بعضی‌ها میگن به عمد در مدارس به بچه‌ها یاد نمیدن که نظام پولی و بانکی چطور کار می‌کنه تا یک آگاهی عمومی ایجاد نشه، چون اگه ایجاد بشه و بفهمند چه خبره، ملت انقلاب می‌کنند!
اما چنین توطئه‌ای در کار نیست. آموزشی وجود نداره چون کسی حاضر نیست بیفته جلو و مسئولیت توضیح دادنش به بچه‌ها رو به عهده بگیره، وقتی که حتی بزرگسالان هم به سختی می‌فهمند!

میگن این مرد سیاهپوستی که در متروی نیویورک دست به کشتار مردم زد، یه سفیدستیز بوده که قبلا یه جایی تو شبکه‌های اجتماعی نوشته بود «جنگ اوکراین ثابت کرد سفیدها عاشق نسل‌کشی هستند»، یا چیزی با این مضمون.
همزمانی این اتفاق با سالگرد نسل‌کشی رواندا جالبه، چون رواندا به تنهایی ثابت کرد که نسل‌کشی مختص یک نژاد و یک فرهنگ و یک جامعه نیست، و حتی به سلاح‌های پیشرفته و یا تشکیلات بزرگ پروپاگاندا نیاز نداره. در رواندا یک قوم از سیاهپوستان، نزدیک یک میلیون نفر از یک قوم دیگه از سیاهپوستان رو با داس و قمه و تبر کشتند.
و چه کسی از دیدن این فاجعه روانی شد؟ یک کانادایی سفیدپوست که فرماندهی نیروهای حافظ صلح سازمان ملل رو به عهده داشت، اما بش گفتند دخالت نکنه! و چه کسانی خواستند دنیا دخالت نکنه؟ ترکیبی از سیاهپوستان و سفیدپوستان که همیشه میگن «جنگ بده، صلح خوبه».

این آقایی که در نیویورک مردم رو کشت باید کمتر تلویزیون نگاه می‌کرد، و بیشتر تاریخ میخوند.

تو چین دولت تعیین می‌کنه چه هشتگی ترند بشه، و چی نشه. دیشب یه عده از کاربران از شانگهای پست‌های اعتراضی میذاشتن، که دولت بلافاصله وارد عمل شد و تیتر «آمریکا بدترین وضعیت حقوق بشر را در دنیا دارد» رو آورد بالا تا هشتگ‌های اعتراضی دیده نشن. مردم وقتی این جابجایی دستوری رو دیدند، همون کاری رو کردند که تو توعیتر فارسی رایجه: پست اعتراضی رو با هشتگ حکومتی میفرستادند. برای چند ساعت این پست‌ها چرخیدند تا اینکه حذف شدند.
چنین حرکت‌هایی هرچند خیلی ساده‌اند و هرچند برای ما ایرانی‌ها خاطره‌اند، اما در چین تازگی دارند. بعد از جریان سرکوب موسیقی پاپ، و سپس سرکوب گیم، این مهم‌ترین مواجهه دولت سرکوبگر با نسل جوان چینی‌هاست.

اما چرا دولت حاضر شده هزینه‌های این درگیری رو به جان بخره؟ یعنی موضوع واقعا خود ویروسه؟ بعید به نظر میرسه. البته نباید انکار کرد که کرونا در چین هنوز یک خطر جدیه، و اینکه جدیه به این واقعیت برمیگرده که ظاهرا هنوز خیلی از مردم شهرهای بزرگ، ایمنی کافی در برابر ویروس ندارند. ولی اینطور هم نیست که اگه اراده داشتن که خطر رو کتمان کنند، نمی‌تونستند‌. اتفاقا اگه قرنطینه رو انجام نمیدادند، میشد مریض‌ها رو به بیمارستان‌های شهرهای دیگه منتقل کرد تا مثل الان شانگهای با کمبود تخت مواجه نباشه، و خود این کمبود، اضطراری بودن وضعیت رو القاء نکنه. اگه واقعا می‌خواستند خودشون رو بزنند به اون راه و همه‌چیز رو نرمال جلوه بدن، امکانش وجود داشت. حتی اگه میخواستند شهر رو قرنطینه کنند ولی بندر رو باز نگه دارند، می‌تونستند.

