يكى از بزرگترین باگ هاى روابط امروزى :

فقط براى به هم رسيدن تلاش ميكنند،وقتیكه به هم رسیدند براى كنار هم بودن ديگه هيچ تلاشى نميكنند؛

اما يادتون باشه ،وقتى به دستش مياريد يادتون نره كه چقدر ميخواستيدش !

اتفاقا اصل ارزش رابطه ها اونجایی مشخص ميشه كه چقدر براى كنارهم بودنتون تلاش مي كنيد

کیفیت یک رابطه، بیش از آنکه به شدت علاقه در آغاز آن وابسته باشد، به رفتارهای روزمره‌ای بستگی دارد که احساس امنیت، توجه و ارزشمندی را در طرف مقابل حفظ می‌کنند.

ابراز محبت، گفت‌وگوی مؤثر، قدردانی، توجه به نیازهای یکدیگر و حل محترمانه تعارض‌ها،
عواملی هستند که رابطه را پایدار نگه می‌دارند؛ نه صرفاً اشتیاق روزهای اول آشنایی.

https://eitaa.com/Hamsardarinikoo

آدم‌ها بیشتر از آنکه عاشقِ خودِ طرف مقابل باشند،
عاشقِ "تصویری" هستند که از او در ذهن‌شان ساخته‌اند.

به همین خاطر است که وقتی آن تصویر فرو می‌ریزد، احساس خیانت می‌کنیم.
در حالی که او هیچ تغییری نکرده، فقط ما "بیدار" شده‌ایم!

عشق واقعی شاید همین باشد:
اینکه بتوانی با واقعیتِ زمخت و معمولیِ یک نفر کنار بیایی،
نه با آن فرشته‌یِ خیالی که در رویاهایت تراشیده بودی.
بقیه هر چه هست، فقط بازیِ هورمون‌هاست و بس…

ای دی پاسخگو⬇️⬇️

@mehrban45

https://eitaa.com/Hamsardarinikoo

مولانا میگه:
دنیا چو حبابست ولکن چه حباب
نی برسر آب بلکه به روی سراب
آنهم چه سرابی که ببینند بخواب
آن خواب چه خواب، خواب بدمست خراب

دنیا اصلا انقدر جدی نیست که ما فکر
میکنیم، کلا اگر خیلی خوش بینانه مثلا
۸۰ سال عمر کنیم،کل این ۸۰ سال
کسری از ثانیه است یه پلک زدنه،
و اصلا چی جدیه دراین دنیا که بخوای
راجع به هر چیزی سخت بگیری،
حرص بخوری،عصبانی بشی،گریه کنی،
خودتو به در ودیواربزنی...این وقتی
توی آدم بشینه آدم حالش خوب میشه..

حال دلتون عالی همراهان عزیز و گرامی

اکبری

https://eitaa.com/Hamsardarinikoo

سلام استاد عشق حقیقی کدامست لطفا اگه مختصرا توضیح بدیدممنون میشم

پاسخ
سلام ودرود
«عشق حقیقی» مفهومی است که در فرهنگ‌ها، ادیان و فلسفه‌های مختلف معانی گوناگونی دارد، اما معمولاً عشق حقیقی به عشقی اشاره می‌کند که فراتر از هوس، منفعت یا وابستگی صرف باشد.

برخی ویژگی‌های عشق حقیقی:
پذیرش: دیدن خوبی‌ها و کاستی‌های طرف مقابل و دوست داشتن او با آگاهی از هر دو.

احترام: حفظ کرامت، آزادی و مرزهای فردی یکدیگر.

فداکاری آگاهانه: خواستن خیر و رشد محبوب، نه فقط ارضای نیازهای شخصی.

پایداری: دوام در فراز و نشیب‌ها، نه صرفاً در لحظات خوش.

رشد متقابل: کمک به شکوفایی شخصیت و توانایی‌های یکدیگر.

در ادبیات عرفانی فارسی، عشق حقیقی اغلب به عشق الهی تعبیر می‌شود.
مولانا می‌گوید:
عشق آن شعله‌ست کو چون برفروخت
هر چه جز معشوق، باقی جمله سوخت

در این نگاه، عشق حقیقی نیرویی است که انسان را از خودخواهی فراتر می‌برد و به حقیقت نزدیک می‌کند.

https://eitaa.com/Hamsardarinikoo

📜 تماشاگر نباشیم!

▫️آنهايى كه آمده‌اند در اين عالم، آدم ببينند، فقط انتظار نمايشنامه‌اى را مى‌كشند كه هنوز ساخته نشده است.

▫️ ما در اين عالم نيامده‌ايم تا به ما آدم نشان بدهند؛بلكه آمده‌ايم آدم شويم و آدم بسازيم.

