مهندس‌های سوسول تهرانی حل میشه. همه‌چیز را همگان دانند. اشغالگر دقیقا همین رو میخواد که هرکس فرو بره در انزوای فلاکت محلی خودش و از بقیه مردم ایران کنده بشه. و بله در اون صورت ایران جای هیچ‌کس نخواهد بود. ولی ما جای دیگه‌ای نداریم‌. حتی کشتی نوح هم اندازه هشتاد میلیون نفر جا نداره. ما هیچ راهی نداریم جز اینکه یه تیم بشیم.

چینی‌ها یه هواپیمای مسافربری ملی ساخته‌اند که مراحل پایانی اخذ مجوزهای پروازش رو داره می‌گذرونه. هم‌قیمت مدل‌های معادل ایرباس و بوئینگ دراومده، اما با رنج پروازی کمتر، که یعنی برای ایرلاینرها گرون‌تر تموم خواهد شد.
اما چین جاییه که میان تو شبکه تلویزیونی میگن این قطعات محصولی «ملی» متعلق به آمریکاست. پز جهان سومی میدن که بقیه‌ش رو خودمون ساختیم، ولی میگن کجاش مال آمریکاست. این یک رفتار نرماله.

نرمال بودن لزوما ربطی به نظام سیاسی نداره. میشه نرمال بود و استبدادی هم بود. از حالت نرمال درآوردن ایران، هدف اوباش حاکم بر ایران بود، فارغ ازینکه چه شکلی از حکومت رو ابداع کنند.

روسیه برای نابود کردن زیرساخت‌ و شهرهای اوکراین اگه لازم باشه از یمن هم سلاح وارد خواهد کرد، ایران که جای خود داره. پستی که از ماه آوریل پین کردم رو دوباره بخونید. اروپا ازون موقع چه کرده برای اوکراین؟ کشوری که بیخ گوش خودشونه. رسما و علنا دارند نابودی یک کشور مستقل و کشته شدن روزانه مردمش رو تماشا می‌کنند. با این استدلال که حالت تهاجمی گرفتن ممکنه روسیه اتمی رو هم تهاجمی‌تر کنه! مردم ایران باید همین الان، و نه زمانی دیرتر، بلکه همین الان بفهمند که همین استدلال رو در مورد داعش شیعی هم به کار خواهند برد. اون‌ها حاضر خواهند بود کشتار ما رو تماشا کنند، چون حمله به داعش شیعی ممکنه تهاجمی‌ترش کنه!
ایرانیان خارج از کشور نباید دست از لابی کردن بردارند‌. تا همین یک‌سال پیش کسی باور نمی‌کرد نایاک به چنین حال و روزی بیفته که الان افتاده. هرحرکتی در خارج که هزینه سیاسی مماشات با داعش شیعی رو بالا ببره، مفیده. هرکس گفت بی‌فایده‌ست باید زد تو دهنش. اما ما مردم در داخل ایران باید ذهنیت‌مون رو طوری تغییر بدیم که گویی مطمئنیم حتی اگه همه‌مون هم قتل عام بشیم هیچ و مطلقا هیچ نیروی خارجی ککش نخواهد گزید. شما ممکنه در حد حرف این رو تأیید کنید، ولی ذهنیت‌تون هنوز عمیقا باورش نکرده.

مرحله بعد ازینکه ذهنیت همه تغییر کرد، اینه که با توجه به اینکه هیچ‌کس قرار نیست به نابودی مملکت ما اهمیت بده، برنامه‌ریزی کنیم. و برنامه‌ریزی کسی که این واقعیت رو پذیرفته با برنامه‌ریزی کسی که هنوز نتونسته بپذیره، خیلی فرق خواهد داشت.

