اصلا حواست هست تبدیل به اونی شدی که میگفتی هیچوقت نمیشی؟

لازم نیست همه‌چیز را برای همه توضیح بدهیم معمولا کوتاه‌ترین جملات، برای معاشرت‌ها کفایت می‌کنند. گاهی بزرگ‌ترین اسباب پشیمانیِ آدمی، توضیحات اضافه‌ای‌ست که برای آدم ها داده است.

نمی‌ارزه بمونی تهش تو با یه قلب شکسته!

ما بخاطر پایان تکراری از شروع مجدد میترسیم.

هیچ انتظاری از کسی نداریم و این نشان دهنده‌ی قدرت ما نیست؛ مسئله، خستگی از اعتمادهای شکسته است!

از اینکه باهام مثل بقیه رفتار بشه بدم میاد؛
دوس دارم یه حرفا؛یه کارا و چیزایی فقط
مختص به من باشه؛فقط من

همه را ببخش جز کسانی که تو را از سمت “آبادت"، ویران کردند.

اگر کم کرده ام خود را
مرا در گریه پیدا کن...!

گاهی اوقات برخی‌ها بهم یادآوری می‌کنن چقدر مهمه که هیچ‌وقت شبیهشون نشم.

‏برنده آدمیه که رابطه بلاتکلیف رو میذاره کنار

یه بار دیگه داستان زندگیت رو مرور کن؛
و به این فکر کن که خیلی جاها واقعاً نمی ارزید
اون همه حرص خوردن، اون همه ناراحتی، اون همه عقب افتادن، اون همه غصه خوردن، اون همه اشک ریختن
از اینجا به بعدش کمتر خودت و روح و روانت و اذیت کن...

هرچی بیشتر چیزهای غلط زندگیت رو تحمل کنی، رسیدن به چیزهای درست زندگیت رو بیشتر به تاخیر میندازی.

من تورا دوست داشتم، در روزهایی که مسئله‌ی ما
‏زنده ماندن بود، نه عاشق بودن.

از پنجره بوی سوختگی می‌آید؛ انگار همین حوالی، یک نفر تمام گذشته‌اش را آتش زده... جنگلی را سوزانده، که یک درخت را فراموش کند !...

گاهی تقصیر من و تو نیست جانم!
ما آدم های درستی بودیم که در زمان نادرستی در مسیر یکدیگر قرار گرفتیم ...
شاید آنگاه همه چیز طور دیگری پیش می‌رفت !