هر حرکتی که درآمد داعش رو مختل کنه، مهمه. بقیه چیزها مهم نیستند. البته بقیه حرکت‌ها اتفاق خواهند افتاد، چون همه‌شون از جانب مردمی که عصبانی‌اند طبیعیه. ولی طبیعی بودن با کلیدی بودن فرق داره.
راجر واترز و جی‌کی‌رولینگ فقط حرکت‌های طبیعی شما رو به رسمیت میشناسند. به محض اینکه برید سراغ حرکت‌های کلیدی، پیام‌های «با این جاش موافق نیستم» شروع میشه. که نباید اهمیت داد. آدم برای نجات خودش نظرسنجی انجام نمیده.

اینکه انقدر طول کشید که بفهمند ما آموزش پرورش ایران نداریم، آموزش و پرورش داعش داریم، و بچه را نباید سپرد به داعش؛ یگ گناه اجتماعیه، که علاوه بر توبه، باید بابتش از دیگران و فرزندان خودشون و نسل آینده عذرخواهی کنند. اون‌هایی که حتی امروز هم نفهمیده‌اند، فردا نه توبه‌شون اعتبار داره نه عذرخواهی‌شون پذیرفته خواهد شد.

وقتی حمله به کوی دانشگاه اتفاق افتاد، نباید بیست سال طول می‌کشید تا به آبان خونین برسیم. وقتی حمله به کوی دانشگاه اتفاق افتاد باید به این توافق جمعی می‌رسیدیم: اگر دانشگاه امن نیست، بیت رهبری هم نباید امن باشد!.. اما در هر هزارنفر، حتی در هر هزارنفر دانشجو، ممکن بود فقط یک نفر با این تغییر رویه اساسی موافق باشه. در طول یک دهه بعدش که به راهپیمایی سکوت ختم شد، ما وقت و انرژی‌مون رو صرف برنده شدن در بازی اخلاق کردیم. که به بقیه، از بازاری‌ها گرفته تا خانواده شهدا، ثابت کنیم «این‌ها نه دین دارند، نه وجدان». همزمان با این تلاش مضحک، بیت رهبری گستاخ‌تر می‌شد، چون کسی تصمیم نگرفته بود ناامنش کنه. کسانی که بعدها قربانی شدند، از جمله نوجوانان کارگری که نهایت آرزوشون خرید یک گوشی هوشمند بود، تا بتونند از طریق اینترنت از گه‌دونی که در اون قرار گرفته‌اند رهایی پیدا کنند، قربانی همون ۹۹۹ نفر از هر هزارنفری شدند که با «اگر دانشگاه امن نیست بیت رهبری هم نباید امن باشد» مخالف بودند. اما چه میشه کرد؟ زندگی ما تحت تأثیر کیفیت آدم‌های جامعه‌ایه که توش زندگی می‌کنیم، و کیفیت آدم‌های مملکت ما هم این بود. در بعضی شهرهای چین، شهروندان موظفند نه یک‌بار، بلکه دوبار و سه‌بار در روز تست کرونا بدهند. صف بعضی ازین تست‌ها به چهل هزارنفر میرسه. تقریبا معادل نصف استادیوم آزادی! روزی دوبار در چنین صفی قرار گرفتن، حداقل نیمی از وقت مفید روزانه‌ت رو به باد میده. اما دولت حاکم اراده کرد مردمی که کمی، نه زیاد، فقط کمی، به قرنطینه اعتراض داشتند رو مجازات جمعی کنه. و گرنه هر اپیدمی‌شناسی میدونه که روزی دو سه بار تست گرفتن، اون هم با این وضع، ربطی به کنترل بیماری نداره. جلوی اون چهل‌هزارنفر چندنفر ایستاده‌اند؟ ده دوازده تا میز، و هر کدوم سه نفر. سی و شش نفر. همین تعداد حراستی لباس شخصی هم در اطراف می‌پلکند. آیا چهل هزارنفر حریف هفتاد نفر نمیشن؟ البته که میشن. ولی کیفیت‌ مردم چین هم همینه.

بهتره همه فرقش رو بدونند.

مهمل شماره n (آمارش رو ندارم دیگه): «خودشون خبر فیک قتل یک نفر رو میدن تا بعدن مشخص بشه فیک بوده تا کل اخبار جنایات‌شون زیر سوال بره. باید مراقب پروژه‌های ضداطلاعات رژیم بود».

