ازین‌هایی که آداب معاشرت عرفی درباره کسانی که متفاوتند رو رعایت می‌کنند نیستم، و مثلا اگه آدمی ببینم که یک پا نداره ممکنه ازش بپرسم اون یکی پات کو؟ در دوران دبستان هم یه همکلاسی داشتم که صدای کلفت خاصی داشت، طوری که انگار نفسش از یه زانوی چهل و پنج درجه رد میشه بعد میاد بیرون. یک بار به اون هم گفتم چرا صدات اینجوریه؟ و ناراحت شد، و کلا دیگه از من خوشش نمی‌اومد. الان فهمیدم خواننده شده، و صداش واقعا مناسب خوانندگیه. اون زانوی تو گلوش به دردش خورد. اما متاسفانه نه سایتی داره، نه پروفایلی در سرویس‌های پخش موسیقی، و اگه عکسش نبود و کج شدن دهنش موقع خندیدن نبود، خودم هم نمی‌تونستم بشناسمش. معتبرترین جایی که باشون کار کرده، یکی ازیناست که دی‌جی میفرستن به عروسی‌ها. مطمئنم از زندگیش راضیه، چون از همون بچگی به نظر می‌رسید خانواده‌ش به صورت دیفالت محتاج نان شب نخواهند شد. اما تلف شدن استعداد، خودش تجسمی از فقر شدیده. مقایسه با آمریکایی‌ها که یک فرد سیب‌زمینی مانند رو هم می‌تونند به عرصه‌های جهانی وارد کنند، نشون میده که ما اساسا بلد نیستیم در بیزینس، خودمون و دیگران رو بالا بکشیم.

قرآن، که کتاب مسلمان‌هاست، به خودش نمیگه کتاب. به انجیل و تورات میگه کتاب. از اولین آیه، خودش رو چیزی خواندنی معرفی می‌کنه، نه چیزی نوشتنی. محمد نبود که مکتوبش کرد. این امپراتوری نوظهور عربی بود که مکتوبش کرد. شاید برای توسعه قلمرو لازمش داشت‌. شفاهی نگه داشتن قرآن از ساحت مادی جداش می‌کرد، و این از تقدس‌گرایی دور نگهش میداشت. به قرآنی که جایی نوشته نشده نمیشه توهین کرد. به محض اینکه مکتوب شد، دعوا هم شروع شد. کاغذش رو زدن بالای نیزه‌ها و مخالف سیاسی‌شون رو تخطئه کردند.

این امپراتوری ایرانی بود که امام رضا رو کاغذی، آجری، سرامیکی، فولادی، طلایی کرد. برای همین الان به نقشه مشهد از بالا هم نباید توهین کرد.

وزیر خارجه آمریکا یاد قربانیان کشتار میدان تیان‌آنمن رو گرامی میداره. شیپورچی دولت چین پایینش لینک یک صفحه درباره کشتار روستاییان ویتنامی توسط سربازان آمریکایی رو میذاره.
جهان‌سومی‌های امپراتوری‌پرست، ممکنه از دولت امپریالیستی پول بگیرند تا «پس خودتون چی، هان؟» رو تبلیغ کنند. ولی اگه پول نمی‌گرفتند هم در درک تفاوت‌ها عاجز بودند. همون اتفاقی که در ویتنام رخ داد در رسانه‌های آمریکا بازتاب زیادی پیدا کرد و جزء اتفاقاتی بود که موج ضدجنگ رو تقویت کرد. همون مثالی که استفاده می‌کنه تا بگه آمریکا با بقیه گه‌دونی‌های شرقی فرقی نداره، دقیقا یک مثال تاریخیه که چرا آمریکا هیچ شباهتی به گه‌دونی‌های شرقی نداره.

دختره با چندتا عکس نود مخش رو زده و به شام دعوتش کرده و مسمومش کرده و همون شب از ایران رفته.

