این وضعیت سواحل شمال کشوره.
اینکه کاربر شبکه اجتماعی ندونه آمریکا واقعا چیست، شاید توقع زیادیه. چون این‌ها حتی نمی‌دونند دریا چیست و ماسه چیست و آب چیست و خودروی سواری چیست.‌

حتی مردم آمریکا هم گاهی جامعه‌شون رو دست‌کم می‌گیرند.
مثلا عموم مردم آمریکا فکر می‌کنند که ۴۴ سال پیش فقط ۳۲ درصد آمریکایی‌ها به یک زن رأی میدادند تا رییس‌جمهور بشه و الان ۷۰ درصدشون حاضرند به یک زن رأی بدن. اما در واقع همون ۴۴ سال پیش ۷۴ درصدشون حاضر بودند به زن رأی بدن و الان ۹۶ درصدشون حاضرند به زن رأی بدن.

یه مشکلی که در کمک‌های بیت‌کوینی به کامیونداران کانادایی خودش رو نشون داد، قرار گرفتن آدرس کامیون‌دار در لیست سیاه دولت بود. چون وقتی تو سایت یک لیست قرار میدی و به مردم میگی به این آدرس‌ها بیت‌کوین بفرستید، پلیس هم میتونه اون لیست رو ببینه.
برای حل این مشکل یه ایده پیشنهاد داده شده به نام آدرس‌های ویسپر که اگه در شبکه پذیرفته بشه، پلیس یه سری آدرس می‌بینه ولی به دردش نمیخوره. تو این ویدئو به صورت دمو نشون میده که نقل و انتقال ازین طریق کار سختی نخواهد بود.

بن‌سلمان و پسرعموها فکر کردند اگه به آمریکا نشون بدن که همچین هم دستشون بسته نیست، روی خوش به اون زباله هسته‌ای که در کرملین نشسته و نیم کیلو بوتاکس تو صورتش تزریق شده، نشون دادند؛ تا شاید نظر‌ واشنگتن دی‌سی درباره جنگ یمن تغییر کنه. ولی تا الان که نکرده، و حوثی‌ها این رو می‌دونند و دارند از فرصت استفاده می‌کنند.

واقعیت اینه که آغوش آمریکا، جایگزین نداره، و اون بیرون خبری نیست، و سرده.

این فقط مشکل تعطیلات نیست. تعطیلات تعداد زیاد اینجور افراد رو برملا می‌کنه.
این مشکل عدم شناخت بدن به طور عام، و عدم آگاهی از ضعف‌های فیزیکی، به طور خاصه.
بعضی‌ها فقط به این دلیل که از نردبان بالا میرن دچار پارگی جداره شکمی میشن. بعضی‌ها فقط به این دلیل که پریدن تو آب. چون یا نمی‌دونند جداره شکمی چی هست، یا نمی‌دونند برای خودشون چقدر ضعیف‌تر از بقیه‌ست. خیلی‌ها چون هیکل خوبی دارند فکر می‌کنند از پس هر کششی برمیان، اما وقتی میفهمند برنمیان که یه جایی اون تو تیر می‌کشه.‌ چون یا نمی‌دونند عضلات مرکزی چی هستند، یا نمی‌دونند عضلات مرکزی خودشون چقدر ضعیف‌تر از بقیه‌ست.
همه این ندانستن‌ها در مورد بارداری، که بدن در حالت ویژه‌ست، چند برابر میشه.

یکی از جالب‌ترین خصوصیات نظام آموزشی ما اینه که چنان به مسائل مربوط به بقا و آمادگی اهمیت نمیده که انگار مسائلی فانتزی هستند! ما یک روز باید این واقعیت رو بپذیریم که اگه اون بیرون ول‌مون کنند می‌میریم، سپس محتوای آموزشی رو با این پیش‌فرض طراحی کنیم.‌

به عنوان توریست رفته تو یه قبیله قدیمی تو آفریقا. میگه اینا روزی سه چهار ساعت برای شکار فعالیت داشتند، بعد بقیه روز لش می‌کردند! نود درصد اون سه چهار ساعت هم صرف پیاده‌روی‌های خیلی طولانی میشه.
نه بادی‌بیلدینگ، نه اسموتی با پودر پروتئین، نه دائم در حال مکیدن قمقمه آب. ولی بدن، در حد سنگ.