خیر، لازم نیست مراقب این چیزها بود. چون دستگاه سرکوب برای بقای نظام از تکنیک‌های ضداطلاعات استفاده می‌کند، این معنی را نمیدهد که پروژه‌های ضداطلاعات برای بقای نظام ضروری‌اند!. همونطور که از قطع اس‌ام‌اس نباید نتیجه گرفته می‌شد که یک برنامه حساب‌شده است. ضداطلاعات برای انتخابات آمریکا کاربرد داره که یک حزب اون یکی رو رسوا کنه، یا شانس یک کاندیدا رو درست در شب انتخابات پایین بیارن. در جنگ با داعش، هیچ کارکردی نداره. اینکه #گله_گاو‌ کارکردش رو تشخیص نمیده نباید باعث بشه شما هم کارکردش رو تشخیص ندی. در برابر داعش مهم نیست آمار دقیق تلفات ۴۲۲ نفر است یا ۴۱۱ نفر. اگر داعش مسلح فقط یک نفر را هم کشته بود، تکلیف ما این بود که تک‌ تک‌ اون‌ها رو از بین ببریم. مهم نیست کدوم‌شون در قتل شریک بوده‌اند. وقتی سربازان دشمن به سمت مرز کشور شما میان تا به خاک شما تجاوز کنند، به سمت همه‌شون تیراندازی می‌کنی، با اینکه هنوز هیچ‌کدوم از هموطنانت رو نکشته‌اند. خود تجاوز برای از بین بردن‌شون کافیه. اگه درباره کسی که برادر کوچکت رو زده بگن که کلاهبرداری هم کرده بوده، و بعد مشخص بشه خبر کلاهبرداری فیک بوده، تغییری در تکلیف تو نسبت به اون ایجاد نمیشه. چون کاری که با برادر کوچکت کرده، برای بلایی که قراره سرش بیاری کافیه. ما به اندازه چهل و چهار سال دلیل کافی برای از بین بردن داعش شیعی داریم. فرقی نداره یکی دو خبر هم این وسط نادرست از آب دربیاد. اونایی که تکلیف‌شون در برابر داعش شیعی با وضعیت صحت و سقم یکی دو خبر، دچار تغییر میشه، مردد نیستند. طرف داعشند.
ضمنا خبر نادرست، از پدیده‌های طبیعی هر وضعیت جنگیه‌؛ و لزوما از داخل وزارت اطلاعات داعش بیرون نمیاد.

مهمل شماره n+1: «پسر شمخانی الان اروپاست و هرچقدر پول تونسته برداشته آورده، ولی دانشجوی ایرانی هزار یورو میاره بازجوییش می‌کنند. تحریم فقط کار مردم رو سخت کرد نه کار آخوندها رو».

اگه دولت نتونه به موقع آب معدنی برسونه به زلزله‌زدگان، باید نتیجه بگیرید فرستادن آب معدنی به منطقه زلزله‌زده بی‌فایده‌ست؟ تحریم یک خروجی عددی داره. میشه آمارش هم درآورد. نفتی که می‌تونستند ۹۰ دلار بفروشند، ۶۰ دلار روی آب میفروشند، که به خاطر واسطه‌های زیاد، نصفش هم دست دولت رو نمی‌گیره. این یک عدده. عدد رو انکار می‌کنید؟ کسانی که به مسطح بودن زمین باور دارند اعداد رو انکار می‌کنند. تحریم یک پروژه دولتیه، و همه دولت‌ها دچار بی‌کفایتی هستند و کارهایی که بشون محول شده، یا خودشون به عهده گرفتن رو، درست انجام نمیدن‌. بنابراین یه جاهاییش باگ خواهد داشت، یه جاهاییش سوراخ خواهد بود، یه جاهاییش میماله به جاهایی که نباید بماله. راه حل وادار کردن دولتی که داره اعمالش میکنه، به اصلاح ایراداته. نه از بیخ منکر شدن افکت تحریم.
ضمنا تحریم علیه داعش شیعی، علاوه بر آثار عددی، یک پشتوانه ایدیولوژیک هم داره. هر سلاحی که بتونه «خلافت اسلامی» رو به سمت ناکارآمدی بیشتر هل بده، به نفع نسل‌های آینده‌ست.



چه چیزهای بیسیکی رو باید توضیح داد.