▫️ وقتى معيارمان «آدم ديدن» شد، هنگامى كه همين آدم‌هايى كه ما را جمع كردند، تو زرد درآمدند، تصميم مى‌گيريم مسير حق را رها كنيم.

▫️به رها كردن مسير حق نيز قانع نمى‌شويم، بلكه جلوى حق مى‌ايستيم؛ غافل از اينكه وقتى ديگر آدم‌ها تو زرد از آب درآمدند، تازه بار ما سنگين‌تر مى‌شود!

▫️اما وقتى ديديم كه نمى‌توانيم رها كنيم، بايد بنيادى را بريزيم. وقتى فردى از جمع، حتى رهبر جمع كه اين مقدار از راه را آمده، خودش آلوده شده، نمى‌توانيم طب را رها كنيم؛ بلكه بايد طبيب‌هاى پاكى را بسازيم.

▫️ اينجاست كه آنچه تا حال برايمان يك استحباب بود، به صورت يك ضرورت درخواهد آمد.

▫️اين است كه اگر الله ما را جمع كرده و او ما را به هم ربط داده باشد، با ديوارها، فاصله‌ها، فرسنگ‌ها و شغل‌ها از همديگر جدا نمى‌شويم.

✍🏻 عین‌صاد

📚 #جمع_ها_و_حاصل_جمع_ها | ص ۱۴۳
#️⃣ #متن #بریده_کتاب #تربیت

▫️

فرازی از خطبه متقين (خطبه همام):
قسمت ۷۴

و تَجَمُّلا فى فاقَة
(و مى‌‌بينى براى هر يك از متقين) جمالى در حالت فقر و تنگدستى‌.

در حديثى در مجمع البيان آمده است كه‌:
«انَّ اللّهَ يحبّ ان يَرى اثَرَ نِعمَتِه على عَبْدِه و يَكره البُوْس و التَّباؤس و يُحِبّ الحليم المتعَفِّف مِنْ عباده و يبغض البذّى السائل المُلْحِف»:
«خداوند دوست دارد اثر نعمت خود را بر بنده‌‌اش‌ ببيند و كراهت دارد سختى و فقر را و دوست داردبندگان صبور عفيفش را،
ودشمن می دارد انسان پست خواهنده و مصرّ را »

شخص پرهيزكار با سختى فقر را تحمل مى‌‌كند، و از آن نمى‌‌هراسد، زيرا مى‌‌داند منبع هر چيز در نزد خداست.

اصل فقر در اسلام منفور است، فقر را سواد و سياهى صورت در دو دنيا مى‌‌داند
«الفقر سَوادُ الوَجه فىِ الدّارَيْن»؛
«ولى گاهى فقر به انسان تحميل مى‌‌شود، جنگ تحميلى، زلزله، خشكسالى، قحطى، سيل و عوامل طبيعى گاهى موجب فقر و از بين رفتن سرمايه‌‌ها مى‌‌شود؛
عده‌‌اى فقير و تنگدست و آواره به جاى مى‌‌گذارد، يا شخصى بالخصوص ورشكست مى‌‌شود، تلاش كرده فقير نباشد ولى شد، اينجا جاى كفران نيست، جاى تجرّى و عصيان نيست، چرا با فقر خود را نابود كنيم؟

⭐️ در روايات آمده است كه
«عفاف زينت فقر و تنگدستى است»،
«كسى كه اظهار فقر كند، قدر و ارزش خود را و شخصيت خود را ذليل كرده است»،
«مخفى كردن فقر و امراض از جوانمردى است»،
«خداوند فقر را امانت در نزد خلقش قرار داده،
پس كسى كه آن را پنهان كند خدا اجر روزه‌‌دار نمازگزار به او عنايت كند»
و «خداوند دوست دارد مؤمن را وقتى كه پوشاننده فقر خود و خويشتندار باشد».

https://eitaa.com/Hamsardarinikoo

💠 خود‌بیمارانگاری یا هیپوکند‌ریا

🔹 در اصطلاح روان‌شناسی و روان‌پزشکی ویژگی ایست که به شخصی اطلاق می‌شود که باوجود برخورداری از سلامت بدنی اما خود را بیمار می‌داند و همواره از دردهای فرضی شکایت می‌کند. این تصور خودبیمارانگارانه، زمانی بیماری تلقی می‌شود که حدود شش‌ماه از آغاز آن بگذرد و با‌وجود تأیید سلامت بدن توسط پزشک، شخص هم‌چنان بر بیمار بودن خود اصرار ‌‌ورزد و درنهایت، ترس از بیمار بودن، شخص را مدام به کلینیک‌ها و درمانگاه‌های مختلف جهت آزمایش و تجویز دارو می‌کشاند که از آن به سندرم بیمار خیالی نیز یاد می‌شود.

