جمعیت روسیه کمتر از ۱۵۰ میلیون نفره، و پوتین برای ۳۰۰ هزارنفر بسیج عمومی اعلام کرد، که باید آموزش ببینند. در حالی که آمریکا با بیش از ۳۰۰ میلیون نفر جمعیت، ۱۵۰ هزار نفر رو میتونه آموزش بده، نه بیشتر. این اعداد دقیقا به شکل ضربدری معکوس هم هستند. باید اختلاف فاحش اقتصاد آمریکا با روسیه رو هم بش اضافه کرد. پس ارتش روسیه باید در عرض چندماه کاری انجام بده که از لحاظ فیزیکی ممکن نیست، یا بچه‌های مردم رو بفرسته جلو که با قطع عضو برگردن.
کاملا تابلوعه که پوتین داره همون دستوراتی رو میده که ژنرال‌های بی‌کفایتش دارن بش میگن (اون تصویر «کارشناس در همه‌چیز» که ازش ساخته بودند، فرو ریخت). با اینکه تا الان هرچی بش گفتن بدترین پیشنهادها بوده. اراده اینکه مردم رو با بسیج عمومی ناراضی کنه داره، اما اراده دور ریختن ژنرال‌ها و اطرافیانش رو نداره. و این دقیقا بلاییه که به سر سیستم‌های بسته میاد.

باید زندگی رو براشون سخت کرد. آمادگی ذهنی انجامش رو دارید؟ خیر.
یکی از آدرس‌های غلط که وقت ملت رو تلف کرد، تأکید روی رفراندوم و تکیه به اکثریتی بودن مخالفان نظام بود. در حالی که این چیزها این جا کاربرد نداره. داعش به این که شما بیشترید اهمیت نمیده. پس شما هم نباید اهمیت بدید. شرارت رو باید با شرارت جواب داد. اگه شرارت نشون دادی، اون کارمند هم ناخواسته بت احترام خواهد گذاشت. متأسفانه مردم، و مخصوصا جوان‌ترها، با اینکه در یک روند مبارک دارند رادیکال میشن، هنوز با اینکه این بازی چه قواعدی داره آشنا نیستند‌. قاعده اینه: من اقلیتم، ولی بی‌تحملم، و چون تحمل ندارم شر بپا می‌کنم، باید بام کنار بیایید!
فکر می‌کنند باید صبر کنند دیگه هیچ زن چادری و هیچ پیرمرد نمازخون و هیچ کارمند بزدلی باقی نمونه. نه عزیزجان، باید کاری کنی زن چادری و پیرمرد نمازخون و کارمند بزدل، ازت بترسند‌. این قاعده بازیه. حالا یا تا تهش میری، یا چندجات کبود میشه و برمیگردی خونه.

یکی دیگه از قواعد بازی اینه که اینو موضع نظام تلقی کنی. نباید بگی اینا یه تعداد اندکی داخل نظام هستند که «تند» هستند. باید بگی این موضع رهبر نظامه. و سپس با فرض اینکه موضع رهبر نظام همینه عمل کنی. که میشه سبقت گرفتن در ایجاد شر. نباید شری معادل شر اون‌ها ایجاد کنی. باید شر تو سبقت بگیره.

بلد نبودن بازی، وقت رو هدر میده.
بحث فنی با داعش هم بلد نبودن بازی رو نشون میده. ندا رو که کشتند، ساده‌لوحان درباره اصول تک‌تیراندازی با داعش بحث می‌کردند. هواپیما رو که زدن درباره اصول پرواز و پدافند با داعش بحث می‌کردند. الان هم درباره عکس‌های سی‌تی‌اسکن با داعش بحث می‌کنند. در برابر شر، نباید حرف فنی بزنی‌. برگ درخت هم بیفته باید بندازی گردنش‌. کلر آب زیاد میشه باید بندازی گردنش‌. هرکس پاش زخمی میشه، باید بندازی گردنش. باید دنبال بهانه باشی برای زدنش، و بهانه رو از هرجایی جمع کنی.