من و یه پسره ازین بچه مثبت‌ها، راه‌های فرار از مدرسه رو طوری که مسئولان مدرسه متوجه نشن، پیدا کرده بودیم. اون بچه مثبته انقدر اهل درس بود که الان در آمریکا مشغول تدریسه! برای همین وقتی آمار فرار روزهای قبلش رو به بچه‌ها میداد، همه در حیرت فرو می‌رفتند. که کسی که درس رو می‌پرسته چرا از مدرسه فراریه، و کسی که انقدر مثبته چطور میتونه همه رو دور بزنه؟
اون قسمتش که تو خونه بهتر میتونه درس بخونه رو خودش فهمیده بود، اینکه میشه همه رو دور زد رو من بش یاد دادم. بش نگفتم باید کار ایکس و ایگرگ رو انجام داد. بش نشون دادم چطور باید موذی بود. خودش فهمید باید چه کاری انجام بده.

روالش اینه که برای دفاع از کشور با کمبود نیرو مواجه شده و مجبور به سربازگیری و دستگیری فراری‌ها بشن. اما روسیه برای حمله و تجاوز، مجبور به این کار شده! اگه مدالی برای بی‌کفایتی وجود داشت باید به دولت روسیه تعلق می‌گرفت. اما مردم باید بدونند که اشرار، بی‌کفایتی‌شون رو گردن نمی‌گیرند، بلکه به مردم منتقلش می‌کنند. به اینی که اومده خونه مردم تا مردشون رو ببره، گفتن باید هرروز این تعداد مرد رو جمع کنی، در غیر اینصورت خودت رو می‌فرستیم خط مقدم! تشکیلات گروگانگیر، سلسه مراتبی از گروگانگیری ایجاد می‌کنه. گروگان ۱، گروگان گروگانگیر ۲، و گروگانگیر ۲، گروگان گروگانگیر ۳ است.

ما از مردم عادی روسیه موذی‌گری‌های زیادی دیدیم قبلا. اگه بخوان ارتش‌شون رو فلج کنند، می‌تونند. مهم ذهنیتیه که اون پتانسیل موذی‌گری رو اکتیو می‌کنه، یا نمی‌کنه. اگه ذهنیتت این باشه که «تف تو این شانس، اینم زندگی ما بود»، حتی فشل‌ترین گروهان نظامی تاریخ رو هم نمیتونی فلج کنی. اما اگه ذهنیتت این باشه که «من اینا رو خشک خشک می‌کنم بعد میمیرم»، قفل یه مراحلی برات باز میشه که خودت هم سوپرایز میشی.
شاید دانشجویان ما هم این رو فهمیدند یه روزی‌.

ما بخشی از یک مبارزه جهانی علیه اسلام‌گرایی هستیم از قضا، حتی اگه مایل نباشیم که بخشی ازش باشیم. کافیه ببینید که شعار زن زندگی آزادی چطور به سلبریتی غربی جرئت داده علیه حجاب حرف بزنه، در حالی که قبلا چیزی در حد و اندازه یک تابو بود.
این اولویت‌بندیه که مهمه. اولویت ما، آدم کردن یک و نیم میلیارد مسلمان نیست، هرچند که در صورت پیروزی ما، در دراز مدت مجبور خواهند شد خودشون رو جمع کنند. اولویت ما، پایان دادن به اوباش‌سالاری مذهبی در ایران، و تشکیل یک دولت نرماله که بیش از حد متعارف غربی، در زندگی مردم دخالت نکنه.

بهترین اهداف برای فلج کردن تشکیلات، جاهاییه که مجبور خواهند شد درباره ابعادش به بالایی‌ها دروغ بگن‌. نباید دنبال بولدترین تیترهای خبری بود. گاهی سانسور به نفع تخریب‌کننده تموم میشه. چون انباشت دروغ‌ها، فروپاشی رو نزدیک‌تر می‌کنه.

https://t.me/anarchonomy/10485

یه میم اینترنتی هست که میگه مردان قوی دوران خوب میسازند، دوران خوب مردان ضعیف میسازه، و مردان ضعیف دوران بد میسازند.

اما دنیای واقعی پیچیده‌تره. اگه مرد قوی ذهن ضعیفی داشته باشه، دوران بدتری میسازه. چون مرد قویِ بی‌عقل، تحملش برای سختی‌ها زیاده. نمونه‌ش پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌های خودتون، که مثل سگ در دهات زندگی کردند، و وقتی آب لوله‌کشی رو دیدند به نظرشون می‌رسید که همه‌چیز فراهم شده و دیگه چیزی برای غر زدن وجود نداره.

