اگه واسه چیزی که میخوای نجنگیدی، واسه چیزی که از دست دادی هم گریه نکن.🤌🏻

این که همه چیو به همه نگی هم یه مهارت مهمه.

"حتی اگر برای مردم دراز بکشید
تا از رویتان رد شوند؛
بسیاری از آن‌ها شاکی خواهند بود
که به اندازه‌ی کافی پهن نیستید!
مراقب باشید که وقت و انرژی
باارزش خود را فقط برای افرادی
خرج کنید که ارزشش را دارند."

بذارید رد مهربونیتون بمونه، نه زخم رفتارتون...

اینکه زخم ها قبل از خوب شدنشون میخارن و التماست میکنن تا دوباره بازشون بکنی، خیلی استعاره جالبیه
تحمل کردن خارش پیچ آخره، رد کنی تمومه.!

هر سری که تو میبخشیش، اون یه ذره بیشتر عاشقت می‌شه، ولی تو دست از دوست داشتنش برمی‌داری؛ می‌رسه تا روزی که اون عاشق‌ترینه و تو هیچ حسی نسبت بهش نداری.
اینو فقط اونایی می‌فهمنن که همه جوره پای دوست داشتنشون موندن.

وقتی بیش از اندازه درگیر مشکلات بشی زندگی آدم ساکت تری میسازه

من فقط یکبار زندگی میکنم و فکر می‌کنی آن را هدر میدهم تا به تو ثابت کنم آدم خوبی هستم؟ خیر! من شیطانم،‌ دور بمان..!

‏«نه نیروی صبرم،نه جای ستیز
‏نه امکان بودن،نه پای گُریز»

توی یک رابطه عاطفی خیلی مهمه که ظرفیت تحمل خودمون رو بالا ببریم تا شریک عاطفی‌مون بتونه احساساتش رو با ما در میون بذاره. اگر پارتنرمون مجبور باشه به خاطر آسیب‌پذیر بودن ما احساسات خودش رو سانسور کنه، اون احساسات سانسور شده آروم آروم بین‌مون فاصله میندازه.

زخم‌هام رو دوست دارم چون یادم میندازن
هيچوقت تماشاگر زندگی نبودم
تلاش کردم، تجربه کردم، اعتماد کردم،
دل بستم، ریسک کردم،
باختم و یاد گرفتم.

آنهایی که ریشه ندارند؛ تا محبت می‌بینند
می‌روند وگرنه کدام درخت را دیده‌ای
که باغبانش را ترک کند؟

نجات‌دهنده‌ی واقعی کاره، نه آدم‌ها.
هر چیزی که توش دیسیپلین داشته باشی و هر روز، حتی وقتی حالشو نداری، خودتو مجبور کنی انجامش بدی.
کار کم‌کم جمعت می‌کنه، ذهنتو آروم می‌کنه
و بی‌هیاهو کمک می‌کنه دوام بیاری و توسعه پیدا کنی.

هروقت خواستين يكى از چشمتون كامل بيفته،
يه بار دیگه بهش فرصت بدین

اگر تا آخرین لحظهٔ بحث با کسی،
به "زخم‌هایش" حمله نکردی،
به خانواده‌ات افتخار کن.

سنگینی تمام جهان را
با او سبک‌تر از پرِ کاهم

.

بیخیال سردی آغوش ها من ب آغوش خودم چسبیده ام🚶

آدم‌ها از زمین خوردن قوی نمی‌شن؛ از جایی قوی می‌شن که بعد از زمین خوردن، دیگه برای بلند شدن منتظر دست هیچ‌کس نمی‌مونن.

زمان همیشه همه‌چیز رو درست نمی‌کنه؛ بعضی چیزا رو فقط یاد می‌گیری باهاشون زندگی کنی.

«تمام عشق، تقدیم به کسانی که از شدت خوب بودنشان احساس کردیم خدا دوستمان دارد…!»