ازین وی‌پی‌ان می‌تونید استفاده کنید، البته تا وقتی که جواب بده. باید دو‌تا کار ساده انجام بدید که توضیح داده چجوریه.


https://telegra.ph/%D8%A7%D8%AA%D8%B5%D8%A7%D9%84-%D8%A8%D9%87-%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%AA%D8%B1%D9%86%D8%AA-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%DA%A9%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%B3%D9%85-trojan-09-22

آدم لائیک هم بهتره به مقتول قیام بگه شهید. باید غرورش رو بذاره کنار و اعتراف کنه هیچ واژه‌ معادلی که حق جایگاه بلند اون مقتول رو به خوبی ادا کنه، در اختیار نداره. ایمان رو آخوندها نساخته‌اند‌. کفتارها همیشه بعد از شکار می‌رسند. ایمان، چون پوست بشر زیر داغ زندگی سوخت، ساخته شد. این دردی رو که داری می‌کشی، خیلی‌ها از هزاران سال قبل کشیدند، که رسیدیم به واژه شهید. ازش استفاده کن، و به اینکه ممکنه فکر کنند به عقاید گذشتگان باختی، اهمیت نده. بالا نگه داشتن پرچم حقیقت، مهم‌تر از کسب هر امتیاز دیگه‌ایه.

- گستردگی شهرهایی که شرکت داشتند (دیگه گوزوهای دانشگاهی نمیتونند روی نقشه چند نقطه رو بهم وصل کنند و به یک طبقه خاص ربطش بدن).

- درگیر شدن دخترها و زن‌ها و دهه هشتادی‌ها (دیگه لازم نیست نفرت‌شون از حکومت رو از ما به ارث ببرند. حالا نفرت مستقل خودشون رو دارند).

- ترک خوردن دیوار «باید با جلاد هم نایس بود». که البته هنوز کار زیاد داره، ولی مهم شروع ترک‌خوردگی بود.

و اما نقطه ضعفش: کانال من رو نمی‌خونند 😄 و گرنه می‌دونستند که نباید فلسفه کارشون رو به کسی توضیح بدن. چه با چاقو حمله کردن به مأموران داعش باشه، چه چیزی رو آتش زدن، چه آرام شعار دادن. چیزی رو نباید توضیح بدی. هر فکری که داری، فقط انجامش بده. توضیحش نده. بعد ازینکه انجام دادی بقیه مجبور خواهند شد توضیحش رو پیدا کنند.‌ باشد که در دفعات بعد، رعایت شود.

تو غزه هر چهارتا ازین ماست‌ها، که برند معروفی هم است رو میده ۱ شکِل. یعنی دونه‌ای فقط ۲ هزار تومن!

این یه نیاز فوریه که مردم به این درک برسند اگه اتفاق سیاسی تعیین‌کننده‌ای در ایران نیفته، در مرحله بعد حسرت غزه و کرانه باختری و لیبی و سوریه رو خواهیم خورد.

«مراقب باشید میخوان مساجد رو آتش بزنند».

آقا 😄
همیناست که باعث میشه بگم مردم بازی رو بلد نیستند. با امکانات محدود، و با در نظر گرفتن هزینه فایده، تخریب مسجد توجیه استراتژیک نداره. باید جایی رو خراب کرد که نظام دردش بیاد. مسجد با خاک هم یکسان بشه به اونجای نظام هم نیست. اما همزمان، اگر رخ داد تو نباید بگی «وای مراقب باشید». باید بگی به درک!
اولا که متولی مسجد چهل سال وقت داشت مسجد رو از کثافات سیاسی دور نگه داره. و نگه نداشت. بلکه برعکس خودش رو سنگر استالین قرار داد. پس هر بلایی سرش بیاد، باید یک واکنش طبیعی حسابش کرد. من خودم بچه مسجدم و دارم اینو میگم. اولین کسی که در تاریخ، مسجد ویران کرد، خود پیامبر بود.
دوما، بالاخره باید یه جایی تکنیک‌های تحریک احساسات مذهبی از کار بیفته. دویست سال وقت نداریم که احساسات مذهبی کمرنگ بشه. این احساسات همیشه بوده، هست و خواهد بود. قرار باشه باج بدی به احساسات مذهبی دیگران، باید تا ابد بدی. این چه حرف مهملی است که هی تکرار می‌کنند: ممکنه مذهبی‌ها در کنار حکومت قرار بگیرند!.. عقل ندارید؟ اونی که تکنیک‌های تحریک احساسات هنوز روش جواب میده، از قبل در کنار حکومت بوده‌. پس چیزی عوض نمیشه.‌

