Forwarded from a Stranger
بعد از گذشته چند روز متوجه شدم چ اتفاقی افتاده
همیشه جزو اولین کسایی بودی ک تولدم رو تبریک میگفتی
حالا من از صدای گریه مادرت متوجه شدم دیگ امسال پیامت روی گوشیم نمیاد
همیشه جزو اولین کسایی بودی ک تولدم رو تبریک میگفتی
حالا من از صدای گریه مادرت متوجه شدم دیگ امسال پیامت روی گوشیم نمیاد
❤2
Forwarded from Aero Legends
Aero Legends
Video
● اپیزود ۱۳ برای علاقه مندان ؛
بمب افکن B-58 Hustler ،
اولین بمب افکن سوپرسونیک
.
● بمب افکن B-58 یکی از جاه طلبانه ترین و پیشرفته ترین پروژه های هوانوردی نظامی در دوران جنگ سرد بود ، بمب افکنی که توسط شرکت Convair طراحی شد تا مفهوم حمله هسته ای با سرعت بسیار بالا را وارد مرحله ای جدید کند . نخستین پرواز آن در سال ۱۹۵۶ انجام شد و از سال ۱۹۶۰ وارد خدمت عملیاتی شد.
.
● این بمب افکن نخستین بمب افکن عملیاتی جهان بود که می توانست به صورت کامل با سرعت سوپرسونیک پرواز کند . در دورانی که بسیاری از بمب افکن ها هنوز بر ارتفاع بالا و حجم بمب تکیه داشتند ، B-58 بر اساس یک فلسفه متفاوت ساخته شد :
سرعت به عنوان ابزار بقا ،
(تقریبا مانند ان جمله از خلبانان SR-71 BLACKBIRD که میگفتند وقتی موشک شلیک میشد فقط گاز میدادیم)
● هدف این بود که به جای تمرکز به بدنه یا دفاع سنگین ، بمب افکن آنقدر سریع باشد که رهگیر ها و پدافند نتوانند به راحتی به آن برسند . همین موضوع باعث شد طراحی آن به شدت روی کاهش درگ و بهینه سازی آیرودینامیک متمرکز شود .
.
● بدنه باریک ، بال دلتا و طراحی بسیار خوش تراش سازه ، همگی برای کاهش درگ در سرعت های بالا شکل گرفته بودند . بال دلتا به بمب افکن اجازه می داد در سرعت های سوپرسونیک پایداری خوبی داشته باشد و در ارتفاع زیاد عملکرد موثری ارائه دهد . چهار موتور قدرتمند توربوجت نیز امکان رسیدن به سرعتی حدود Mach 2 را فراهم می کردند ، عددی که برای یک بمب افکن سنگین در آن دوره فوق العاده ، شاهکار و انقلابی محسوب می شد .
.
● بمب افکن B-58 یکی از پیچیده ترین سیستم های ناوبری ، کنترل آتش و تجهیزات الکترونیکی برای انجام ماموریت های هسته ای در سرعت بالا طراحی شده بودند را دارا بود .
خدمه در کابین های جداگانه قرار می گرفتند و حتی سیستم های ایجکت نیز برای سرعت های بسیار بالا بهینه سازی شده بودند، زیرا خروج اضطراری در سرعت سوپرسونیک می توانست برای خدمه مرگبار باشد .
.
● این بمب افکن بیشتر نقش بازدارندگی هسته ای داشت و به عنوان بخشی از استراتژی حمله سریع آمریکا در دوران جنگ سرد به کار گرفته شد . با این حال ، تجربه عملی نشان داد که نگهداری آن بسیار پرهزینه و پیچیده است . مصرف سوخت بالا ، نیاز شدید به تعمیرات و ظهور سامانه های موشکی مدرن باعث شد فلسفه نفوذ در ارتفاع بالا با سرعت زیاد به تدریج کارایی خود را از دست بدهد ، عمر عملیاتی اش نسبتا کوتاه بود و در نهایت در سال ۱۹۷۰ از خدمت کنار گذاشته شد .
.
● همچنین با پیشرفت رادار ها و موشک های زمین به هوا ، مشخص شد که حتی سرعت بسیار بالا نیز دیگر تضمین کننده بقا نیست . به همین دلیل ، آمریکا به سمت تاکتیک های پرواز در ارتفاع پایین و بعد ها استیلث(stealth) حرکت کرد و بمب افکن هایی مانند B-58 به تدریج از دکترین هوانوردی نظامی فاصله گرفتند .
.
● با وجود عمر کوتاه عملیاتی ، B-58 همچنان یکی از نمادهای افراط مهندسی دوران جنگ سرد محسوب می شود ، بمب افکنی که تمام طراحی اش حول سرعت ، آیرودینامیک و نفوذ سریع شکل گرفته بود .
