وقتی درباره جایگاه زن در تاریخ حرف می‌زنیم، معمولاً یا همه‌چیز را به زیست‌شناسی ربط می‌دهیم، یا برعکس، تصور می‌کنیم تمام تفاوت‌ها محصول جامعه و فرهنگ‌اند.
اما شاید واقعیت جایی میان این دو باشد؛ جایی پیچیده‌تر و البته جذاب‌تر.
بدن زن و مرد تفاوت‌های واقعی دارد. بارداری، زایمان و شیردهی زن را در دوره‌هایی از زندگی با محدودیت‌ها و هزینه‌هایی روبه‌رو می‌کند که مرد تجربه‌شان نمی‌کند. کودک انسان هم برای مدت طولانی به مراقبت نیاز دارد.
بنابراین کاملاً قابل تصور است که در برخی جوامع، این تفاوت‌ها به تقسیم وظایف منجر شده باشند؛ یکی بیشتر درگیر تأمین منابع و دیگری بیشتر درگیر بارداری و مراقبت از کودک.
اما یک اتفاق مهم می‌تواند از همین‌جا شروع شود:
تقسیم وظیفه می‌تواند کم‌کم تبدیل به تقسیم قدرت شود.
اگر یک گروه برای مدت طولانی بیشتر در خانه بماند، دسترسی کمتری به منابع، مالکیت، آموزش یا تصمیم‌گیری داشته باشد، به مرور وابستگی اقتصادی و اجتماعی هم شکل می‌گیرد. بعد همین وضعیت می‌تواند خودش را به شکل یک «قاعده طبیعی» نشان دهد:
زن در خانه است چون زن است.
مرد تصمیم می‌گیرد چون مرد است.

و اینجا دیگر از زیست‌شناسی فاصله گرفته‌ایم و وارد قلمرو فرهنگ شده‌ایم.
شاید یکی از جالب‌ترین اتفاقات تاریخ همین باشد که رفتاری که ابتدا حاصل شرایط بوده، بعداً به عنوان ذات انسان تعریف شود.
فرهنگ هم در این میان فقط قوانین نمی‌سازد؛ داستان می‌سازد.
زن می‌تواند مادر باشد، همسر باشد، الهه باشد، موجودی پاک و مقدس باشد یا برعکس، موجودی وسوسه‌گر و خطرناک. در اسطوره‌ها و ادبیات، زن بارها در قالب‌های مختلف ظاهر شده، اما نکته اینجاست که جامعه فقط درباره زن توضیح نداده؛ تصویری از «زن مطلوب» هم ساخته است.

این تصویر می‌تواند به دختر یاد بدهد چه چیزی دوست‌داشتنی است، چه رفتاری شایسته است، از چه چیزی باید خجالت بکشد و چه آینده‌ای برایش مناسب‌تر است.
و وقتی این آموزش از کودکی شروع شود، دیگر لازم نیست همیشه کسی بالای سر انسان بایستد و چیزی را تحمیل کند. انسان می‌تواند همان تصویری را که جامعه از او ساخته، کم‌کم بخشی از تصویر خودش بداند.
اینجاست که ایده اصلی سیمون دو بووار در جنس دوم جالب می‌شود.
او میان زن بودن و زن شدن فاصله‌ای ایجاد می‌کند.
زن بودن، بخشی از واقعیت زیستی انسان است؛ اما اینکه این انسان قرار است چه کسی باشد، چه نقشی داشته باشد، چه چیزی بخواهد و چگونه خودش را ببیند، فقط از بدنش نمی‌آید.
جامعه در این فرایند سهم بزرگی دارد.
دو بووار برای توضیح این وضعیت از مفهوم «دیگری» استفاده می‌کند. خیلی ساده اگر بخواهیم بگوییم، در بسیاری از ساختارهای تاریخی، مرد به عنوان انسانِ پیش‌فرض در نظر گرفته شده و زن نه فقط به عنوان «انسان»، بلکه به عنوان «زن» تعریف شده است.
مرد می‌تواند صرفاً یک انسان باشد؛ اما زن اغلب باید زن بودنش را هم با خودش حمل کند.
برای همین است که بعضی ویژگی‌ها وقتی در مرد دیده می‌شوند «شخصیت» محسوب می‌شوند، اما همان ویژگی‌ها در زن ممکن است با برچسب‌هایی مثل «زنانه» یا «غیرزنانه» سنجیده شوند.