یکی از خوانندگان اردبیلی کانال در نقد یکی از پست‌ها می‌گفت «نمی‌دونم چرا فکر می‌کنید در اردبیل همه عشاق حضرت عباس هستند!». همه تحت تأثیر میم‌های اینترنتی هستیم. میم اردبیل هم با محرم و هیئت طراحی شده. و میم تبریز هم با حساسیت روی ترک‌‌پرستی. ولی این استریوتایپ‌ها پشتوانه ندارند‌. تبریز شهر بزرگیه و خیلی از مردم، مخصوصا جوان‌ها اهمیتی به این مسائل نژادی نمیدن. اولویت‌شون اینه که شغلی با درآمد مناسب داشته باشند و بتونند ازدواج کنند. طبیعتا اونایی که به قول خودتون «هارای مدد» راه میندازن، بیشتر و موثرتر ازون چیزی که هستند به نظر میان. برای همین اون قضیه سوسک و فتیله و این‌ها هم واقعا مردمی نبود. پروژه هارای‌مددی‌ها بود. بنابراین نتیجه‌گیری شما از موضع مردم اون شهر، برمبنای یک فرض غلط قرار گرفته.
و بعضی وقت‌ها فرض‌های غلط باعث میشه مردم یک اجتماع حتی درباره خودشون هم دچار سوء تفاهم بشن.
همونطور که گفتم باید به بچه‌های رباط‌کریم جرئت نوشتن و حرف زدن داد، شما هم باید به تبریزی‌هایی که حساسیت‌های قومی زبانی به یه ورشون هم نیست جرئت حرف زدن بدید. اونوقت خواهید دید که چقدر زیادند، و چقدر فضا رو عوض خواهند کرد.

به هویت ملی نگاه توتالیتری دارید. اگه به شهرهای مرزی آمریکا با مکزیک هم سفر کنید اگه چندتا تابلوی ساختمان اداری نباشه متوجه نمیشید اونجا خاک آمریکاست. همه اسپانیایی حرف می‌زنند، فرهنگ مکزیکیه، همه به شدت مسیحی‌اند و به ندرت سفیدپوست دیده میشه. طبیعیه که اینطور باشه. نگاه توتالیتر به هویت ملی، رسوب پروژه دولت‌-ملت سازی رضاخانه، که از کپرنشین وسط برهوت انتظار داشت همون نگاهی رو به هویت ایرانی داشته باشه که هنرمند کاشی‌ساز اصفهانی داره!
موقعیت جغرافیایی و اجتماعی بعضی مناطق طوری است که اگه مریم رجوی حاکم بشه اکثریت تماشا می‌کنند، ناتو حاکم بشه اکثریت تماشا می‌کنند، چینی‌ها هم حاکم بشن اکثریت تماشا خواهند کرد. اما ممکنه از بین همون مثلا ترکمن‌های تماشاچی یک نفر پیدا بشه که ضربه‌ای فیزیکی و موذیانه به تشکیلات حاکم بزنه که ده هزارنفر معترض اگه هرروز هم تظاهرات کنند نتونند بش وارد کنند.
در مقیاس ملی باید همراه کردن اکثریت رو هدف قرار داد، نه تمامیت رو! و در مقیاس محلی و کوچک، باید همراه کردن افراد موثر رو هدف قرار داد، نه اکثریت رو!
اینو تا حالا کسی بتون نگفته بود؟ خب من گفتم.

ژانویه ۲۰۲۰

بازی رو یاد بگیر هموطن. ممکنه تو شهرت مردی که فهمیده زنش رفته سقط کرده، با قمه بیفته دنبالش. ولی وقتی یه زن ایرانی مقیم آمریکا که روابط خوبی با اصحاب رسانه داره، اعتراضات ایرانی‌ها درباره حجاب رو بسط میده به همه حقوق زنان مدرن، از جمله آزادی سقط جنین، و میگه زنان ایرانی اینو میخوان؛ فارغ ازینکه اکثریت زنان ایرانی اینو میخوان یا نه، خودتو قاطی دعوای فرهنگی نکن و نگو «نه ما انقدرها هم فمنیست نیستیم». بذار کارش رو بکنه. آره همه می‌دونیم تو شهر تو همه طرفدار آزادی سقط جنین نیستند، اما مهم نیست‌. آمریکا قرار نیست آمار همه رو دربیاره. شاید آمار شهر تو شامل این واقعیت هم بشه که ممکنه همشریانت به بهانه‌های واهی سر خودت هم ببرند. مهم اینه که دنیا ایرانی رو ببینه که در اون، آدمخورهای مذهبی در برابر طرفداران ارزش‌های غربی ایستاده‌اند. اینجوری اهرم‌های تو در بازی افرایش پیدا می‌کنه، و تو به هر فاکینگ اهرمی نیاز داری. یکی از دلایلی که یه بمب هدایت‌شونده لیزری نفرستادن رو اتاق خواب بشار اسد، این بود که دمشق رو به پناهگاه مسیحی‌ها تبدیل کرده بود تا از گزند آدمخورهای مسلمان در امان باشند. با اینکه یک اقلیت کوچکند، و با اینکه برای نگه داشتن اون پناهگاه صدها هزارنفر رو کشتند. و همین برای غربی‌ها کافی بود.
جان مادرت هرچه زودتر بازی رو یاد بگیر.

