چرا انباردار ارتش روسیه تو برگه گزارش تعداد قطعات رو بیشتر از چیزی که هست می‌نویسه، که بعد موقع جنگ (یا همون تجاوز) سرباز با تانک بره وسط راه گیر کنه و کشته بشه؟ چون دزده و همه دزدند.
چرا از بالا تا پایین همه دزدند؟ چون تشکیلات این اجازه رو بشون میده. چطور تشکیلات میتونه این اجازه رو بشون بده؟ چون هیچ مکانیزمی برای حرف زدن علیه اوباش وجود نداره. زیردست انباردار میدونه که رئیسش دزده، اما چیزی نمیتونه بگه. خبرنگار میدونه همه دزدن، اما چیزی نمیتونه بگه‌. دزدهای بالایی هم می‌دونند پایینی‌ها دزدند، اما به دزد اعظم نمی‌تونند چیزی بگن.

تو سیستم بسته نمیشه از چیزی محافظت کرد.

ائمه جمعه دارند گله می‌کنند که چرا به جای فقط آرد و روغن، قیمت همه کالاهای سوپر مارکتی بالا رفت، که یک مقدارش به این برمیگرده که موظفند به «انتقاد فیک»، تا اعتراضات اصلی به حاشیه بره، و یک مقدار هم به این برمیگرده که هیچ درکی ازینکه بازار چطور کار می‌کنه ندارند.
مهم‌ترین چیزی که تحت تأثیر افزایش قیمت قرار می‌گیره شکر و روغن نیست. این‌ها رو میشه نخورد یا کمتر خورد.‌ مهم‌ترین چیزی که تورم داره نابودش می‌کنه ساختمانه، که هرچقدر هم صنعتش بومی باشه، باز تحت تأثیر قیمت دلاری کالاهاست. در شرایطی که فقط هزینه ساخت فیزیکی آپارتمان، حتی در شهرستان، منهای پول‌هایی که باید از زیر میز پرداخت بشه، به متری ۱۵ میلیون تومن رسیده، یک واحد صدمتری رو اگه حضرت دانیال نبی هم بسازه و اصلا دنبال سود غیرمتعارف هم نباشه، زیر ۲ میلیارد تومن نمیتونه بفروشه. که البته دانیالی در کار نیست، و باید ۳ میلیارد بابتش پرداخت کرد. و نه سیستم بانکی توان تأمین وامی در این حد و اندازه داره، و نه مردم توان پرداخت قسطش رو.

در خیلی از کشورها درصد اجاره‌نشینی بالا رفته، ولی اون‌ها در حال تولید انبوه و صنعتی مسکن اجاره‌ای هستند. در حالی که اینجا هیچ خبری نیست. و این میتونه مثل یک مین، زیر پای خود حکومت عمل کنه.

«هر دختری بایه. تو فقط باید بفهمی بایسکشواله، یا بایپولار».

این جوک رو روزنامه‌نگار واشنگتن‌پست ریتوعیت کرد، و مجبورش کردند عذرخواهی کنه. یکی از سوالات مضحکی که پرسیدند این بود که «چطور واشنگتن‌پست اجازه می‌دهد کارمندش به نیمی از جمعیت توهین کند؟».
اگه خیلی‌ها ازون نیمی از جمعیت به این جوک بخندند چی؟

#لبخند_شبانه

این چیزی که امروز دارند به اوکراین میگن رو به ما هم خواهند گفت. به اوکراین میگن اهداف نظامی روسیه که در خاک روسیه‌ست رو هدف قرار نده، چون این خط قرمز روسیه‌ست و ممکنه با حمله هسته‌ای پاسخ بده. دارند به کشوری که بش تجاوز شده میگن، اونجایی که داره ازش موشک شلیک میشه و میاد زن و بچه و پیر و جوان رو می‌کشه، هدف قرار نده! مثل اینه که به زنی که داره بش تجاوز میشه بگن فقط جیغ بزن، چیز تیزی رو به بدن متجاوز فرو نکن!