محرک توسعه، توقعه. صدالبته که توقع خالی، بدون سواد و بدون اراده، بی‌فایده‌ست. ولی بدون توقع، زندگی انسان فرقی با زندگی عنکبوت نخواهد داشت. ما از غار بیرون اومدیم، چون توقع‌مون زیاد شد. سطح توقع عنکبوت میلیون‌ها ساله که تکون نخورده.

مردان باتحمل مملکت ما، دوران بدی ساختند، که الان ما در اون قرار داریم، چون توقع‌شون خیلی پایین بود. فرق هست بین توقع موقتا کاهش یافته‌ی آدم گرسنه، و توقع آدمی که بلد نیست بیشتر بخواد، چه گرسنه باشه و چه نباشه. مرد باتحملی که عقل نداره، جاده صاف کن ظلم میشه. با انتقال تدریجی اون نسل به قبرستان‌های سراسر کشور، تا حد زیادی از شر فرهنگ تحمل مفعولی، خلاص میشیم، اما به طور کامل، نه.

نسل‌های جدیدتر هم باید بدونند که توقع رو باید تحمیل کرد. اعلان کفایت نمی‌کنه. باید اینکه تحمل نداری رو به کسانی که تحمل دارند، تحمیل کنی. و اقلیت بودن اهمیتی نداره. اونی که به خاطر مزاحمت صوتی جشن عروسی همسایه میاد بیرون و دعوا راه میندازه، تحمل نکردن خودش رو به بقیه کسانی که تحمل دارند تحمیل می‌کنه. ولی لازمه‌ش اینه که دعوا راه بندازه.

اگه فکر می‌کنی بدون دعوا با بقیه مردم میشه توقع بیشتر رو جا انداخت، در اشتباهی. دعوا رو «باید» راه انداخت.

وقتی حتی برای اردبیل، که ترکیب مذهب و سنت در اوج خودش قرار داره، نیاز به اعزام نیروی سرکوب دارند، دیگه از متحول شدن جیرفت نباید تعجب کرد.
شما هم در جریان باشید که تعداد پیام‌های مشابه پیام شما که از «شهرهای قبلا ساکت» گرفتم، زیادند. هیچ‌کدوم در اخبار نیستند. بعضیاشون رو حتی نمی‌دونستم کدوم استانه.
کاملا مشخصه در سراسر کشور، خیلی‌ها رفته‌ن مرحله بعد. اما بهم وصل نیستند و تنها عمل می‌کنند.

یه کاربر گمنام روس یه جا کامنت گذاشته بود اسرای اوکراینی رو جمع کنید تو یه حیاط، بعد موشک بزنید به اون حیاط. چندتا ایموجی خنده هم جلوش گذاشته بود. چندهفته بعد ارتش روسیه یه سوله رو با موشک زد، و گفتند اسرای اوکراینی داخل اون سوله بودن. این سوال پیش می‌اومد که فرمانده کل قوا در روسیه پوتینه واقعا، یا کله‌خراب‌ترین کاربر گمنام روسیه؟ جوابش این بود که در تشکیلات اوباش‌سالار، اونایی که از همه پلیدترند بیشتر از بقیه شنیده میشن. تو همون تشکیلات آدم باسواد و معقول هم وجود داشت قبلا. بعضی‌هاشون حتی نزدیک بودند به پوتین. ولی به توصیه اون کله‌خراب گمنام عمل شد.

هنوز متوجه اهمیت ذهنیت نیستند. همین الان کسی مانع مردم نیست که چاقو حمل کنند، هرچند که غیرقانونیه. بیشتر لباس شخصی‌هایی که معترض رو می‌گیرن و میبرن، مجهز به سلاح گرم نیستند. حتی آموزش‌دیده هم نیستند. و حتی از لحاظ بدنی فیت هم نیستند. چه چیزی مانع مردمه که در گروه‌های چندنفره با چاقو بشون حمله کنند و مانع بردن دختر مردم بشن؟ قطعا نمیگم سلاح سرد همه‌جا کاربرد دارد. دارم میگم در جایی که کاربرد دارد هم استفاده نمی‌شود. پس اگه دسترسی به سلاح گرم هم وجود داشت، تضمینی نبود که استفاده کنند.‌ چون ذهنیتش وجود نداره. شما میخوای مثل یه فرانسوی یه روز بعدازظهر بری در تظاهرات شرکت کنی، و دم غروب با دوستانت برگردی. ولی خب اینجا پاریس نیست. پلیس اونجا اگه بفهمه گلوله پلاستیکی که شلیک کرده بوده تصادفا خورده به چشم یک معترض، یه مدت مرخصی می‌گیره که بره تراپی تا با فشار روانی که روشه کنار بیاد. اینجا آدرس استخونات رو به مادرت میدن. اگه میخوای یه روزی اینجا هم شبیه فرانسه باشه نباید ذهنیت یه فرانسوی رو داشته باشی.