یک نفر برای انجام دادن این کار با من کافیه، اما انجام دادن این کار با یه مهندس که داره گرفتاری‌های موشکی نظام رو برطرف می‌کنه، یه تیم میخواد. و این تیم قطعا در حفاظت اطلاعات سپاه هم آدم داره.

چرا انباردار ارتش روسیه تو برگه گزارش تعداد قطعات رو بیشتر از چیزی که هست می‌نویسه، که بعد موقع جنگ (یا همون تجاوز) سرباز با تانک بره وسط راه گیر کنه و کشته بشه؟ چون دزده و همه دزدند.
چرا از بالا تا پایین همه دزدند؟ چون تشکیلات این اجازه رو بشون میده. چطور تشکیلات میتونه این اجازه رو بشون بده؟ چون هیچ مکانیزمی برای حرف زدن علیه اوباش وجود نداره. زیردست انباردار میدونه که رئیسش دزده، اما چیزی نمیتونه بگه. خبرنگار میدونه همه دزدن، اما چیزی نمیتونه بگه‌. دزدهای بالایی هم می‌دونند پایینی‌ها دزدند، اما به دزد اعظم نمی‌تونند چیزی بگن.

تو سیستم بسته نمیشه از چیزی محافظت کرد.

ائمه جمعه دارند گله می‌کنند که چرا به جای فقط آرد و روغن، قیمت همه کالاهای سوپر مارکتی بالا رفت، که یک مقدارش به این برمیگرده که موظفند به «انتقاد فیک»، تا اعتراضات اصلی به حاشیه بره، و یک مقدار هم به این برمیگرده که هیچ درکی ازینکه بازار چطور کار می‌کنه ندارند.
مهم‌ترین چیزی که تحت تأثیر افزایش قیمت قرار می‌گیره شکر و روغن نیست. این‌ها رو میشه نخورد یا کمتر خورد.‌ مهم‌ترین چیزی که تورم داره نابودش می‌کنه ساختمانه، که هرچقدر هم صنعتش بومی باشه، باز تحت تأثیر قیمت دلاری کالاهاست. در شرایطی که فقط هزینه ساخت فیزیکی آپارتمان، حتی در شهرستان، منهای پول‌هایی که باید از زیر میز پرداخت بشه، به متری ۱۵ میلیون تومن رسیده، یک واحد صدمتری رو اگه حضرت دانیال نبی هم بسازه و اصلا دنبال سود غیرمتعارف هم نباشه، زیر ۲ میلیارد تومن نمیتونه بفروشه. که البته دانیالی در کار نیست، و باید ۳ میلیارد بابتش پرداخت کرد. و نه سیستم بانکی توان تأمین وامی در این حد و اندازه داره، و نه مردم توان پرداخت قسطش رو.

در خیلی از کشورها درصد اجاره‌نشینی بالا رفته، ولی اون‌ها در حال تولید انبوه و صنعتی مسکن اجاره‌ای هستند. در حالی که اینجا هیچ خبری نیست. و این میتونه مثل یک مین، زیر پای خود حکومت عمل کنه.

«هر دختری بایه. تو فقط باید بفهمی بایسکشواله، یا بایپولار».

این جوک رو روزنامه‌نگار واشنگتن‌پست ریتوعیت کرد، و مجبورش کردند عذرخواهی کنه. یکی از سوالات مضحکی که پرسیدند این بود که «چطور واشنگتن‌پست اجازه می‌دهد کارمندش به نیمی از جمعیت توهین کند؟».
اگه خیلی‌ها ازون نیمی از جمعیت به این جوک بخندند چی؟

#لبخند_شبانه

این چیزی که امروز دارند به اوکراین میگن رو به ما هم خواهند گفت. به اوکراین میگن اهداف نظامی روسیه که در خاک روسیه‌ست رو هدف قرار نده، چون این خط قرمز روسیه‌ست و ممکنه با حمله هسته‌ای پاسخ بده. دارند به کشوری که بش تجاوز شده میگن، اونجایی که داره ازش موشک شلیک میشه و میاد زن و بچه و پیر و جوان رو می‌کشه، هدف قرار نده! مثل اینه که به زنی که داره بش تجاوز میشه بگن فقط جیغ بزن، چیز تیزی رو به بدن متجاوز فرو نکن!

