سه تا ادای تواضع هست که اکثرن یه مشت گاو نمایش میدن و بش میگم «عرفان اسلامی شاخه میدون خراسون». یعنی به تیپولوژی لات و لوت‌های اونجا میخوره.
یکیش اینه که: «شاید دل شما از ما مدعی‌ها صاف‌تر باشه».
تو غلط کردی با خودت. حتی مدعی فیک بودن هم کیفیتی میخواد که نداری. چهارتا لمپن بدتر از خودت هی بت گفتن «سید» فکر کردی خبریه.

دومیش اینه که: «همه تو دستگاه امام حسین جا دارن، شاید اون خانوم جنده هم یار امام زمان باشه».
تو غلط کردی با همه شایدات‌. از کیسه خلیفه «تکثر فرهنگی» خیرات می‌کنه. انگار خیمه اهل بیت عین محله بی در و پیکر خودشه که هر چاقوکشی بیاد تو و هر چاقوکشی بره بیرون.

سومیش اینه که: «ما که هیچ کاری نکردیم برای امام حسین، دست‌مون خالیه».
تو غلط کردی با دستت. مرتیکه جقی. اگه واقعا قبول داشتی هرکاری می‌کنی هیچ به حساب میاد، انجامش نمیدادی.

از نوشته‌های من نمی‌تونید بفهمید اعتقادم رو. قبل از شما نفهمیدند، بعد از شما هم نخواهند فهمید. اون عکس پروفایل که برای کانال گذاشتم در همین راستاست.

و اما در مورد خیمه.‌ معلومه که وجود داره. خودشون بارها گفتند فلان کسان از ما نیستند، بهمان کسان از ما نیستند. اتفاقا خیلی هم دنبال جذب حداکثری نبودند. مثلا یهو برمی‌گشت می‌گفت بیشترتون بدرد نمی‌خورید!
تفسیر اینکه قانون ورود و خروج این خیمه چیه، یه بحث جداست.‌ میشه همزمان گفت استانداردی دارد، و «همچنین» من از مشخصات دقیق استاندردش آگاهی ندارم! جایی که استانداردی برای ورود نداره توالت بین راهیه‌.

وضعیت جنگ اوکراین اینجوریه که آمریکا هر جنگ‌افزاری بفرسته، هرچیزی باشه، شرایط متناسب با اون جنگ‌افزار تغییر پیدا می‌کنه. و این خیلی معنی‌داره، و متأسفانه مردم متوجه ابعاد واقعیش نیستند.‌ چندماه پیش نوشتم عملا در دنیا فقط آمریکا ارتش دارد، و بقیه کشورها سرگرمی‌های نظامی دارند. اومدند گفتند درباره چیزی که تخصص نداری صحبت نکن (همه اصناف حداقل یک بار این رو بم گفتن تا الان). خواستم بنویسم در سلاح غربی پردازنده دستگاه به کاربر کمک می‌کنه. اما در سلاح روسی، این کاربره که باید به پردازنده دستگاه کمک کنه! که هرچند که درسته، اما حتی این هم توصیف کاملی از وضعیت نیست. گپ بین سلاح آمریکایی، و بقیه، بقدری محسوس شده که اگر باشد یک حالت بوجود می‌آید، و اگر نباشد یک حالت دیگر که خیلی متفاوت است! با تسلیحات بقیه کشورها میشه جنگ‌ها رو ادامه داد، با تسلیحات آمریکا میشه جنگ‌ها رو تموم کرد! و اگه احیانا تموم نمیشه برای اینه که هرچی داره نمیفرسته! (یا یه کرم دیگه‌ای داره که بیرون از ارتش طراحی میشه).
ماشین جنگی آمریکا فقط از پس دو چیز برنمیاد. مدیای خودش، که ازش انتظار داره با موجودات فضایی و موجودات زیرزمینی و موجودات پارک ژوراسیک و گودزیلا و غیره هم بتونه بجنگه. و رویاهای بروکرات‌ها، که ازش انتظار دارند مثل کیمیاگران افسانه‌ای مس رو طلا کنه و پشت‌کوهی‌ها رو دموکراسی‌خواه. که شاید اولی رو یه کاریش کرد، ولی دومی رو بهیچوجه.