همه آرزو دارن خونه‌ای داشته باشند که یه تراس رو به اقیانوس داشته باشه. اما اگه تو همون تراس محبوس بشن، از همونجا خودشون رو پرت می‌کنند پایین؛ حتی اگه آب و غذاشون از زیر در بشون تحویل داده بشه. مردم هیچ ایده‌ای ندارند که چیزی که دوست دارند رو چقدر می‌تونند تحمل کنند. باید حتما تست بشه تا براشون مشخص بشه.
آدم فاضل منتظر تست نمیمونه. اون از قبل خسته‌ست. بعد به چیزی که بش علاقه داره نگاه می‌کنه. اما آدم معمولی اول نگاه می‌کنه، بعد خسته میشه.

آدم معمولی نباش.

نسیم بعضی وقت‌ها قاطی می‌کنه. میگه نظریه بازی‌ها می‌گفت سلاح هسته‌ای باعث میشه ابرقدرت‌ها با هم نجنگند و مشکل‌شون رو منتقل کنند به جنگ‌های نیابتی. اما الان این نظریه ریده. چون الان جنگ اوکراین اتفاق افتاده دقیقا به این دلیل که سلاح هسته‌ای وجود داره!

عزیزم، جمله دومت شاهد نقض جمله اولت نیست. تأیید جمله اولته. جنگ اوکراین اتفاق افتاده دقیقا به این دلیل که ابرقدرت‌های هسته‌ای با هم نمی‌جنگند و مشکل‌شون رو به جنگ نیابتی می‌کشونند. اگه قرار بود ناتو با روسیه بجنگه که الان غیر از پناهنده‌های اوکراینی، ده بیست میلیون پناهنده روس هم پشت مرزهای آلمان جمع شده بودند.

اصرار ابرقدرت‌های هسته‌ای، به هسته‌ای نشدن بقیه کشورها، که در اون با هم اشتراک نظر دارند؛ دقیقا به این دلیله که زمین بازی برای جنگ‌های نیابتی‌شون فراهم باشه. که اون زمین نهایتا در جریان جنگ نیابتی مصرف شده و دور انداخته میشه. و اصرار آخوندهای ایران به هسته‌ای شدن به همین دلیله که قلمرو غارتگری خودشون، زمین جنگ نیابتی نشه، تا انحصار مصرف کردن و دور انداختن ایران، دست خودشون باشه و کش بیاد (چون تو جنگ خیلی آنی مصرف میشه).
حاکمیت در ایران همیشه فوبیای ارتش‌های بیگانه رو داشته. اما معمولا همه‌چی از داخل بهم ریخته. پادشاه ما میرفت سپاه قدرتمند همسایه رو تار و مار میکرد، و برمی‌گشت پایتخت و وزیر همه‌چیزدان خودش رو ترور می‌کرد، و دستگاه متزلزل میشد، و ولیعهد نمی‌تونست جمعش کنه.

وقتی تاریخ می‌خونید در قطعه‌های پنجاه ساله بخونید. اگه متوسط عمر انسان هفتاد سال باشه، ده بیست سال اولش رو که چیزی نمی‌فهمه یا بعدن یادش نمیاد، چند سال آخر هم یا الزایمر داره یا یه گوشه گرفته خوابیده. اون چهل پنجاه سال وسطه که شاهد آگاه رویدادهاست. یه سلسله سلطنتی ممکنه هشتاد سال طول کشیده باشه تا به طور کلی منقرض بشه. خیلی‌ها عمرشون قد نداده که ببینند و در حالی فوت کردند که فکر می‌کردند هنوز کار تموم نشده و شاهزاده بعدی قراره اوضاع رو برگردونه.

