متاسفانه زندگی خیلی برات بهتر می‌گذره وقتی در برابر همه کس و همه چیز سکوت می‌کنی و گاردت رو بالا می‌بری.

حس ششم یعنی این‌که می‌دونی چه اتفاقی افتاده ولی هیچ مدرکی برای اثبات کردنش نداری.

معذرت‌خواهی گلدن‌تایم داره، شما هر موقع دلت خواست نمیتونی سر عقل بیای که.

حس می‌کنم به یک final act of love از سمت خودم برای یک‌سری از آدمای زندگیم نیاز دارم تا بعدش بتونم با خیال راحت مسیرم رو ادامه بدم.

واقعاً آدمی که خسیسه تو یه لول دیگه‌ای حال بهم زنه.

باید برگردی به همون‌جایی که کسی منتظرته.

این داستان از چشم افتادنه آدم‌ها هم واقعا ترسناکه. چه کردی با اون همه علاقه‌ای که بهت داشتم احمق؟

جدی چرا هرسال آخر شهریور انقدر آدمو غمگین می‌کنه؟ دستاتو از گلوم بردار، بذار زندگیمو ادامه بدم.

خوب بود، خوش گذشت، وقتش بود که تموم شه.

عزیزم ما که دیگه خیلی از هم دوریم. خیلی.

بنده بسیار آدم «تو لحظه زندگی کن»‌ای هستم و کوچک‌ترین علاقه‌ای به پول سیو کردن ندارم.

خیلی وقته که دیگه باهم در ارتباط نیستیم ولی همیشه معتقدم که از نگاهش آدم قشنگ‌تری بودم.

امیدوارم حداقل ارزشش رو داشته باشه و پشیمون نشی.

به قول آوای عزیزم؛ مسیرت رو از آدم‌های cheap جدا کن.

“I hope you find some peace. Godspeed.”

خواستم وسط این همه نانای نای کردنات بهت یادآوری کنم که دنیا بدجور دار مکافاته.

کسی که دوستش دارم، باهام جوری رفتار کرده که دیگه نیاز به تایید و توجه هیچکس ندارم. پس پیش خودت فکر نکن که اگه باهات لبخند می‌زنم خبریه.

لعنت به هرچی دوری، مهاجرت و جبر جغرافیاییه که باعث شده عزیز‌ترین آدمای زندگیم کیلومترها ازم دور بشن.

«دنیا پر از رنج است، با این حال درختان گیلاس شکوفه می‌دهند.»