به ما هم اجازه بهم ریختن ایران رو نمیدن. چون این حکومت، مملکت رو به زاغه موشک تبدیل کرده. و برای خارجی‌ها مهم شلیک نشدن اون موشک‌ها، که ممکنه اتمی هم بشن، و دور ماندن‌شون از دست کلکسیون بزرگ تروریست‌های خاورمیانه‌ست؛ نه حل شدن معضل‌ جامعه ما با سلطنت و خلافت. با تظاهرات و دیوارنویسی و هر از گاهی چند شهید دادن، که به مرور مثل پاکستان به یک خبر روزمره تبدیل بشه، اوکی هستند. اما به هم ریختن رو نمی‌پذیرند. دارند به ما هم میگن فقط جیغ بزنیم.

وانت بالایی رو فورد دقیقا ۵۰ سال پیش با قیمت حدود ۳ هزار دلار به بازار عرضه کرد که با احتساب تورم در طول نیم قرن، میشه حدود ۲۰ هزار دلار امروز. وانت پائینی رو امسال داره میفروشه، با همون قیمت ۲۰ هزار دلار. و البته با انبوهی از امکانات رفاهی و ایمنی. پس در عرض پنجاه سال، ارزش پول تقریبا هفت برابر کمتر شده، اما از لحاظ کیفیت و امکانات، ماشینی تحویل می‌گیرند که هفت برابر بهتره.

یک آمریکایی هیچوقت نمی‌فهمه ما ایرانی‌ها در همین پنجاه سال، چه خفتی رو تحمل کردیم.

اون یارو که جلوی تانک دولت چین ایستاده بود و اون عکس تاریخی ازش گرفته شد، جلوی یک تانک نایستاده بود، جلوی یک ارتش ایستاده بود. ابعادش در این عکس بهتر معلومه.
نظر معترضان این بود که چه خبرتونه دارید از آرمان‌های کمونیسم فاصله می‌گیرید و فلان. اما نظر معترضان هرچه که باشه، چه‌ کسانی جز یک مشت بیمار روانی اینهمه تانک رو ردیف می‌کنند جلوی مردم غیرمسلح؟
کشوری که به روانی‌ها اعتماد کنه، در دراز مدت هزینه‌های بدی خواهد داد.

در یکی از سایت‌های باستان‌شناسی، که از قبل می‌دونستند اونجا مراسم قربانی کردن کودکان انجام میشده، آثاری پیدا کردن که نشون میده به بچه مواد مخدر میدادن تا در مسیر قربانگاه مقاومتی نشون نده. آروم بودن قربانی برای حفظ دیسیپلین خود مراسم معنوی هم، لازم بوده. خوب نیست وسط دعا و ذکر، قربانی که در کانون مراسم قرار گرفته، بلند بشه فرار کنه یا به شکل هیستریک گریه کنه.

از نکات ظریف انقلاب دین ابراهیمی، اینه که پسر ابراهیم، نه تنها از قربانی شدن رضایت داره، و نه تنها افتخار می‌کنه، بلکه پدرش رو تشویق می‌کنه که انجامش بده. و با وجود این رضایت و خرسندیه که این پروژه خشن، لغو میشه. پیام کاملا واضحه: ما گوسفند را جایگزین کسی که با مواد مخدر آرام شده، نکردیم. ما گوسفند رو جایگزین کسی کردیم که مشتاق بود! چیزی رو که باید اصلاح کرد، باید اصلاح کرد، حتی اگه مردم با اون شکلی که هست هیچ مشکلی نداشته باشند. اولین دستگاه فکری که به «احساسات مذهبی» دهن‌کجی کرد، دین ابراهیمی بود.

- کدوم کشور برای مهاجرت خوبه؟
- آمریکا
- کشور ایکس چطور؟
- اگه تو کشور ایکس پول خوبی گیر کسی بیاد کجا میره؟
- آمریکا
- پس آمریکا
- اگه همونجا موند چی؟
- پس آمریکا و کشور ایکس.


