نمی‌تونم لبخندم رو بعد از دیدن خنده‌هات متوقف کنم. آخیش. بلندتر بخند عزیزم.

رقابتی وجود نداره عزیزم. با کمال احترام، تو هیچ‌وقت نمی‌تونی من باشی، و من هم اصلاً و ابداً دلم نمی‌‌خواد که حتی ثانیه‌ای شبیه به تو باشم.

لقب بیهوده‌ترین تلاش هم می‌رسه به تلاش برای عوض‌ کردن آدم‌ها. وقت تلف کردنه. معمولا باز برمی‌گردن به همون چیزی که بودن. تغییر کردن یه چیز درونیه، یکی خودش باید تصمیم بگیره، تا خودش نخواد، یکی دیگه نمی‌تونه.

یه بخش خیلی بزرگی از خوشحالیم خریدن لباس‌هاییه که قیمتشون ناراحتم می‌کنه.

«من زخم‌های بی‌نظیری به تن دارم اما تو مهربان‌ترینشان بودی؛ عمیق‌ترینشان، عزیزترینشان.»

بله دوستان. ممکنه یه روز اون شخصی که حتی فکرش رو هم نمی‌کنید با یه رفتار از چشماتون بیوفته.

مرداد خیلی خوش گذشت، شهریور به نفعشه که یه کاری کنه که به اندازه‌ی بهترین ۳ ماه سال بهم خوش بگذره.

هروقت هرکی بهتون گفت «نه ببین، بحث فلان چیز نیست» بدونید اتفاقاً بحث دقیقاً همون فلان چیزه.

کاش همون‌قدری که از دوتا کار اشتباه آدما یاد می‌کنید، از خوبی‌های بی‌نهایتی که در حقتون کردن هم یاد کنید.

دانشگاه قبول شدن آسونه، مدرک آیلتس و تافل گرفتن آسونه، زبان دوم و سوم یاد گرفتن آسونه، پذیرش گرفتن آسونه، مهاجرت کردن آسونه، کار کردن آسونه، رابطه‌ی سالم داشتن آسونه، ورزش کردن آسونه، هنرمند بودن آسونه. چی سخته پس؟ مثل شما بودن؟ لوزر بودن؟

خیلی خوبه که وقتی توی جمع دوست و آشناهاتون قرار می‌گیرید، بگید و بخندید. ولی اجازه ندید با گفتن جمله‌ی «جنبه‌ت رو ببر بالا» هر شوخی‌ای که دلشون خواست باهاتون بکنن.

امان از حس ششم قوی.

اگه یه روزی اومد که به هر دلیلی دیگه با هم در ارتباط نبودیم، بدون که از سمت من هیچ آسیبی بهت نمی‌رسه و تمام حس‌ها، حرف‌ها، خاطرات و لحظه‌هات پیش من جاشون امنه.

باید جای بعضی از زخم‌هارو توی وجودت نگه داری تا دیگه راه رو اشتباه نری.

you're the یخ to my شربت آبلیمو

زندگی هرروز واقعیت‌های عجیبی رو می‌کوبونه تو صورتم. اصن باورنکردنی.