از فقط «امضاء» هموطنش پای چنین چیزی اعلام خطر می‌کنه، در حالی که شهروند غربی نه فقط امضاش کرده، که بش رأی هم داده، و اجراش هم کرده.
مورد ۱۰ به طور کامل در اسکاندیناوی انجام شده. مورد ۹ در خود آمریکا هم اتفاق افتاده چه برسه در اروپا. مورد ۶ در آلمان و اسپانیا به طور کامل اجرا شده. مورد ۳ داره روش بحث میشه و ممکنه به زودی در یکی از پارلمان‌های اروپایی رأی بیاره. مورد ۲ در تقریبا تمام کشورهای صنعتی اجرا شده. مورد ۱ در نسخه‌های متفاوتی در حوزه اجاره مسکن اجرا شده. مورد ۷ و ۸ مربوط به شرایط قرن بیستم هستند، ولی نسخه‌های قرن بیست و یکمی اون‌ها به صورت پراکنده و با عناوین متفاوت اجرا شدند. روی مورد ۵ دارند با رمرزارزهای ملی کار می‌کنند.

بگید پتیشن ایکس و ایگرگ رو امضاء نمی‌کنم. به خاطر توجیهش خودتون رو مضحکه ما نکنید.

شما با توجه به سن و وضع جسمانی‌تون هیچ شانسی در زد و خورد ندارید، بهتره خودتون رو داخل چنین موقعیتی قرار ندید. متأسفانه وقتی صحبت از خشونت میشه تنها چیزی که به ذهن مردم میرسه صحنه‌های اکشن فیلم‌هاست. ولی خشونت محدوده وسیعی از کارها رو شامل میشه‌، که هدف همگی مختل کردن زندگی برای طرف مقابله. مرحله بعد از اغتشاش، اخلالگریه، نه بوکس. و این نیاز به مقداری زیرکی و منش موذیانه داره.

حمل بر خودستایی نشه، ولی.. آرشیو کانالم ترسناکه!

https://t.me/anarchonomy/1844

این پست حرفی خودمانی با بچه‌های هیئته. اگه ازین قبیله نیستید، ایگنور بفرمایید.
.
.
.