- تو کرج یه نفرو با ماشین زیر گرفتن

- کجای کرج؟

- چه فرقی می‌کنه.. گوهردشت

- کجای گوهردشت؟

- چمیدونم مادر من، نه که عین کف دست میشناسی اونجارو حالا

- زن بوده یا مرد بوده؟

- اونی که زیر گرفتن؟ زن بوده

- پیاده بوده یا با ماشین؟

- ماشین داشته

- چی بوده ماشینش؟

- پراید فکر کنم.. چمیدونم آخه

- ماشین اونی که زیر گرفته چی بوده؟

- دویست و شیش

- دویست و شیش از کدوماس؟

- همونی که آقای فلان داره

- آها.. چرا زیر گرفته؟

- دعوا کردن

- سر چی؟

- من چمیدونم، تو ترافیک سر چی دعوا می‌کنند

- حتما مزاحم شده حرف ناموسی زدن

- نه تصادف بوده انگار

- زنه مرده؟

- نه پاهاش خرد شده

- نامرد

- زنده‌ست حداقل

- ولی دویست و شیشه اشتباه کرد، خسارت میداد راحت میشد الان باید دیه هم بده

- عصبانیت اینجوریه دیگه

- زنه بچه هم داشته؟

- ول کن مادر من


#لبخند_شبانه

«چهارشنبه سوری که بمب منفجر می‌کنند هیچ اعتراضی نداره، ولی محرم که میشه با لباس خواب میاد تو خیابون اعتراض می‌کنه».

قدیم هروقت قرار بود به هر مناسبتی سر و صدا ایجاد بشه، ساکنین آبادی، از خود اون آبادی بیرون می‌اومدند و در محوطه‌ای باز هر کاری که قرار بود سر و صدا ایجاد کنه رو انجام میدادند. اونی که با صدا اذیت میشد یه چیزایی می‌شنید، اما نه اینکه درست زیر گوشش باشه. بعد ازینکه چوپون‌ها و چوپون‌زاده‌ها وارد شهرها شدند، و شهرها بزرگ شدند، دیگه محوطه بازی وجود نداره. بلکه از محله خودشون حرکت می‌کنند و میرن تو یه محله دیگه زیر گوش کسانی که حتی نمی‌شناسند سر و صدا می‌کنند. بنابراین کل وضعیت یک شکل بدوی و پشت‌کوهی داره.
اگر فرض کنیم قانونی برای کنترل این وضعیت بدوی وضع بشه و اون قانون به ساکنین این حق رو بده که به سر و صدا اعتراض کنند، گزینشی بودن اعتراضات‌شون اون حق رو ازشون سلب نخواهد کرد. بعبارتی عشق‌شون میکشه به بمب چهارشنبه سوری اعتراض نکنند، اما به طبل دسته اعتراض کنند. اگه یک زمین خالی وسط شهر داشته باشید، ممکنه اجازه بدید دست فروش‌ها اونجا بساط کنند، اما اجازه ندید بسیج اونجا ایستگاه صلواتی بزنه. این گزینش، مالکیت شما بر اون زمین رو زیر سوال نمیبره.

اما بچه‌شیعه کلا درکی از مفهوم حق نداره. اون فقط استالین رو میشناسه.

علم پزشکی برخلاف بقیه علوم که یک روند پیوسته و همگن در کشفیات دارند، یک جاهایی برای مدت‌ها قفل میشه و جاهای دیگه در عرض پنج سال جهش می‌کنه. ممکنه از پس یک تومور سرطانی کوچک برنیان که جای دقیقش هم در عکس معلومه، اما در مورد آلزایمر که یک بیماری مرموز بود پشت سر هم رمزگشایی انجام بدن؛ تا جایی که میشه گفت در آینده نزدیک احتمال داره دیگه مردم دنیا درگیری چندانی با آلزایمر نداشته باشند. شاید درمان نیاز به طی کردن مسیر طولانی‌‌تری داشته باشه، اما برای پیشگیری همینکه بدونیم مشکل از روده‌ها شروع میشه و باید فیبر مصرف کرد، یک جهش بزرگه.
مردم کم سواد نمی‌تونند به راحتی با این خصوصیت علم پزشکی کنار بیان و برای همین زود قضاوت می‌کنند. کل این پکیج علم‌ستیزی و عاجزپنداری پزشکی که امروز رواج پیدا کرده، محصول این عجله‌ست‌‌. اگه خانوم جلسه‌ای‌ها کمی بیشتر صبر می‌کردند، لازم نمیشد بگن «کسی که قرآن زیاد بخونه آلزایمر نمی‌گیره»؛ که نتیجه جانبیش بشه اینکه اونایی که مبتلا شدن با قرآن مأنوس نبوده‌اند!