لطفا این فلوچارت رو یه جا رسم کنید که هی ازم نپرسید. مرسی.

عمل صالح، مثل کار عمرانی نیست، که بگی انقدر بودجه خرج کردیم این پل رو احداث کردیم انقدر در ترافیک موثر بود انقدر تصادفات رو کم کرد انقدر مصرف بنزین رو کاهش داد. عمل صالح مثل باز کردن دریه که هی باد میزنه و می‌بندتش. که در کوتاه مدت کار عبثی به نظر میاد، چون ناموفقه. اما جلوی بسته موندنش در درازمدت رو می‌گیره. برای همین مهم‌ترین درخواست ابراهیم از خدا اینه که نسل من رو امامان جامعه قرار بده. که اونا هم در رو‌ باز کنند. چون قرار نیست باد ول کنه. پس نسل من رو هم ول‌نکن تربیت کن.
قرار نبود تبر که به بت زد، بت‌پرستی تا ابدیت منسوخ بشه. قرار بود امام بقیه بشه تا نسل‌های بعد هم تبر بزنند به بت‌ها. همیشه قراره با احساسات مذهبی مردم مواجه باشید. موضوع اینه که میتونید بش دهن‌کجی کنید یا نمی‌تونید.

اپل تو نسخه جدید iOS این قابلیت رو اضافه کرده که همون موقع که عکس خانوادگی رو می‌گیری، با اعضای خانواده به اشتراک بذاردش، تا بعدن مجبور نباشی دونه دونه براشون ارسال کنی و یکی رو یادت بره و بعدا دلخور بشه که چرا برای همه فرستادی برای من نفرستادی. حتی میتونه عکس‌هایی که توشون یک فرد خاص حضور داره، مثل مادر یا پدر، جدا کنه و همه رو با هم به اعضای خانواده بفرسته.
شرکتی که کارکنانش تو زندگی روزمره از محصولات خودشون استفاده می‌کنند، و شخصا کمبودها رو کشف می‌کنند، میتونه به این چیزها اهمیت بده.

قابلیت مهم دیگه اضافه شدن وایت‌بورد مجازی به ویدئوچت‌هاست. وایت‌بوردی با سایزی عملا بی‌نهایت، که علاوه بر نوشتار و یادداشت، فایل‌های پی‌دی‌اف، صوتی، و تصویری رو میشه روش قرار داد، و همه افراد حاضر در ویدئوچت می‌تونند ویرایشش کنند. که یک پلتفرم ایده‌آل برای تدریس خصوصی و آموزش از راه دوره. با وجود قلم دقیق آیپد، میشه تصور کرد که حتی برای آموزش خوشنویسی و طراحی هم میتونه بدرد بخوره. چون اثر قلم معلم و شاگرد همزمان نمایش داده میشه، و رفع اشکال در همون لحظه رخ میده.

اگه بگیم خیرین مدرسه‌ساز بهتره به جای ساختمان‌سازی برای هر بچه یه آیپد بخرند، یک اغراق نیست.

نخ‌دندان‌های اورال‌بی علاوه بر اینکه محکمند، و زوائد آمالگام به راحتی پاره‌شون نمی‌کنه، سطح پهنی هم دارند که هم اجازه میده بهتر روی سطح دندان سر بخورند، و هم بلند کردن مواد غذایی رو آسون‌تر می‌کنند. نخ‌دندان‌های ایرانی، دقیقا همه‌ این‌ها نیستند! اما قابل تحمل بودند. تورم فعلی از یک طرف، و کاهش فروش‌ از طرف دیگه، مجبورشون کرده به کم‌فروشی متوسل بشن. نه تنها از متراژ دزدیده شده، بلکه به طرز عجیبی نازک‌تر هم شده. به حدی نازک و غیرقابل استفاده که مشابه این پدیده رو تا حالا ندیده بودم. یعنی پدیده «به حدی کم‌فروشی که نیاز به تکنیک خاصی داشته باشد». چون نمیتونم درک کنم چطور از همون دستگاه تونستند این ضخامت رو بگیرند‌. یعنی یک نفر اونجا خلاقیتی به خرج داده و دستگاه رو طوری انگولک کرده که داره خارج از رنج رسمی کاتالوگ دستگاه، کار می‌کنه!

