دل شکستهٔ ما همچو آیــنه پاک است
بهای دُر، نشود گُم اگرچه در خاک است
بهای دُر، نشود گُم اگرچه در خاک است
هوشنگ ابتهاج
❤🔥4
من هیچوقت از شما نرنجیدم.
بیتعارف بگویم؛
آنچه همواره در من باقی ماند،
چیزی جز ناامیدی از شما نبود.
بیتعارف بگویم؛
آنچه همواره در من باقی ماند،
چیزی جز ناامیدی از شما نبود.
🔥4
من نگویم که مرا از قفس آزاد کنید
قفسم به باغی برده و دلم شاد کنید
قفسم به باغی برده و دلم شاد کنید
محمدتقی بهار
🔥3
تهی شده بود؛
از اشک، از فریاد، از عشق، از همهچیز.
گویی دیگر چیزی در وجودش توان بیدار کردن احساسی را نداشت.
چشمهایش، گرچه در امید خفه شده بودند، هنوز به انتظار چیزی بودند که نمیدانست روزی اتفاق خواهد افتاد یا نه.
زمان عجب بدجنس بود؛
او را در انتظاری بیپایان گذاشته بود.
هرچه میگذشت، چیزی جز اندوه برایش به ارمغان نمیآورد.
و سرانجام، زمان برایش هم تنها باقیمانده بود و هم تنها چیزی که مجالِ رهایی از آن را نداشت.
از اشک، از فریاد، از عشق، از همهچیز.
گویی دیگر چیزی در وجودش توان بیدار کردن احساسی را نداشت.
چشمهایش، گرچه در امید خفه شده بودند، هنوز به انتظار چیزی بودند که نمیدانست روزی اتفاق خواهد افتاد یا نه.
زمان عجب بدجنس بود؛
او را در انتظاری بیپایان گذاشته بود.
هرچه میگذشت، چیزی جز اندوه برایش به ارمغان نمیآورد.
و سرانجام، زمان برایش هم تنها باقیمانده بود و هم تنها چیزی که مجالِ رهایی از آن را نداشت.
❤🔥4
برام گل نچید.
آهنگ نفرستاد.
هیچوقت ازم نخواست براش از رؤیاهام بگم.
وقتی چیزی رو با هیجان تعریف میکردم، وسطش موضوع رو عوض کرد.
برام خوراکی موردعلاقهمو نگه نداشت.
هیچوقت ازم عکس نگرفت.
هیچوقت نخواست فیلم موردعلاقهمو باهام ببینه.
وقتی از یه چیز کوچیک ناراحت میشدم، جدیاش نگرفت.
هیچوقت یادش نَموند کدوم خوراکی رو دوست ندارم.
ازم نپرسید وقتی بچه بودم چه آرزویی داشتم.
هیچوقت ازم نخواست براش از رؤیاهام بگم.
وسط حرف زدنم، با ذوق نگام نکرد.
به چیزای کوچیکی که دوست داشتم، توجه نکرد.
یه بارم بیدلیل نگفت یادم بوده.
تولدمو تبریگ نگفت.
آهنگ موردعلاقهمو یاد نگرفت.
هیچوقت چیزی رو فقط به این دلیل که من دوستش داشتم، دوست نداشت
برام عکسای بامزه نفرستاد.
موهامو ناز نکرد.
هیچوقت بیدلیل بهم زنگ نزد.
چیزایی رو که دوست داشتم، یادش نمیموند.
وقتی ناراحت بودم، سعی نکرد منو بخندونه.
هیچوقت رنگ مورد علوقمو نفهمید.
بعد ازم میپرسید چرا مدام ازش دلخوری؟!
آهنگ نفرستاد.
هیچوقت ازم نخواست براش از رؤیاهام بگم.
وقتی چیزی رو با هیجان تعریف میکردم، وسطش موضوع رو عوض کرد.
برام خوراکی موردعلاقهمو نگه نداشت.
هیچوقت ازم عکس نگرفت.
هیچوقت نخواست فیلم موردعلاقهمو باهام ببینه.
وقتی از یه چیز کوچیک ناراحت میشدم، جدیاش نگرفت.
هیچوقت یادش نَموند کدوم خوراکی رو دوست ندارم.
ازم نپرسید وقتی بچه بودم چه آرزویی داشتم.
هیچوقت ازم نخواست براش از رؤیاهام بگم.
وسط حرف زدنم، با ذوق نگام نکرد.
به چیزای کوچیکی که دوست داشتم، توجه نکرد.