باید ازین زاویه دید به مشکل فعلی نگاه کرد که از نظر دولت چین، قرنطینه شانگهای و فلج شدن اقتصاد این شهر، و کمپلکس صنعتی اطرافش، اصلا یک مشکل نیست، یک فرصته!
مطلبی که زیاد تو اخبار نیست، یا به دلیل توجه بیش از حد به تورم آمریکا به حاشیه رفته، اینه که روندهای اقتصادی چین، اصلا جالب نیستند، و دلیلشون کرونای دو سال قبل نبوده. به عبارت خیلی ساده، چین در یک رکود قرار گرفته، و همین الان هم توشه.. اما به زعم دولت، بازار و اجتماع، پذیرش این رکود رو ندارند. بنابراین هر نوع توقفی در جریان عادی اقتصاد، یک فرصته تا فعلا همه‌چیز رو ربط بدن به اون توقف‌ها.

فکر نمی‌کنم این یک توطئه‌ست، بلکه فقط یک فرصت‌طلبی توسط بروکرات‌هاست، برای خرید زمان، و مهندسی افکار عمومی. دقت کنید که شهروند چینی که تا دیروز منتظر رشد اقتصادی حداقل هفت درصدی بود، حالا ازینکه بسته‌های غذا به موقع میرسه به آپارتمانش خوشحاله!
همه‌چیز حکایت ازین داره که دولت مایله توقعات مردم تعدیل بشه. ولی خیلی پله پله و جزء به جزء.

«ناو موسکوا قدرتمندترین کشتی جنگی در دریای سیاه است، اگر پرزیدنت پوتین به نیروهای خود دستور دهد که دامنه جنگ اوکراین را افزایش دهند، این کشتی بدون شک طلایه‌دار حمله دریایی خواهد بود».

#لبخند_شبانه

وقتی مدیر راشاتودی علنا رو به دوربین میگه «ما در تاریخ‌مان دوبار فضا را باز کردیم، یک بار اوائل قرن بیستم، که به افتضاح انقلاب بلشویکی منجر شد، و یک بار اواخر قرن بیستم، که به افتضاح فروپاشی شوروی منجر شد. ما به یک پیچ تاریخی در کشورمان رسیده‌ایم که باید تکلیف‌مان را با آزادی مشخص کنیم. سانسور نه تنها بد نیست، بلکه خوب است و برای رشد اقتصادی نیازی به آزادی بیان نداریم و نمونه واضحش چین است»، باید اجازه داد راشاتودی در کشورمون دفتر و دستک داشته باشه یا در پلتفرم‌مون اجازه انتشار محتوا داشته باشه؟


بله. باید اجازه بدیم. همونطور که سیستم ایمنی بدنی که در آکواریم بهداشتی بوده در برابر ضعیف‌ترین باکتری‌ها و ویروس‌ها هم آسیب‌پذیره، جامعه‌ای که در فضای «صیانت»شده قرار بگیره، نسبت به دروغ‌ها و فریب‌ها و مهملات، آسیب‌پذیرتر میشه. صیانت فیزیکی، توهمی از صیانته. فقط ذهن تک تک افراده که میتونه خودش رو در برابر جهل و شارلاتان بازی خلافکارها، مقاوم کنه. و برای اینکه مقاومت رو یاد بگیره، باید در معرض‌شون قرار گرفته باشه. ما به اون آشغال‌های قاتل که از آزادی جامعه ما استفاده می‌کنند تا جنایات‌شون رو توجیه کنند، امتیاز نمیدیم؛ ما با آزاد گذاشتن‌شون داریم به خودمون امتیاز میدیم. سیستم باز، یک سیستم ذاتا قویه. آزادی بیان بی‌تبصره، باعث میشه یه عده تحت تأثیر جاهلان قرار بگیرند، اما در دراز مدت جامعه قوی میشه. و جامعه قوی خودش حساب خلافکارها رو میذاره کف دست‌شون.


