اشتباه سلمان رشدی نوشتن کتابی که مسلمان‌ها رو تحریک کنه نبود.
اشتباهش این بود که فکر کرد تو ایالتی که دموکرات‌ها اداره می‌کنند میشه امنیت داشت.

#لبخند_شبانه

خواب دیدم موشک اسپیس ایکس روی یکی از شهرهای ایران سقوط کرده و پنج نفر کشته شدن. در حالی که کل پرواز موشک از ابتدا تا انتها در محدوده چند صد کیلومتری ساحل فلوریدا انجام میشه و اصلا امکان فیزیکی نداره طرف‌های ما بیاد.
یه زمانی تصور می‌کردیم جدی گرفتن خواب و رویا، جزیی از بیماری‌های بی‌شمار پنجاه و هفتی‌هاست. اما متأسفانه در نسل جوان و تحصیلکرده هم دیده میشه، که عجیب‌تره. چون قاعدتا باید از خودش بپرسه «مغز من که در خواب، حتی به دیتای مستند همین دنیا، که حتی در بخشی از حافظه خودش هم ذخیره شده (چون در بیداری یادشه که محل پرتاپ موشک کجاست)، دسترسی نداره؛ چطور میخواد به یک عالم دیگه، که فرض اینه که ازین دنیا هم بزرگتره، دسترسی داشته باشه؟

من رو که از بین بردید، برای دیگران و نسل‌های آینده میگم. لطفا این اپ یا اپ‌های مشابه رو نصب کنید و حجم ویدئوها رو قبل از ارسال کم کنید، بعد بفرستید. نگران کیفیت نباشید، چون یا چیزی که قراره بفرستید قبلا توسط دیگران انقدر فشرده شده که به فاک اعلی رفته و ازون بدتر نخواهد شد، یا تصویری از حیات وحش ناطقه که هیچ ایرادی نداره به خاطر کیفیت پایین، شکل میمون دیده بشن.

آدم‌ عمیق افکتی داره که شبیه قدرت طلسمه. شاید به خاطر ناتوانیش در بعضی کارها، یا نپسندیدن بعضی از رفتارهاش، و یا محدودیت‌های فیزیکی و جغرافیایی، مجبور بشی ازش دور بشی، یا به عنوان دوست، پارتنر، همسر، قیدش رو بزنی. اما ذهنش از کنارت حذف نمیشه. هرجا، هر زمانی، حرفی زده میشه، با خودت میگی اگر او بود جواب متفاوتی میداد! هرجا، هر موقعیتی، حس خوبی ایجاد میشه، با خودت میگی اگر او بود تجربه متفاوتی ازش بیرون می‌کشید! و نمیتونی ازین تصورات خلاص بشی، طوری که انگار طلسمت کرده.

پوتین به روسیه عشق میورزه و مردمش رو دوست داره. اینطور تشخیص داده که ملت روس اگه از هژمونی غرب خلاص بشن، و لو به قیمت دریوزگی صنعتی، در دراز مدت به سربلندی می‌رسند.

مشکل اینکه اجازه بدی یک عاشق وطن هر کاری دلش خواست بکنه، اینه.

از تشکیلات اطلاعاتی و امنیتی اسراییل هر کاری برمیاد. هرکاری که به ذهن هرکسی برسه. این‌ها میتونند هرکسی رو در هرجای دنیا حذف کنند، و تقصیرش رو بندازن گردن هرکسی که خواستند، طوری که خیلی طبیعی به نظر بیاد. به هیچ‌کس هم تخفیف نمیدن. آمادگی دارند خود رییس‌جمهور آمریکا رو هم مسموم کنند اگه لازم شد. که البته لازم نمیشه.
اما یه مسئله‌ای درباره زندگی واقعی وجود داره، و اون اینه که:
میشه برای گاو پاپوش درست کرد، اما نمیشه ازش تقلید کرد!.. میشه کوزه رو بشکنی و بگی گاو سمش رو گذاشت روش و خردش کرد. اما نمیتونی یه جوری خرد کردنش رو تقلید کنی که عین سم گاو دربیاد. چون در خریت سیستماتیک، عنصر فی‌البداهه‌ای هست که قابل تکرار نیست. رندومه، و در لحظه بروز پیدا می‌کنه.