بمب افکن B-58 Hustler ،
اولین بمب افکن سوپرسونیک
.
● بمب افکن B-58 یکی از جاه طلبانه ترین و پیشرفته ترین پروژه های هوانوردی نظامی در دوران جنگ سرد بود ، بمب افکنی که توسط شرکت Convair طراحی شد تا مفهوم حمله هسته ای با سرعت بسیار بالا را وارد مرحله ای جدید کند . نخستین پرواز آن در سال ۱۹۵۶ انجام شد و از سال ۱۹۶۰ وارد خدمت عملیاتی شد.
.
● این بمب افکن نخستین بمب افکن عملیاتی جهان بود که می توانست به صورت کامل با سرعت سوپرسونیک پرواز کند . در دورانی که بسیاری از بمب افکن ها هنوز بر ارتفاع بالا و حجم بمب تکیه داشتند ، B-58 بر اساس یک فلسفه متفاوت ساخته شد :
سرعت به عنوان ابزار بقا ،
(تقریبا مانند ان جمله از خلبانان SR-71 BLACKBIRD که میگفتند وقتی موشک شلیک میشد فقط گاز میدادیم)
● هدف این بود که به جای تمرکز به بدنه یا دفاع سنگین ، بمب افکن آنقدر سریع باشد که رهگیر ها و پدافند نتوانند به راحتی به آن برسند . همین موضوع باعث شد طراحی آن به شدت روی کاهش درگ و بهینه سازی آیرودینامیک متمرکز شود .
.
● بدنه باریک ، بال دلتا و طراحی بسیار خوش تراش سازه ، همگی برای کاهش درگ در سرعت های بالا شکل گرفته بودند . بال دلتا به بمب افکن اجازه می داد در سرعت های سوپرسونیک پایداری خوبی داشته باشد و در ارتفاع زیاد عملکرد موثری ارائه دهد . چهار موتور قدرتمند توربوجت نیز امکان رسیدن به سرعتی حدود Mach 2 را فراهم می کردند ، عددی که برای یک بمب افکن سنگین در آن دوره فوق العاده ، شاهکار و انقلابی محسوب می شد .
.
● بمب افکن B-58 یکی از پیچیده ترین سیستم های ناوبری ، کنترل آتش و تجهیزات الکترونیکی برای انجام ماموریت های هسته ای در سرعت بالا طراحی شده بودند را دارا بود .
خدمه در کابین های جداگانه قرار می گرفتند و حتی سیستم های ایجکت نیز برای سرعت های بسیار بالا بهینه سازی شده بودند، زیرا خروج اضطراری در سرعت سوپرسونیک می توانست برای خدمه مرگبار باشد .
.
● این بمب افکن بیشتر نقش بازدارندگی هسته ای داشت و به عنوان بخشی از استراتژی حمله سریع آمریکا در دوران جنگ سرد به کار گرفته شد . با این حال ، تجربه عملی نشان داد که نگهداری آن بسیار پرهزینه و پیچیده است . مصرف سوخت بالا ، نیاز شدید به تعمیرات و ظهور سامانه های موشکی مدرن باعث شد فلسفه نفوذ در ارتفاع بالا با سرعت زیاد به تدریج کارایی خود را از دست بدهد ، عمر عملیاتی اش نسبتا کوتاه بود و در نهایت در سال ۱۹۷۰ از خدمت کنار گذاشته شد .
.
● همچنین با پیشرفت رادار ها و موشک های زمین به هوا ، مشخص شد که حتی سرعت بسیار بالا نیز دیگر تضمین کننده بقا نیست . به همین دلیل ، آمریکا به سمت تاکتیک های پرواز در ارتفاع پایین و بعد ها استیلث(stealth) حرکت کرد و بمب افکن هایی مانند B-58 به تدریج از دکترین هوانوردی نظامی فاصله گرفتند .
.
● با وجود عمر کوتاه عملیاتی ، B-58 همچنان یکی از نمادهای افراط مهندسی دوران جنگ سرد محسوب می شود ، بمب افکنی که تمام طراحی اش حول سرعت ، آیرودینامیک و نفوذ سریع شکل گرفته بود .
Forwarded from Aero Legends
Aero Legends
Photo
● اپیزود ۱۴ برای علاقه مندان ؛
جنگنده F-111 Aardvark ؛
اولین جنگنده Swing wing
.
● جنگنده F-111 یکی از انقلابی ترین طراحی های دوران جنگ سرد بود ، جنگنده ای که نخستین پرواز خود را در سال ۱۹۶۴ انجام داد و از اواخر دهه ۱۹۶۰ وارد خدمت عملیاتی شد . چیزی که F-111 را به یک نقطه عطف در تاریخ هوانوردی تبدیل کرد ، فقط سرعت یا بردش نبود ، بلکه فناوری بال متغیر یا Swing Wing بود که نگاه مهندسان به آیرودینامیک را تغییر داد .