یک دوستی داشتم که یک دختر نسبتا خجالتی بود. ازین‌هایی که حتی دوست ندارند کسی بشون دست بزنه. این بهمراه خانواده رفت فنلاند. چون هنوز تحصیلات مدرسه‌ش تموم نشده بود دبیرستان رو اونجا ادامه داد. یعنی همین حدود ۱۶ تا ۱۷ سال‌. با اینکه از رابطه با جنس مخالف خوشش نمی‌اومد یا براش آماده نبود، می‌گفت خسته شدم از صبر کردن، دلم میخواد مزه آب پسرها رو بچشم! چون همه دخترهای همکلاسی تجربه کرده بودند، احساس جا ماندن می‌کرد. سن قانونی اونجا ۱۶ ساله، و همه تا به ۱۶ میرسند پسر رو حتی اگه زیر نیمکت هم پنهان شده باشه می‌کشن بیرون و یه بلوجاب تقدیمش می‌کنند. اینجا منتظر فرارسیدن هجده سالگی بود، وقتی تو اون محیط قرار گرفت فهمید عه در ۱۶ سالگی هم میشه!
قانون مدرن همینقدر به تف بنده. در لوکیشن ایکس، بدون هیچ استدلالی، خط قرمز روی یک عدده، و در لوکیشن ایگرگ، بدون هیچ استدلال، روی یک عدد دیگه. و یک عده، با استناد به همین خط قرمزهای تفکی، انگ پدوفیل، یا متجاوز دریافت می‌کنند و حیثیت‌شون برای تمام عمر خدشه‌دار میشه.

هیچ حسی. بزرگ کردن احساسی این ناکامی‌ها، هیچ چیز رو جبران نمی‌کنه، و مخرب ذهن و روانه.
اما همزمان باید بپذیرید که اشتباه کردید. اقتصاد خراب بود، زامبی‌ها حاکم بودن، مملکت رو هوا بود.. این‌ها با اینکه واقعیتند، دلیل خوبی برای پذیرفتن زندگی غیرعادی نیستند. به غیر از افراد استثناء (مثل من که حسابم جداست)، از زن دور بودن، یک حالت غیرعادی و بیمارگونه‌ست.
اما متأسفانه بیشتر مردم از هندل کردن هر دو این‌ها به طور همزمان عاجزند. یعنی هم آگاه باشند که اشتباه کردند، هم آگاه باشند که به خاطر خسارتی که وارد شده و گذشته، نباید افسوس خورد.‌

رائفی‌پور یه مدرسه خصوصی راه انداخته بود برای مثلا اقشار کم‌درآمد و داشت گزارش میداد از روند کار و گفت حتما امتحان ورودی می‌گیریم چون هدف‌مون نخبه‌پروریه!

این موجود حتی در دم و بازدمش هم شارلاتانیسم جریان داره و به هر غلطی که روزانه، و شبانه، می‌کنه نباید اهمیت داد. اما این جالبه که مدعیان «آموزش برای فقرا» از امتحان ورودی استفاده می‌کنند، که همواره و همواره به ضرر اقشار بی‌بضاعت و کم‌بضاعت بوده و حتی به عنوان سلاح اجتماعی علیه‌شون استفاده شده.