جامعه سانسور شده جامعه پنهان شده در قلعه‌ست‌. جامعه آزاد، اونیه که قلعه رو محاصره کرده.

گروه تروریستی الشباب کنیا به یک گروه از پیمانکاران پروژه ساخت آزادراه حمله کرده و چندنفر رو کشته، که یکی‌شون هم یک شهروند چینی بوده. الشباب در محتویات تبلیغاتی خودش، در کنار اشاره به سرکوب مسلمانان در چین، دلیل هدف قراردادن چینی‌ها رو استعماری بودن پروژه جاده ابریشم معرفی می‌کنه، چون قراره کشورهای فقیر رو در تله بدهی بندازه و سپس بشون مسلط بشه!

ما در دنیای روایت‌ها زندگی می‌کنیم. اینکه حقیقت چیست همیشه در حاشیه‌ست. روایت‌ها دارند تاریخ رو شکل میدن، باعث ایجاد جنگ‌ها میشن، نفرت ایجاد می‌کنند، هویت میسازند، و سرنوشت ملت‌ها رو طراحی می‌کنند.
روایت «تله بدهی» انقدر قوی بود که نتونستیم جلوش رو بگیریم. و خود دولت چین با اون قدرت اقتصادی و رسانه‌ای هم نتونست جلوش رو بگیره. و حالا دیگه مهم نیست که واقعا تله‌گذاری وجود داره یا نداره. حالا این روایت دیگه صرفا تحلیل بد و عاری از دیتایِ باکیفیتِ چند وبلاگ‌نویس که خودشون رو کارشناس مسائل استراتژیک می‌دونند نیست. حالا این روایت داره آدم می‌کشه.

سوال‌تون رو میشه به دو سوال تجزیه کرد:
- آیا می‌شود با سانسور جلویشان را گرفت؟
- آیا درست است با سانسور جلویشان را گرفت؟

جواب سوال اولی که همین الان داده شده. خیر. اگه می‌شد با سانسور جلوش رو گرفت خود دولت چین از پسش برمی‌اومد. اینکه دولت چین تونسته برای مردمش یک آکواریوم رسانه‌ای ایجاد کنه، معنیش این نیست که میتونه هر روایتی رو در نطفه خفه کنه. کسانی که در قلعه سنگر گرفتند، نمی‌تونند فضای بیرون از قلعه رو هم کنترل کنند.

برای سوال دوم باید به تعمیم‌پذیری‌ها توجه کرد. چجوری میشه فهمید یک روایت میتونه محرک خشونت بشه؟ هیچ‌جوری. یا باید فرض کرد که هیچ روایتی محرک نیست، یا باید فرض کرد هر روایتی محرک است. پس یا باید هیچ‌چیز را سانسور نکرد، یا باید همه‌چیز رو سانسور کرد. که واضحه کدومش قابل اجراست.

با کشته شدن تعداد زیادی از نظامیان ماهر اوکراینی و از بین رفتن زیرساخت‌های دفاعی، و نابودی سکونتگاه‌ها و شهرک‌های صنعتی، مردم این کشور یا باید به جایی در غرب مهاجرت کنند، یا پاسپورت روسی رو بپذیرند و با تسلط اشغالگران بر سرزمین اجدادی‌شون کنار بیان. که یک تراژدیه. اما اتفاق جدیدی نیست. ما ایرانی‌ها خیلی وقته که در همین وضعیتیم. ۴۳ ساله که یا باید به جایی در غرب مهاجرت کنیم، یا پاسپورت داعش رو بپذیریم و با تسلط سخیف‌ترین انسان‌های کره زمین بر سرزمین اجدادی‌مون کنار بیاییم.
اما مشکل اینه که برخلاف اوکراین، هنوز تراژدی ما حتی توسط خودمون هم به رسمیت شناخته نشده‌ و خیلی‌ها اصلا به ذهن‌شون خطور نمی‌کنه که اون چیزی که در مدارک شخصی‌شون دارند، پاسپورت داعشه.