مشکل اصلی جنگنده های آن دوران این بود که طراحی بال برای سرعت پایین و سرعت بالا کاملا با هم تضاد داشت . بال های صاف و باز ، در سرعت پایین لیفت بیشتری تولید می کردند و برای تیک آف ، لندینگ و مانور مناسب تر بودند ، اما در سرعت های سوپر سونیک درگ بسیار زیادی ایجاد می کردند . در مقابل ، دلتا وینگ در سرعت بالا عملکرد عالی داشتند و درگ را کاهش می دادند ، اما در سرعت پایین نیاز به باند طولانی تر و کنترل دشوارتر داشتند .
ایده Swing Wing دقیقا برای حل همین تضاد به وجود آمد .
.
● در F-111 ، بال ها می توانستند هنگام پرواز زاویه خود را تغییر دهند. زمانی که جنگنده در سرعت پایین پرواز می کرد یا در حال تیک آف و لندینگ بود ، بال ها باز می شدند تا سطح بیشتری ایجاد کنند و لیفت افزایش یابد . اما وقتی سرعت بالا می رفت، بال ها به عقب جمع می شدند و شکل جنگنده به یک دلتا وینگ تبدیل می شد تا درگ کاهش پیدا کند و پایداری در سرعت سوپر سونیک بهتر شود .
.
برای درک بهتر :
● بال باز = عملکرد بهتر در سرعت پایین
● بال جمع شده = عملکرد بهتر در سرعت بالا
.
●یعنی F-111 تلاش می کرد مزایای دو دنیا را همزمان داشته باشد ، هم رفتار مناسب یک جنگنده بال مستقیم را هم ویژگی های سرعت بالای دلتا وینگ.
این فناوری به جنگنده اجازه می داد هم از باند های کوتاه تر استفاده کند و هم در سرعتی حدود Mach 2 پرواز کند ، چیزی که در همین الان هم یک شاهکاز محسوب میشود. البته این سیستم پیچیدگی مکانیکی زیادی داشت و وزن جنگنده را افزایش می داد ، اما مزایای عملیاتی آن باعث شد بعد ها در جنگنده هایی مانند F-14 تامکت و Panavia Tornado نیز استفاده شود .
.
● اما F-111 فقط به خاطر Swing Wing مهم نبود . این جنگنده یکی از اولین نمونه هایی بود که از رادار Terrain Following به صورت عملیاتی استفاده کرد ، سیستمی که اجازه می داد جنگنده در ارتفاع بسیار پایین و با سرعت بالا ، به صورت خودکار از پستی و بلندی زمین پیروی کند تا از دید رادارهای دشمن پنهان بماند .
این قابلیت در دوران جنگ سرد یک مزیت بزرگ محسوب می شد ، زیرا نفوذ در ارتفاع پایین باعث خلا راداری در پدافند دشمن میشود .
.
●کابین خلبنان نیز طراحی خاصی داشت ، دو خلبان کنار هم می نشستند و کل کابین به عنوان یک Escape Capsule طراحی شده بود ، یعنی در شرایط اضطراری به جای اجکت جداگانه ، کل بخش کابین جدا می شد تا شانس زنده ماندن خلبانان بیشتر شود .
.
● جنگنده F-111 در ماموریت های حمله عمقی، بمباران دقیق و نفوذ در شب عملکرد بسیار موفقی داشت . برد بالا ، سرعت زیاد و توان حمل مهمات سنگین باعث شد در عملیات های مختلف ، مخصوصا در ویتنام و بعدها در خاورمیانه ، نقش موثری ایفا کند. با این حال ، هزینه نگهداری بالا و پیچیدگی مکانیکی سیستم Swing Wing باعث شد نسل های بعدی بیشتر به سمت طراحی های ساده تر و استیلث(stealth) حرکت کنند .
.
● در نهایت ، F-111 را می توان یکی از جاه طلبانه ترین و زیبا ترین پروژه های هوانوردی نظامی دانست، جنگنده ای که تلاش کرد محدودیت های کلاسیک آیرودینامیک را با فناوری متحرک حل کند و برای مدتی کوتاه ، واقعا موفق شد همزمان ویژگی های چند نوع طراحی متفاوت را در یک پلتفرم ترکیب کند .
این جنگنده تا سال ۱۹۹۸ در نیرو هوایی امریکا خدمت کرد و بعد از آن کنار گذاشته شد ، البته در برخی کشور ها مثل استرالیا تا سال ۲۰۱۱ فعال بود.
جنگنده F-111 Aardvark ؛
اولین جنگنده Swing wing
.