اگر بدن ما بخشی از واقعیت ماست، چه مقدار از تصویری که از «زن» و «مرد» داریم، محصول بدن ماست و چه مقدارش محصول هزاران سال تاریخ، فرهنگ، تربیت و قدرت؟
شاید مسئله این نباشد که بگوییم مرد و زن هیچ تفاوتی با هم ندارند. چنین ادعایی هم با واقعیت زیستی سازگار نیست.
مسئله این است که بفهمیم از یک تفاوت، چگونه یک سلسله‌مراتب ساخته می‌شود.
و شاید سخت‌ترین قسمت ماجرا همین باشد؛ چون وقتی یک ساختار قرن‌ها وجود داشته باشد، دیگر شبیه یک انتخاب تاریخی به نظر نمی‌رسد؛ شبیه «طبیعت» به نظر می‌رسد.

@Against_dying

خلال سیب‌زمینی متفاوت و خاص
سیب‌زمینی‌ها رو آب‌پز کنید، بعد نمک، فلفل، زردچوبه، پاپریکا و پودر ریحون (یا هر سبزی معطر دیگه‌ای که دوست دارید) اضافه کنید و با گوشت‌کوب خوب پوره‌شون کنید.
پوره رو روی سینی، با ضخامت حدود ۱ سانت پهن کنید و با چاقو یا کاردک به شکل خلال برش بزنید.
حالا خلال‌ها رو توی روغن داغ و نسبتاً زیاد سرخ کنید تا کاملاً طلایی و برشته بشن.
تبریک!
خاص‌ترین و خوشمزه‌ترین خلال سیب‌زمینی دنیارو دارید! 🍟🔥

@Against_dying

کلیپی جذاب از عظمت جهان هستی با موسیقی آلفا ونجلیس

ما کی هستیم؟ در می یابیم که در سیاره ناچیزی از ستاره ای یکنواخت زندگی می کنیم که در کهکشانی در گوشۀ فراموش شده جهان قرار دارد. جهانی که تعداد کهکشانهای آن، از انسانها بیشتر است.
– کارل سیگن –

@Against_dying

جهان مکان بسیار بزرگی است. اگر فقط ما وجود داشته باشیم به نظر می رسد فضا بطور اسفناکی هدر رفته است.

– کارل سیگن –

@Against_dying

آنباکسینگ ربات Expedition A3
یک ربات انسان‌نمای پیشرفته که توسط شرکت رباتیک چینی AgiBot توسعه داده شده است.

@Against_dying

دریغا که گرسنه‌ترینی توی غنی‌ترین خاک
که دنیا مدرن و ما تو عمیق ترین خواب
06:38

"تم دکتر آذردخت بهمنش"
موسیقی برای روایت "قصه شهر سکوت"
نویسنده و آهنگساز: آروین
نوازنده پیانو: بانو، شهرزاد تشکری
نوازندگان ویولن: نائین پوراحمدی، نازنین خسروانی، شمیم محسن‌صراحی، آتنا بلوریان
نوازنده ویولنسل: بانو، گیسو چراغی
اصوات اضافی و طراحی صدا و میکس: بانو، مینا زند

با افتخار؛
@anemptyseat

زبان شاعرانه این طور است که احساسات و افکار را ورای حد محاوره در سپهر زبان گسترش داد، با ابزاری به نام خیال خلاق.

مثلا محاوره می‌گوید «دلتنگتم»
اما بیدل دهلوی می‌نویسد:

"هر جا منم تویی‌، تویی آنجا که من نی‌ام"

@Against_dying

این کتابا به خصوص، آخریش خیلی مهم میتونن واقع بشن برا خودتون و خونوادتون
شرایط خوبی پیش رومون نیست

📚 کتاب جهان‎بینی علمی

🔸 از نظر برتراند راسل، علم آگاهی است. چیزی که به دنبال قوانین کلی است تا تعدادی از حقایق خاص را به هم متصل می کند. راسل در «جهان‎بینی علمی» یکی از مهم‌ترین آثار خود را ارائه می‌دهد، و به کاوش در ماهیت و دامنه‌ی دانش علمی، افزایش قدرت بر طبیعتی که علم می‌دهد و تغییرات در زندگی انسان‌ها که ناشی از اشکال جدید علم است، می‎پردازد.