ضمنا هیچ‌جای قرآن نوشته نشده مظلوم باید مراقب چیزی باشه 😉

یکی دیگه از دستاوردهای قیام سراسری:
سپاه، داره ساکت‌ها رو تهدید می‌کنه.

وقتی خود اشرار میخوان وسط‌بازی رو جمع کنند، مزاحمشون نشو‌.‌

مأمور ارتش روسیه به مردهای بدبختی که اومده برای اعزام به جبهه ببردشون میگه نگران نباشید، کارتون رو از دست نمیدید. ولی باور نمی‌کنند و سر و صدا سالن رو پر می‌کنه. بشون میگه چرا عین زن‌ها جیغ و داد می‌کنید، دهن‌تون رو ببندید، از امروز دیگه سربازید! انگار داره تعدادی گوسفند رو جدا می‌کنه و میبره. و شاید تجربه‌ش در برخورد با این آدم‌ها، دچار این عادتش کرده که گوسفند حساب‌شون کنه.
بدبخت بودن کسی نباید نگاه آدم رو منحرف کنه. بدبخت است، و همزمان آدم بدی هم است. این دو واقعیت می‌تونند در کنار هم قرار بگیرند. آدم بدی است چون تنها مشکلی که با اعزام داره اینه که مزرعه‌ش، کارگاهش، مغازه‌ش، به مدت نامعلومی بی‌صاحب میمونه. به اینکه ممکنه اونجا آدم بکشه و خونه مردمان دیگه‌ای رو با خاک یکسان کنه، اهمیتی نمیده. چه تفاوتی هست بین حیوان، و انسانی که براش مهم نیست وارد موقعیت جنایت علیه بی‌گناهان میشه، یا نمیشه؟ کلیشه «آدم فقیر معذور است» باعث شده واقعیت اینکه آدم‌های بد بسیاری در بین فقرا هم وجود دارد، نادیده گرفته بشه. این نگاه منحرف و سانتی‌مانتال داره علیه کسانی که خونه زندگی‌شون تحت اشغال متجاوزان قرار گرفته، استفاده میشه. وقتی اوکراینی‌ها یک افسر از سن‌پترزبورگ رو می‌کشن، واکنش‌ها طوریه که انگار بهترین کار ممکن رو باش کردند. اما وقتی همون نیروی اوکراینی سربازی که از شهری دورافتاده و فقیر اعزام شده رو از بین میبره، یهو یادشون میفته که جنگ خیلی زشت است، چون فقرای بیچاره را تکه تکه می‌کند! انگار «آدم بی‌شیله پیله‌ و بینوایی بود، حالا کار پیش اومد متجاوز هم شد دیگه.. جنایتکار بالفطره که نبود!».

کسانی که تلاش می‌کنند گناه فقرا رو سبک کنند، خیرخواه‌شون نیستند. خیر فقیر، دقیقا در اینه که حواسش به خودش باشه‌.

«شما کنترل کولر رو نتونستید از باباتون بگیرید، میخواید حکومتی که ساختن رو ازشون بگیرید؟».

این هم مربوط به شب شعر میشه، نه دنیای واقعی. تظاهرات کلیدی زنان فرانسوی که پیروزی انقلاب فرانسه رو تضمین کرد، در شرایطی انجام شد که هنوز تو خونه‌ها مردسالاری پابرجا بود. اینجا انقلاب فرانسه رخ نمیده‌، اما ربط دادن محیط خونه به دنیای سیاست، شیرین‌کاری با کلماته‌.