🔹 دو علت عمده‌ی این بیماری، یکی اضطراب می‌باشد و دیگری افسردگی و درمان آن نیز از طریق مشاوره‌ی روان‌شناسی و داروهای ضداضطراب امکان‌پذیر است.

🔹شخص خودبیمارانگار همیشه دچار یک نوع وسواس فکری و ترس از یک بیماری جدی است. افراد خودبیمارانگار، همیشه دچار این وسواس هستند که در مورد عملکرد بدن خویش، شک و تردید دارند و احساسات و عواطف ‌طبیعی مانند ‌ضربان قلب و عرق کردن و مسائل جزئی و غیرطبیعی هم‌چون آب‌ریزش بینی، یک گلودرد ساده و یا جوش‌ها و دمل‌های کوچک را نشانه‌ی شرایط بد بیماری خود می‌دانند. آنان حتی ممکن است روی یک‌سری اعمال مبهم و پیچیده تمرکز کنند. برای نمونه می‌گویند بدن‌مان خسته است یا دل‌مان درد می‌کند

https://eitaa.com/Hamsardarinikoo

مرز بین غیبت و انتقاد

♨️مرز بین غیبت و انتقاد چیست؟
🔅در گفتگوهای روزمره درباره اخلاق خوب و بد فردی، تا چه حدّی غیبت محسوب نمی‌شود؟ صحبت کردن پشت سر دیگران، چه خوب و چه بد، چه حکمی دارد؟

🔴 غیبت آن است که پشت سر مسلمان عیب مستور او (امری که مستور عرفی است) گفته شود، مشروط به این که به قصد تنقیص باشد یا در نزد عرف، تحقیر و کوچک کردن به‌ حساب آید.
🌼بنابر این اگر انتقاد بیان عیب مخفی نباشد یا تحقیر و کوچک کردن فرد را به همراه نداشته باشد، غیبت محسوب نمی‌شود.

📚 پی‌نوشت: بخش استفتائات پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر آیت‌الله شهید خامنه‌ای

#ازدواج جوانان

قبل از ازدواج به این سه نکته خیلی دقت کن!
_ مرز نداشتن با خانواده خودش اگه براى تصميم هاى معمولى هم بايد نظر خانواده‌اش وارد بشه، اين همون الگوییه كه خطرناکه چون بعد از ازدواج خانوادش تصمیم های بزرگ زندگیتون رو میگیرن به احتمال زیاد!
_حسادت كنترل گرانه ، اگه هى میپرسه كجا بودى، جرا دير جواب دادى, عكس بايد بفرستی ، لوکیشن میخواد ، اين معمولاً همون الگوییه كه تو افراد با دلبستگی اضطرابى ديده میشه  ترس از رهاشدن باعث ميشه كنترل كنند.

_خسيس بودن اگر که  هميشه از خرج كردن براى  تو یا  كارهاى مشترک طفره ميره، يا با بهانه هاى كوچیک پول خرج نمى كنه, اين رفتار نشونه بى توجهى به نيازهاى شريك و ناپایداری ماليه.
مثلا حتی براى يه هديه تولد ساده بهانه مياره يا ميگه
«نيازى نيست خرج كنيم»

شش تجربه مشترکی که باید قبل از ازدواج با شریک عاطفیت داشته باشی :
- بهتره به اندازه کافی با خانواده فرد رفت و آمد کرده باشی(مهمترین عامل)

- بهتره واکنش های همو وقتی خیلی عصبانی یا مضطرب میشین زیرنظر بگیرید.
- بهتره که تجربه مراجعه به مشاوره پیش از ازدواج رو داشته باشید.
- بهتره که به اندازه کافی با گروه دوستان شریک عاطفیتون وقت گذرونده باشید .
- یک تجربه ای داشته باشین که در اون مسئولیت یه چیزی مثل یه کاری رو به طور مشترک بر عهده بگیرید.
- تجربه یک دوره کوتاهی رو داشته باشین که در اون خرج و مخارجتون رو به طور مشترک مثل زن و شوهر مدیریت کنید.
- بهتره که تجربه انجام یک سرگرمی مثل شرکت در کلاس ورزشی مشترک کلاس زبان مشترک و ... باهم داشته باشید.
خلاصه حواستون باشه که در دوره آشنایی بین صحبت و تجربه تعادل برقرار کنین چون هر دو ضروری و لازم هستند.

https://eitaa.com/Hamsardarinikoo

ذهن ما به دنبال تأیید باورهای قبلی خودش است.

به این پدیده «سوگیری تأیید» (Confirmation Bias) می‌گویند.

اگر باور داشته باشیم کسی ما را دوست ندارد، ممکن است فقط رفتارهایی را ببینیم که این باور را تأیید می‌کنند و نشانه‌های مخالف را نادیده بگیریم.

