طالبان پاکستان یه ریخت و قیافه‌ای دارند که آدم ناخودآگاه طرفدار ارتش پاکستان و هواپیماهای جنگیش میشه.

هرچند که این سوال اخلاقی به نظر می‌رسه اما خیلی به اخلاق مربوط نیست. بیشتر به رفتارشناسی مشتریان مربوط میشه. اگه عده زیادی منتظر اپل واچ هستند و باید سه ماه صبر کنند تا سفارش‌شون بیاد، و شما ساعت دیگه‌ای با همون قیمت سفارش دادی، که دو روزه تحویل داده میشه؛ و اشتباها اپل واچ برای شما میاد، اگه پس نفرستید مدیون کسانی که دنبال اپل واچ هستند نیستید. چون اون‌ها هنوز مالکش نشده‌اند و حقی روش ندارند. شما فقط مدیون فروشگاه هستید، چون مالکش اونه. اینکه این دین رو چطور بپردازید به تصمیم خود مالک مربوطه. بنابراین باید ازش پرسید. شاید نخواست پس بگیره. البته چون یک اتفاق قابل پیش‌بینیه، نباید به مثابه «توپی که افتاد تو حیاط ما» بش نگاه کرد. فروشگاهی که از قبل پیامی برای این اتفاق قابل پیش‌بینی آماده نکرده، و به مشتریان اطلاع نداده که باید چه کنند، میتونه این معنی رو داشته باشه که براش مهم نیست. مخصوصا وقتی که با یک نظرسنجی ساده هم میشه فهمید که حداقل نصف مردم پس نمی‌فرستند.

باید غمخوار چه کسی بود؟
پسران جوان اوکراینی که برای جنگ آموزش ندیده‌اند و ابتدایی‌ترین امکانات جنگ هم در اختیار ندارند، اما چاره‌ای ندارند جز شرکت در جنگی که قرار نیست در اون پیروز باشند؟
پسران جوان افغان که دارند متوجه میشن در انتهای تونل هیچ اشعه‌ای از نور دیده نمیشه، و اگه هم نوری در کار باشه این تونل انقدر طولانیه که انتهاش رو در عمر خودشون نخواهند دید؟
یا پسران جوان ایران، که از شدت ضربات دفعی حکومت به زندگی‌شون، دیگه توان تحلیل موقعیت رو هم از دست دادن و دارند به وضعیت گیجیِ جمعی می‌رسند؟

باید بیشتر از همه غمخوار ایران بود، چون هر تجاوز بیرحمانه‌ای که هرگوشه جهان هست، بدترش رو اینجا داریم. چون هر یأسی که هر گوشه جهان هست، ما بیشترش رو اینجا داریم. هر خرابی که هر گوشه جهان هست، ما عمیق‌ترش رو اینجا داریم. هر تونل تاریکی که هر گوشه جهان هست، طولانی‌ترش رو اینجا داریم. و همه این‌ها در حالیه که دست‌خالی‌ترینیم.

غم ایران، صدیه که نود هم در خودش داره. غم ایران غم هرجای دیگه دنیا رو هم در خودش داره. چون غم ایران، نقطه اوج غم دنیاست.

وقتی بت میگن یه ویلا طراحی کن، ولی تو میگی: نه، من فرودگاه میدوس!

#استفراغات_معماران

پنجمین ایرلاین پاکستان به زودی کار خودش رو شروع می‌کنه، و اسمش رو گذاشتن فلای جناح!
مثل اینه که ما ایرلاین بزنیم اسمش رو بذاریم مصدق‌فلای!
وقتی ایدیولوژی رو میریزی تو بیزینس، یه فاجعه تو مارکتینگ و برندینگ بوجود میاد که مشتری بین‌المللی تلفظش هم نمی‌تونه بکنه.
اما حداقل پاکستان بیزینسی داره که ایدئولوژی رو بریزه توش. مثل کشور اول منطقه نیست که صنعت هواییش تو چاه فاضلاب باشه.