چرا فکر می‌کنید باید جواب همه رو بدید؟ «جواب اینایی که ایکسن رو چی بدیم؟ جواب اینایی که ایگرگن رو چی بدیم؟» مگه تو میزگرد هستید؟ مگه برنامه تلویزیونیه؟
یا اراده خودتون رو به بقیه تحمیل می‌کنید، یا اراده‌ای که داره بتون تحمیل میشه رو تحمل می‌کنید.
آدم درباره حقوق انسانیش که مناظره نمی‌کنه.

مجاور هیئت بزدل‌هایی که فاز «شرایط امروز کشور به گونه‌ایست که باید بیشتر بخوانیم و بیشتر بیاموزیم» گرفتن، موکب کساخیلی قرار گرفته که در شرایطی که داعش شیعی شریان‌های اصلی بدن مردم رو هدف گرفته، نگرانند امواج آنتن موبایل پوست بیضه‌شون رو ازینی که هست چروک‌تر کنه!
در ۹۰ گیگاهرتز اگه یه پوشه بگیری جلوی گوشیت، سیگنال قطع میشه. بعد این میخواد ژنت رو جهش بده؟ نظریات توطئه برای آمریکایی‌ها بخشی از صنعت سرگرمیه. تو الان وقت سرگرمی داری؟

فرماندهان طالبان (البته مثل سپاه، هیچ‌کدام در حد و اندازه واژه فرمانده نیستند) از فرصت بدست اومده استفاده می‌کنند تا کسانی که با خودشون یا قبیله‌شون خصومت دارند رو اعدام صحرایی کنند. و این هرروز داره اتفاق میفته. کاش آقای باستانی بیاد درباره اصول و فروع این ایدیولوژی عقب‌افتاده کمی توضیح بده برامون.

به شفافیت‌طلبی میگن تمامیت‌خواهی!
اینکه ملت بخوان بدونند موضع شما درباره دموکراسی چیست تمامیت‌خواهیه؟ از کوی دانشگاه به این طرف به دفعات خون بچه‌های مردم ریخته شد و شما هر آدرسی دادید غیر از آدرس بیت رهبری رو. از فساد اداری گرفته تا شکاف بین نسلی تا تحریم و فلان و بهمان. درست وقتی از خلیفه کندید که متوجه شدید توان کنترل رو از دست داده. شما اول باید هویت‌تون رو تعیین کنید، بعد دنبال تشکل باشید.‌ مردم حق دارند که بدونند هویت شما چیست. حزب‌اللهی؟ هویت حزب‌اللهی در دموکراسی چه محلی از اعراب داره؟
هویت‌تون رو بازتعریف کنید، بعد مخلص‌تون هم هستیم. کی از هم‌رزم معتقد بدش میاد؟

چند نصیحت به بچه مدرسه‌ای‌ها:

- والدین شما، شما را خواهند فروخت. اگر هم نفروختند باید فرض‌تان این باشد که خواهند فروخت و برمبنای این فرض برنامه‌ریزی کنید. یک شب با این مسئله کنار بیایید و از فردا دیگه باش کلنجار نرید.

- در عمل تیز و زرنگ باشید، نه در گفتار. بزرگترهای شما عقده زیرکی دارند. اگه با گفتار نشون بدید که باهوش‌ترید، بتون نیش خواهند زد. از اسگل به نظر رسیدن به عنوان سپر استفاده کنید.

- تا جای ممکن به هم‌سن و سال‌های خودتون اعتماد نکنید، به صرف اینکه هم‌نسلی شما هستند. بزدل‌ها در هر نسلی هستند. حتی در نسل‌های طلایی. اگه اعتماد ضروری بود، فقط به کسی که قبلا ثابت کرده که شجاعه اعتماد کنید.