«شهر ما از اول هیچ‌خبری نبود. و این غصه‌دارم می‌کنه».

مزیت رو با ضرورت اشتباه نگیرید. اینکه همه‌جا تظاهرات وجود داشته باشه مزیته، ولی ضرورت نیست. ضرورت، ایجاد شر کافی است.

«اگه همه مردم یکپارچه بریزند بیرون اتفاقات خوبی میفته».

اتفاق خوب هم با پیروزی اشتباه نگیرید. اینکه در داخل و خارج حیثیتی برای حکومت باقی نمونه اتفاق خوبه، ولی کافی نیست. پیروزی، از راه فلج کردن حکومت میگذره.

«با این همه کارمند و حقوق‌بگیر و مزدور که منافع‌شون وابسته به حکومته، هیچ‌کاری نمیشه کرد»

خب برای همین باید شرور بود. اگه تو زمینی که اون‌ها بازی می‌کنند نمیشه برنده شد، باید زمین بازی رو عوض کرد. باید شری ایجاد کرد که پولی که می‌گیره رو دیگه نتونه بگیره، یا دیگه به دردش نخوره. و این مستلزم هدف قراردادن خیلی چیزهاست. که چون مخالفین آمادگی ذهنی لازم برای این کار رو ندارند، به این زودی‌ها انجام نخواهد شد. هشت سال پیش وقتی از تحریم نفتی ایران دفاع می‌کردم، می‌گفتند شما میخواهید هزینه براندازی‌تون رو مردم عادی بدن! بیشتر اونایی که این حرف رو بم می‌زدند، بعد ازینکه به روحانی رأی دادند، از ایران خارج شده، و تاکنون مراجعه نکرده‌اند. امروز هم اگه بگیم باید پالایشگاه‌ها رو زد، از همونجا میگن هدف شما له کردن مردم عادیه. البته اندفعه جی کی رولینگ هم در تأیید حرف‌شون توعیت خواهد زد. واقعیت اینه که جدی بودن در هرچیزی درد ایجاد می‌کنه. برای همین اکثر افراد در همه چیزها حالت غیرجدی دارند. از درس خواندن، یا یاد گرفتن پیانو، تا حتی دفاع از خود. ستیز سیاسی رو هم اینطور می‌پسندند که گهگاه صحنه‌های حماسی داشته باشیم، و دلاوری‌های بی‌ضرر، و هر از چندی چند شهید که عکس‌شون برای مدتی در قاب پروفایل اکانت‌های مختلف‌مون قرار بگیره. اینجوری خود ستیز سیاسی هم به بخشی از دکور زندگی‌مون تبدیل میشه.

تا حالا ناسزاهای زیادی در قالب #استفراغات_معماران به این صنف وارد کردم، اما برای دور نشدن از انصاف باید به این واقعیت هم اشاره کرد که خیلی چیزها دست اون‌ها نیست. نمای این پروژه مسکونی در کالیفرنیا که برای اقشار کم‌درآمد طراحی شده، آدم رو افسرده می‌کنه، یا حداقل کسی حس خوبی ازش نخواهد گرفت، پس وضعیت استفراغاتی سر جاشه، اما اینکه اون قسمت که با فلش نشون دادم پنجره نداره تقصیر معمار نیست. اونجا پنجره نداره چون صاحبان املاک مجاور اجازه ندادند پنجره بذاره، تا به ملک‌شون دید داشته باشه، یا هر دلیل مزخرف دیگه‌ای. با اینکه می‌دونند خانواده‌های کم‌درآمد قراره ساکن این واحدها باشند. یعنی با حمایت قانون، می‌تونند کار غیراخلاقی کنند (بله من معتقدم ساخت اتاق بی‌پنجره یا کم‌نور، غیراخلاقیه). بسط فضولی‌های دولت از یک طرف، و بسط فضولی‌های همسایگان از طرف دیگه، باعث شده معمار حتی با بهترین ایده هم وارد کار بشه، با بدترین ساخت بیاد بیرون.