هر بار که مطمئن شدید حق با شماست، عمداً یک دلیل پیدا کنید که ممکن است خلاف آن را نشان دهد. این تمرین ساده، ذهن را از «فقط تأیید کردن» به «واقع‌بینانه بررسی کردن» هدایت می‌کند.

Nickerson, R. S. (1998).

https://eitaa.com/Hamsardarinikoo

🏃‍♂مسیر حرکت به سمت قله آرامش الهی و برکت در زندگی 🧗‍♂

✔️۱. قطب‌نما (ایمان و تقوا):

🧭 اگر در مسیر حرکت، قطب‌نما خراب باشد، یا درجا میزنیم یا به سمت پرتگاه حرکت میکنیم.  تقوا، همان قطب‌نمای ماست؛ نشان می‌دهد کدام مسیر درست است، (حلال) و کدام مسیر ما را به سمت پرتگاه می‌برد.(حرام)

🔷در واقع ما با رعایت حلال و حرام، مسیر زندگی را به گونه‌ای پیش می‌بریم که از پرتگاه دور شویم و روز‌به‌روز، به قله نزدیک‌تر شویم.

🧗‍♂۲. عصا کوهنوردی (توکل):

✔️توکل یعنی تکیه و اعتماد به خدایی که بی‌نهایت حکمت، قدرت و ثروت دارد، و به عنوان خالق و رب العالمین، مربی ما در مسیر رسیدن به قله است. کسی که در زندگی توکل ندارد در واقع در مسیرهای سخت و پیچیده، توان حرکت ندارد.

✔️۳.  بخشندگی در طول سفر (صدقه و انفاق):

⛰در مسیر قله، هر چه از کوله‌بارت سبک‌تر باشد راحت‌تر و سریع‌تر به مقصد میرسی‌. کسانی که در طول سفر از کوله‌بار خود به همسفران می‌بخشند، خداوند هم در طول این سفر آنها را از اتفاقات غیر منتظره حفظ می‌کند و مسیرهای میانبر و شگفت انگیز سر راه آنها قرار می‌دهد.

✔️۴. ذره‌بین (شکرگزاری):
🌸اگر با دقت به مسیر نگاه کنی در کنار سنگ و صخره، گُل‌های ریز و زیبا را طول سفر میبینی و جاده خسته‌ و کلافه‌ات نمی‌کند. و اینگونه هر لحظه سفر برایت شیرین و آرامش‌بخش می‌شود.

🥾۵. کفشِ سبک (استغفار):
اگر کفشت پُر از سنگ و گِل گناه باشد، نمی‌توانی از صخره‌ها بالا بروی. استغفار، همان درآوردن سنگ‌هاست. گاهی یک سنگریزه کوچیک مثل زودرنجی، پرتوقعی، خشم، ناشکری، مانع از رسیدن ما به سمت قله می‌شود.

📌حالا شما برای من بنویسید .

«تا حالا به مسیر زندگی اینطوری نگاه کرده بودید؟ شما به کدوم یک از این موارد مجهز هستید و چه مواردی رو باید تهیه کنید ؟

❇️ فرق بین قناعت با زهد
❓آیا قناعت مرتبه‌ای از زهد است؟

✅ قناعت و زهد را می‌توان دو مرحله از یک امر درونی دانست که هدف آن آزادکردن انسان از سلطۀ دنیا و بازگرداندن تعادل میان نیازهای مادی و کمال معنوی است.
«زهد» حالتی روحی است که انسان به دلیل دلبستگی‌های معنوی و اخروی، به مظاهر مادی بی‌توجهی می‌کند؛ این بی‌توجهی در عمل در قالب سادگی و قناعت آشکار می‌گردد.

☑️ فلسفۀ عمیق زهد و قناعت، نفی نعمت‌های الهی نیست، بلکه مبارزه با بردگی انسان در برابر دنیاست. در جهانی که مصرف‌گرایی انسان را با ایجاد نیازهای پایان‌ناپذیر گرفتار می‌کند، زهد و قناعت به انسان می‌آموزد که از امکانات استفاده کند؛ اما هویت و آرامش خود را به آنها وابسته نکند.

💢 تفاوت قناعت و زهد
🔹زهد و قناعت با این که به لحاظ معنایی به یکدیگر نزدیک‌اند، یک معنا ندارند. زهد به معنای بی‌رغبتی به دنیا و رهاکردن دلبستگی به لذت‌ها و نعمت‌های آن است؛ یعنی انسان ارزش حقیقی خود را وابسته به داشته‌های دنیوی نمی‌بیند.
🔹در مقابل، قناعت به معنای بسنده‌کردن به مقدار نیاز و رضایت به آن چیزی است که نصیب انسان می‌شود.