دویست سال بعد برای کسانی که تاریخ الان ما رو می‌خونند اتفاقی که در سال ۱۴۲۵ میفته کاملا طبیعی و قابل انتظار به نظر خواهد اومد. ولی برای مایی که قبل از ۱۴۲۵ میمیریم هنوز مبهمه. نه به این دلیل که نمی‌دونیم چه خواهد شد. بلکه به این دلیل که از همین الان‌مون بی‌اطلاعیم. اتفاقات ۲۵ سال بعد، قراره به خاطر وضع الان رخ بده.

یه جایی تو سوئد، این درخت ۷ هزار سال قبل شکسته شده و افتاده، اما انگار همین امروز قطع کردنش. چون جایی دفن شده که اصلا هوا بش نرسیده.
یعنی ساختن بنای چوبی که چندهزار سال عمر کنه، کاملا ممکنه. یعنی جنگل‌های صنعتی موجود نه تنها برای انسان‌های امروز کافیه، بلکه برای صد نسل بعد آدم‌ها هم کافیه.

برنی سندرز میگه باید سود شرکت‌ها بررسی بشه و اگه به اندازه قبل از کرونا و جنگ اوکراین باشه، همون نرخ مالیات عادی رو پرداخت کنند، و اگه سودشون بیشتر شده باشه ۷۵ درصد سود مازاد رو مالیات بدن. که مجموعا میتونه به ۹۵ درصد برسه. که در واقع یه جور مصادره امواله.
منظورش اینه که در شرایط بحرانی هیچ شرکتی نباید حق داشته باشه بیشتر از ماقبل بحران پول دربیاره.
مشکل اینه که سندرز واقعا نمیدونه یه شرکت چطوری کار می‌کنه.

دقیق‌تر اینه که بگیم هنوز هم تاریخ را فاتحان می‌نویسند، و الان میم‌سازان فاتحند.
و شخصیت‌های قرن بیستمی هنوز درک درستی ازین شیفت پیدا نکرده‌اند. همه بازیگران سیاسی و نظامی مهم دنیا که الان می‌بینید متعلق به قرن بیستم هستند. من که صرفا یک ناظر هستم هم متعلق به قرن بیستم هستم، و حتی من باید حواسم جمع باشه که به این تعلق غلبه کنم و به روز باشم.

تلویزیون دولتی روسیه تصاویر شهرهای با خاک یکسان شده اوکراین رو نشون میده و مجری میگه ملی‌گرایان اوکراین در حال عقب‌نشینی همه‌چیز رو از بین می‌برند تا چیزی بعد از خودشون باقی نمونه!

یک دنیای کاملا موازی ساخته‌اند برای مردم روسیه، که در اون دنیای موازی، متجاوزان، فرشتگان نجاتند، و کسانی که از مملکت‌شون دفاع می‌کنند، موجوداتی خطرناک هستند که کشور خودشون رو با خاک یکسان می‌کنند!

در رقابت با جهان آزاد، و در زمینی که میم‌سازان در اون فاتحند، یاغی‌ها هیچ چاره‌ای جز انزوا ندارند.‌ و انزوا محکوم شدن به لوکالیزه شدن محتواست. پیام مجری روس، فقط داخل روسیه معنا داره، نه بیرونش. وقتی یک طرف لوکاله، و یک طرف گلوبال؛ طرف لوکال در موقعیت تدافعی دائمی قرار می‌گیره. و این پایدار نیست.

حتی اگه فرض کنیم که پترس فداکاری وجود خواهد داشت که انگشتش رو در نشتی سد فرو کنه و تا صبح همونجا بمونه؛ با این واقعیت مواجه خواهیم شد که تعداد نشتی‌ها خیلی بیشتر از فقط یکی خواهد بود.

نوشته براهنی درباره شکنجه‌هایی که در زندان شد، به مخاطب غربی دروغ گفت تا فقط لگدی به حکومت پهلوی زده باشه.

این هم ادامه‌ای است از ژانر کسانی که فکر می‌کنند وسط جنگ باید پرچم حقیقت رو برافراشته نگه داشت. یک چپ، هرچه که بوده، از هر جبهه‌ای که بوده، به زعم خودش با حکومت وقت در یک جنگ بوده، و تو جنگ فقط باید برنده شد (و گرنه معنی نداره واردش بشی). مخالفت با براهنی چپ و تند و هیجان‌زده، یک چیزه؛ و مخالفت با توسل به خباثت استراتژیک در جنگ، یک چیز دیگه‌ست.

