"روی ژویسانس اولیه للانگ (غان و غون های کودکان) است که زبان و پیوند با بزرگ دیگری ساخته میشود. این همان نقطه ای است که هذیان هرکس تولید میشود. هذیانی که به عدم ارتباط جنسی و نبود آن معنی میدهد." (فاویولا رامون)

برگرفته از جلسه اول سمینار هفتم دکتر فرزام پروا

@ads_analysis

✍️مساله قابل فهم این است که جنسیت سوراخی در حقیقت به وجود می آورد.
✍️جنسیت درست همان حیطه ای است که، اگر بشود به این تعبیر گفت، هیچکس نمیداند چطور باید به حقیقت ماجرا دست پیدا کرد. پای روابط جنسی هم که به میان می آید، همیشه این پرسش مطرح میشود که واقعا داریم چه کار میکنیم. نمیگویم وقتی به کسی میگوییم "دوستت دارم"، چون همه میدانند آدم عاقل از این حرفها نمیزند (بار طنز دارد)؛ منظورم وقتی است که با کسی رابطه جنسی داریم، وقتی آن رابطه به جایی منتهی میشود، وقتی فرم چیزی را پیدا میکند که به آن میگوییم عمل.
✍️ .....
✍️ به دلایلی که مربوط به ذات این پدیده میشود، مساله اینقدرها هم سرراست نیست. به عبارت دیگر، در اینجور روابط اگر مرد باشیم از خودمان میپرسیم واقعا مرد بوده ایم؟ اگر زن باشیم میپرسیم واقعا زن بوده ایم؟ فقط شریک جنسی تان هم چنین سوالی از خودش نمیکند؛ خودتان هم این سوال را میپرسید، همه میپرسند، و اهمیت پیدا میکند، بلافاصله اهمیت پیدا میکند.

برگرفته از کتاب آموزه من، ژاک لکان، ترجمه احسان کیانی خواه، انتشارات حرف نویسنده صفحه ۳۰

@ads_analysis

✍میل و ممنوعیت به نوعی با یکدیگر همیشه در یک رابطه دیالکتیک هستند. ممنوعیت, میل را ایجاد میکند. و میل, گاهی سبب ممنوعیت میشود. تبلیغ این رستوران هندی تکه هایی از غذا را جوری روی یک دایره سیاه (که خود تداعی گر ظرف غذا است) قرار داده که شبیه به هشدار تشعشعات هسته ای و ممنوعیت شده است. آیا این هشدار و ممنوعیت میتواند میل به آن رستوران را افزایش دهد؟

✍در همین راستا، میشود حدس زد پدیده چشم چرانی احتمالا در کشورهای مسلمان که خانه ها در پرده و بدن ها خیلی پوشیده است بیشتر است. لباس های خیلی پوشیده و پرده های ضخیم  شبیه به یک ممنوعیت نقش بازی میکنند و در نتیجه میل به چشم چرانی را بیشتر میکنند.

@ads_analysis

دارین لیدر روانکاو کتاب "قول هایی[وعده] که عاشقان می‌دهند وقتی که دیگر دیر شده است" را با این جمله زیبا تمام می کند

عشق یعنی نه وعده دادن، بلکه وفادار ماندن به وعده‌هایی که هرگز ادا نکرده‌ای.
قسمت هایی از این کتاب در کانال قرار داده شده است و در ادامه نیز قسمت هایی هم ارائه می گردد.

افسانه ای به اسم ADHD

✍️ اصلا تشخیص های بیخودی که روز به روز تعدادشان افزوده میشود را فراموش کنیم. جدیدا که اسم های جالبی هم بر آن مینهند: مثل کژتنظیمی هیجانی خلقی.
✍️ اصلا big pharma (شرکت های بزرگ داروسازی) را کنار بگذاریم.
✍️ اصلا مقالات دوزاری پرسشنامه ای و غیر پرسشنامه ای با غولهای بزرگی به اسم fMRI را به گوشه ای بنهید.
✍️ اصلا نوروسایتس، که ساینس نوروتیک ها است (برگرفته از سمینار دکتر پروا).
✍️ اصلا کاسبی با نوروفیدبک و سیم میم وصل کردن به مغز آدمها را بیخیال.
✍️ اصلا وابستگی های دارویی و عوارض آمفتامین خوراندن به بچه را ولش کنید.
✍️ مهمترین مساله ای که این تشخیص ADHD و امثالهم برای کودکان به بار می آورد گم کردن و نادیده گرفتن موضوع مهمی است در رابطه مثلثی مادر، پدر و فرزند که بعدها عوارضش پرداخت خواهد شد.

@ads_analysis

✍️بچه پسر ۶ ساله رفته است در دفتر خاطرات پدرش که به نوعی گویی فهمیده که خصوصی است این نقاشی را کشیده. پدر از او میپرسد این کیست؟ میگوید آدم شش سر است.
✍️ چرا باید بچه شش ساله در دفتر خصوصی پدرش (دور از چشم مادر) همچنین نقاشی بکشد؟
✍️ حال بروید و ریتالین بدهید.