🔺بنابراین تفاوت اصلی آنها این است که زهد جنبه‌ای سلبی دارد، یعنی بریدن از حرص و وابستگی به دنیا؛ درحالی‌که قناعت جنبه‌ای ایجابی دارد، یعنی پذیرفتن و کافی‌دانستن آنچه انسان در اختیار دارد.

⬅️ قناعت را می‌توان یکی از جلوه‌ها و مراتب عملی زهد دانست؛ زیرا انسان زاهد وقتی از دلبستگی به دنیا رها می‌شود، در زندگی به حد نیاز بسنده می‌کند و گرفتار حرص و طمع نمی‌گردد. با وجود این، برخی درجات زهد مرتبه‌ای عمیق‌تر از قناعت است؛ چون تنها به مقدار مال و مصرف مربوط نیست، بلکه حالتی درونی است که انسان را از تأثیرپذیری افراطی به ازدست‌دادن یا به‌دست‌آوردن دنیا دور می‌کند.
حضرت علی (ع) مرتبه بالای زهد را در این می‌داند که انسان بر گذشته تأسف نخورد و به آنچه به او روی می‌آورد، شاد و مغرور نشود. ایشان در نهج‌البلاغه می‌فرماید:

▪️الزّهدُ کُلّهُ بَینَ کَلِمَتَینِ مِنَ القُرآنِ قَالَ اللّهُ سُبحَانَهُ لِکَیلا تَأسَوا عَلی ما فاتَکُم وَ لا تَفرَحُوا بِما آتاکُم وَ مَنْ لَمْ یَأْسَ عَلَی الْمَاضِی وَ لَمْ یَفْرَحْ بِالْآتِی فَقَدْ أَخَذَ الزُّهْدَ بِطَرَفَیْهِ
▫️زهد به‌کلی بین دو جمله از قرآن قرار دارد؛ خدای تعالی فرمود: آنچه را که از دست داده‌اید، به خاطرش غمگین نشوید و آنچه را که خدا به شما داده است، به خاطرش مغرور نگردید و هر کس که بر گذشته تأسف نخورد و به آن چیزی که به او روی می‌آورد، خوشحال نشود، دو طرف زهد را به دست آورده است

📕نهج البلاغه: حکمت 439

مثلث‌سازی (Triangulation)؛ وقتی فرزند وارد اختلاف‌های والدین می‌شود

فرض کنید زن و شوهری به جای اینکه اختلافشان را با یکدیگر حل کنند، یکی از فرزندان را وارد ماجرا می‌کنند.

🔹مادر از فرزندش می‌خواهد رفتار پدر را قضاوت کند.
🔹پدر از فرزند می‌خواهد پیامش را به مادر برساند.
🔹یا هر دو تلاش می‌کنند فرزند را به سمت خودشان بکشانند.
🔷در نگاه اول، شاید این رفتار فقط یک درد دل ساده به نظر برسد؛ اما در خانواده‌درمانی، این الگو «مثلث‌سازی» (Triangulation) نام دارد.
🔹 موری بوئن، بنیان‌گذار نظریه سیستم‌های خانواده، معتقد بود وقتی تنش بین دو نفر زیاد می‌شود، آن‌ها گاهی برای کاهش اضطراب، نفر سومی را وارد رابطه می‌کنند. این نفر سوم ممکن است فرزند، مادربزرگ، خواهر، برادر یا حتی یک دوست باشد.
🔹 در کوتاه‌مدت، این کار ممکن است فشار بین دو نفر را کمتر کند؛ اما در بلندمدت، مشکل اصلی حل نمی‌شود و فقط به شکل دیگری ادامه پیدا می‌کند.
🔹 یکی از شایع‌ترین انواع مثلث‌سازی، وارد کردن کودک به اختلاف‌های زناشویی است. در این شرایط، کودک احساس می‌کند باید بین پدر و مادر یکی را انتخاب کند یا مسئول آرام کردن خانواده باشد.
🔹 پژوهش‌ها نشان می‌دهد کودکانی که به‌طور مداوم درگیر تعارض‌های والدین می‌شوند، بیشتر در معرض اضطراب، احساس گناه، افسردگی، مشکلات رفتاری و دشواری در برقراری روابط عاطفی سالم در آینده قرار دارند.
🔹 گاهی این کودکان در بزرگسالی نیز احساس می‌کنند همیشه باید نقش «میانجی» یا «نجات‌دهنده» دیگران را بازی کنند و نیازهای خود را نادیده بگیرند.
🔹 خانواده سالم به این معنا نیست که هیچ اختلافی وجود نداشته باشد؛ بلکه یعنی اختلاف‌ها تا حد امکان بین همان افرادی که به آن مربوط هستند، حل شوند و بار هیجانی آن بر دوش فرزندان گذاشته نشود.
✅ اگر هنگام اختلاف با همسرتان، احساس کردید می‌خواهید فرزندتان را وارد ماجرا کنید، از خود بپرسید:
«آیا دارم از فرزندم کمک می‌گیرم، یا ناخواسته او را وارد مسئله‌ای می‌کنم که مسئولیتش بر عهده بزرگسالان است؟»

منابع:
Bowen, M. (1978). Family Therapy in Clinical Practice.
Kerr, M. E., & Bowen, M. (1988). Family Evaluation.
Nichols, M. P. (2021). Family Therapy: Concepts and Methods.
Davies, P. T., & Cummings, E. M. (1994). Marital Conflict and Child Adjustment.