یک روایت علیه دشمن آمریکا رایج شده، شما هم رئیس دستگاه اطلاعاتی آمریکا هستید، چه می‌کنید؟ میگید «ملت باور نکنید»؟ یا تأییدش می‌کنید؟
«کشورهای بی‌شماری» که میگه یا ابتدا به ساکن در مسیر دموکراسی نبودند، یا با وجود بدهی سنگین هم خللی به دموکراسی نیم‌بندشون وارد نشده. چین اگه اراده کرده بود همه‌جا رضاخان محلی نصب کنه، یه فکری برای کنگو میکرد که بعد ازون همه خونریزی، هنوز سگ صاحابش رو نمیشناسه.

مبنای این روایت، زبر و زرنگ فرض کردن دولت‌هاست. ازونجایی که اصلا باور نمی‌کنند دولت چین با اون عظمت اقتصادی، مثل گاو عمل کنه؛ متعاقبا باور نکردند که سرمایه‌گذاری‌های بی‌بازده یا کم‌بازده در کشورهای فقیر یه جور پول‌شویی یا فساد سیستماتیک نظام بانکی باشه، و پس: حتما کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه‌ست!

حجم تراز تجاری مثبت چین، یعنی صادراتش منهای وارداتش، چیزی که تو دخل براش میمونه، انقدر بالاست که این مقدار از پول باید خودش رو یه جایی نشون بده، مثلا در ذخایر رزرو. اما دیده نمیشه.
ازینایی که کانال بورسی دارند درخواست کنید با جدول و نمودار نشون بدن این پول‌ها کجاست.
اگه تونستند خبرم کنید.

طبیعیه که خلافکاران انسان‌ستیز عمامه به سری که به ویران کردن ادلب می‌گفتند آزادسازی ادلب، و به دفاع مشروع اوکراینی‌ها از خودشون میگن ویرانی‌طلبی، به پتروشیمی هم بگن صنعت سبز!
اگه این رابطه طبیعی رو درک نکرده بودی و تصور می‌کردی ایران دارای یک حکومت است، و اون حکومت داره توسط آدم‌های سالم اداره میشه، ایراد از خودت بوده.

ترجمه رشته توعیت یک اوکراینی رو اینجا میذارم که یک نمونه دیگه‌ست برای این ادعای من که ما اینجا تحت شکنجه فکری فرصت دیدن چیزهایی در خشت خام رو پیدا کردیم که خارجی‌ها در آینه هم نمی‌بینند. اینکه الان دارند یه چیزهایی می‌بینند هم ناراحت‌کننده‌ست هم خوشحال‌کننده. ناراحت‌کننده چون دارند وسط جنگ و کشتار می‌فهمند. و خوشحال‌کننده چون بالاخره دارند می‌فهمند.
هرچند که هنوز کمی کار دارند، چون به جامعه روسیه امید دارند. در حالی که حتی کوچکترین حد از امید به این کشور، بلاهت است.



«خیلی از چیزهایی که امروز از روسیه می‌بینیم شوکه‌کننده هستند. گفتمان میلیتاریستی که دهه‌ها بود ندیده بودیم. نژادپرستی علنی. فاشیسم ارتودکس. سانسور مطلق. نظامی‌گری دیوانه‌واری که تیترهاش در صفحه اول روزنامه‌های سال ۱۸۷۸ دیده میشد».

«یکم سوپرایز شدم وقتی دو تا از منابع باقی‌مانده که لیبرال بودند، اکومسکو و تی‌وی‌رین، در آستانه حمله به اوکراین، شبانه تعطیل شدند. این دو، و مخصوصا اکومسکو، که زمان فروپاشی شوروی تأسیس شده بود، خوب دوام آورده بودند».

«اما در کل تعجب نداره وقتی میفهمی که همش یه توهم بود. تمام بیست سی سال گذشته توهم بود و استشمامش می‌کردم. برخلاف خیلی از اطرافیانم هیچوقت نتونستم فرهنگ روسیه در دو دهه اخیر رو هضم کنم. یه چیزی جور در نمی اومد».