به ما هم اجازه بهم ریختن ایران رو نمیدن. چون این حکومت، مملکت رو به زاغه موشک تبدیل کرده. و برای خارجی‌ها مهم شلیک نشدن اون موشک‌ها، که ممکنه اتمی هم بشن، و دور ماندن‌شون از دست کلکسیون بزرگ تروریست‌های خاورمیانه‌ست؛ نه حل شدن معضل‌ جامعه ما با سلطنت و خلافت. با تظاهرات و دیوارنویسی و هر از گاهی چند شهید دادن، که به مرور مثل پاکستان به یک خبر روزمره تبدیل بشه، اوکی هستند. اما به هم ریختن رو نمی‌پذیرند. دارند به ما هم میگن فقط جیغ بزنیم.

وانت بالایی رو فورد دقیقا ۵۰ سال پیش با قیمت حدود ۳ هزار دلار به بازار عرضه کرد که با احتساب تورم در طول نیم قرن، میشه حدود ۲۰ هزار دلار امروز. وانت پائینی رو امسال داره میفروشه، با همون قیمت ۲۰ هزار دلار. و البته با انبوهی از امکانات رفاهی و ایمنی. پس در عرض پنجاه سال، ارزش پول تقریبا هفت برابر کمتر شده، اما از لحاظ کیفیت و امکانات، ماشینی تحویل می‌گیرند که هفت برابر بهتره.

یک آمریکایی هیچوقت نمی‌فهمه ما ایرانی‌ها در همین پنجاه سال، چه خفتی رو تحمل کردیم.

اون یارو که جلوی تانک دولت چین ایستاده بود و اون عکس تاریخی ازش گرفته شد، جلوی یک تانک نایستاده بود، جلوی یک ارتش ایستاده بود. ابعادش در این عکس بهتر معلومه.
نظر معترضان این بود که چه خبرتونه دارید از آرمان‌های کمونیسم فاصله می‌گیرید و فلان. اما نظر معترضان هرچه که باشه، چه‌ کسانی جز یک مشت بیمار روانی اینهمه تانک رو ردیف می‌کنند جلوی مردم غیرمسلح؟
کشوری که به روانی‌ها اعتماد کنه، در دراز مدت هزینه‌های بدی خواهد داد.

در یکی از سایت‌های باستان‌شناسی، که از قبل می‌دونستند اونجا مراسم قربانی کردن کودکان انجام میشده، آثاری پیدا کردن که نشون میده به بچه مواد مخدر میدادن تا در مسیر قربانگاه مقاومتی نشون نده. آروم بودن قربانی برای حفظ دیسیپلین خود مراسم معنوی هم، لازم بوده. خوب نیست وسط دعا و ذکر، قربانی که در کانون مراسم قرار گرفته، بلند بشه فرار کنه یا به شکل هیستریک گریه کنه.

از نکات ظریف انقلاب دین ابراهیمی، اینه که پسر ابراهیم، نه تنها از قربانی شدن رضایت داره، و نه تنها افتخار می‌کنه، بلکه پدرش رو تشویق می‌کنه که انجامش بده. و با وجود این رضایت و خرسندیه که این پروژه خشن، لغو میشه. پیام کاملا واضحه: ما گوسفند را جایگزین کسی که با مواد مخدر آرام شده، نکردیم. ما گوسفند رو جایگزین کسی کردیم که مشتاق بود! چیزی رو که باید اصلاح کرد، باید اصلاح کرد، حتی اگه مردم با اون شکلی که هست هیچ مشکلی نداشته باشند. اولین دستگاه فکری که به «احساسات مذهبی» دهن‌کجی کرد، دین ابراهیمی بود.