اگه بگن حجاریان ترور شد، میتونی به هرکسی شک کنی. اما اگه بگن چندتا تیر از نزدیک زدن و هیچ‌کدوم به سرش نخورد، باید بدونی کار #گله_گاو‌ بوده. چون اون عنصر فی‌البداهگی خریت توی کار جاسازی شده. اگه بگن برنامه داشتن که بولتن رو ترور کنند، میتونی به هرکسی شک کنی. اما اگه معلوم بشه طرف برای ارتباط با عامل عملیات از واتس‌اپ استفاده می‌کرده، باید بدونی کار گاوهاست. ضارب سه طلبه در صحن رضوی، دو نفرشون رو در جا خلاص کرد، و یک نفرشون داره دیالیز میشه. با اینکه آماتور بود و جثه ضعیفی داشت. اگه بگن سلمان رشدی رو زدند، باید به هرکسی شک کنی، مخصوصا وقتی درست دو روز قبل از اولتیماتوم اروپا در مورد برجام رخ میده. اما وقتی میگن پونزده بار زده و هیچ‌کدومش تو قلب قربانی فرو نرفته، باید بدونی سفارش‌دهنده کیه. چون نمیشه عقب‌افتادگی رو یاد گرفت، و تقلید کرد.
همیشه، ابتدائا دنبال «اثر سُم» باشید؛ بعد سراغ بقیه سناریوها برید.

دولت کالیفرنیا قصد داره به هر خانواده دونفره که ماشین نداشته باشند ۵ هزار دلار معافیت مالیاتی اعطا کنه. یعنی مردم تشویق بشوند که ماشین نخرند.
همین جا خدمت شریف‌تان عرض کرده بودم که خودروی برقی، فقط یک وقفه‌ست در یک برنامه درازمدت. هدف اصلی این‌ها حذف خود ماشین از زندگی مردمه. اولش یه پولی دستی میدن که ماشین نخری، و وقتی عادی شد، پولی هم نمیدن و ممنوعش می‌کنند.
اما طراحی همین خرده قانون‌های خلق‌الساعه نشون میده که دولت اساسا چطور کار می‌کند. در کالیفرنیا، کسانی ماشین ندارند که آپارتمان‌های چندمیلیون دلاری دارند، یا اجاره کرده‌اند، و وسط شهر ساکن هستند، و با حمل و نقل عمومی تقریبا هرجایی بخوان میتونن برن. این‌ها ماشین ندارند چون یا خوششون نمیاد، یا در افه محیط زیستی غرق شده‌اند. مهم اینه که وضع‌ مالی‌شون خوبه. پس به کسی که وضع مالی‌اش خوب است پنج هزارتا می‌دهیم (مطمئن نیستم ولی می‌گفتند رفاندیبل است، یعنی خود پول رو پرداخت می‌کنند به واجدین شرایط). و چه کسانی ماشین دارند و مجبورند داشته باشند؟ خانواده‌هایی که وسع‌شون به خونه‌هایی می‌رسیده که دورتر از مرکز شهر هستند، که یعنی از نظر مالی ضعیف‌ترند.
طراح قانون عمدی نداره که چنین عدم تعادلی ایجاد کنه. این عدم تعادل اتفاق میفته چون عارضه طبیعی و محتوم دخالت دولته.
دولت‌ها یک واقعیت رو درباره خودشون اعتراف نمی‌کنند، که فقط دو ابزار دارند: مجرم‌سازی، و توزیع پول! و هر دو ذاتا عامل بهم زدن تعادل هستند.