چجوری در یک پاراگراف ادعای خودتون رو نقض می‌کنید؟
حتی در تفکرات حجتیه منطقی وجود داره. و اونی که این منطق رو به عنوان یک سیاست دنبال می‌کنه، از عقلی برخورداره که راه این سیاست رو باز کنه. شر ایدئولوژیک، یک بوته خار سرگردان نیست که باد ببردش اینطرف و آنطرف. این حتی در متن مقدس هم یادآوری شده، که شیطان به خدا میگه «پس به من فرصت بده». کسی که برنامه داره، فرصت می‌طلبه.
چطور خودتون به درستی درک کرده‌اید که پشت جریانات فعلی هیچ منطقی نیست، و همزمان ادعا می‌کنید یک شر برنامه‌دار در جریانه؟

نظام سیاسی ایران، یک نظام ایدئولوژیکه، مثلا؛ ولی شرش ایدئولوژیک نیست. شرش از نوع شر یک طاعونه. یعنی یک شر کور و بی‌معنی و بی‌هدف، که داره توسط یک سیستم فاقد شعور تولید میشه.

که یعنی به عنوان شهروند اماراتی موظف است با دستگاه امنیتی امارات همکاری کند، و چون امارات سابقه قهوه‌ای رنگی در رابطه با حقوق بشر دارد، نمی‌تواند به درخواست دستگاه امنیتی بگوید «نه، نمیخوام، نمیشه، با وکیلم صحبت کنید» و ازین قبیل حرف‌های خارجکی.
و این چه افکتی روی کاربر ایرانی دارد؟
Fuck knows?!

درون‌ها همه‌چیز جنگ رو تغییر دادند. که فقط یکیش جنبه بصری جنگ بود.

خیلی جالبه.. هرچقدر هم توضیح داده میشه، جفنگ‌گویی‌ها متوقف نمیشه‌. خیر، دوران تانک‌ها تمام نشده. خیر، پهپادها نتیجه جنگ رو تعیین نکرده‌اند. خیر، روسیه شکست نخورده.
ما ایرانی‌ها زیر چنان فلاکتی هستیم که برای خیلی‌ها خیلی فرق نمی‌کنه در اوکراین و تراژدی نابودیش، چه میگذره، اما میشه از همین جفنگ‌گویی‌ها نشانه‌هایی دریافت کرد که در مورد بقیه مسائل، که برای ایرانی‌ها مهم است یا خواهد بود، چه اراجیفی تولید میشه، و خواهد شد. منظورم اینه که کسانی که در مورد مسئله ایکس، مخ‌شون تاب دارد، در مورد مسئله ایگرگ هم بسیار محتمل است که تاب داشته باشد. پس از قبل آمادگی داشته باشید.

چیزی که در جنگ‌های امروزی داره کاربرد خودش رو از دست میده اینه. خاکریز. که تقریبا تمام وقت ایرانی‌ها در جنگ هشت ساله توشون گذشت. راه حلی پرزحمت، متعلق به جنگ جهانی اول. چون آتش همیشه از روبرو می‌اومد. اگه هم از بالا می‌ریخت، انقدر رندوم بود که این باریکه حکم یک تسبیح در بیابان رو داشت و شانس تلفات رو کاهش میداد.
اما الان آتش بیشتر از بالا میاد، و انقدر دقیق میاد که میتونه روی نخ تسبیح اصابت کنه.
تو همین تصویر یک نفر هست که لحاف تشک انداخته. الان تو اوکراین نمیشه اینطور لش کرد. دیگه جبهه جای خوابیدن و زیارت عاشورا خوندن نیست.

مثلا می‌خواستند نسخه کاغذی رو حذف کنند، حالا کد رهگیری رو می‌نویسند روی کاغذ دفترچه پیرمرد پیرزن‌ها و میفرستن‌شون سراغ داروخانه‌ها. عملا خود کاغذ حذف نشد، دست‌خط دکتر حذف شد. ظاهرا مغز برنامه‌نویس حکومتی، سیستمی که کد رهگیری لازم نداشته باشه رو هضم نمی‌کنه. اینکه وارد هر داروخانه‌ای در هرجای کشور بشی و کارت شناساییت رو نشون بدی و دارویی که توسط هر پزشکی در هرجای کشور برات تجویز شده رو تحویل بگیری، پروژه‌ایه که یک دانشجو هم میتونه کدش رو بزنه‌. اما باید حتما یک سنگی تو کار قرار داد که مردم به نحوی گرفتار بمونند.

و درست همزمان با این معجون گرفتاری‌ها، تیم کوک در حالی که پشت میزش نشسته میتونه روی مانیتورش ببینه، که در همون لحظه، در هر کدوم از فروشگاه‌های مجازی و فیزیکی اپل در سراسر دنیا، چندتا آیفون فروش رفته و از کدوم مدل‌ها.
چرا؟ چون نگفت «ما می‌توانیم». پول داد به شرکت اوراکل تا براش این سیستم رو راه‌اندازی کنه.
گله گاو همه‌چیز رو به شوخی می‌گیره، و هزینه‌ش رو مردم میدن.

