Forwarded from مِشکاةُ الشافعية
بَربَهاری: نسبتی است به بَربَهار؛ و بربهار نام داروهایی است که از هند آورده میشده است.(به وارد کنندهی این داروها بربهاری میگفتن) از عالمانی که به این نسبت مشهورند، حسن بن علی بن خلف، ابومحمد بربهاری متوفای ۳۲۹ هجری است. صاحب کتاب شرح السنة
ابن ابییَعلی ـ رحمهالله ـ گفته است:
او در زمان خود شیخ و پیشوای این طایفه بود و در انکار اهل بدعت و مخالفت با آنان، چه با دست و چه با زبان، از برجستهترین افراد به شمار میرفت. نزد حاکم و سلطان دارای آوازه و اعتبار بود و در میان یاران و هممذهبانش جایگاه والایی داشت. او از امامان دانشمند و آگاه، حافظان اصول دین، و افراد مورد اعتماد و پرهیزگار بود.
ابن ابییَعلی ـ رحمهالله ـ گفته است:
او در زمان خود شیخ و پیشوای این طایفه بود و در انکار اهل بدعت و مخالفت با آنان، چه با دست و چه با زبان، از برجستهترین افراد به شمار میرفت. نزد حاکم و سلطان دارای آوازه و اعتبار بود و در میان یاران و هممذهبانش جایگاه والایی داشت. او از امامان دانشمند و آگاه، حافظان اصول دین، و افراد مورد اعتماد و پرهیزگار بود.
❤6
Forwarded from مِشکاةُ الشافعية
الحدّاد و الحدّادی: نسبتی است به حدّاده، یعنی آهنگری و کار کردن با آهن. از عالمانی که به این نسبت مشهورند، محمد بن حسین متوفای ۳۸۸ هجری است.
ذهبی ـ رحمهالله ـ گفته است:
او شیخ و بزرگِ اهل مرو و قاضی بزرگ آنجا بود؛ ابوالفضل، محمد بن حسین بن محمد بن مهران مروزی حدّادی.
حاکم گفته است: او در میان مردم مرو، در حدیث، فقه، تصوف (منظور از تصوف در اینجا تصوف امروزی نیست)و فتوا دادن، از بزرگان و استادان برجسته بود.
ذهبی ـ رحمهالله ـ گفته است:
او شیخ و بزرگِ اهل مرو و قاضی بزرگ آنجا بود؛ ابوالفضل، محمد بن حسین بن محمد بن مهران مروزی حدّادی.
حاکم گفته است: او در میان مردم مرو، در حدیث، فقه، تصوف (منظور از تصوف در اینجا تصوف امروزی نیست)و فتوا دادن، از بزرگان و استادان برجسته بود.
❤8
وقتی در هنگام بحث کردن طرف مقابلت حرمت نمیشناسد، ادامهی بحث دیگر پیروزی نیست؛ سقوطِ توست.
👍16❤2
اݪ꯭ـھـ꯭دایـ꯭ة
۱۶ سالت شد بیا...😅
بزرگوار ما که انگلیسیمونو با تک ماده قبول شدیم ، نمیدونیم به چی بخندیم
😁22👍2
بوّابة|دروازه
زید بن ثابت گفت: «شوهر، در کتاب خدا «سید» و سرور است.» و این سخن خداوند متعال را تلاوت کرد: [وَأَلۡفَیَا سَیِّدَهَا لَدَا ٱلۡبَابِۚ] یوسف ۲۵ و [در این هنگام] شوهرش را در آستانۀ در یافتند عمر بن خطاب گفت: ازدواج، نوعی بندگی است؛ پس هر یک از شما بنگرد که نزد…
وقتی زنی ازدواج میکند، شوهرش نسبت به او از پدر و مادرش صاحب اختیارتر است و اطاعت از شوهر بر او واجبتر است
■ابن تیمیه
❤17👌3👍2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
من خودم تو اون مرحلهی ۳۵ سالگیم، با وجود اینکه مونده ۳۵ ساله بشم😁
😁14😐5🤔2🔥1👌1
مهتد | mohtad
سَمِعُوا لَهَا تَغَيُّظًا وَزَفِيرًا
صدای خشم و خروش آن را مىشنوند
صدای خشم و خروش آن را مىشنوند
عمر گفت: وای بر تو ای کَعب! این دلها رها شدهاند، پس آنها را بازدار.