بذارید درباره عرضه دولت صحبت نکنیم چون یه قصه طولانیه‌. فقط به همین اکتفا کنم که دولت‌ها حتی در اینکه به کی ویزا بدن و به کی ندن هم موندن! کسانی که به آمریکا عشق میورزند، دست رد میخورند، و یه مشت آدمکش آدم‌ستیز حزب‌اللهی ویزا و اقامت و حتی شهروندی می‌گیرند. این دولت‌ها میخوان جو زمین رو نجات بدن؟ بیخیال تو رو حضرت عباس.
اما در مورد چه باید کرد...
می‌دونستید تعطیلی‌های کرونا که عملا اقتصاد جهانی رو خاموش کرد، هیچ تأثیری در سیکل فصلی دی‌اکسید کربن جو نداشت؟
عقل حکم می‌کنه تا جایی که جا داره کم انرژی مصرف کنی، و همون عقل حکم می‌کنه توهم بر نداری که داری تأثیر مهمی میذاری‌.

متأسفم، اینجوری کار نمی‌کنه. هیچ چیز خطرناک‌تر و عفونی‌تر از آخوندیسم نیست. نازی‌ها هم اقلیت رو کمتر از حیوان تعریف کردند، سپس هرکاری دلشون خواست باشون کردند. و همچنین کمونیست‌ها در شرق آسیا. اما یه واقعیتی درباره هر دو وجود داشت. وقتی به اندازه کافی بمباران‌شون می‌کردی، شرشون هم قطع میشد! چون ایدئولوژی‌ وابسته به خریت جمعیه، و وقتی جمع رو از هم میپاشی، قدرتش رو از دست میده.
آخوندیسم اینجوری نیست. تک تک افراد رو مستقلا به زامبی‌های آدمخوار تبدیل می‌کنه، چه در یک جمع قرار بگیرند، و چه نگیرند. برای همینه که پیامبران با هیتلرها کار چندانی نداشتند، و با آخوندها درگیر شدند. چون هیتلرها رو میشه به مهندسان صنایع دفاعی سپرد. اما در برابر آخوند، مهندس و پزشک و مخترع و فیلسوف و هنرمند، مغلوبند. در برابر مارهای فیک آخوند، افعی موسی لازمه.

سلمان رشدی ۷۵ سالش بود. خیلی‌ها تو همین سن یا از کرونا و عفونت‌های ریوی میمیرند، یا نارسایی کلیه، یا سرطان پروستات. اما این دو خواهر عربستانی که به استرالیا پناه آورده بودند بیست و پنج سال‌شون هم نشده بود، که جنازه‌شون رو پیدا کردند. سلمان رشدی شهرتی بدست آورد که لایقش نبود، دنیا رو چرخید، خیلی چیزها رو دید. اما این دو دختر حتی شانس اینکه همه‌جای سیدنی رو ببیند پیدا نکردند، چون از ترس «مرد مسلمان» سعی می‌کردند تا جایی که میشه از خونه بیرون نیان. همه به سلمان رشدی کمک کردند تا سر عقایدش بایسته، اما این دو دختر هیچوقت اجازه پیدا نکردند همجنسگرایی خودشون رو بروز بدن.
ظرفیت خون ما برای جوشیدن خیلی محدوده. سهم جوشیدن خودم رو میذارم برای این دو تا، نه برای یک نویسنده هفتاد و پنج ساله.

فکر کردن به اینکه توی اون قوطی‌های متحرک انسان زنده نشسته، آدم رو دچار حیرتی همراه با لبخند رضایت می‌کنه.
نسکار شاید تنها رشته ورزشی باشه که اگه از فلسفه وجودیش سوال کنی، جواب اینه که «چون می‌تونیم!». انگار یک نمایشه با موضوع «اتحاد بی‌دلیل مهندسی و دیوانگی».

موضوع جهالت‌های فرهنگی در مسائل ناموسی رو هم میشه آغشته به طنز کرد. این کارگردان که تونسته.

