تو تاریخ خودمون میخوندیم که مردم فلان ناحیه علیه پادشاه شورش می‌کردند. شاه سپاهش رو میفرستاد که سرکوب‌شون کنه، و سرکوب می‌کرد، شهرشون رو هم آتش میزد، و چند وقت بعد شاه میمرد و پسرش به تخت می‌نشست و مردم اون ناحیه با اینکه نابود شده بودند دوباره شورش می‌کردند.
داریم همه این‌ها رو به شکل زنده می‌بینیم. ماشین تجاوز و قلدری روسیه، چچن رو سرکوب کرد و در حین سرکوب، نابود کرد، حاکم دلخواه خودش رو اونجا نصب کرد، زمان گذشت، اما باز چچنی‌ها دارند علیه روسیه می‌جنگند، این بار زیر پرچم اوکراین.

غرب که خیلی وقته ازینجور زندگی کردن عبور کرده، معلوم نیست طرفای ما، کی همه در برابر این واقعیت که قلدری در درازمدت نتیجه نداره تسلیم میشن و این لجبازی در یادگیری رو کنار میذارن.

نقل قول یه جوریه که انگار برای طنز طراحی شده.
اما این طنز فقط در کلام ابی نیست، در کلیت مسئله ایرانیان فرار کرده به کشورهای همسایه هم، نقش بسته. چون در یک وضعیت متناقض هستند. قاعده نرمال اینه که اگه یک ترانه با سوگیری ملی‌گرایی ایرانی در یک کشور میزبان ایرانی‌ها، مجوز اجرا نمی‌گیره، ایرانی‌ها بتونند تجمع ایجاد کنند و به این عدم جواز اعتراض کنند. اما نمی‌تونند این کار رو بکنند، و به لگد زدن به خواننده خودشون، که البته حقشه، اکتفا می‌کنند. چون اون کشور میزبان یک کشور دموکراتیک نیست، مثل امارات؛ یا یک کشور تکثرگرا نیست، مثل ترکیه.
این کل وضعیت ماست که یه جوکه.

اگه قرار بود یک کار غیرقابل دفاع انجام بدید، از قبل برای ماستمالی کردنش طرح و برنامه داشته باشید تا بهترین جملات رو از روی عمد بسازید، نه بدترین‌ها رو، فی‌البداهه. تا از بدهکار به طلبکار تبدیل بشید.
برای ابی، بهترین جملات برای ماستمالی میتونست اینطور باشه: «ما الان در موقعیتی هستیم که هر نوع حرکت احساسی میتونه پل‌های زیادی رو خراب کنه. من این مسئولیت رو روی دوش خودم حس می‌کنم که رابطه مردم ایران با هنرمندان که تا الان با خون و دل حفظ کردیم و جمهوری اسلامی آرزو داره قطع بشه، تا اونجایی که از دستم برمیاد حفظ کنم».

روسیه به زودی محاصره اوکراین رو کامل می‌کنه و وقتی ارسال سلاح متوقف بشه، همه شهرها نوبتی تسلیم خواهند شد، هرچند که درگیری‌های پراکنده و بی‌فایده ادامه خواهند داشت، که اتفاقا خوبه ادامه پیدا کنند؛ چون متجاوز باید مجبور بشه نابودگر بشه. اگه خودش هم نخواد دست به نابودی بزنه، باید مجبورش کرد. تا اگه خاک رو به دست آورد، حیثیتش رو نتونه نگه داره. تا همینجا هم ضربه مهلکی به حیثیتش خورده. بدون اینکه یک طرف ثالث دخالت کنه، اوکراینی‌ها دارند به برادر نبودن روس‌ها ایمان میارن. این نفرت خودجوش، دقیقا چیزی بود که دوست داشتم اتفاق بیفته.