لطفا کانال مارا دنبال کنید👇
https://eitaa.com/Hamsardarinikoo

سلام استاد یکی از دوستانم تا چیزی بر خلاف میلش برایش می نویسم یا میگم سریع بلاکم میکند ایااز نظر روانشناسی این عملش اختلال محسوب میشه؟

پاسخ
سلام
صرف اینکه کسی با کوچک‌ترین مخالفت، دیگران را بلاک می‌کند، به‌تنهایی به این معنا نیست که دچار اختلال روان‌شناختی است.
تشخیص اختلال فقط با ارزیابی کامل توسط روان‌شناس یا روان‌پزشک امکان‌پذیر است.

اما این رفتار می‌تواند نشانه برخی ویژگی‌ها باشد، مانند:

تحمل پایین نسبت به مخالفت یا انتقاد.

انعطاف‌ناپذیری و اصرار بر اینکه دیگران باید با او موافق باشند.

واکنش‌های تکانشی و تصمیم‌گیری عجولانه هنگام ناراحتی.

اجتناب از گفت‌وگو و حل تعارض به جای مواجهه با اختلاف نظر.


اگر این رفتار در همه روابط او تکرار شود، باعث از بین رفتن دوستی‌ها و مشکلات جدی در زندگی‌اش شود،
بهتر است از نظر روان‌شناختی ارزیابی شود؛ اما با همین یک رفتار نمی‌توان گفت او اختلال شخصیت یا بیماری روانی دارد.

اگر دوستتان فقط کسانی را که با او مخالفت می‌کنند بلاک می‌کند و بعد هم حاضر به گفت‌وگو نیست، این بیشتر نشان‌دهنده ضعف در مدیریت هیجان و مهارت ارتباطی است تا اینکه به‌تنهایی یک اختلال محسوب شود.

https://eitaa.com/Hamsardarinikoo

فرازی از خطبه متقين (خطبه همام):

قسمت ۷۵

وَ صَبْراً فى شِدّة
(و مى‌‌بينى براى هر يك از متقين) صبر كردن درهنگام سختى و شدت.

پرهيزگاران در برابر شدائد و انبوه مشكلات زندگى صبور و بردبارند و در شرائط سخت و دشوار از كوره درنمى‌‌روند و با اتكاء به نيروى لايزال الهى صبر و استقامت ورزيده و سرانجام به پيروزى نهائى نايل مى‌‌شوند.

واژه صبر در اصل لغت به معنى حبس و نگهدارى است و سپس معانى جديدى گرفته است، قتل صبر، كشتن توأم با شكنجه را گويند كه طرف مقابل هيچ وسيله دفاعى ندارد، و اين بواسطه حبس كردن و در تحت فشار قرار دادن حاصل مى‌‌شود، انسان وقتى در مقابل شهوات و مشكلات مقاومت كرد و نفس را از تعرض آنها حبس كرد،
در فرهنگ قرآن و روايات صبر و استقامت بر آن اطلاق شده است.

فرهنگ صبر در اسلام‌
صبر در اسلام خود نوعى فرهنگ و دانش است، دانشى كه بايد آموخت، بايد در مواضع مختلف آن را تكرار كرد تا مثل هر صفتى براى انسان ملكه شود.
در قرآن و احاديث صبر بسيار مورد مدح و مجد قرار گرفته، و صابران متصّف به صفاتى شده‌‌اند.
در قران بيش از هفتاد مرتبه اين صفت پسنديده ذكر شده و نوزده مرتبه خطاب به خود پيامبر (ص) شده كه صبر را پيشه خود سازد، و بسيارى از خيرات و درجات مبتنى بر صبر و ثمره آن شمرده شده است.
براى نمونه، قرار دادن بنى‌‌اسرائيل را به عنوان پيشوا و هدايتگر به خاطر صبر دانسته است: «وَ جَعَلْنا مِنْهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا لَمّا صَبَرُوا»
و نيز فرموده: «وَ تَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ الْحُسْنى عَلى بَني إِسْرائيلَ بِما صَبَرُوا»
و همچنين اجر صابران را بواسطه صبر آنها بى‌‌حساب قرار داده «إِنَّما يُوَفَّى الصّابِرُونَ أَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِساب»