- کدوم کشور برای مهاجرت خوبه؟
- آمریکا
- کشور ایکس چطور؟
- اگه تو کشور ایکس پول خوبی گیر کسی بیاد کجا میره؟
- آمریکا
- پس آمریکا
- اگه همونجا موند چی؟
- پس آمریکا و کشور ایکس.


لطفا این فلوچارت رو یه جا رسم کنید که هی ازم نپرسید. مرسی.

عمل صالح، مثل کار عمرانی نیست، که بگی انقدر بودجه خرج کردیم این پل رو احداث کردیم انقدر در ترافیک موثر بود انقدر تصادفات رو کم کرد انقدر مصرف بنزین رو کاهش داد. عمل صالح مثل باز کردن دریه که هی باد میزنه و می‌بندتش. که در کوتاه مدت کار عبثی به نظر میاد، چون ناموفقه. اما جلوی بسته موندنش در درازمدت رو می‌گیره. برای همین مهم‌ترین درخواست ابراهیم از خدا اینه که نسل من رو امامان جامعه قرار بده. که اونا هم در رو‌ باز کنند. چون قرار نیست باد ول کنه. پس نسل من رو هم ول‌نکن تربیت کن.
قرار نبود تبر که به بت زد، بت‌پرستی تا ابدیت منسوخ بشه. قرار بود امام بقیه بشه تا نسل‌های بعد هم تبر بزنند به بت‌ها. همیشه قراره با احساسات مذهبی مردم مواجه باشید. موضوع اینه که میتونید بش دهن‌کجی کنید یا نمی‌تونید.

اپل تو نسخه جدید iOS این قابلیت رو اضافه کرده که همون موقع که عکس خانوادگی رو می‌گیری، با اعضای خانواده به اشتراک بذاردش، تا بعدن مجبور نباشی دونه دونه براشون ارسال کنی و یکی رو یادت بره و بعدا دلخور بشه که چرا برای همه فرستادی برای من نفرستادی. حتی میتونه عکس‌هایی که توشون یک فرد خاص حضور داره، مثل مادر یا پدر، جدا کنه و همه رو با هم به اعضای خانواده بفرسته.
شرکتی که کارکنانش تو زندگی روزمره از محصولات خودشون استفاده می‌کنند، و شخصا کمبودها رو کشف می‌کنند، میتونه به این چیزها اهمیت بده.

قابلیت مهم دیگه اضافه شدن وایت‌بورد مجازی به ویدئوچت‌هاست. وایت‌بوردی با سایزی عملا بی‌نهایت، که علاوه بر نوشتار و یادداشت، فایل‌های پی‌دی‌اف، صوتی، و تصویری رو میشه روش قرار داد، و همه افراد حاضر در ویدئوچت می‌تونند ویرایشش کنند. که یک پلتفرم ایده‌آل برای تدریس خصوصی و آموزش از راه دوره. با وجود قلم دقیق آیپد، میشه تصور کرد که حتی برای آموزش خوشنویسی و طراحی هم میتونه بدرد بخوره. چون اثر قلم معلم و شاگرد همزمان نمایش داده میشه، و رفع اشکال در همون لحظه رخ میده.

اگه بگیم خیرین مدرسه‌ساز بهتره به جای ساختمان‌سازی برای هر بچه یه آیپد بخرند، یک اغراق نیست.