اما این چیزیه که ما هم باید خودمون رو براش آماده کنیم. ساکنان مرزی و حاشیه‌ای ایران و عربستان، دارند می‌بینند که حکومت‌شون از تجاوز دفاع می‌کنه، و این یک مجوز بشون میده برای لگد زدن به هویت ملی. جواز، امروز براشون صادر شده. فقط اینکه چه زمانی بش استناد کنند، مشخص نیست.

اگه ناحیه حاشیه‌ای، مجاز باشه برای رد یک هویت ملی، از کشور همسایه، که میتونه اتمی باشه، و میتونه نباشه اما عضو ناتو باشه، یا میتونه عضو ناتو نباشه اما توان تأمین طولانی‌مدت شبه نظامیان رو داشته باشه، که در همسایگی ما هر سه نوعش هست، کمک بگیره؛ پس برای هر حاشیه‌ای مجازه. اینکه اراده این کار رو داشته باشند یا نداشته باشند، اینکه کار درستی هست یا نیست، اینکه به نتیجه مطلوب مردم محلی می‌رسد یا نمی‌رسد، اینکه پرهزینه خواهد بود یا کم هزینه، موضوعات دیگه‌ای هستند. فعلا موضوع اولویت‌دار اینه که جوازش صادر شده.

متأسفانه دو مورد خوش‌خیالی گریبان مردم ما (و حتی گریبان عربستانی‌ها) رو گرفته. اول اینکه تصور می‌کنند حاکمی که گاو است، حواسش به حفظ هویت و همبستگی ملی هست و نمیذاره کار به جاهای باریک بکشه؛ با اینکه بارها دیده این گاو نسبت به خیلی از بحران‌ها بی‌تفاوت بوده تا جایی که به نقطه غیرقابل بازگشت رسیدیم. تورم یکیش بود، تخریب محیط زیست یک مورد دیگه‌ش.
دوم اینکه تصور می‌کنند چون مهم‌ترین دغدغه حاشیه، وضع معیشته؛ پس اگه وضع معیشت بهتر باشه دوباره به دامان هویت ملی برمی‌گردند! در حالی که اگر به دهان کسانی که مشت آهنین تو رو دیدند، عسل هم بریزی، یادشون نمیره مشتت از چه آلیاژی تشکیل شده بود.‌ پروسه کنده شدن از کشور، یک پروسه طولانیه که توسط یک ذخیره شناختی تغذیه میشه. رفتار که بماند، حتی جملاتی که آقایان درباره جنگ اوکراین یا اشغال افغانستان توسط طالبان به زبان آوردند هم به اون ذخیره اضافه شد.

یه خبرنگار دیگه رو تو یمن کشتند. کسی که تک‌تیرانداز حوثی‌ها قبلا تلاش کرده بود بزندش، و نشده بود. ولی الان شد. با ده ضربه چاقو.
جرم؟ پوشش دادن بلایی که حوثی‌ها سر شهرش آوردند.
هفت ساله که مردم ایران کاملا بی‌تفاوتند به اینکه حکومت ایران با پول ایران داره از یک مشت وحشی خلافکار حمایت می‌کنه‌. در یک وضعیت نرمال، ایرانی‌ها باید طلاهاشون رو هم میفروختند و سلاح میخریدند برای هر موجود زنده‌ای که با حوثی‌ها میجنگه.

۱- پروپاگاندای زیادی درباره ارتش آمریکا وجود داشته و دارد.
۲- اما ارتش آمریکا با فاصله زیاد از رقبا، پیشتاز است‌.
۳- پیشتاز بودن ارتش آمریکا به این معنی نیست که می‌تواند معجزه کند.

بسیار ضروریه که مردم این سه چیز رو در کنار هم درک کنند. در مورد اول لازمه بدونند که پروگرام کردن ذهن عوام و حتی نخبگان چطور کار می‌کنه و چقدر میتونه پیچیده باشه. در مورد دوم لازمه بدونند که چقدر باید دانش فنی داشته باشند تا بفهمند که ارتش حرفه‌ای مدرن چطور کار می‌کند. در مورد سوم لازمه بدونند دنیای فیزیکی چطور کار می‌کنه و چه محدودیت‌هایی وجود داره.