«و حالا دارم می‌بینم که حسم اشتباه نمی‌کرده. میزگردهای تلویزیونی، رپرها، ماشین‌های گرون قیمت، کلوب‌های شبانه، بوتیک‌ها، موشک اسکندر، و رئیس‌جمهوری که ۲۲ ساله سکان‌داره. اینا با هم دیگه جور درنمیاد. بیست و چهارم فوریه، پرده کنار رفت».

«چیزی که در برابر چشم ما هویدا شد، امپراتوری روسیه قرن نوزدهم بود که هیچوقت سقوط نکرد. چرا؟ چون فروپاشی ۱۹۹۱ شوروی‌گرایی رو حذف نکرد، و انقلاب ۱۹۱۷ اصلا انقلاب نبود. الان داریم هنوز به جنازه امپراتوری در نهایی‌ترین شکل خودش که یک زامبیه نگاه می‌کنیم».

«درست مثل ۱۹۱۷ و ۱۹۷۹ هنوز سلطنت وجود داره. سلطان اجازه داد روس‌ها یکم از فرهنگ غربی رو بچشند، در حالی که شخصا، که ذاتا فرصت‌طلب بود، داشت با قلدری برای خودش سر و وضع یک امپراتور رو فراهم می‌کرد».

«و بیشتر روس‌ها راضی‌اند ازین وضع، برای اینکه هنوز مردم قرن ۱۹ هستند. هنوز دارند درباره پیروزی‌های گذشته حرف می‌زنند. به طرز مسخره‌ای سالگرد جنگی رو جشن می‌گیرند که توش ۳۰ میلیون نفر از مردم‌شون رو از دست دادند. الانم در انتقام‌گرایی خشونت‌باری مشارکت کرده‌اند که مشابهش از ۱۹۳۰ به اینور دیده نشده».

«انقلاب فرانسه‌ی روسیه هیچ‌وقت اتفاق نیفتاد. جامعه خودش رو تغییر نداد، و تصمیم نگرفت به خودش احترام بذاره. و الان به طور کامل یک کشور ارتودکس فاشیسته، یعنی همون هسته‌ی امپراتوری روس. این کشور هرگز استعمارزدایی نشد، و هرگز عذرخواهی نکرد. این جامعه فقط گذشته رو می‌بینه، نه آینده رو».

«بنابراین قتل شبانه هر حق مدنی و شهروندی که باقی‌مانده، تعجب برانگیز نیست. توهمی ایجاد کردند که به دنیا بگن ما حیوان نیستیم! و دنیا خیلی خجسته در قبال دریافت نفت ارزان و ثبات منطقه، این قصه رو باور کرد».

«اما امپراتوری مطلقه نمیتونه در قرن ۲۱ به حیات خودش ادامه بده. که برای همینه که الان خودش رو درگیر یک جنگ انتحاری با دنیا کرده. اوضاع وخیم‌تر هنوز پیش روی ماست. جنگ اوکراین غیرعادی نیست اگه بدونی که یک سرکوب محلی در حوزه پیرامونی امپراتوریه».

«امید بزرگی وجود داره که همه روس‌ها از اتفاقاتی که داره میفته خرسند نباشند. حداقل ترک‌هایی در جامعه داره میفته‌. همشون از دم فاشیست نیستند. ۱۹۱۷ امید وجود داشت، ۱۹۹۱ امید وجود داشت، این دهه هم امید وجود داره».

«رفتار خودآزارانه‌شون نشون میده که در عمق وجود می‌دونند که کاری که دارند می‌کنند اشتباهه. پس تشنج بعدی امپراتوریِ رو به فروپاشی، شاید آخرین تشنجش تا قبل از دیدن نور باشه. فقط می‌تونیم امیدوار باشیم که زودتر اتفاق بیفته».