قربانی سرقت رو نباید ملامت کرد، اما اصل اعتماد به صندوق امانات ازونجا ریشه گرفته که ریسک حفاظت متمرکز رو‌ پایین‌ در نظر می‌گیرند. در حالی که ریسکش بیشتره، چون اشیاء با ارزش دیگران هم اونجاست و این فقط صندوق شما نیست که داره برای سارقان احتمالی جاذبه ایجاد می‌کنه. در حفاظت متمرکز، برخلاف منزل مسکونی، احتمال اینکه دله دزدها دستبرد بزنند پایینه، اما برای اونی که خطرش رو به جان میخره، جایزه هم خیلی بزرگتره، و صندوق شما در بزرگ‌تر شدن اون جایزه سهیم بوده.
اما یه چیزی هست که میشه مالباخته رو بابتش ملامت کرد: اعتماد به حفاظت متمرکزی که توسط #گله_گاو اداره میشه.

فکر کردی زیرساخت درست کردی انسان جان؟

مسلمانان، برای قرن‌ها آلوده به گناه خلافت امپریالیستی بودند. سیستمی که تا وقتی زورمنده، به نظر میرسه که خیلی خوب کار می‌کنه. مسلمانان هیچوقت فرصت توبه پیدا نکردند. چون قبل ازینکه بفهمند گناهکارند، زورمندی حکومت در برابر نیروهای خارجی و زمانه جدید آب رفت، و نهایتا محو شد. پس مسلمانی باقی ماند که هنوز گناهکار بود، اما وطنی هم نداشت. چون وطنش، با دولت‌هایی که دیگه زور نداشتند، به باد رفته بود. پس اونهایی که پولی گیرشون اومد، یک وطن خارجی خریدند. اما همچنان گناهکار باقی مونده بودند. چون توفیق توبه رو نمیشه با پول خرید.

بمباران شهرهای اوکراین توسط حیوانات روس، غیر از صحنه‌های تأسف‌بار یه چیز دیگه رو هم نشون میده، و اون عایق‌سازی‌هاست. ضخامت پشم سنگ نصب شده روی دیوار رو ببینید.
این‌ها رو با سیمان میچسبونند (اون کپه‌های کلوچه‌ای که بعضی‌هاشون هنوز کنده نشده هموناست)، بعد پیچ می‌کنند به دیوار (اگه قرار باشه پیچ نزنند، باید کل سطحش رو با سیمان بچسبونند و دیگه اون کلوچه‌ها کافی نیست). بعد روی پشم سنگ رو سیمان می‌کنند، و بعد نما رو روش کار می‌کنند. تصور‌ من این بود که این سیستم تو زلزله‌های ایران خوب جواب نده. ولی وقتی در برابر موج انفجار، حداقل نصفش هنوز سر جاشه یعنی مشکلی نداره.
پس چرا استفاده نمی‌کنیم؟ زیرا اینجا یه مشت یابو تو صنف ساختمان‌سازی مشغول به کارند.

مشکل بد دموکراسی اینه که مردم بین این دوتا سیاه‌پوست، اونی که عین بلبل داره منطق ازدواج رو توضیح میده رو ول کردن و اون ریغوعه رو انتخاب کردند.