«ما مصمم هستیم به تمام فشارها، زور گویی‌ها و جنایات و وحشی گری‌ها و تعدی‌های شما که امروز مانند امواج پهناور، همه جای ایران را پوشانیده و شعله آن مظالم به آسمان رسیده‌است، با ضدضربه‌ها پاسخ گوییم و به هر طریقی که شده به این وضع خاتمه دهیم. هیچ معنی و فایده ندارد که شما در کنجی نشسته و مشغول همجنس بازی باشید و نوکرهای شما، ملت نجیب و بدبخت ایران را غارت کنند و آنان را تا آخرین نخی که بر تن دارند لخت و سپس زندانی و معدوم کنند. هیچ دفاعی شما را تبرئه نمی‌کند. ملت ایران نه به شخص شما و نه به دولت شما مطلقاً اعتماد ندارد. شما باید از سلطنت استعفا داده کنار بروید و اعضا دولت شما به‌طور صلح جویانه به خانه‌های خود بروند و در کمال آرامش در آنجا بمانند و جای خود را به مدافعان با غیرت و با اراده ملت بسپارند. شما خود را شاه شاهان ایران و سلطان مستبد مطلق العنان کشور می‌دانید؛ ولی من به شما اعلام می‌کنم که هرگز چنین کسی نبوده‌اید؛ فقط یک مفتخور پست کثیف، رشوه خوار، آلوده و خائن به ملت و کشور هستید. تلاش شما برای چیست؟ شما در هر ساعت و دقیقه آماده‌اید تمام نعمات و موهبت‌ها، منافع، حقوق و استقلال کشور و وطن را در قبال یک دانه عدس به بیگانگان بفروشید. آیا غیر از این است؟ اقلاً یک کار خیر، یک اقدام موهبت‌آمیز که به نفع ملت انجام داده باشید به من نشان بدهید. بر عکس، تمام طبیعت شما، تمام وجود شما پر از نارسایی و نقصان و فساد است. شما فاقد شهامت، کوشش، همّت، انرژی و معتقدات هستید. شما حتی کوچکترین احساس عدالت ندارید و فاقد اخلاق هستید. در حال حاضر از نظر ملت، شما پست‌ترین و منفورترین حیوان هستید و موجودی سقوط کرده. ملت نجیب ایران بدون استثنا از شما متنفر است».


نامه سرگشاده حیدرخان عمواوغلی به محمدعلی شاه قاجار

اگه بازم سوالی هست در خدمتم.

#لبخند_شبانه

شعارنویسی در سنت‌پترزبورگ:
«اولش گفتی سیاسی نیستم، حالا گوشت جلوی توپی».