حزب‌اللهی‌ بریده از حکومت شیعی، ولی همچنان ساکت، میخواد با توسل به همون مکتب عاشورایی که کجاوه این اوباش شیعه شد، باشون مبارزه کنه. که البته هنوز معلوم نکرده چطور. که خوبه. شجاعت حاصل شده از قدرت ایمان، خیلی از کارها رو جلو میندازه. اما این عزیزان هنوز متوجه اصل موضوع عاشورا نشده‌اند، برای همین هر حرکتی انجام بدهند در سطح «میمیرم، ذلت نمی‌پذیرم» خلاصه میشه و در همون سطح میمونه.
شما حزب‌اللهی، طلبه، امام‌حسین‌دوست و «تشیع واقعی این نیست» عزیزی که اینجا رو میخونی، بدون اینکه مهم باشه که چقدر من رو قبول داری یا نداری؛ باید یه چیزی رو از من بشنوی. اون قسمت «میمیرم» عاشورا رو خیلی بزرگش کردند برات، چون دوست داشتند راحت تن به مردن بدی. اما اصل موضوع، مُردن نبود. اصل موضوع این بود که همه کسانی که به چیزی متعهد بودند، فارغ ازینکه طرف اهل‌بیت قرار داشتند یا طرف افرادی دیگه، با یک پدیده در جامعه مواجه شدند که قبلا ندیده بودنش. و اون آدم‌هایی بود که هیچ‌چیز نبودند! و عرب متعهد نمی‌تونست این رو هضم کنه. آدمی که هیچ‌چیز نیست آدمیه که به هیچ‌کدوم از پالس‌های انسانی واکنش نشون نمیده. یه پالس انسانی میشه وجدان، یه پالس دیگه‌ش میشه غیرت، یه پالس دیگه‌ش میشه تعهد به قبیله، یه پالس دیگه‌ش میشه ترحم، یه پالس دیگه‌ش میشه انصاف، یه پالس دیگه‌ش میشه خیر و شر، یه پالس دیگه‌ش میشه جوانمردی، و یه پالس دیگه‌ش میشه عقل. آدم‌هایی می‌دیدند که نه به وجدان واکنشی داشتند، نه به منطق! نه به ارزش‌های قبیله، نه به جوانمردی! نه به خیر، نه به انصاف! و متوجه نمی‌شدند این‌ها از کجا دراومدند، و چطور انقدر سریع، و زیاد، تکثیر شدند. متوجه نمی‌شدند چطور ممکنه از دل اون جامعه یکدست و جان‌فدا، چنین آدم‌هایی دربیان.
عرب متعهد دو رویکرد داشت. عده‌ کمی تصمیم گرفتند یه حرکتی بزنند که معلوم بشه این آدم‌هایی که هیچ‌چیز نیستند رو تحمل نخواهند کرد. که حسین آیکون این حرکت بود. عده‌ای هم خودشون رو باختند، و ترجیح دادند فکر کنند روند زمانه همینه و کاریش نمیشه کرد، و خدا خودش رحم کنه! اینا همونایی بودند که به حسین گفتند «نرو، فایده نداره این کارها.. بشین همین‌جا نمازتو بخون».
من و شما زبان هم رو بهتر می‌فهمیم، پس این رو از من داشته باش که خود حسین هم نمی‌دونست در برابر این هیچ‌چیزها باید چه کرد. برای همینه که نمیتونی متوجه بشی چرا بعضی کارها رو کرد، یا نکرد. برای تو مبهمه چون برای خودش هم مبهم بود. فقط میخواست یه کاری بکنه. چون هضم نمی‌کرد چرا این اتفاق افتاده، بشون گفت «لقمه‌های حرام در شکم‌هایتان پر شده!»، چون این نزدیک‌ترین توضیحی بود که به ذهنش می‌رسید. اگه می‌فهمیدید چقدر مبهوت و مستأصل بود، بیشتر براش متأثر می‌شدید، تا برای بریده شدن گلوش، که خودشون از بچگی به دیدنش، و انجام دادنش، عادت داشتند.
اما واقعا چه چیزی آدم‌هایی که هیچ‌چیز نیستند رو میسازه؟ فقر؟ جنگ طولانی؟ بی‌ثباتی؟ نابرابری؟
جوابش هیچ‌کدوم این‌ها نیست. همه این شرایط بارها و بارها برای بشر پیش اومده، اما لزوما آدمی که هیچ‌چیز نیست رو بیرون نداده. این خانواده‌ای که هیچ‌چیز نیست است که آدمی که هیچ‌چیز نیست رو میسازه. محمد فهمیده بود که در مورد خانواده اوضاع جامعه‌ش اصلا خوب نیست. و لفظ اهل‌بیت از همونجا کلید خورد: «تنها خانواده‌ای که خانواده است». چون می‌دونست بقیه خانواده نیستند. واحدهای تولید مثلی هستند که هیچ‌چیزها رو تولید می‌کنند. این رو به نوه‌ش هم منتقل کرد، اما مواجه شدن با دنباله‌ی بلند واقعیت، با شنیدنش خیلی فرق داره.
هزینه خانواده‌هایی که خانواده نیستند رو باید داد.‌‌ چه زود و چه دیر. میشه نشست نماز خوند و گفت خدا رحم کنه. ولی نخواهد کرد. هیچ‌چیزها که فرزندان این خانواده‌ها هستند، به یک ارتش بزرگ تبدیل میشن، و همه‌چیز، و هرچیزی که فکرش رو بکنی از ریشه خشک خواهند کرد. و تو همین الان با چنین ارتشی طرفی. و میشه مثل حسین فقط حرکتی کرد، تا حرکتی انجام شده باشه‌. اما تو باید از حسین رد بشی. خودش گفته که ازش رد بشی. خودش به آدم‌های آخرالزمان که جلوی هیچ‌چیزها می‌ایستند، غبطه خورد، چون در همون مسیرند ولی جلوترند. تو نباید مثل حسین مستأصل باشی. اون حالتی بود که برای مرد عرب متعهد پیش اومد. تو باید با برنامه بجنگی، و مدرن بجنگی، و اذیت‌شون کنی، و پراکنده‌شون کنی، و خسته‌شون کنی، و توی بن‌بست قرارشون بدی. این فکر که نمیتونی از حسین جلو بزنی رو از سرت بیرون کن. حسین میخواد که از حسین جلو بزنی.