#لبخند_شبانه

پست وانت رو طبق معمول دزدیدن و چند جا پخش شد. اما اون جمله آخر درباره خفت ایرانی‌ها رو حذف کردند.
اگه نمیتونی، یا جرئت نداری درباره خفت بنویسی، خود مطلب رو برای چی میذاری؟ خیلی خیلی واضحه.. اینکه ما داریم درباره تورم، قدرت خرید آمریکایی‌ها، و انتخاب‌هایی که در بازار دارند، می‌نویسیم، دقیقا به خاطر اون خفته؛ و گرنه چه دلیلی داشت بنویسیم؟

به طور عمومی در مواجهه با بلاهت، میتونم بگم که تا حد خوبی ورزیده هستم، ولی حتی من هم پیش‌بینی نمی‌کردم در مورد تجاوز روسیه به اوکراین با افق‌های جدیدی از نادانی مواجه بشیم. نه فقط کاربران عادی، بلکه حتی به اصطلاح صاحبنظران هم تصور خنده‌داری از ظرفیت نظامی دارند‌. حتی من هم پیش‌بینی نمی‌کردم درک خیلی‌ها ازینکه کشور ایکس ده هزار تانک دارد، مشابه درک‌شون از وزن دبه ماست باشه! که یعنی سه کیلو ماست داریم، اگر یک پیاله از روی آن برداریم باز دو کیلو و خورده‌ای ماست خواهیم داشت! جدی تصور می‌کنند تانک هم اینجوریه. یعنی ده هزار تانک داریم، و حالا ۷۰۰ تانک از دست داده‌ایم (آره واقعا روسیه تا الان این تعداد و شاید بیشتر از دست داده)، پس نه هزار و سیصد تانک دیگر داریم و می‌توانیم ادامه بدهیم!
و خب طبیعیه که وقتی ذهن مخاطبان اینجوری کار می‌کنه، صحبت درباره خیلی از موضوعات یکم مشکل میشه‌.

یکی دیگه از چیزهایی که «صاحبنظران» افاضات زیادی درباره‌ش داشتند رنج پرواز اف۳۵ بود. عزیزان صاحبنظر آمریکایی می‌گفتند وقتی نمی‌تونه تا وسط خاک ایران بره، به چه درد میخوره؟ (این واسه اون موقع بود که میخواستن از کنگره بودجه‌ش رو بگیرند‌). ارزشی‌ها در ایران هم این حرف‌ها رو جدی گرفته بودند، و با شناختی که از تشکیلات گاوی داریم مطمئن بودم این جدی گرفتن به سرداران سپاه هم تسری پیدا کرده (یکی از ظریف‌ترین کارهایی که آدم امروزی باید بتونه از پسش بربیاد اینه که تشخیص بده چه کسانی رو جدی بگیره و چه کسانی رو نگیره. شاید یه روز یونسکو این رو به عنوان یکی از شاخص‌های سواد تعریف کنه). همون موقع کامنت ثابت من این بود که آقایان، خانوم‌ها، مسئله رنج پرواز برای آمریکا حل شده، و یا به زودی حل خواهد شد! و باک بزرگ اون راه حل نیست.
لازم نبود کارشناس نظامی باشی. کافی بود بدونی در چه مسیری هستند.

و حالا امروز اسراییل در مانوری که برای شبیه‌سازیِ زدنِ وسطِ خاکِ ایران انجام دادند، خیلی علنی‌طور میگه مشکل رنج نخواهند داشت.
تو این مدتی که مشکل اون‌ها حل شد، موهای من جوگندمی شد، و اون بشکه‌های پشمالو، برای بچه‌هاشون تو دوبی ویلا خریدن.

تصویب نمودند حداقل سن مجاز برای خرید اسلحه نیمه اتوماتیک به ۲۱ سال افزایش پیدا کنه.
یکی دیگه از معایب دموکراسی، اینه که میتونه بازیچه احساسات عمومی بشه. وقتی یک پسر هجده ساله جریحه‌دارش می‌کنه، از هجده ساله‌ها انتقام می‌گیرند.

اما اگه کسی اونجا رک بود می‌گفت معیار بچگی و بلوغ چیه؟ چون اگه معیارهای کلاسیک، مثل مسئولیت‌پذیری مطرح باشه، که فرهنگ شهری امروزی ردش می‌کنه، الان ۲۱ ساله‌هامون هم مسئولیت‌پذیر نیستند‌.