سپس می‌تونند این رو به سایر حوزه‌ها هم تعمیم بدن. مثل داروسازی:
۱- درباره توانایی صنعت داروسازی آمریکا تبلیغات زیادی انجام شده‌.
۲- صنعت داروسازی آمریکا با فاصله زیاد پیشتازه‌.
۳- هر معجزه‌ای از یک صنعت داروسازی پیشتاز برنمیاد‌.
در مورد اول لازمه بدونند بیزینس موادفروش‌های بین‌المللی چطور کار می‌کنه. در مورد دوم لازمه بدونند این صنعت چه پیشرفت‌های خارق‌العاده‌ای داشته. در مورد سوم لازمه بدونند چرا خیلی وقت‌ها نمیشه بدن انسان رو نجات داد.

اگر از همه مصادیق میانگین بگیریم اینطور نتیجه میده:
۱- حجم دروغ زیاد است.
۲- حجم دانش، نجومی است.
۳- دانش زیاد کافی نیست.

اگه با افراد مصاحبه کنیم ممکنه ادعا کنند که به این سه مورد واقفند، اما معمولا در عمل نشون میدن که به سمت یکی ازین سه غش می‌کنند، و این کار رو خراب می‌کنه.

قرار بود خونه تراس داشته باشه، قرار نبود یه تراس بسازیم که توش وسایل خونه رو بچینیم.
#استفراغات_معماران

نه به عنوان یک اظهار نظر، بلکه به عنوان یک نصیحت از یک راهب داشته باشید: این حرف‌ها قرن‌هاست ایران ما رو در یک مرداب قرار داده‌. مبدأ این حرف‌ها هند بود و وقتی جذبش کردیم که در یک بن‌بست اجتماعی بودیم. همون اشتباه برای هفت پشت‌مون کافی بود، دیگه نباید بش رجعت کرد. هند اقلیمی داشت که خود به خود پراکندگی و عدم تمرکز رو رواج داد، و این فرهنگی ساخت که در اون به صورت پایه‌‌ای تمایلی برای شرکت در بازی‌های قدرت وجود نداشت. اینکه هرکس بشینه یه گوشه ماستش رو بخوره، فضای آرامی ایجاد می‌کنه، اما کل شبکه انسانی، ضعیف بار میاد.
برای اینکه بخوای داخل بازی باشی، باید مالک باشی و برای مالکیت بجنگی. چه بی‌شیله پیله، چه با دوز و کلک. آدمی که نیاد داخل بازی، دنیا لهش می‌کنه. و آدمی که له شده نه میتونه خط قرمزها رو نگه داره، نه میتونه بدرد بخوره.

برای کنترل وابستگی ذهن به اسباب اثاثیه، باید ذهن رو کنترل کرد، نه اسباب اثاثیه رو.




https://t.me/nasserkaramii/3763

«هرگز به کشوری که سلاح هسته‌ای میسازه ولی هیچ خودرویی صادر نمی‌کنه اعتماد نکن».


کشوری که سلاح اتمی داره ولی دنیا رو هم به جای بهتری تبدیل می‌کنه، هدفش همون بهتر کردن دنیاست، فقط از روی ترس سلاح هم داره. اما کشوری که سلاح اتمی داره ولی دنیا رو هم به جای بهتری تبدیل نمی‌کنه، هدفش فقط نابود کردن دنیا با سلاحه.