این توسل به امتحان دو جنبه داره، که هر دو سطح اخلاقی فرد رو نشون میده.
از یک طرف نشانه فرار از مسئولیت تصمیم‌گیریه. ازونجایی که بودجه‌ها همیشه محدودند، همیشه باید دریافت کننده خدمات رایگان رو انتخاب کرد، و هر انتخابی یعنی تصمیم گرفتن. برای اینکه خودشون تصمیم نگیرند که چه کسی ازین خدمت استفاده کند و چه کسی نکند، خودشون رو پشت «آزمون» پنهان می‌کنند (این البته با فرض اینه که قصدشون از آزمون، آزمون باشه. نه ایجاد یک درگاه قانونی برای اعطای رانت و سهمیه).
از طرف دیگه علم کردن موضوع نخبه‌پروری اعلان تلویحی این موضع رسمی است که اقشار کم‌درآمد، معادن استخراج نیروی انسانی بدرد بخور و ارزان و «همواره بدهکار به بالا» برای حاکمیت هستند! چون وقتی میگی هدف ما پیدا کردن بااستعدادها از بین شما فقراست، این معنی رو میده که «هدف ما حل کردن فقر شما نیست، هدف حل کردن فقر حکومت است!».

اگه حوصله‌ت نمیاد بری پیاده‌روی، یا باشگاه، یا استخر، یا کوه، باید به خودت بگی فردا قراره یهو پیر بشم، پس امروز آخرین مهلت برای انجام دادن کارهاییه که قبل از پیری میشه انجام داد.

کسی که سه ساله کاناداست باید هم زبانش بهتر از تو باشه. اگه کارهای انجام شده دیگران رو می‌بینی، باید حساب کنی که چقدرش به محیط‌شون ربط داره، و به خودت فرصت بدی تا به اون محیط برسی.

هم باید به خودت وقت بدی، هم باید ندی.

تانک تی۸۰ روسیه رو زدن (یا رها شده) و طرف میاد زره تانک رو بررسی می‌کنه و معلوم میشه توش لاستیکه!.. و ملت خندیدند به این وضعیت.
ولی زره همینجوریه واقعا. چند لایه از یک ماده که خاصیت الاستیکی رو داره بین دو پلیت فلزی ساندویچ می‌کنند، تا ضرب راکت‌ها و موشک‌های ضدتانک، مخصوصا اونایی که متکی به انرژی جنبشی هستند رو بگیره. البته این زره این نقطه ضعف رو داره که بالاترین کاراییش در شرایطیه که راکت با زاویه‌ای خاص بش اصابت کنه. بنابراین در اصل موضوع چیز خنده‌داری وجود نداره. اینکه بد نیست همه در مورد همه مسائل یک اقیانوس به عمق یک سانت باشند، اینجور جاها خودش رو نشون میده. متاسفانه همون یک سانتش هم وجود نداره.

قسمت خنده‌دار فقط اونجاست که روسیه قرار بود زره این تانک رو از نوع واکنشی انفجاری بسازه (که عین همینه اما به جای لاستیک مواد منفجره میذارن، تا با انفجارش، موج انفجار موشک ضدتانک رو تا حدی خنثی یا منحرف کنه)، یا حداقل از کامپوزیت استفاده کنه. اما دیده سرباز کتلت بشه و یکی دیگه به جاش بفرستند ارزونتر درمیاد.

فیلیپین با مشکل فرار مغزها در شغل پرستاری مواجه است. رییس‌جمهور این کشور که اخیرا در انتخابات برنده شده و خودش و پدرش و مادرش و خانوادگی فاسدند، گفته «پرستاران ما انقدر خوبند که همه در دنیا اون‌ها رو میخوان و پول خوبی بشون میدن. فقط خودمون داریم پول خوبی بشون نمیدیم». و یه برنامه قراره اجرا کنه برای اعطای بورس‌های تحصیلی داخلی، کوتاه کردن مسیر آموزش تا کار، و بالا بردن درآمد پرستارها.
اینکه این برنامه‌ها جواب بدن یا ندن در طول زمان مشخص میشه، اما یه چیزی از همین الان هم مشخصه. حتی پسر این خانواده فاسد هم انقدر عقل داره که بفهمه مشکل از پرستاری که در میره نیست، مشکل ازینه که بابت کارش ارزش کمتری قائلیم!.. همین موضوع ساده رو خیلی‌ها نمی‌فهمند. مثلا بعضی‌ها در بعضی جاها که آشنا هستید، دنبال این هستند که تیر بزنند به زانوی داوطلب مهاجرت که نتونه بره!