#راسل #کتاب_متنی

@Against_dying

🟣 نام کتاب: چشم انداز علمی

✍️ نویسنده: برتراند راسل

⚪️ ترجمه: حسن منصور

🟡 فرمت: PDF

#کتاب_متنی

@Against_dying

🔹بیوگرافی برتراند راسل

برتراند راسل (متولد ۱۸ مه ۱۸۷۲ — درگذشتهٔ ۲ فوریه ۱۹۷۰) فیلسوف، منطق‌دان، ریاضی‌دان، مورخ، جامعه‌شناس، فعال سیاسی، برنده جایزه ادبی نوبل، فعال صلح‌طلب و نویسندۀ بریتانیایی بود که در طول زندگی خویش نوشته‎های بسیاری را به‌صورت مقالاتی کوتاه منتشر کرد. به‌طورکلی کسانی که آشنایی کمی با خردگرایی دارند، اطلاعات کمی نیز در مورد نقدهای راسل بر دین دارند. هر چند راسل به‎دلیل مشارکت در موضوعات صرفاً انتزاعی، مانند منطق و تئوری علم بسیار قابل احترام است، اما نظریه‌های انتقادی که وی در رابطه با دین و اخلاق بیان نموده، بیشتر مورد توجه قرار گرفته است. او هیچ‌گاه تنها به‌عنوان یک فیلسوف شناخته نشده است. راسل دائماً با مقولات مرتبط به دین، چالش داشته است؛ مسائلی دربارۀ موقعیت بشر در جهان، طبیعت و زندگی سالم؛ او در مواجهه با این مسائل به‌مانند سایر مقالاتش فصیح، متنفذ و با درک بالایی سخن گفته است. بیشتر بخوانید

#بیوگرافی

@Against_dying

یه چنل خیلی خفن هم براتون گیر آوردم که
اگه خواستید هر کارگردانی رو فیلماشو لیست‌وار ببینید یه دوستی اینجا «بستری برای گردآوری و حفظ آثار کارگردانان» براتون آماده کرده

@Against_dying

او، پس از کلنجارهای بسیار میان جهان درون و بیرونش، به‌شدت متقاعد شده بود که برای انسان، منطقی فکر کردن و رفتار کردن و تصمیم گرفتن، کاری بس دشوار و رنج‌آور است؛ همچنان که می‌دانست این قاعده از جان‌کندنی بسیار و هوشی بالا پیروی می‌کند. اما درک هزینه‌ی آن، یعنی مقابله با احساس و شیمیِ وجودش، بیش از همه می‌آزردش؛ آن هم در جامعه‌ای انسانی که احساسات، نطفه‌ی شکل‌دهنده‌ی هرگونه هدف، خواسته و رابطه‌ای است.
پس چرا مرگ را از دل زندگی بیرون نکشد؟ آیا مرگِ خودخواسته، برای بخش‌هایی از او که هر روز می‌میرند، خود نوعی زیستن نیست؟

|حرف هایی از کتاب وجودم|

@Against_dying

وقتی می‌خوابیم قشر پیش‌پیشانی مغز (Prefrontal cortex) به اختصار PFC که مسئول درک منطقی و حساب و کتاب است میره تو حالت استراحت
اما کامل خاموش نمیشه یعنی انگار که قطع و وصلی داره برای همین خواب های ما غیر منطقی جلوه پیدا میکنند گاهی اوقات و جابجایی های عجیبی دارند، همه اینارو گفتم که به این برسم

حتی خواب هم اینقدر بی منطق و مزخرف نیست که زندگی تو ایران هست

@Against_dying

فرسودگی خاطر از جاییست که همیشه برای دستیابی به خواسته‌های مطلوب زور یک معیار عقبتر را می‌چربد؛ سهمی از چیز‌های مستهلک‌تر، کوچک و کم مزه‌تر
و این الگو بخش بزرگی از قصه‌ی ما را در بر دارد.

#حرفهایی_از_کتاب_وجودم

@Against_dying

پنجره قاب خالیه
تکون رو تاب خالیه
زردی نیمی از حیاط رو گرفته
این پائیز عجب آشغالیه

جاده خوشحال‌زیستن
و جاده درست‌زیستن
یکی است؟ یا گاهی باید
درست و ناخوشحال زیست؟
———
مشق هشتم خرداد سال پنج

#نهان_خانه
#حسام_ایپکچی