سیستم‌های هوش مصنوعی که دنبال فرمول‌های جدید داروها بگردند چند سالی هست که دارند استفاده میشن، و طرز کارشون این بود که تمام فرمول‌های ممکن رو پیدا کنند، سپس فرمول‌هایی که میتونند سمی و کشنده بشه رو از توشون جدا کنند. حالا یک وظیفه معکوس به این سیستم دادند، تا فقط دنبال فرمول‌های سمی بگرده، و در عرض فقط شش ساعت، ۴۰ هزار فرمول مختلف رو پیدا کرده که هر کدوم پتانسیل این رو دارند که به عنوان سلاح شیمیایی استفاده بشن.
البته سمی بودنشون تئوریکه و باید تست بشه تا به قطعیت رسید، اما اگه حتی پنجاه درصدشون هم در محیط واقعی سمی باشند، یعنی دهان بشریت سرویسه در آینده. مخصوصا با این وضعیت فعلی که خلافکارهای بین‌المللی به راحتی دست به کشتار می‌زنند.

یه جوری درباره سیستم بانکی صحبت می‌کنند انگار مکانیزمی مشابه چرخه رطوبت در جنگل داره!
بهره خود به خود با تورم افزایش پیدا نمی‌کنه، بهره رو افزایش میدن. چند نفر که تو یه اتاق نشستن و فکر می‌کنند دارند اقتصاد رو نجات میدهند هم این کارو می‌کنند. و تنها دلیلی که می‌تونند این کارو بکنند اینه که پشتوانه پول، هواست! اگر هوا نبود، حتی هر یک درصد افزایش هم براشون ناممکن به نظر می‌رسید. چون باید به این فکر می‌کردند که قراره این حجم از بهره رو از کجا دربیارن که پرداخت کنند. اما الان لازم نیست بش فکر کنند.
اینکه قشر مذهبی به چاپ پول بی‌پشتوانه حساسیت ندارند (چون دنیا رو با شابلون صدر اسلام تحلیل می‌کنند و در صدر اسلام چنین بساطی وجود نداشت)، این حق رو ازشون سلب نمی‌کنه که به بهره بانکی حساسیت داشته باشند.‌ چون شرع به اینکه هدفت از بهره دادن چیست کار نداره. به اینکه چه افکتی ایجاد می‌کنه کار داره.

اینکه دارید اینجا کامنت میذارید، به خاطر آمریکاست. کلا این ایده که احمق‌های نابالغی که «شوروی از آمریکا بدتر، آمریکا از شوروی بدتر» رو از یک آخوند یاد گرفتند هم بتونند کامنت بذارن، یه ایده آمریکایی بود. اینکه فهمیدید ارتش آمریکا در لائوس بمباران کور انجام داد در حالی که خبر ندارید تو شهر خودتون تو همین اسفندماه چندنفر خودکشی کردند، به خاطر آمریکاست. اینکه نظام بانکی به یک سلاح استراتژیک تبدیل شد، کار آمریکا بود. اینکه فهمیدید یک سلاح استراتژیک شده، به خاطر آمریکا بود. اینکه بتونید به سلاح استراتژیک شدنش اعتراض کنید، به خاطر آمریکاست. اگه سپاه به شما اتهام امنیتی بزنه و سی سال حبس براتون ببره، تنها نهادی که میتونید بش امید داشته باشید به حبس‌تون حساسیت نشون بده، یک نهاد آمریکاییه. اگه مجبور باشید به جبهه جنگی اعزام بشید و داخل یک تانک خدمت کنید، تنها تانکی که توش یکم خیال‌تون راحت‌تره، یک تانک آمریکاییه. اگه شهرتون زیر بمباران باشه، تنها پهپادی که خیالتون راحت خواهد بود کامیون حمل آب آشامیدنی رو نمیزنه، یه پهپاد آمریکاییه. ولی فعلا روی مبل دراز کشیدید و روی مبل هرکسی حس چه‌گوارا داره.