(گاهی فیلم‌های سیاه سفید ببینید. نه فقط به خاطر نوستالژی، یا مرور آثار قدیمی، یا پر کردن مغزتون از آرشیو کارهای قرن بیستم به سبک دانشجویان هنر برای تبدیل شدن به ویکیپدیای متحرک. بلکه برای تربیت کردن چشم‌تون به کنتراست تصویری. کنتراست، در غیاب رنگ، دید رو متمرکز می‌کنه روی مرزها. مرز بین سوژه‌ها، بین سوژه و زمینه، بین سوژه و محیط. در واقع به طور کنترل شده‌ای کور میشید، تا فقط حس رو دریافت کنید).

هر دفعه که چیزی در دفاع از زنان می‌نویسم

#لبخند_شبانه

«اندرو تیت جوردن پترسون کسانیه که سواد خواندن ندارن».

این توعیت انقدر خوبه که مستحق همه ریتوعیت‌هاییه که گرفته.

اما باسوادها باید از خودشون بپرسند چرا اینطور شد؟ موضوع فقط فن بیان بود؟
نه برادر. پیترسون وقتی به اوج شهرت خودش رسید که جرئت کرد جواب فمنیست‌های کودک‌صفت رو بده. اندرو تیت وقتی به اوج شهرت رسید که جرئت کرد به جای مردها حرف بزنه.
مردم دنبال کسانی هستند که عوض اون‌ها شهامت به خرج بدن. اینکه سواد کافی دارند یا نه زیاد مهم نیست، اینکه عمیق هستند یا نیستند زیاد مهم نیست. شهامته که جذابه. و الان شهامت، در بیان صریحه. شما سواد دارید، ولی جلوی پونصد بت مختلف تا کمر خم میشید. بت دانشگاه، بت نهادهای مدنی، بت دولت، بت حزب، بت لیبرالیسم، بت زن! خب معلومه که بین شما و اندرو، این اندروعه که مخاطب پارو می‌کنه.

سلمان رشدی درست دو سال پیش این مقاله رو نوشت برای کوبیدن ترامپ. با دیکتاتورهای جهان سوم مقایسه‌ش کرد، طعنه زد که این آمریکا رو می‌کنه ترامپستان! برای رشد سفیدسالاری ابراز نگرانی کرد، و به آمریکایی‌ها هشدار داد فکر نکنند که اقتدارگرایی ممکن نیست تو آمریکا رخ بده!

و چه شد؟ تو بایدنستان ترور شد، نه ترامپستان. اسلام‌سالار بش چاقو زد، نه سفیدسالار. و دموکرات‌هایی که برای خودشیرینی در برابرشون چنین مقاله‌هایی می‌نوشت، سعی دارند ترورش رو اقدام به قتل درجه ۲ جا بزنند که مشکلی با روابط گرم‌شون با آخوندهای ایران ایجاد نشه!



آگاهی محیطی، اولین پیش‌نیاز بقاست. این رو سنجاب‌ها هم می‌دونند. از کسانی که آگاهی محیطی ندارند عبرت بگیرید.

https://www.washingtonpost.com/opinions/2020/06/03/salman-rushdie-ive-seen-dictators-rise-fall-beware-america/

در دعای بیست و هفتم صحیفه سجادیه، برای مرزبانان حکومت اسلامی هم دعا شده!
آخوند شیعه ازین بل گرفته و میگه: «حضرت با اینکه با حکومت امویان مخالف بود، اما برای مرزدارانش دعا کرد، چون امنیت مسلمانان وابسته به این افراد بود، فارغ ازینکه حاکم چه کسی باشد!». اینو میگه تا بعدش این نتیجه رو بگیره که «برفرض هم که با جمهوری اسلامی مخالف باشید و حتی غاصب فرضش کنید (همونطور که امویان غاصب خلافت بودند) باز دلیل نمیشه علیه پاسداران امنیت مملکت، یا همون سپاه قدس، بدگویی کنید!».

و بله بی‌شرمی کنتور ندارد.
اما این واقعیت کشور ماست. برنامه شما در برابر این بی‌شرمی چیه؟ فحش؟ فحش حق شماست، و باید هم بدید. اما این یه استراتژی نیست‌.