صبر در روايات نيز بسيار مورد توجه قرار گرفته است:
امام صادق (عليه السلام) مى‌‌فرمايند:
«الصَّبر مِنَ الايمان بِمَنزَلة الرأسِ مِنَ الجَسَد فَاذا ذَهَبَ الرأسُ ذَهَبَ الجَسَد كَذلكَ اذا ذَهَبَ الصَّبرُ ذَهَبَ الايمان»
«صبر نسبت به ايمان به منزله سر نسبت به بدن است، پس زمانى كه سر مى‌رود، بدن هم مى‌‌رود، همينطور وقتى صبر مى‌‌رود، ايمان هم مى‌‌رود».

و نيز در روايتى ديگر آن حضرت فرمودند: «وقتى مؤمن داخل قبرش شد، نماز در طرف راست و زكات در طرف چپ او قرار گرفته و اعمال نيك او سايه‌‌بان او مى‌‌شود و صبر در گوشه‌‌اى قرار مى‌‌گيرد، وقتى دو ملك سؤال مى‌‌آيند صبر به نماز و روزه و اعمال نيك گويد: رفيق شما نزد شما است اگر عاجز شديد از يارى او من نزد او (يعنى بنده مؤمن) هستم».

در حديث جالبى آن حضرت فرمودند: «ما صابريم و شيعيان ما صابرتر از ما هستند»، گفته شد چگونه صابرتر از شما هستند؟ فرمود: «زيرا ما صبر مى‌‌كنيم بر آنچه مى‌‌دانيم ولى شيعيان ما صبر مى‌‌كنند، بر آنچه نمى‌‌دانند».

https://eitaa.com/Hamsardarinikoo

🔸چند سال قبل از ظهور، بوی آن به مشام اهل معنویت می‌رسد🔸

🔹آیت الله حائری شیرازی🔹

یعقوب (ع) از کنعان با آن فاصله بسیار، به برادران و خویشانش گفت: «إِنِّي لَأَجِدُ رِيحَ يُوسُفَ لَوْ لا أَنْ تُفَنِّدُونِ»: من بوی یوسف را می‌شنوم، اگر مرا مسخره نمی‌کنید و دست نمی‌اندازید.

قرآن اشاره می‌کند که بزرگان عالم نمی‌توانند همۀ آنچه را که احساس می‌کنند با مردم مطرح کنند. بعضی مردم ظرفیت شنیدن احساسات بزرگان را ندارند. اگر بزرگان آنچه را درک می‌کنند به مردم منتقل کنند، مردم آنها را مسخره خواهند کرد. به همین جهت می‌گوید: «إِنِّي لَأَجِدُ رِيحَ يُوسُفَ لَوْ لا أَنْ تُفَنِّدُونِ»

امام زمان (عج) وقتی می‌خواهند پا بگذارند در رکاب، چند سال مانده به ظهورشان، آن‌هایی که عاشقش هستند از فاصلۀ دور بویش را می‌شنوند! آدم بو می‌برد.

شامۀ انسان اگر زکام نباشد و قدری روحانیت در او باشد، بوی ظهور را آرام آرام استشمام می‌کند.

«من بهتر از خودت میدونم چی به نفعت.»

✅اول فقط نظر میده بعد به جای تو تصمیم میگیره تا جایی که خودت هم به انتخابهات شک میکنی.

🔻آلفرد آدلر میگه آدمها با حق انتخاب رشد میکنن نه با تصمیم گرفتن دیگران

📌هر کاری دوست داری بکن

✅ظاهرش آزاده اما لحنش میگه انجام بده ولی بعداً جوابشو میبینی.»

🔻هریت لرنر میگه آدم بالغ ناراحتیش رو مستقیم میگه؛ نه با کنایه

📌همه با من موافقن فقط تو اینجوری فکر میکنی

✅این جمله باعث میشه فکر کنی واقعاً مشکل از خودته. در حالی که شاید هیچ همه ای وجود نداشته باشه.

🔻کارل راجرز میگه کسی که مدام واقعیتت رو زیر سؤال میبره کم کم اعتمادت به خودت رو هم میگیره.

https://eitaa.com/Hamsardarinikoo

#ازدواج جوانان

سلام استاد اگر با همسری که فاصله سنی زیادی باما دارد ازدواج کنیم ممکن است چه مشکلاتی به وجود آید؟

پاسخ
سلام
اگر تفاوت سنی زیادی با همسرت داشته باشی باعث میشه :
۱-که حوصلش رو نداشته باشی و نتونی خامی ها، بی تجربگی ها و کندی او را درباره مسائل زندگی رو تحمل کنی.