یه بارم بیدلیل نگفت یادم بوده.
تولدمو تبریگ نگفت.
آهنگ موردعلاقهمو یاد نگرفت.
هیچوقت چیزی رو فقط به این دلیل که من دوستش داشتم، دوست نداشت
برام عکسای بامزه نفرستاد.
موهامو ناز نکرد.
هیچوقت بیدلیل بهم زنگ نزد.
چیزایی رو که دوست داشتم، یادش نمیموند.
وقتی ناراحت بودم، سعی نکرد منو بخندونه.
هیچوقت رنگ مورد علوقمو نفهمید.
بعد ازم میپرسید چرا مدام ازش دلخوری؟!
😭5
تو مرا نمیکُشی؛
امّا وقتی از تو عبور کنم،
دیگر چیزی از من، به زندگی بازنمیگردد
امّا وقتی از تو عبور کنم،
دیگر چیزی از من، به زندگی بازنمیگردد
👍5
برای من
که اینجا
گاهی مینشینم
و روزها را سر هم میکنم
برای من که وصلههای
جدا شدهی وصلهها را
به هم میبافم
همیشه یک صندلی میماند
یک صندلیِ خالی
که گاهی بیایم و
بنشینم
و چیزهایی ببافم
که نه، شیطان میتواند
و نه فرشته میداند
که اینجا
گاهی مینشینم
و روزها را سر هم میکنم
برای من که وصلههای
جدا شدهی وصلهها را
به هم میبافم
همیشه یک صندلی میماند
یک صندلیِ خالی
که گاهی بیایم و
بنشینم
و چیزهایی ببافم
که نه، شیطان میتواند
و نه فرشته میداند
این شعرها به درد کسی نمیخورد
محمد قاری
🔥4
مُوجِ سَرگردان
میخواهم در جهان خیالی خود زندگی کنم، اما باز هم گویی چیزی کم است؛ انگار تلاشهایم بیثمرند. کاش میتوانستم جامهی ناامیدی و خستگی از این دنیا را از تن به در کنم و با خیالی آسوده زندگی کنم؛ شاید آنگاه جهان برایم دلانگیزتر میشد.
گمان میکنم آدمی گاهی آنقدر از جهان واقعی خسته میشود که حتی خیال نیز دیگر توان پناهدادنش را ندارد.
🔥4
اندک کسی میدانست آن بچه مرده است...
آن چند نفر هم که میدانستند، فراموشش کرده بودند.
جز من؛ قاتل واقعی.
سالها گذشت و هیچکس سراغش را نگرفت. نه نامی از او ماند، نه خاطرهای در ذهن کسی.
گاهی از خودم میپرسم اگر آن روز دستش را رها نمیکردم، حالا چه کسی بود؟
آن چند نفر هم که میدانستند، فراموشش کرده بودند.
جز من؛ قاتل واقعی.
سالها گذشت و هیچکس سراغش را نگرفت. نه نامی از او ماند، نه خاطرهای در ذهن کسی.
گاهی از خودم میپرسم اگر آن روز دستش را رها نمیکردم، حالا چه کسی بود؟
🔥4
سرگذشت دل من
زندگی نامهٔ انسان است.
که لبش دوختهاند
زندهاش سوختهاند
و به دارش زدهاند.
زندگی نامهٔ انسان است.
که لبش دوختهاند
زندهاش سوختهاند
و به دارش زدهاند.
جنابِ ابتهاج
❤🔥4
در پیرامونَم فرو رفتهام
خودم را بالا میکشم
تا به دستهایت برسم
خودم را بالا میکشم
تا به دستهایت برسم
محمد قاری
❤🔥2
آنقدر از خودش فاصله گرفت تا به دیگران نزدیک شود؛ غافل از اینکه دیگران، حتی آن سوی فاصله هم، منتظرش نبودند.
👏3
زنها را از رقصیدن منع کردند
از آواز خواندن،
بوسیدن،
خندیدن،
زنها در پیلههای خود فرو رفتند
و در شعرهایشان وحشیانه رقصیدند
آواز خواندند
عشق ورزیدند
بوسیدند
اما خنده نه
فقط گریستند...!
از آواز خواندن،
بوسیدن،
خندیدن،
زنها در پیلههای خود فرو رفتند
و در شعرهایشان وحشیانه رقصیدند
آواز خواندند
عشق ورزیدند
بوسیدند
اما خنده نه
فقط گریستند...!
سیمین بهبهانی
❤🔥1