کعب گفت: ای امیرالمؤمنین، دوزخ نفَسی (یک نفس داغ همراه با ناله) دارد که هیچ فرشتهٔ مقرّب و هیچ پیامبرِ فرستادهای نیست مگر آنکه بر زانو میافتد؛ تا جایی که ابراهیمِ خلیل میگوید: «نَفسی، نَفسی!»
و حتی اگر عمل هفتاد پیامبر را هم در کنار اعمال خودت داشته باشی ، باز گمان میکنی که از آن نجات نخواهی یافت
■صحیح الترغيب و الترهيب
کعب گفت: ای امیرالمؤمنین، دوزخ نفَسی (یک نفس داغ همراه با ناله) دارد که هیچ فرشتهٔ مقرّب و هیچ پیامبرِ فرستادهای نیست مگر آنکه بر زانو میافتد؛ تا جایی که ابراهیمِ خلیل میگوید: «نَفسی، نَفسی!»
و حتی اگر عمل هفتاد پیامبر را هم در کنار اعمال خودت داشته باشی ، باز گمان میکنی که از آن نجات نخواهی یافت
■صحیح الترغيب و الترهيب
💔15
قناة | أبي جعفر عبدالله الخليفي
أين السلف عن هذا الخير؟ (حين يلقِّنك خصمك حجتك).
معلوم تنازع الناس خصوصًا في الأزمنة المتأخرة في مسألة التوسل بالصالحين، ويقصدون بالتوسل بالصالحين أن تقول (يا رب أسألك بفلان أو بجاه فلان
معلوم تنازع الناس خصوصًا في الأزمنة المتأخرة في مسألة التوسل بالصالحين، ويقصدون بالتوسل بالصالحين أن تقول (يا رب أسألك بفلان أو بجاه فلان
سلف کجا بودند برای این کار خیر؟
(هنگامی که مخالف تو حجتت را به تو تلقین میکند)
معلوم است که مردم خصوصا در این اواخر در مورد مسألهی توسل به صالحین باهم اختلاف کردهاند، و منظورشان از توسل به صالحین این است که بگویی (پروردگارا از تو میخواهم به خاطر فلانی یا به خاطر جاه ومنزلت فلانی....)
قبلا تعریف توسل را بیان کردهام چون بسیاری از مردم آن را با استغاثه شرکی قاطی میکنند، استغاثه این است که به یکی از اولیا بگویی (یا فلانی مدد، یا به دادم برس) یا عباراتی مانند اینها
و فرق بین این دو واقعا واضح است، در توسل، تو از خداوند درخواست میکنی، اما ذاتِ شخصی صالح و بزرگداشتهشده را وسیلهٔ توسل خود قرار میدهی، ولی در استغاثه تو اصلا از خدا نمیخواهی بلکه از شخص ولی درخواست میکنی
توسل نهایتش این است که در مشروعیتش اختلاف نظر وجود دارد، و ما معتقدیم که بدعت است، اما استغاثه خواندن غیر الله است و این شرک است.
و ائمهی اهل سنت در رد جهمیة برای اثبات مخلوق نبودن کلام الله به حدیث"أعوذ بكلمات الله التامات" استدلال میکردند، پس بنا بر این کلام صفت الله است و او هر چه را هر زمان که بخواهد انجام میدهد، به خلاف جهمیهی منکرین افعال اختیاری الله متعال
قویترین دلیل قائلین به جایز بودن توسل آیهی [و ابتغوا الیه الوسیله] است، میگویند آیه عام است شامل توسل به صالحین هم میشود
اگر سخن آنان درست باشد، باید دستکم در یکی از تفاسیر سلف اثری از این معنا یافت شود، اگر چنین چیزی یافت نشود در حالی که بیشتر دعاهای مشهور آنان خالی از توسل است میدانیم که این نوع توسل نزدشان مشروع نبوده.
چون قابل درک نیست که این نوع توسل مشروع باشد و نفعی هم داشته باشد ولی بر عامهی ائمهی سلف مخفی باشد و فرصت استنباط چنین معنایی از ظاهر قرآن را، آنگونه که متأخران انجام دادهاند، غنیمت نشمارند
جوهری در کتابش صحاح میفرماید: [وسل]
الوسیلة: چیزی که به وسیلهی آن به دیگری تقرب میجویی و جمعش وسیل و وسائل است، و توسیل و توسّل یکی هستند ، گفته میشود: وسّل فلان الی ربه وسیلة و توسّل الیه بوسیلة: یعنی با عمل صالح به او نزدیک شد،.......