نخ‌دندان‌های اورال‌بی علاوه بر اینکه محکمند، و زوائد آمالگام به راحتی پاره‌شون نمی‌کنه، سطح پهنی هم دارند که هم اجازه میده بهتر روی سطح دندان سر بخورند، و هم بلند کردن مواد غذایی رو آسون‌تر می‌کنند. نخ‌دندان‌های ایرانی، دقیقا همه‌ این‌ها نیستند! اما قابل تحمل بودند. تورم فعلی از یک طرف، و کاهش فروش‌ از طرف دیگه، مجبورشون کرده به کم‌فروشی متوسل بشن. نه تنها از متراژ دزدیده شده، بلکه به طرز عجیبی نازک‌تر هم شده. به حدی نازک و غیرقابل استفاده که مشابه این پدیده رو تا حالا ندیده بودم. یعنی پدیده «به حدی کم‌فروشی که نیاز به تکنیک خاصی داشته باشد». چون نمیتونم درک کنم چطور از همون دستگاه تونستند این ضخامت رو بگیرند‌. یعنی یک نفر اونجا خلاقیتی به خرج داده و دستگاه رو طوری انگولک کرده که داره خارج از رنج رسمی کاتالوگ دستگاه، کار می‌کنه!

قربانی سرقت رو نباید ملامت کرد، اما اصل اعتماد به صندوق امانات ازونجا ریشه گرفته که ریسک حفاظت متمرکز رو‌ پایین‌ در نظر می‌گیرند. در حالی که ریسکش بیشتره، چون اشیاء با ارزش دیگران هم اونجاست و این فقط صندوق شما نیست که داره برای سارقان احتمالی جاذبه ایجاد می‌کنه. در حفاظت متمرکز، برخلاف منزل مسکونی، احتمال اینکه دله دزدها دستبرد بزنند پایینه، اما برای اونی که خطرش رو به جان میخره، جایزه هم خیلی بزرگتره، و صندوق شما در بزرگ‌تر شدن اون جایزه سهیم بوده.
اما یه چیزی هست که میشه مالباخته رو بابتش ملامت کرد: اعتماد به حفاظت متمرکزی که توسط #گله_گاو اداره میشه.

فکر کردی زیرساخت درست کردی انسان جان؟

مسلمانان، برای قرن‌ها آلوده به گناه خلافت امپریالیستی بودند. سیستمی که تا وقتی زورمنده، به نظر میرسه که خیلی خوب کار می‌کنه. مسلمانان هیچوقت فرصت توبه پیدا نکردند. چون قبل ازینکه بفهمند گناهکارند، زورمندی حکومت در برابر نیروهای خارجی و زمانه جدید آب رفت، و نهایتا محو شد. پس مسلمانی باقی ماند که هنوز گناهکار بود، اما وطنی هم نداشت. چون وطنش، با دولت‌هایی که دیگه زور نداشتند، به باد رفته بود. پس اونهایی که پولی گیرشون اومد، یک وطن خارجی خریدند. اما همچنان گناهکار باقی مونده بودند. چون توفیق توبه رو نمیشه با پول خرید.

بمباران شهرهای اوکراین توسط حیوانات روس، غیر از صحنه‌های تأسف‌بار یه چیز دیگه رو هم نشون میده، و اون عایق‌سازی‌هاست. ضخامت پشم سنگ نصب شده روی دیوار رو ببینید.
این‌ها رو با سیمان میچسبونند (اون کپه‌های کلوچه‌ای که بعضی‌هاشون هنوز کنده نشده هموناست)، بعد پیچ می‌کنند به دیوار (اگه قرار باشه پیچ نزنند، باید کل سطحش رو با سیمان بچسبونند و دیگه اون کلوچه‌ها کافی نیست). بعد روی پشم سنگ رو سیمان می‌کنند، و بعد نما رو روش کار می‌کنند. تصور‌ من این بود که این سیستم تو زلزله‌های ایران خوب جواب نده. ولی وقتی در برابر موج انفجار، حداقل نصفش هنوز سر جاشه یعنی مشکلی نداره.
پس چرا استفاده نمی‌کنیم؟ زیرا اینجا یه مشت یابو تو صنف ساختمان‌سازی مشغول به کارند.