- در اعماقِ چهرهیِ همیشه امیدوارش اما غمی نهان بود به وسعت خلیج فارس ؛ ذوقی به زیباییِ لاهیجان ، اراده ای به استواریِ دماوند و بغضی به سنگینی بيستون و او دختری بود از جنسِ نور در ایران زمین .
یه دیالوگ تو سریال قورباغه هست که میگه:
«من دوستت داشتم امّا گذاشتم بری! چون تو آدم زندگیِ من نبودی...»
این حرف به نظرم خیلی عمیقه - کاش بذاریم آدمایی که مال زندگی ما نیستن برن!
«من دوستت داشتم امّا گذاشتم بری! چون تو آدم زندگیِ من نبودی...»
این حرف به نظرم خیلی عمیقه - کاش بذاریم آدمایی که مال زندگی ما نیستن برن!
💔1