● جنگنده F-111 یکی از انقلابی ترین طراحی های دوران جنگ سرد بود ، جنگنده ای که نخستین پرواز خود را در سال ۱۹۶۴ انجام داد و از اواخر دهه ۱۹۶۰ وارد خدمت عملیاتی شد . چیزی که F-111 را به یک نقطه عطف در تاریخ هوانوردی تبدیل کرد ، فقط سرعت یا بردش نبود ، بلکه فناوری بال متغیر یا Swing Wing بود که نگاه مهندسان به آیرودینامیک را تغییر داد .
مشکل اصلی جنگنده های آن دوران این بود که طراحی بال برای سرعت پایین و سرعت بالا کاملا با هم تضاد داشت . بال های صاف و باز ، در سرعت پایین لیفت بیشتری تولید می کردند و برای تیک آف ، لندینگ و مانور مناسب تر بودند ، اما در سرعت های سوپر سونیک درگ بسیار زیادی ایجاد می کردند . در مقابل ، دلتا وینگ در سرعت بالا عملکرد عالی داشتند و درگ را کاهش می دادند ، اما در سرعت پایین نیاز به باند طولانی تر و کنترل دشوارتر داشتند .
ایده Swing Wing دقیقا برای حل همین تضاد به وجود آمد .
.
● در F-111 ، بال ها می توانستند هنگام پرواز زاویه خود را تغییر دهند. زمانی که جنگنده در سرعت پایین پرواز می کرد یا در حال تیک آف و لندینگ بود ، بال ها باز می شدند تا سطح بیشتری ایجاد کنند و لیفت افزایش یابد . اما وقتی سرعت بالا می رفت، بال ها به عقب جمع می شدند و شکل جنگنده به یک دلتا وینگ تبدیل می شد تا درگ کاهش پیدا کند و پایداری در سرعت سوپر سونیک بهتر شود .
.
برای درک بهتر :
● بال باز = عملکرد بهتر در سرعت پایین
● بال جمع شده = عملکرد بهتر در سرعت بالا
.
●یعنی F-111 تلاش می کرد مزایای دو دنیا را همزمان داشته باشد ، هم رفتار مناسب یک جنگنده بال مستقیم را هم ویژگی های سرعت بالای دلتا وینگ.
این فناوری به جنگنده اجازه می داد هم از باند های کوتاه تر استفاده کند و هم در سرعتی حدود Mach 2 پرواز کند ، چیزی که در همین الان هم یک شاهکاز محسوب میشود. البته این سیستم پیچیدگی مکانیکی زیادی داشت و وزن جنگنده را افزایش می داد ، اما مزایای عملیاتی آن باعث شد بعد ها در جنگنده هایی مانند F-14 تامکت و Panavia Tornado نیز استفاده شود .
.
● اما F-111 فقط به خاطر Swing Wing مهم نبود . این جنگنده یکی از اولین نمونه هایی بود که از رادار Terrain Following به صورت عملیاتی استفاده کرد ، سیستمی که اجازه می داد جنگنده در ارتفاع بسیار پایین و با سرعت بالا ، به صورت خودکار از پستی و بلندی زمین پیروی کند تا از دید رادارهای دشمن پنهان بماند .
این قابلیت در دوران جنگ سرد یک مزیت بزرگ محسوب می شد ، زیرا نفوذ در ارتفاع پایین باعث خلا راداری در پدافند دشمن میشود .
.
●کابین خلبنان نیز طراحی خاصی داشت ، دو خلبان کنار هم می نشستند و کل کابین به عنوان یک Escape Capsule طراحی شده بود ، یعنی در شرایط اضطراری به جای اجکت جداگانه ، کل بخش کابین جدا می شد تا شانس زنده ماندن خلبانان بیشتر شود .
.
● جنگنده F-111 در ماموریت های حمله عمقی، بمباران دقیق و نفوذ در شب عملکرد بسیار موفقی داشت . برد بالا ، سرعت زیاد و توان حمل مهمات سنگین باعث شد در عملیات های مختلف ، مخصوصا در ویتنام و بعدها در خاورمیانه ، نقش موثری ایفا کند. با این حال ، هزینه نگهداری بالا و پیچیدگی مکانیکی سیستم Swing Wing باعث شد نسل های بعدی بیشتر به سمت طراحی های ساده تر و استیلث(stealth) حرکت کنند .
.
● در نهایت ، F-111 را می توان یکی از جاه طلبانه ترین و زیبا ترین پروژه های هوانوردی نظامی دانست، جنگنده ای که تلاش کرد محدودیت های کلاسیک آیرودینامیک را با فناوری متحرک حل کند و برای مدتی کوتاه ، واقعا موفق شد همزمان ویژگی های چند نوع طراحی متفاوت را در یک پلتفرم ترکیب کند .
این جنگنده تا سال ۱۹۹۸ در نیرو هوایی امریکا خدمت کرد و بعد از آن کنار گذاشته شد ، البته در برخی کشور ها مثل استرالیا تا سال ۲۰۱۱ فعال بود.