- افعی باشید، نه خروس جنگی. هر شری که خواستید ایجاد کنید، ترجیح‌‌تون این باشه که هدف‌تون نفهمه از کجا خورده‌. دشمن از زهر شما میترسه، نه از نمایش ریسک‌پذیری‌تون.

- هرجا اجازه دادند داوطلبانه کاری انجام بدید، مثل سگ بو بکشید و غرض‌شون رو پیدا کنید. چون بعیده به آزادی شما احترام بذارند، پس حتما غرضی دارند.

- اگه دچار دردسر شدید، به آینده فکر نکنید. ترس ازینکه آینده‌تون چه خواهد شد، فلج‌تون می‌کنه. خودتون رو کسی که زندگی نرمال رو از دست داده نگاه نکنید. هیچ‌کس در ایران زندگی نرمال نداره. خودتون رو یک جنگجو که دردسر جزیی از زندگیشه ببینید.

مردم عادت دارند از حرف‌ها دیوار بسازند، و سپس بش تکیه بدن. نمادی ازین در داستان نوح وجود داره، که به راحتی حیوانات رو وارد کشتی کرد، اما آدم‌ها به سختی سوار می‌شدند. چون حیوانات حرف نمی‌زدند. این نمادی از موقعیت‌هایی است که انسان دقیقا به خاطر قابلیت‌هایی که بیشتر از حیوان دارد، از حیوان عقب میماند! بالاخره مهم نتیجه بود، و نتیجه این بود که سگ سوار بود، و انسان، غرق شده! کسی که سوار نشد، فقط متکی به تشخیص خودش از بعید بودن طوفان نبود. متکی به حرف‌هایی بود که از دیگران در رد طوفان می‌شنید. حرف‌هایی که در حد تضمین بودند. اما فقط و فقط وقتی مشخص شد که این تضمین‌ها چقدر سست بوده‌اند، که آب شروع می‌کنه به بالا اومدن! همون‌هایی که یک عمر می‌گفتند اینجا هیچوقت سیل نمیاد، وقتی اومد فقط تعجب کردند. و تعجب اون‌ها، بیمه شما نیست. هیچ‌کدوم‌شون قابلیت جبران باخت شما رو نخواهند داشت.
عقل حکم می‌کنه که منشأ هر حرفی استخراج بشه. کسانی که می‌خندند که «چنین خواهد شد» و یا می‌خندند که «چنین نخواهد شد»، چه سایزی دارند؟ سایز کسی که تضمین میده، باید از خود پدیده بزرگ‌تر باشه. و معمولا نیست. پس عاقل هیچوقت به این حرف‌ها تکیه نمیده.
اما آدم عاقل هم آدمه، و آدمیزاد همیشه تحت تأثیر چیزهاییه که میشنوه. حرف‌ها، اگه زیاد و برنده باشند، قد می‌کشند. و سخت میشه باور اینکه دیوارهای بلند، روی پایه خالی قرار گرفته‌اند. پس فقط یک راه حل برای عاقل باقی میمونه، و اون تنهایی استراتژیکه؛ که کمک میکنه نویزها فیلتر بشن. اون‌هایی که سوار شدند در بین مردم زندگی می‌کردند، اما در بین مردم داوطلبانه تنها بودند.

سطح شناخت افراد با هم متفاوته. عده‌ای هستند که شناخت‌شون از خیلی چیزها از شما بیشتره. اما درباره آینده‌ی چیزی که سایزش از خودشون بزرگتره، همونقدر می‌دونند که شما می‌دونید، و یا همونقدر نمی‌دونند که شما نمی‌دونید. پس حجم نویزی که میسازند رو جدی نگیرید. حتی اگه این جدی نگرفتن نیاز به تنها شدن داوطلبانه داشته باشه.

یکی از چیزهایی که بزرگتر از سایز کسانیه که حرفش رو می‌زنند، آینده جامعه‌ست.

لباس جیووانی بوگاتی، جلادی که در قرن نوزدهم در خدمت پاپ بود، قرمزرنگ بود تا خون‌هایی که روش ریخته میشه به چشم نیاد. در طول ۶۸ سال، بیش از ۵۰۰ نفر رو اعدام کرد. و در هشتاد و پنج سالگی، در آرامش بازنشسته شد، و در نود سالگی مرد.


اگه مردم کاری نکنند، خدا صبر می‌کنه تا کسانی که بش ایمان دارند انقدر آدم بکشند تا تمام موهاشون سفید بشه.