۲-ممکنه از این که شاهدی همسرت با مسائلی درگیره که مدت ها پیش اونها رو پشت سر گذاشتی خسته بشی.

۳-تمایل داری بیشتر اوقات نقش والد را بازی کنی چون تجربه بیشتری داری تقریباً غیر ممکنه که از نصیحت کردن همسرت چشم پوشی کنی
همین باعث میشه که همیشه با همسرت مثل یه کودک رفتار کنی و در دام ارتباط مداوم والد کودک بیفتی.

۴-ارتباط والد کودکی باعث خشم همسرت نسبت به شما و عصبانیت متقابل شما نسبت به او میشه و تاثیر مخربی بر رابطتون میذاره.

۵-در رابطه قدرت بیشتری پیدا میکنی و وسوسه میشی که همسرت رو کنترل کنی که مبادا بخاطر بی تجربگی خرابکاری کنه.

۶-وقتی همسرت دنبال شیطنت و تفریحه تو ممکنه نتونی درکش کنی و دائما ازش بخوای که بالغانه تر رفتار کنه و ذوقشو کور کنی.

نکته قابل توجه اینکه
تو در طی پیمایش مسیر زندگی بال می خواهی نه وبال
تو با این رفتارهات اورا تبدیل به وبال میکنی واز رشد وبالندگی هر دوتون جلو گیری می کنی

https://eitaa.com/Hamsardarinikoo

✳️ فرازی از خطبه متقين (خطبه همام):
قسمت ۷۶

و صَبْراً فى شِدّة
(و مى‌‌بينى براى هر يك از متقين) صبر كردنى در سختى و شدت.

رسول گرامى اسلام (ص) فرمودند:
«الصّبر نِصْفُ الايمان»
«صبر نصف ايمان است».

دو وجه براى اين روايات مي‌توان گفت:

1️⃣ ايمان اطلاق به تصديقات و اعمال گفته مى‌‌شود، پس براى ايمان دو ركن است يكى يقين و ديگرى صبر، مراد از يقين، معارف قطعى است و مراد از صبر، عمل به مقتضاى يقين.

و رسول اکرم (ص) اين دو را (يقين و صبر) را در روايتى جمع كرده و فرموده‌‌اند:
«مِنْ اقلّ ما اوتيتُم اليقين و عَزيمةُ الصّبر»:
«از كمترين چيزهائى كه اعطا شده‌‌ايد يقين و صبر است».

2️⃣ وجه دوم اين كه ايمان مشتمل است بر امورى كه نفع مى‌‌بخشد و بر امورى كه ضرر مى‌‌زند، مؤمن بايد اعمال نافع را انجام داده، و شكر گزارد، و اعمال مضرّ را ترك كرده، و صبر در مقابل ترك آنها كند، پس شكر در مقابل اعمال نافع و صبر در مقابل اعمال مضرّ است، پس شكر نصف ايمان است، و صبر نصف ديگر آن و به همين جهت يكى از صحابه گفت: «الايمان نصفان، نصف صبر و نصف شكر»: «ايمان دو نصف است، نصفى صبر و نصفى شكر».

👌 در اهميت صبر همين بس كه تمام اخلاق حميده به صبر برمى‌‌گردد، لكن اين صبر در هر موردى اسمى دارد:
👈 اگر صبر در برابر شهوت شكم و فرج باشد، عفت ناميده شده است
👈 و اگر در تحمل امر غير ملايمى و سختى باشد اسم‌هاى آن نزد مردم مختلف است،
👈 اگر در مصيبت باشد، صبر و ضد آن را جزع گويند،
👈 اگر در موقع بى‌‌نيازى و ثروتمند بودن باشد كه خود را نبازد، «ضبط نفس» گويند كه در مقابلش «بَطَر» است كه تكبر و خود را بزرگ شمردن باشد
👈 و اگر در جنگ باشد، شجاعت و ضدش «جُبن» است
👈 و اگر در فرو نشاندن غضب باشد، حلم و ضدش «سفه» و نوعى‌ نادانى است
👈 و اگر در برابر حوادث خير و شرّ روزگار باشد، سعه صدر و ضدش ناراحتى و ضيق صدر است،
👈 و اگر در مخفى كردن كلام باشد، كتمان سرّ است
👈 و اگر در برابر زياده‌‌خواهى و زياده بر زندگى معمولى باشد، زهد و ضدش حرص است
👈 و اگر صبر بر بهره‌‌هاى كم باشد، قناعت و ضدش، «شَره» و شدت ميل است.

و بواسطه اشتمال صبر بر اين صفات وقتى از پيامبر (ص) از ايمان سؤال كردند، حضرت فرمودند: «هو الصبر» زيرا صبر اكثر اعمال ايمان و عزيزترين اعمال آن است.

https://eitaa.com/Hamsardarinikoo