پیرمرد تاریخدانه، اما میگه باید با روسیه کنار اومد و دو استان شرقی اوکراین رو بش داد!
و این منم که باید بش بگم نه آقا، این‌ها کل اوکراین رو میخوان‌. اگه شرق براشون مهم بود اینطور با خاک یکسانش نمی‌کردن. تا الان بیشتر کسانی که کشتن روس‌تبار بوده. اون‌هایی که دزدیدن و بردن و الان تو کمپ‌هایی در روسیه محبوس‌شون کردن از همین مردم نواحی شرقی هستند. البته قطعا بعد از تخریب صد در صدی، شروع می‌کنند به فروختن زمین‌ها به روس‌ها، تا یه عده زمین مفت گیرشون بیاد، و جمعیت روس قسمت شرقی هم بیشتر بشه. یعنی دزدیدن سرزمین در روز روشن و به سبک مغول‌ها. همون کاری که در کریمه کردند. اما این همه تلفات ندادند و زیر بار تحریم نرفتند که یه عده رو زمین‌دار کنند. کجای این رو نمی‌تونید بفهمید؟

خواننده روس و خواننده اوکراینی رو میارن روی استیج، با گل و بوس و بغل، که یعنی صلح خوب است! بندگان خدا اصلا نمی‌گیرن موضوع چیه. متوجه نیستند که با ملتی بدتر از اقوام وحشی مغول طرفند. (قطعا بدترند چون مغول‌ها بعد از یکی دو نسل، آدم شدند و حکمرانی متعارف رو یاد گرفتند. اما این‌ها هیچ‌وقت هیچ‌چیز رو یاد نمی‌گیرند).

بیشتر مشکلات دنیای امروز به شکل مستقیم یا غیرمستقیم، به خاطر اهالی دانشگاهه. که یا ابلهند، یا روسپی خلافکارها. از تاریخدان گرفته تا جامعه‌شناس، از اقتصاددان گرفته تا کارشناس روابط بین‌الملل!

هگل زن رو داخل آدم حساب نمی‌کرد، ولی الان جلد کتابش رو چاپ می‌کنند روی لباس زنانه.

#لبخند_شبانه

چینی‌ها این ویدئو رو شیر می‌کنند و میگن ژاپن اینجوری غذا میفرستاد برای قرنطینه‌ شده‌ها، یاد بگیر دولت عزیز!
البته دولت عزیز سعیش رو کرد، هرچند که اصلا به سطح بسته‌های ژاپنی نرسید، اما مردم شانگهای از غذای آماده و بسته‌بندی خوششون نمی‌اومد. چون عادت دارند به تازه‌خری و تازه‌خوری.
اینکه کدوم حالتش برای سلامتی بهتره یه بحثیه، اینکه استفاده از محصولات آماده نیاز به سواد بیشتر و درآمد بیشتر داره، یه بحث دیگه‌ست. این کارتن رو اگه تو ایران پخش کنی بیشتر مردم نمی‌دونند باید چیکارش کنند و خیلی‌هاش رو ممکنه بریزن دور. اینجا فقط برنج خام و روغن مایع تعریف شده‌ست. تو چین هم باید کلم درسته رو تحویلش بدی تا بفهمه باید چیکارش کنه.

یه ویدئو هست مربوط به ۹ سال پیش. رییس‌جمهور چین از یه دانشکده افسری بازدید می‌کنه. میره قسمت افسران زن. مردها وارد اتاق میشن، این دخترا وایمیسن دست میزنند، بعد شعر می‌خونند، بعد ساز می‌زنند.
سم مطلقه 😄