این وضعیت سواحل شمال کشوره.
اینکه کاربر شبکه اجتماعی ندونه آمریکا واقعا چیست، شاید توقع زیادیه. چون این‌ها حتی نمی‌دونند دریا چیست و ماسه چیست و آب چیست و خودروی سواری چیست.‌

حتی مردم آمریکا هم گاهی جامعه‌شون رو دست‌کم می‌گیرند.
مثلا عموم مردم آمریکا فکر می‌کنند که ۴۴ سال پیش فقط ۳۲ درصد آمریکایی‌ها به یک زن رأی میدادند تا رییس‌جمهور بشه و الان ۷۰ درصدشون حاضرند به یک زن رأی بدن. اما در واقع همون ۴۴ سال پیش ۷۴ درصدشون حاضر بودند به زن رأی بدن و الان ۹۶ درصدشون حاضرند به زن رأی بدن.

یه مشکلی که در کمک‌های بیت‌کوینی به کامیونداران کانادایی خودش رو نشون داد، قرار گرفتن آدرس کامیون‌دار در لیست سیاه دولت بود. چون وقتی تو سایت یک لیست قرار میدی و به مردم میگی به این آدرس‌ها بیت‌کوین بفرستید، پلیس هم میتونه اون لیست رو ببینه.
برای حل این مشکل یه ایده پیشنهاد داده شده به نام آدرس‌های ویسپر که اگه در شبکه پذیرفته بشه، پلیس یه سری آدرس می‌بینه ولی به دردش نمیخوره. تو این ویدئو به صورت دمو نشون میده که نقل و انتقال ازین طریق کار سختی نخواهد بود.

بن‌سلمان و پسرعموها فکر کردند اگه به آمریکا نشون بدن که همچین هم دستشون بسته نیست، روی خوش به اون زباله هسته‌ای که در کرملین نشسته و نیم کیلو بوتاکس تو صورتش تزریق شده، نشون دادند؛ تا شاید نظر‌ واشنگتن دی‌سی درباره جنگ یمن تغییر کنه. ولی تا الان که نکرده، و حوثی‌ها این رو می‌دونند و دارند از فرصت استفاده می‌کنند.

واقعیت اینه که آغوش آمریکا، جایگزین نداره، و اون بیرون خبری نیست، و سرده.

این فقط مشکل تعطیلات نیست. تعطیلات تعداد زیاد اینجور افراد رو برملا می‌کنه.
این مشکل عدم شناخت بدن به طور عام، و عدم آگاهی از ضعف‌های فیزیکی، به طور خاصه.
بعضی‌ها فقط به این دلیل که از نردبان بالا میرن دچار پارگی جداره شکمی میشن. بعضی‌ها فقط به این دلیل که پریدن تو آب. چون یا نمی‌دونند جداره شکمی چی هست، یا نمی‌دونند برای خودشون چقدر ضعیف‌تر از بقیه‌ست. خیلی‌ها چون هیکل خوبی دارند فکر می‌کنند از پس هر کششی برمیان، اما وقتی میفهمند برنمیان که یه جایی اون تو تیر می‌کشه.‌ چون یا نمی‌دونند عضلات مرکزی چی هستند، یا نمی‌دونند عضلات مرکزی خودشون چقدر ضعیف‌تر از بقیه‌ست.
همه این ندانستن‌ها در مورد بارداری، که بدن در حالت ویژه‌ست، چند برابر میشه.

یکی از جالب‌ترین خصوصیات نظام آموزشی ما اینه که چنان به مسائل مربوط به بقا و آمادگی اهمیت نمیده که انگار مسائلی فانتزی هستند! ما یک روز باید این واقعیت رو بپذیریم که اگه اون بیرون ول‌مون کنند می‌میریم، سپس محتوای آموزشی رو با این پیش‌فرض طراحی کنیم.‌

به عنوان توریست رفته تو یه قبیله قدیمی تو آفریقا. میگه اینا روزی سه چهار ساعت برای شکار فعالیت داشتند، بعد بقیه روز لش می‌کردند! نود درصد اون سه چهار ساعت هم صرف پیاده‌روی‌های خیلی طولانی میشه.
نه بادی‌بیلدینگ، نه اسموتی با پودر پروتئین، نه دائم در حال مکیدن قمقمه آب. ولی بدن، در حد سنگ.