در دعای بیست و هفت دعا می‌کنه سربازان دشمن که جلوی سپاه اسلام قرار می‌گیرند عقیم بشن، زنان‌شون دیگه نتونند حامله بشن، و آب چاه‌هاشون به وبا آلوده بشه! چه در روم باشند چه در ترکستان!
این دعای نوه پیامبره، یا دعای شیپورچی حکومت؟ نوه کسی که مشرکان مکه رو عفو کرد، دعا می‌کنه بچه‌های مشرکان ترک از آب آلوده بخورند و وبا بگیرند؟
تا صد و پنجاه سال اول بعد از ظهور اسلام، هیچ سندی نداریم که مردم مورد حمله واقع شده گفته باشند «مسلمانان به ما حمله کردند!». هیچ چیزی وجود نداره. موارد پراکنده‌ای که هست اعراب مهاجم رو «وحشی‌‌هایی که دین ندارند» توصیف کرده‌اند. یعنی طرف ندیده که عربه نماز بخونه! چطور علی بن حسین داشته در هشتاد قمری برای فاتحان «مسلمان» دعا می‌کرده؟ کل روایت تاریخی که درباره فتوحات اعراب داریم رو حکومت عباسی نوشته. و دقیقا همون‌ها بودند که برای بدنام کردن امویان، هر قصه‌ای که خواستند ابداع، یا هر روایتی رو که خواستند دستکاری کردند. این عباسیان بودند که این دروغ رو به خورد آیندگان دادند که «فاتحان اولیه، مسلمان بودند، اما تنها ایراد کار این امویان جنس‌خراب بودند!»؛ و دروغ‌شون هم خیلی خوب گرفت.

تصور کن تاریخ چهل سال گذشته رو از انتشارات سازمان تبلیغات جمهوری‌اسلامی بخونی! اگه سازمان تبلیغات جمهوری‌اسلامی رو قبول نداری، که نداری، و حق داری؛ چطور سازمان تبلیغات عباسیان رو قبول داری؟

اونی که کلا همه این‌ها رو ریخته تو کیسه مشکی و گذاشته دم در که تکلیفش مشخصه، و به سبک خودش موی دماغ آخوند خواهد شد. اما تویی که ایمان مذهبی داری، و هنوز مثل تو خیلی زیادند، باید محمد و علی و سجاد خودت رو بسازی، و ازشون دفاع کنی. با استناد به سازمان تبلیغات بغداد نمیتونی به جنگ سازمان تبلیغات قم بری. استراتژی داشته باش. و بجنب.

