فقط منم که وقتی موزیک گوش میدم و راه میرم توی ذهنم میرقصم؟

سلااام
صبا هستم
یک توتفرنگی وحشی در سرزمین عجایب 🍓
و همینطور مدیر داخلی یک برند خلاق 🫧

چه ماجراهایی؟ بیا جلوتر تا برات تعریف کنم...

عجب روزی

از عجیب و غریب بودن امروز از همینجا شروع کنم که برای صبحونه هات داگ سوخاری خوردم

امروز نوشتم. آشپزی کردم، فیلم دیدم، گریه کردم، و دوباره نوشتم. مضطرب، دودل، دست پاچه، اما امیدوار. نوشتم "نمیدونم از کجا شروع کنم". شب شده. چیزی نمونده تا امروزم تموم بشه ولی من هنوز "نمیدونم". شاید قبلن دست و پا میزدم تا زوری سردربیارم یا تلاش میکردم صرفن احساس کنم همه چی تحت کنترلمه و بعد از کلی بالا و پایین کردن هر جزئیاتی اون وقت با یه قدم گنده ایده ای که داشتمو شروع میکردم. اما الان تصمیم دارم خیلی این ندونستنه رو انگولک نکنم. دستش نزنم. بذارمش به حال خودش. فقط ادامه بدم. عجیبه برام، ولی این دفعه حتی یه کوچولوهم برای راه رفتن از بین این همه هرج و مرج و ناشناخته های توی سرم هیجان دارم! چه میدونم؟! شاید این دفعه باحال تر شد؟ شاید این همون چیزیه که نیاز دارم. نمیدونم. میدونم لازم دارم ادامه بدم.

این ماه برنامه از این تاتر به اون تاتره 🧃

کلی تاتر

دو روزه میخوام اینجا بنویسم ولی مگه وقت میکنم؟

اینجانب در حال ساختن یک روتین اندازه خود در عین حال باحااال میباشد 💨🔨✨

تاتر "پرنده سیاه" فوق العاده بود
بعد از حدود ۱ هفته هنوز بهش فکر میکنم و احساساتی میشم
احتمال اینکه دوباره برم و ببینمش خیلی زیاده