@ads_analysis

بچه ای که در نقاشی قبل آن آدم شش سر را برای پدر کشیده بود اگر به دادش نرسیم در آینده این نقاشی را خواهد کشید. و این شیر (اضطراب) لحظه ای دست از سرش برنخواهد داشت.

در این نقاشی بچه آن اسب کوچک است. خوب به آن مرز باریکی که بین خودش و شیر کشیده نگاه کنید. آیا آن مرز باریک میتواند در برابر آن شیر بایستد؟

@ads_analysis

حضور غیابی

این تبلیغ مربوط به آبجو است اما هیچ آبجویی در تصویر مشاهده نمیکنید. حتی علامت و اسم برند هم موجود نیست. آبجو اما به واسطه آن *دَر* بطری حضوری غیابی دارد. حتی میشود گفت با غیبتش از تصویر حضورش چندین برابر احساس میشود (چه آبجو گازدار و معرکه ای بوده که درش اینگونه پرتاب شده). ناخودآگاه نیز به قول دکتر موللی حضوری غیابی دارد. ناخودآگاه گاها به واسطه سوراخی که در زبان ایجاد میکند (مثل آسیبی که در بطری به آن اشیا وارد کرده) حضوری هولناک و چندین برابر ایجاد میکند.

@ads_analysis

پرسش خان در این لحظه این بود:

" مسافرت می کنی تا گذشته ات را دوباره زندگی کنی؟" سوالی که می توانست اینطور هم پرسیده شود:
"مسافرت می کنی تا آینده ات را پیدا کنی؟"

و پاسخ مارکو چنین بود:
" جای دیگر آینه ی نفی است. رهرو از خردی آنچه دارد باخبر می شود و از گرانی آنچه نداشته و هرگز نخواهد داشت."

قوبلای خان:
" تو همیشه وقتی جلو می روی سرت به پشت می نگری؟" یا "چیزی که می بینی همیشه پشت سرت است؟" یا اینکه "سفرهایت در زمان گذشته اتفاق افتاده است؟"

مارکو گفت که آنچه او در جستجویش است همواره در پیش رو قرار دارد حتی اگر موضوعی مربوط به گذشته باشد. گذشته ای است که همینطور به راهش ادامه می دهد و تغییر می کند؛ چرا که گذشته رهرو بر اساس مسیری که او اتخاذ کرده است دچار تغییر می شود. رهرو به هر شهری که وارد می شود دوباره گذشته ای از خویشتن را کشف می کند که خودش هم از وجودش خبر نداشته. بیگانگی آن چیزی که شما دیگر نیستید یا دیگر ندارید؛ در سرزمین های بیگانه و بی صاحب در کمین تان نشسته است.

شهرهای بی نشان/ ایتالوکالوینو/ مترجم دکتر فرزام پروا/ انتشارات نگاه

@ads_analysis

رابطه اعداد با مرگ

"اعداد از جمله مهمترین اسما دلالت در رویا هستند. رابطه اعداد با مرگ در رویا چنان عمومیت دارد که تصور آن به عنوان قانونی کلی چندان از واقعیت به دور نخواهد بود. میتوان اعداد را وجه کلامی تناهی انسان خواند."(ذهن و زمان، موللی، ص ۳۱۶).

در این تبلیغ سس گوجه فرنگی هاینز به جای ۵ ستاره از ۵ گوجه در بستری تماما قرمز استفاده شده است. البته که ۵ ستاره بودن میتواند تداعی گر کیفیت و درجه بالا باشد. اما مهمتر از این مساله خود عدد ۵ و همچنین بستر تماما قرمزی است که ممکن است با خون و خونریزی ارتباط داشته باشد. آیا بستر قرمز و عدد ۵ میتواند غریزه مرگ در انسان را فعال کند؟

شاید یکی از نقاطی که راه روانکاوی را با هر تفکر دیگری جدا میکند توجه به همین مساله غریزه مرگ است. نکته ای که اولین بار فروید آن را مطرح کرد و بعدها در مفهوم رانش (drive) نزد لکان بسط و انسجام یافت.

@ads_analysis

نابیماری هایی که چون ویروس دست به دست میشوند اما هیچ ربطی به ویروس ندارند!