یک‌بار با فرض اینکه محدودیتی سخت در خرج کردن پول دارید و باید حتما بیست قلم جنس رندوم بخرید که دلیلش رو نمی‌دونید، از خونه بیرون برید، و هرجا، جلوی هر ویترین و هر بساطی، چیزی به چشم‌تون خورد که حتما وارد لیست بیست‌تایی می‌کردید، اسم کالا، کاربردش، و قیمتش رو یادداشت کنید. می‌تونید تو اپ نوت گوشی‌تون وارد کنید.
آخر روز چک کنید در این وضعیت فرضی، چه چیزهایی خریدید. اون پکیج نشون میده از کجا اومدید. از دل چه قشری، چه محله‌ای، چه خانواده‌ای، چه پدری.
با نظرسنجی نمیشه فهمید اون بیرون چه‌جور آدم‌هایی وجود دارند. با درگیر شدن تو بازاره که تا حد زیادی میشه فهمید. چیزهایی هست که فکر می‌کنی مردم می‌خرند چون مجبورند. اما وقتی فروشنده شدی، میفهمی مجبور نیستن. چیزهایی هست که فکر می‌کنی مجبور نیستند بخرند، اما وقتی فروشنده شدی می‌فهمی که تحت فشارند که بخرند. آشغال‌هایی هست که فکر می‌کنی ممکن نیست کسی پیدا بشه براش پول بده، ولی پیدا میشه، و از تیپ‌شون تعجب خواهی کرد. چیزهایی هست که آشغال نیستند، اما قیمت‌شون بی‌معنیه، و فکر می‌کنی هیچ‌کس پولش رو برای این هدر نمیده. ولی میان، و هدر میدن. و از تیپ‌شون تعجب می‌کنی. چیزهایی هست که فکر می‌کنی هیچ‌کس داخل خونه‌ش نمیذاره‌. اما برای انتقال بار، نصب، یا تعمیرات، وارد خونه‌های زیادی میشی و می‌بینی که گذاشتن. به خاطر بیزینس وارد خونه‌های مردم شدن اطلاعاتی به آدم میده که خردکننده‌ست. می‌بینی مرد خونه نمی‌دونه جای لیوان‌ها کجاست، یا خبر نداره تو یخچال شربت دارند. می‌بینی مرد خونه مایله میوه بیاره برات، اما زن خونه حیفش میاد. می‌بینی پدر خجالت می‌کشه حتی اندازه لحظه‌ای، در اتاق دختر مجرد بزرگسالش باز بمونه، با اینکه کسی اونجا نیست. چون نمیخواد ببینی رو دیوار چه پوستری زده، که معلوم بشه کنترلی روش نداره. عکس برادر شهید مادر رو می‌بینی که کل طاقچه شومینه‌ای که ازش استفاده‌ای ندارند رو به خودش اختصاص داده و برای دکورش دیسیپلین ژاپنی رو رعایت کردن، اما سیم‌های پشت مبل بهم گره خوردن و کلاف درست کرده و مگنت جمع‌آوری گرد و خاک و پرز فرش شده. می‌بینی پسر بزرگ خونه از در وارد میشه و طوری سلام نمیده که کسی بشنوه، که یعنی اصلا نداده، اما پدرش با صدای بلند جواب سلام میده، که فکر کنی داده بوده، و کمی تربیت داره. بعضی‌ها رو می‌بینی که طوری با احترام جلوی تلویزیون می‌نشینند که انگار اخبار نظام قراره اعلام کنه امام زمان با وزیر خارجه توافق کرده با تأخیر میاد. و بعضی‌ها رو می‌بینی که تلویزیون‌شون اصلا شبکه یک نداره.
وقتی فروشنده لوازم خانگی هستی چیزهایی می‌بینی که دلت میخواد وقتی شب رسیدی خونه بابات رو بغل کنی، چون احساس می‌کنی شانس آوردی. موقع معرفی کردن یخچال‌های جدید، مادرهایی رو می‌بینی که خیلی تیز مراقبند چیزی پسند نشه که نهایتا جهازی که دخترش می‌بره خیلی بالاتر از یخچال فعلی خودشون باشه. پدرهای خرپولی می‌بینی که اگه گلوله ژ۳ به شکم‌شون بخوره ازونطرف درنمیاد و طوری دنبال صرفه‌جویی هستند که انگار ارزون رد کردن دخترشون، یه مایل‌استون تو زندگیه. و پدرهایی می‌بینی که شکم‌شون به کمرشون چسبیده، که اصلا به مشخصات مدل بالاتر کاری ندارند و فقط ادای گوش دادن به حرفات رو درمیارن چون تو ذهن‌شون دارند حساب می‌کنند که از کی می‌تونند دستی بگیرن، تا حتما همون رو بخرند. وقتی پشت کانتر داروخونه هستی مردهایی رو می‌بینی که وقتی از قیمت داروهای زن‌شون باخبر میشن، یه سبک خاصی غر میزنند که انگار مشکل‌شون خود نداری نیست، مشکل‌شون اینه که اصلا این زن انقدر میارزه؟

هرچی اطلاعاتت بیشتر شد، این سوال در ذهنت پررنگ‌تر میشه: «اصلا میشه حرفی زد که همه مردم با هم بفهمند چی گفتی؟». و اگه تونستی از پس اون سوال بربیای، سوال بعدی خودش رو نشون میده: «سطح پایین‌ترین حرفی که همشون میتونند با هم بفهمند، چی میتونه باشه؟».