خودمون فیبر می‌کشیم، خودمون سوئیچ شبکه می‌زنیم، خودمون نیروگاه میسازیم، خودمون نرم‌افزار اتوماسیون طراحی می‌کنیم، خودمون لجستیک رو به عهده می‌گیریم، و.... تا میرسه به جایی که خودمون میرینیم به کشور.

با دو نسخه برای یک بیمار دچار قولنج مغزی میشی مهندس؟ کجای کاری.. من اگه مسئول دولتی بودم می‌گفتم اگه داروخانه همه داروهای نسخه رو نداشت، همونایی که داره رو تحویل بده، و مریض بقیه‌ش رو ببره از یه داروخانه دیگه بگیره، بدون اینکه هیچ قبض و کاغذی دستش باشه. چرا؟ چون من دولتم، و قراره کار شهروندم رو راه بندازم، نه کار توی مهندس رو. و اگه نتونی در مهلت تعیین شده راه حل ارائه بدی، هیچ خبری از پول نخواهد بود. ولی تو میگی راه حلی ندارم و بازم پولت رو می‌گیری، چرا؟ چون اینجا ایرانه و ما دولت نداریم.

یکی از خوانندگان قدیمی وبلاگم الان داره برای یک شرکت آلمانی کار می‌کنه که اخیرا با پست آلمان قرارداد بستند. این‌ها به جای بارکد، بافت کاغذ رو اسکن می‌کنند، که جعلش غیرممکنه! فاکینگ بافت کاغذ! ایران که بود تو شاخه پردازش تصویر درس میخوند، و به جایی که میخواست رسید، و الان داره راه حل میده به دولت آلمان. چرا؟ چون اگه راه حل نده باید بشینه خونه چک بیکاری بگیره، که ازش خرج مواد آرایشش هم درنمیاد.

داره به سرباز اسیرشده روس میگه این خون پسر منه، الان باید چه حسی درباره تو داشته باشم؟

احساس این پدر قابل درکه، اما در سطح جامعه باید خیلی زودتر درباره این حس فکر می‌کردند. پسرش در حال نجات حیوانات باغ وحش کشته شد، چون ارتش روسیه به باغ وحش هم رحم نمی‌کنه. باید خیلی زودتر به این فکر می‌کردند که از دست روس‌ها چه کارهایی برمیاد. و اتفاقا اطلاعات کافی درباره‌ش وجود داشت. تنها لازم بود به سوریه نگاه کنند.

دختری که در سد لتیان گرفتنش و به زور کشیدنش تو ماشین هم دچار همین حس بود، که قبلا بش فکر نکرده بود. دقیقا به این دلیل که تا الان فکر نکرده بود که نظام ایران چه تشکیلاتی است، وقتی باش مواجه شد، جیغ و داد و شیون کرد. تا قبلش فکر می‌کرد قضیه اینجوریه که بلژیک پلیس داره، ما هم پلیس داریم، و این همونه، فقط امکانات پلیس ما کمتره! همونطور که برای یک اوکراینی دیره که بفهمه دشمن روس، یک دشمن عادی نیست؛ برای زن ایرانی هم دیره که بفهمه پلیس ما پلیس عادی نیست.
هر دو قبلا وقتی کسی بشون می‌گفت که قضیه چیه، در بهترین حالت بش بی‌اعتنایی می‌کردند، و در بدترین حالت به خشونت‌طلبی متهمش می‌کردند.

چین انیمه بالایی رو به پایینی تبدیل کرده، با این استدلال که نباید زنان را به عنوان موجود جنسی نشان داد!
برای جامعه‌ای که نیمی از جوانانش سینگل به گورند، و نصف بقیه تا جای ممکن از زن و سکس گریزانند، شاید بد نباشه یکم هم زن به شکل موجود جنسی دیده بشه، شاید یادشون افتاد که در طبیعت باید جذب ظاهر جنس مخالف شد و بش پیشنهاد سکس داد. چون اینطور به نظر میاد که خیلی‌ها این رو یادشون رفته.

اینجا خاورمیانه‌ست.
فلسطینی انتحاری دندوناش رو ارتودنسی می‌کنه، بعد می‌ره یه عملیات تروریستی انجام میده، که میدونه درجا خودش رو هم می‌کشند. ولی زنده می‌گیرنش‌.