از تجربیات تاریخی همه ملت‌ها باید استفاده کرد، اما همزمان نباید ایران رو معادل جایی قرار داد. تجربه مشابهی از وضعیت فعلی ایران هیچوقت و هیچ‌جا وجود نداشته، که هشتاد درصد مردم یارانه‌بگیرند، و چهار الی پنج برابر هر کشور نرمالی، کارمند و حقوق‌بگیر دولت به ازای هر صدهزارنفر جمعیت وجود داره، و حکومت در هر گوشه اقتصاد سهم مستقیم یا غیرمستقیم داره، از فوتبال و سینما گرفته تا خودروسازی و پزشکی و وکالت.
در این موقعیت خاص و یونیک، روش‌های پنجاه و هفتی برای اطلاع‌رسانی و آگاه‌سازی، کارکرد ندارند‌، یا کافی نیستند. چون حقیقتی که باید به مردم منتقل بشه، تلخ‌تر از حقیقتی است که بقیه جوامع در معرض انقلاب و جنبش، باش مواجه بوده و هستند. و اون حقیقت تلخ اینه که اگه بنا باشه ازین تشکیلات پلید عبور کنیم، ضرورت دارد که با زندگی ایرانی به این شکلی که امروز است هم خداحافظی کنیم. و این خداحافظی، مواجه شدن مردم با مردم رو اجتناب‌ناپذیر می‌کنه. این تقابل، برخلاف تبلیغات حکومتی، مذهبی نیست. بلکه بر مبنای پول و امتیازه. یک جنگ داخلی نهفته منتظر این کشوره، و اون بین چادری و بی‌حجاب نیست (هرچند که طبق سنن الهی، چادری بابت سکوت و بی‌تفاوتی‌اش در برابر فاشیسم مذهبی «باید» چوب بخورد)، بلکه بین آویزان‌های حکومت، و غیرآویزان‌هاست. و تعاریف مارکسیستی و قرن‌بیستمی نمیتونه این آویزانی رو توضیح بده، چون جبهه آویزان هم فقیر در خودش داره و هم ثروتمند، هم شهری و هم روستایی، هم مذهبی و هم بی‌‌دین. بچه حزب‌اللهی قرص قرمز خورده، که با تصور هشیاری، سعی داره از دل فقه، راه حل دینی برای بیرون کشیدن حکومت از بن‌بست پیدا کنه، و نهایتا نسخه «ولش کن این حجاب رو، داری دستی دستی خودت رو از بین میبری» براش تجویز می‌کنه، هنوز انقدر هشیار نیست که بفهمه موضوع سایز سرطانی این هیولاست و حجم دربرگرفتگی مملکت توسط این هیولا، نه تک تک افعالی که با اتکاء به سایزش انجام می‌دهد. ایران مثل یک بیمار مبتلا به تومور بدخیم خیلی بزرگه، که اگه حتی با عنایات حضرت حق بشه تومور رو ازش جدا کرد، بدنی چنان لاغر ازش میمونه که ممکنه همه بترسند.

یکی باید بشینه یه کتاب بنویسه با عنوان «یأس لوکال، و امیدواری ماکرو».
چرا اینجوری بم نگاه می‌کنید؟ من بنویسم؟ من که سواد دانشگاهی ندارم. من یه دیپلم ردی گمنام هستم. فوقش به اونایی که می‌تونند کتاب بنویسند ایده بدم.
در وضعیت جنگی فکر کردن به اینکه اقدام ایکس و حرکت ایگرگ، فایده ندارد، فایده ندارد. در جبهه جنگ، با اینکه میدونی دفاع از خاکریزی که در اون هستی فایده ندارد، و میان ازت رد می‌شوند نهایتا، باید دفاع کنی. فقط محاسباتی باقی میمونه درباره اینکه بهینه‌ترین روش‌ها برای نگه داشتن اون خاکریز، برای طولانی‌ترین زمان‌ ممکن، چیه. اگه هر گروهان این دید رو داشته باشه، کل جنگ به نفع‌شون تموم خواهد شد. با اینکه ممکنه کشته بشن، و خاکریزشون از دست بره. چون با اینکه مقاومت یک نقطه میشکنه، شکستنش انقدر به دشمن هزینه وارد می‌کنه، که کمی جلوتر به مشکل خواهد خورد.
در قیام‌های سیاسی، باید اون خاکریزهای فیزیکی رو به نقاط عطف روی خط زمان، ترجمه کنید. هر نه گفتنی، هر خشمی، هر بلوایی، هر شر به پا کردنی، هر ضربه‌زدنی، یکی ازون نقاط عطفه. اون نقطه، منطقه لوکال و محلی شما حساب میشه. همونی که فایده نداره. اما در ابعاد بزرگتر، طرف مقابل رو خسته و فرسوده می‌کنه، تا جلوتر که رفت کم بیاره. تمام حرکت‌ها بهم وصل میشن، حتی اگه ارتباطی بین‌شون نباشه. پزشکی که حاضر نمیشه گواهی فوت دروغ صادر کنه، و به خاطرش کشته میشه؛ وصل میشه به یک جوان که چند سال بعد در جایی دیگه، ماشین یگان ویژه رو آتش میزنه. که خود این معلوم نیست در آینده به چی وصل بشه.
بنابراین این حرف که این کار فایده ندارد، آن کار بی‌نتیجه‌ست، هیچ بار معنایی نداره. چون خبر جدیدی برای ما نداره، چون اتفاقا عالمانه مأیوسیم، و خود این یأس رو فدای کلیت جنگ بزرگ می‌کنیم.