سندرم گِل و گُشادی به اسم پیشا یائسگی


✍️ چند هفته پیش آنالیزانی بیان میکردند که تازه فهمیده اند که برخی مشکلاتشان مثل فراموشی و عدم تمرکز ناشی از چیست. با تعجب پرسیدم چه طور؟ ایشان پاسخ دادند که یک پادکست راجع به علایم پیشا یائسگی گوش داده اند و احساس میکنند تمام علایمش را دارند و احتمالا به این مساله مبتلا هستند!
✍️ تقریبا هرکسی که ۳ واحد روانشناسی عمومی گذرانده باشد میداند که حافظه ربطی به یائسگی و این حرف ها ندارد. اما سوال اینجا است که چرا خیلی از افراد به راحتی خودشان را در این نشانگان های مسخره مثل همین پیشایائسگی، fomo ,Gaslight و... پیدا میکنند.
✍️ پاسخ های متفاوتی میتوان داد: اول اینکه چسباندن یک تشخیص به خود مسایل را از حالت ابهام در می آورد و اضطراب را کم میکند. دوم اینکه این عناوین زیبا خیلی گل و گشاد هستند. یعنی هرچیزی را میشود درش جا داد. شبیه به اظهاراتی که فالگیرها بیان میکنند. برای همه صادق است. بالاخره هرکسی حافظه اش جاهایی خوب کار نکرده. سوم اینکه خواندن علایم پزشکی و روانشناختی میتواند منجر به پیدا کردنش در خود شود (سندرم دانشجویان پزشکی).
✍️ اما نکته جالبی که در مورد این تشخیص ها وجود دارد سرایتشان است. تقریبا بعد از گذشت دو هفته ناگهان آنالیزان دیگری از همین علامت در یکی از نزدیکانشان صحبت میکنند! بیان میکنند که پزشک همچنین تشخیصی داده! واقعا نمیدانم آیا پزشکی هم کمکم دارد شبیه به فالگیری میشود؟
✍️ چه چیزی باعث میشود این نوع بازشناسی از خود به سرعت در جامعه گسترش پیدا بکند؟
✍️ در ارتباط با fomo و gaslight خوب فکر میکنم چون بر نارسیسیزم و خودشیفتگی انسانها دست میگذارد خیلی سریع در جامعه پخش شد.
✍️همه دچار fomo هستند! چون همه به نوعی یک سری خودشیفتگی هایی دارند. چون همه یک ایگو خیالی دارند. شما یک نفر را پیدا بکنید که fomo نداشته باشد یا gaslight نشده باشد. چرا این تجربیات به عنوان تشخیص در می آید؟ (تازه از vsp بگذریم که سم خالص است دیگر very sensitive person)
✍️ اما در ارتباط با این سندرم پیشایائسگی چه طور میتوان تبیین کرد؟ چرا به سرعت نور در جامعه پخش میشود؟ آیا ممکن است دلالت های جنسی و جنسیتی که در این تشخیص وجود دارد دلیل گسترش آن باشد؟


@ads_analysis

روانشناس کسی است که میداند (توهم دانایی) و روانکاو کسی که نمیداند.

✍️فرض کنید وقتی سیب به کله نیوتن برخورد کرد او به جای آنکه از خودش بپرسد چرا این سیب بالا نرفت و پایین آمد از خودش میپرسید که حالا با این سیب چه کار کنم. شراب سیب بگیرم یا مربای سیب؟ آبش را بگیرم یا همینطوری مصرفش کنم. یا اینکه فرض کنید میگفت ما یک سری جهت داریم. بالا. پایین. چپ. راست. سیب پایین آمد چون در جهت پایین بود. اگر در جهت بالا قرار میگرفت ممکن بود بالا برود.
✍️ حال تصور کنید که یک فردی نزد روانشناس می آید و میگوید من با احساسات به وجود آمده در خودم نسبت به فلان شخص یا فلان چیز مساله دارم. به نظرتان روانشناس به او چه میگوید؟ اولین و مهمترین کاری که او باید انجام دهد حواسپرتی است. به قولا باید divert کند. چگونه این کار را انجام میدهد؟ به جای اینکه بپرسد خوب این سیب چرا آمد پایین میپرسد با این احساس چه کار میکنی؟ یا اینکه مثلا تکنیک کنترل هیجان آموزش میدهد. این راه کار هیچ فرقی با آبمیوه گیری ندارد. یا اینکه سعی میکند برایش جهت درست کند. خوب این مال فلان جهت است. این مال ADHD شما است. این مال فلان شخصیت است.
✍️ داستان، داستان آن بابایی است که شیره را خورد و گفت شیرین است. مثلا ناراحتی شما مربوط به اختلال ناراحتی شما است!
✍️ یکی نیست بگوید خوب که چه؟ اگر میدانست که با آن احساس چه کار کند که نزد شما نمی آمد! آنچه فرد را دچار مساله کرده حیرت است نه اینکه چه کارش کند. شاید خود فرد هم تحت تفکر عامی خودش بگوید نمیدانم چه کارش کنم. اما موضوع اصلی حیرت شخص است. او چیزی را در خودش بازشناسی میکند که نمیداند از کجا می آید و به چه دلیلی ایجاد شده است.
✍️ شاید یکی از اصلی ترین دلایلی که روانشناسان دچار این خطای محاسباتی میشوند آن است که خودشان را آگاه تر از مراجعینشان میپندارند. آنها تصور میکنند آن کسی که میداند و متخصص است خودشان هستند و وظیفه دارند مراجعین را به راه راست هدایت بفرمایند. باید به آنها گفت طیب الله انفسکم.
✍️ اگرچه آنالیزان با این تصور نزد روانکاو می آید که او پاسخ افتادن سیب را میداند اما روانکاوی باید به سمتی برود که آنالیزان متوجه بشود پاسخ نزد خودش است. هیچکس به غیر از خودش نمیداند چرا سیب از آن بالا به پایین افتاده.

@ads_analysis