البته این مشکل رو الان هم داریم. ۴۳ ساله که مخالفان نظام در حال سنجش سجایای اخلاقی همدیگه هستند! انگار باید کنکور اخلاق برگزار بشه و فقط اونایی که رتبه بالا میارن، به عنوان اپوزیسیون به رسمیت شناخته بشن. در حالی که اگه واقعا این باور وجود داشت که در جنگ هستیم، هیچ‌کدوم این مسائل پیش نمی‌اومد. اگه شهر شما زیر بمباران باشه و چند مرد مسلح سوار بر وانت بیان دست زن و بچه‌تون رو بگیرند تا از یک دالان عبور بدن و به جای امن منتقل‌شون کنند، اهمیتی میدی به اینکه یکی ازون چند مرد مسلح قبلا با چاقوی داغ صورت یک اسیر رو سوزونده؟ نه. چون مهم رد شدن ازون دالانه.

استدلال بعضی‌ها اینه که اگه درباره جنایات دروغ گفته بشه، فردا جنایات واقعی رو هم باور نمی‌کنند!
اولا که این مشکل کسانیه که باور نخواهند کرد، ثانیا این اتفاق نخواهد افتاد. در جنگ بالکان هم انقدر تجاوز جنسی اتفاق افتاد که تمام قبحش فرو ریخت. الان در صربستان و چک، تجاوز قبحی نداره؟

فعال «ضدغرب» اینستاگرامی: وقتی روسیه و عربستان نفت و گاز رو به یوآن بفروشند آغاز نظم جدید جهانی کلید خواهد خورد.

گازپروم: ما یورو میخوایم!



#لبخند_شبانه

اینکه پای ناموسش گیره تو ایران، مجبوره. ولی این مهملات رو داریم از خیلی‌های دیگه می‌شنویم.
اغلب این‌ها حتی اطلاعات کاملی درباره قرن بیستم که خیلی دم دسته هم ندارند. تحریمی که همین کشورهای زرد رنگ روی نقشه تا الان ترتیب دادن، اگه بگیم در تاریخ تحریم‌های بین‌المللی بی‌سابقه بوده اغراق نیست. چه‌گواراهای لش کرده روی مبل نمی‌دونند که در تقریبا تمام تحریم‌های مدرن، آمریکا یا تنها بوده یا فقط دو سه کشور اروپایی همراهیش می‌کردند. از طرفی هیچوقت کشوری به این بزرگی و با این سایز اقتصاد، مورد تحریم قرار نگرفته و این اولین باره. از لحاظ گستردگی تحریم هم یک رکورد جدید زده شده.
اما چون نمی‌دونند چه خبره، یا میخوان به نفع ارباب‌شون گفتاردرمانی کنند، ناچارند وانمود کنند همراهی نکردن رسمی تونس و بنگلادش و هند، که لنگ نون شب‌شون هستند، یعنی یه اتفاق خارق‌العاده رخ داده! (غیررسمی که مجبورند تا حدی تن بدن، چون برای خودشون ریسک ایجاد می‌کنه).

یه فضای سرگرمی‌ جالبی ایجاد شده پیرامون روابط بین‌الملل. آدم‌هایی که قاعدتا باید درباره قرارداد طارمی صحبت کنند درباره قطب‌بندی جهانی صحبت می‌کنند.

اگه هیچوقت چیز خوبی درنمیاد چطور در طول تاریخ بارها و بارها با دروغ مصلحتی، شده جان عده‌ای رو نجات داد؟
اگه دادن آدرس چند خانواده محاصره شده به سازمان ملل جهت اعزام پزشک، باعث لو رفتن لوکیشن انبار مهمات نیروی مقاومت بشه، میگید نباید به سازمان ملل آدرس الکی داد و سر کارشون گذاشت، چون هدف آلوده میشه؟
خیلی جدی توصیه می‌کنم وارد دنیای واقعی بشید.