بعد از اشغال کامل اوکراین و ساقط کردن دولتش و الحاقش به خاک روسیه، که باعث دراز مدت شدن بعضی از تحریم‌ها خواهد شد، روس‌ها هم گرفتار همون سرابی میشن که ایران رو گرفتار کرده. سراب «خون زیادی ریخته شد، ولی توانستیم، و آمریکا هیچ غلطی نتوانست بکند، و با تحریم‌ها کنار می‌آییم و اقتصادمان را درونگرا می‌کنیم».
خامنه‌ای این سراب رو با کلیدواژه «نگاه به داخل» بنیانگذاری کرد و این جوان‌ها هستند که دردش رو می‌چشند. درست مثل ایران، قسمت بزرگی از جامعه روسیه بازنشسته مستمری‌بگیر یا حقوق‌بگیر دولت هستند، که درست مثل ایران اگه آینده مملکت به سمت چاه فاضلاب حرکت کنه هم براشون اهمیت نداره، تا وقتی که سر وقت تعیین شده حقوق‌شون رو واریز می‌کنند.
جفنگ‌گویی درباره گلوبالیسم زیاده، اما در دنیای امروز، به دلایل بسیار، نمیشه بدون گلوبالیسم از منجلاب فقر بیرون اومد. حتی با وجود سونامی پول‌های نفتی و گازی که سرازیر می‌شد و میشه، هنوز در حاشیه مسکو (حاشیه کازان نه، حاشیه مسکو) خونه‌هایی وجود داره که هیزم میسوزونند، و نایلون انداختن روی سقف که آب نیاد داخل. اینکه اختلاف طبقاتی بد است و باید درباره‌اش چه کرد، میتونه برای بعضی‌ها یه موضوع زیادی پیچیده باشه، چون اصلا بش فکر نمی‌کنند. همون پیرزنی که داره هیزم میسوزونه هم بش فکر نمی‌کنه. بلکه در وسط همون فلاکت، با پیروزی‌های ظفرمندانه «کشور» به ارگاسم ملی‌گرایانه میرسه. دقیقا مثل جماعت اسگل ایرانی که پول پر کردن دندان‌شون رو ندارند و سوگوار سلیمانی بودند.
لازم نیست پدران ما همه اکبر خرمدین باشند تا مشخص باشه خیر ما رو نمیخوان.‌ با بی‌تفاوتی‌شون به فلج شدگی سیستماتیک اقتصاد مملکت هم میشه ثابتش کرد. برای همین واژه بی‌معنی «نگاه به داخل» برای اون‌ها معنا داره.
این‌ها میمیرند و یک سرزمین سوخته برای نسل بعد میمونه.

شاید اشتباه می‌کنم، ولی به نظر میاد یکی اون وسط میگه ایول‌الله که لهجه‌ش کاملا ایرانیه. تا حالا ندیدم یه عرب اینجوری تلفظش کنه.


https://t.me/Yediotnews/69356?single

قبل از شروع جنگ اینجا نوشتم پوتین آدمی نیست که همه ملی‌گراها به طبل جنگ بکوبند و این تنها وایسه بگه نه. چون در چنین شرایطی نه گفتن یک کیفیتی لازم داره که در شخصیت خلافکارهایی مثل پوتین نیست، با اینکه به زعم خودش مردمش رو دوست داره و کاری به ضررشون انجام نمیده.
الان دوباره توسط همون ملی‌گراها یک موج تحریک دیگه بوجود اومده و ازش میخوان یا جنگ رو متوقف کنه، یا کار رو با نابودی کامل اوکراین یک‌سره کنه‌. چون معتقدند اگه بدون نابود کردن همه‌چیز بخوان ادامه بدن، تلفات‌شون از کنترل خارج میشه. و در برابر این مطالبه هم نمیتونه نه بگه. بنابراین استفاده از بمب‌افکن‌ها و بمب‌های سنگین در روزهای آینده بیشتر خواهد شد.
دو مسئله رو باید در کنار هم پذیرفت (بیشتر مشکلات ما همین عجز در تفکیک واقعیت‌هاست). الف- ارتش روسیه ظرفیت با خاک یکسان کردن کل اوکراین را دارد و هنوز خیلی مونده تا این زامبی به مرز خستگی برسه. ب- ملی‌گراهای روسیه تحت یک پروپاگاندای غلیظ بزرگ شده‌اند و درباره توانایی واقعی ارتش‌شون و صنعت‌شون دچار تصورات نادرست هستند.

حالا اگه اذیت‌تون نمی‌کنه متناظر چینیش رو هم بنویسم.
الف- چین توانایی غذا دادن به صد میلیون نفر شهروند قرنطینه شده را دارد، حتی اگه با ایرادات و ندانم‌کاری‌هایی همراه باشه ب- شهروند چین تصور درستی از توانایی‌های دولت چین نداره و فکر می کنه همه‌چی ردیف میشه بزودی.

حتی اگه به موضوعی علاقه ندارید ازش استفاده کنید که درست فکر کردن و درست نگاه کردن رو تمرین کنید.