کار رسانه‌ای اوکراین تو یه لیگ دیگه قرار داره کلا.
بعد از زدن یه پایگاه هوایی در کریمه، که نزدیک تجمع توریست‌های روس بود، این کلیپ رو منتشر کردند که میگه اشتباه کردید برای تفریح اومدید اینجا.. دو سه تا ساحل تفریحی دیگه رو نشون میده که باید روس‌ها برن اونجا، و همه متحدان روسیه هستند، یا در برابر تجاوزش سکوت کردن.

بعد اینجا مسئول دولتی میره بالا سر فرزند مثلا شهید که وسط حال لحاف تشک انداخته خوابیده، عین خرس که آماده خوردن غذاشه سرش رو میاره بالا سر بچه و میگه عکس بگیرن!‌ و فکر می‌کنه داره کار رسانه‌ای می‌کنه.

این نقشه کیفیت خاک در اروپا رو نشون میده. همونطور که تابلوعه، اوکراین بهشت کشاورزیه. اما هلند با اون صادرات نجومی محصولات کشاورزی، خاک چندان باکیفیتی نداره (هرچند که تقریبا خاک نداره).

اگه نقشه SQR ایران رو دارید برام بفرستید تا بذارم اینجا. مقایسه جالبی میشه‌.

با سرچ ساده درباره کیفیت خاک، از ایران فقط این بدست میاد.
وضعیتش از گریه گذشته و خنده داره. چون به نظر میرسه تو این مملکت کار خاصی نمیشه کرد، و اونجاهای محدودی که میشه کشاورزی کرد فقط میشه نخود کاشت! که تطبیق خوبی با برره داره.

تازه چیزی که شما میگی معطوف به اواخر دوره قاجاره، که هنوز سیستان بلوچستان آب داشت و برو بیایی بود، دشت‌ها سالم بودند، رودخانه‌ها پر آب بودند. الان با وجود بی‌عرضگی‌های سیاسی (که نه حق‌آبه می‌تونند طلب کنند از همسایه‌ها نه جلوی سدسازی‌هاشون رو بگیرند)، و تخریب‌های سیستماتیک ماندگار، و تغییر اقلیم، ۲۰ میلیون نفر هم برای ایران زیاده.

«یا حسین بن علی. خون گرم تو هنوز. از زمین می‌جوشد. هرکجا باغ گل سرخی هست. آب از این چشمه خون می‌نوشد. کربلایی است دلم".

من هم «کار خوب شهرداری» رو ستایش می‌کنم، چون خوبه که شاعر توده‌ها رو همون روضه‌خون توده‌ها معرفی کنند، چون همین بود. به شکل تاریخی کمونیست ایرانی، با «حسین توده‌ها» عشق می‌کنه، و روضه‌های خوبی براش خونده، حتی در دادگاه. مرد عربی که سهمش از منابع سرمایه حجاز، چندصد برابر توده بود!

تصمیم با شماست. که این‌ها را بزغاله‌هایی ببینید که از سر بیشعوری یک آناماز پشت‌کوهی مثل خمینی رو «قدیس چریک» جا زدند و به خورد خلق‌الله دادند، یا شارلاتان‌های بی‌شرمی که عمدا ایران رو به ورطه فلاکت کشوندند.

در هر صورت از دریچه تشکر می‌کنم، که سایه را بلعید.

همین چند روز پیش بزرگواری فرمود اگه کسی دنبال مثال میگرده برای کلیدی بودن پروژه‌های زیرساختی دولت، میتونه به هلند و پروژه‌های آبراه‌سازی و آب‌بندسازی‌هاش نگاه کنه.

فردای سخن اون بزرگوار، جف بزوس مجبور شد قایق تفریحیش رو شبانه از کانالی که قبلا میخواست به خاطر عبور ازش یک پل تاریخی رو تخریب کنه، از مسیری طولانی‌تر، بیرون بیاره. چون مردم نذاشتن. با اینکه حاضر بود پول تخریب و دوباره ساختنش رو پرداخت کنه.