داستان‌های صدراسلام شامل اغراق‌های نظامیه، چون اعراب برای تاریخ‌سازی برای امپراتوری‌شون نیاز داشتن که بگن «ما با قدرت شروع کردیم». کل داستان چاه بدر فیکه. بگذریم.
#گله_گاو‌ دو شاخه داره. تو یه شاخه امثال محسن حججی قرار می‌گیرند. یه مشت بی‌کله ابله که جان می‌گیرند و جان هم می‌دهند. تو شاخه دوم، محسن رضایی. شاخه حججی‌اینا اراده ایجاد زمین سوخته رو دارند، ولی شاخه حاج محسن‌اینا نه. چون بیشتر چیزهایی که میتونه هدف نابودی قرار بگیره، متعلق به خانواده‌های خودشونه، یا نفعی ازش دارند. نقطه ضعف تشکیلاتی که زیادی خودش رو در اقتصاد فرو کرده هم اینه. از طرفی توان عملیاتی این کارها رو هم ندارند. ایران خیلی بزرگه. دو و نیم برابر اوکراین، که دومین ارتش بزرگ دنیا هنوز نتونسته همه زیرساخت‌هاش رو از بین ببره.
ولی ما باید فرض کنیم که حججی بر نظام غالبه. پس در دراز مدت باید کاری کنیم که اگه قراره چیزی نابود بشه، به نفع ما نابود بشه. یعنی ما برای اون‌ها زمین سوخته ایجاد کنیم.‌ و این تصمیم بزرگیه که مردم هنوز آمادگیش رو ندارن، هرچند که اتفاقات اخیر هل خوبی داد.

بیشتر جملات شما درستند. که مردم دنبال بهانه‌اند. که اوباش نظام شلوار خودشونو نمی‌تونند بکشن بالا (نمونه‌ش اینکه به خودی شلیک می‌کنند). که آگاهی اوج گرفته. که نیاز به لیدر نیست (که اتفاقا مزیتشه).

اما نتیجه‌گیری‌تون اشتباهه. همه این شرایط اگه تو بنگلادش بود، همین فردا دولت سقوط کرده بود. چون دولت دارند‌. ما نداریم‌. اینجا یک دستگاه امنیتی داریم فقط. که به هیچ مرز اخلاقی پایبند نیست. وزارت جهاد کشاورزی، دکور دستگاه امنیتیه. پالایشگاه، دکان دستگاه امنیتیه. برای غلبه بر چنین نیرویی، روش‌های بهمن پنجاه و هفت جواب نمیده. باید از نسخه مدرن شده روش‌های حیدرخان عمواوغلی استفاده کرد. تا وقتی تصمیم نگرفتیم که وارد چنین بازی‌ای بشیم، تصور فرو ریختن اون دستگاه امنیتی، خام‌فکریه.
البته اون‌ها هم دچار این خام‌فکری هستند که این رو که جمع کردند، شر از سرشون کوتاه میشه. ولی غلط اونارو نباید گرفت و باید اجازه داد در فکر خام‌شون بمونند.

اره دختر خوشگل.. فکر کردی تو اوکراین مردم سلاخی بشن و تو کلیپ تیک تاک ضبط کنی و برقصی، یه وضعیت نرماله. اما نبود. همون قصاب، آدمش رو به محله خودت هم فرستاد، و حالا به جرم قدم زدن تو خیابون و حتی نشستن تو ایستگاه اتوبوس هم می‌گیردت و میندازدت تو ماشین.