سختیش اونجاست که تو اوج فروپاشی روانی، تنها نقطه امنت نیست که از کل دنیا بهش پناه ببری.

وقتی به یکی بیش از حد لطف کنی وظیفه میبینه.

خیلی برام ناراحت کننده است که یه سری آدم‌هایی که خیلی دوستشون داشتم کارهایی کردن که دیگه دلم باهاشون صاف نمیشه یا نمیتونم حس قبلی رو بهشون داشته باشم یعنی هر چی به درست شدن روابط فکر میکنم به این نتیجه میرسم که تنها راهش این بود که از اول خراب نمیشد.

‏بهت گفتم خداحافظ ولی باور کن تمومِ قلبم تو بودی.

‏کیر تو دنیایی که نمیشه با تو بود توش.

از آدم هایی که اگه متوجه بشن ذهنت درگیره، پیگیری میکنن تا گره های ذهنتو باز کنن خوشم میاد.

مشکل از جایی شروع شد که اونموقه که باید درتو میزاشتم صدمو گذاشتم.

بخش مورد علاقه‌ام از خودم اینه که وقتی صبرم تموم میشه بالاخره میتونم نشونشون بدم که چرا خانواده‌ام و دوست‌هام وقتی عصبانی‌ام ازم دور میشن.

با آدما زودتر موافقت کنید بزارید زودتر خفه شن.

هردوتامون یک چیز با ارزشو از دست دادیم، تو منو از دست دادی و من وقتمو از دست دادم.

آدما خیلی دیر می‌رسن،
خیلی دیر محبت می‌کنن،
خیلی دیر می‌فهمنت،
خیلی دیر پشیمون می‌شن
و دقیقا بین همین فاصله‌هاست که
از چشمت میوفتن و دیگه هیچ وقت
بهشون حسی پیدا نمی‌کنی.

نیاز دارم یه جوری درست بشه که هیچ جوره باورم نشه.

زودتر ذوق کنم بابتش خرابش میکنم.

دلم پیام ریسکی میخواد، اما اونی که ریسک کرده من نباشم.

اگه ازم غریبه نمیساختی واسه خودت شاید الان میتونستم بهت خیلی چیزارو بگم.