همشهری جهان سومی ما شناخت درستی از غرب و رابطه ملت و دولت نداره، و فکر می‌کنه وقتی مردم به ثروتمندترین مرد دنیا میگن «تو سگ کی باشی که پل تاریخی ما رو خراب کنی؟» به خاطر بیدار شدن کمونیست درون‌شونه! برای همین فکر می‌کنه یه روزی دولت سلطان‌گونه برگشت گفت «آب‌بند میسازیم» و فرداش ساخت! تصورش از تاریخ هلند اینه، چون متوجه اینکه مردم چه کاره‌ بوده‌اند و هستند نیست.

قایقه با دکل ۴۰ متر ارتفاعشه. اگه دکل نصب می‌شد روش، موقع عبور به این پل برخورد می‌کرد.‌ مسئولان دولتی گفته بودند «اینکه داره اورت پول میده، خراب می‌کنیم دوباره میسازیم خب. همچی باستانی هم نیست که. صدساله عمرش. اینکه دنیا ببینه کشتی‌سازی ما میتونه چنین قایق‌هایی بسازه خیلی برای بیزینس کشور مهمه. قایق یارو رو نصفه و بدون دکل تحویل بدیم میگن اینجا جای خوبی برای سفارش دادن کارهای بزرگ نیست».
و مردم دقیقا به همین استدلال گفتند «به بیضه چپ‌مان». به اینکه همه قید یک سرمایه ملی را بزنند، چون مصلحت فلان صنف در آن است! که دقیقا در ایران بدون هیچ مقاومتی پیاده میشه. مردم هزینه مصلحت صنعت خودروسازی داخلی رو میدهند، هزینه مصلحت لاستیک‌سازی داخلی رو می‌دهند. هزینه مصلحت شرکت نفت داخلی رو می‌دهند. هزینه مصلحت داروسازی داخلی رو می‌دهند، و ... و... و.

همشهری ما این رو هم متوجه نمیشه که جمع‌گرایی غربی، قدرت فردگرایی رو بیشتر می‌کنه. الان زور شهروندی که ماهی ۵ هزار یورو درآمد داره به جف بزوس چربیده. اما جمع‌گرایی استالینی، فرد رو خرد می‌کنه. مثل امروز چین که ملت باید هرروز و هرروز تو صف‌های طولانی و بی‌معنی تست کرونا بایستند، چون دولت تصمیم گرفته زندگی افراد فعلا به این شکل باشه.

اشتباه سلمان رشدی نوشتن کتابی که مسلمان‌ها رو تحریک کنه نبود.
اشتباهش این بود که فکر کرد تو ایالتی که دموکرات‌ها اداره می‌کنند میشه امنیت داشت.

#لبخند_شبانه

خواب دیدم موشک اسپیس ایکس روی یکی از شهرهای ایران سقوط کرده و پنج نفر کشته شدن. در حالی که کل پرواز موشک از ابتدا تا انتها در محدوده چند صد کیلومتری ساحل فلوریدا انجام میشه و اصلا امکان فیزیکی نداره طرف‌های ما بیاد.
یه زمانی تصور می‌کردیم جدی گرفتن خواب و رویا، جزیی از بیماری‌های بی‌شمار پنجاه و هفتی‌هاست. اما متأسفانه در نسل جوان و تحصیلکرده هم دیده میشه، که عجیب‌تره. چون قاعدتا باید از خودش بپرسه «مغز من که در خواب، حتی به دیتای مستند همین دنیا، که حتی در بخشی از حافظه خودش هم ذخیره شده (چون در بیداری یادشه که محل پرتاپ موشک کجاست)، دسترسی نداره؛ چطور میخواد به یک عالم دیگه، که فرض اینه که ازین دنیا هم بزرگتره، دسترسی داشته باشه؟

من رو که از بین بردید، برای دیگران و نسل‌های آینده میگم. لطفا این اپ یا اپ‌های مشابه رو نصب کنید و حجم ویدئوها رو قبل از ارسال کم کنید، بعد بفرستید. نگران کیفیت نباشید، چون یا چیزی که قراره بفرستید قبلا توسط دیگران انقدر فشرده شده که به فاک اعلی رفته و ازون بدتر نخواهد شد، یا تصویری از حیات وحش ناطقه که هیچ ایرادی نداره به خاطر کیفیت پایین، شکل میمون دیده بشن.