برای اینکه جلوتر از مردم باشی، باید بدونی خودت چطور کار می‌کنی. برای اینکه ذهن مردم رو پروگرام کنی، باید بدونی اون‌ها چطور کار می‌کنند.

You don't know what it feels like to be alone
Night and night just thinking where you going

#الکترونیک

شب، قبل از خواب، به مغزم سفارش یک رویا دادم: خونه‌ای چوبی بالای یک تپه که به یک دشت سرسبز اشراف داره و پنجره‌های زیادش از چهار جهت، همه جا رو پر از نور کرده.
سفارش رو با مشخصات کامل تحویل داد. اما داشتم خفه میشدم. همه جا پر از نور بود، اما هیچکس نبود. یادم رفته بود توی سفارش اشاره کنم آدم‌هایی که بهت نزدیک باشند، مهم‌تر از نورند.

دولت آمریکا قصد داره ۸۶ هزارنفر به کارمندان اداره مالیات اضافه کنه، و مردم فکر کرده‌اند حتما خبرهاییه که این تعداد زیاد مأمور داروغه نیار دارند.‌ غافل ازینکه نیازی نیست خبر خاصی باشه. دولت همینه. برای پابرجا نگه‌داشتن خودش، به تورم بروکراتیک اعتیاد پیدا می‌کنه. این ۸۶ هزارنفر هم قراره همون کارهایی رو انجام بدن که قبل از استخدام شدن‌شون هم انجام می‌شد.
اما تورم بروکراتیک فقط مختص دولت نیست. اپلیکیشن Calm
اعلام کرد که ۹۰ نفر از ۴۰۰ کارمند خودش رو بیرون می‌کنه، و خیلی‌ها تعجب کردند که یه اپ ساده برای مدیتیشن، چرا باید ۴۰۰ نفر کارمند داشته باشه اصلا؟
تا رودخانه پول جریان داره، میز هم اضافه میشه. و وقتی رود خشک میشه یا دبی به شدت کاهش پیدا می‌کنه، میزها رو جمع می‌کنند. فرق دولت اینه که رودخونه پولش خشک بشو نیست.

وقتی می‌بینی کسی در یک موضوع خاص، در تفکیک فکت‌ها از همدیگه، عاجزه، مثل تفکیک ضرورت واکسن، و اغراض دولت در تحمیلش؛ میتونی حدس بزنی در بقیه موضوعات هم عاجز خواهد بود، و معمولا حدست درست از آب درمیاد. مثلا همونی که در تفکیک واقعیت فاسد بودن دولت‌ها در اوکراین، و واقعیتِ ضرورت شکست دادن پوتین، عاجزه؛ در مورد فمنیسم هم ادعا می‌کنه اوضاع خوب بود تا اینکه راکفلر اومد برای سود بیشتر اشتغال زنان رو تبلیغ کرد و ازون موقع بچه‌ها ول شدن و فرهنگ به قهقرا رفت! انگار امکان نداره همزمان که تحولی در حال رخ دادنه، میلیاردرها هم سوارش بشن!
اما این گرایش «قدیما بهتر بود» که این به اصطلاح محافظه‌کاران پیش گرفته‌اند، خیلی هم به قدیمِ قدیم اشارت نداره. چون این سبک زندگی که مرد بره بیرون کار و زن بمونه خونه بچه‌داری کنه از لحاظ تاریخی نسبتا جدیده‌. اگه بیشتر برگردیم به عقب، شباهت به وضعیت فعلی بیشتر بوده. چون زن هم تقریبا تمام روز، بیرون از خونه مشغول کار بوده. در خیلی از روستاها که در تأمین غذا مستقلند، هنوز هم همینطوره.
بنابراین این‌ها نمیگن که خیلی برگردیم عقب. میگن به اندازه‌ای برگردیم عقب که پول راکفلرها کفاف مرفه کردن خانواده‌‌های کارگرانی که فقط یکی‌ از زن و شوهر کار می‌کردند رو داشت! و خودش متوجه نیست که داره اینو میگه.