دقت کن جوهری که امام و حجت در لغت است چگونه وسیلة را با عمل صالح تفسیر کرد وچیز دیگری اضافه نکرد، این نشان میدهد که توسل به ذات شخصی به فکر هیچکدامشان خطور هم نکرده است
این مطلب با مراجعه به تفاسیر سلف نیز تأیید میشود؛ زیرا میبینی که تفاسیر آنان پیدرپی بر همین معنا دلالت دارند و در این زمینه همداستاناند.
امام احمد در کتابش الزهد میفرماید:
از أبی وائل روایت شده در مورد [و ابتغوا الیه الوسیله] گفته است یعنی تقرب جستن به وسیلهی اعمال
و مقاتل در تفسیرش میفرماید: فرمایش الله متعال [يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ] یعنی در اطاعت کردنش با عمل صالح
و طبری در تفسیرش میفرماید:
[و ابتغوا الیه الوسیله] الله میفرماید: با انجامدادن کارهایی که خداوند از آنها خشنود میشود، به او تقرب بجویید، سپس طبری همین معنا را از عامهی سلف نقل میکند و هیچ اختلافی در این باره ذکر نمیکند
و ابن أبی زمنین در تفسیرش میفرماید:
[يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ] قتادة فرموده است: یعنی با اطاعت پروردگار و عمل به آنچه او را راضی میکند خودتان را به الله نزدیک کنید
===
(هنگامی که مخالف تو حجتت را به تو تلقین میکند)
معلوم است که مردم خصوصا در این اواخر در مورد مسألهی توسل به صالحین باهم اختلاف کردهاند، و منظورشان از توسل به صالحین این است که بگویی (پروردگارا از تو میخواهم به خاطر فلانی یا به خاطر جاه ومنزلت فلانی....)
قبلا تعریف توسل را بیان کردهام چون بسیاری از مردم آن را با استغاثه شرکی قاطی میکنند، استغاثه این است که به یکی از اولیا بگویی (یا فلانی مدد، یا به دادم برس) یا عباراتی مانند اینها
و فرق بین این دو واقعا واضح است، در توسل، تو از خداوند درخواست میکنی، اما ذاتِ شخصی صالح و بزرگداشتهشده را وسیلهٔ توسل خود قرار میدهی، ولی در استغاثه تو اصلا از خدا نمیخواهی بلکه از شخص ولی درخواست میکنی
توسل نهایتش این است که در مشروعیتش اختلاف نظر وجود دارد، و ما معتقدیم که بدعت است، اما استغاثه خواندن غیر الله است و این شرک است.
و ائمهی اهل سنت در رد جهمیة برای اثبات مخلوق نبودن کلام الله به حدیث"أعوذ بكلمات الله التامات" استدلال میکردند، پس بنا بر این کلام صفت الله است و او هر چه را هر زمان که بخواهد انجام میدهد، به خلاف جهمیهی منکرین افعال اختیاری الله متعال
قویترین دلیل قائلین به جایز بودن توسل آیهی [و ابتغوا الیه الوسیله] است، میگویند آیه عام است شامل توسل به صالحین هم میشود
اگر سخن آنان درست باشد، باید دستکم در یکی از تفاسیر سلف اثری از این معنا یافت شود، اگر چنین چیزی یافت نشود در حالی که بیشتر دعاهای مشهور آنان خالی از توسل است میدانیم که این نوع توسل نزدشان مشروع نبوده.
چون قابل درک نیست که این نوع توسل مشروع باشد و نفعی هم داشته باشد ولی بر عامهی ائمهی سلف مخفی باشد و فرصت استنباط چنین معنایی از ظاهر قرآن را، آنگونه که متأخران انجام دادهاند، غنیمت نشمارند
جوهری در کتابش صحاح میفرماید: [وسل]
الوسیلة: چیزی که به وسیلهی آن به دیگری تقرب میجویی و جمعش وسیل و وسائل است، و توسیل و توسّل یکی هستند ، گفته میشود: وسّل فلان الی ربه وسیلة و توسّل الیه بوسیلة: یعنی با عمل صالح به او نزدیک شد،.......
دقت کن جوهری که امام و حجت در لغت است چگونه وسیلة را با عمل صالح تفسیر کرد وچیز دیگری اضافه نکرد، این نشان میدهد که توسل به ذات شخصی به فکر هیچکدامشان خطور هم نکرده است
این مطلب با مراجعه به تفاسیر سلف نیز تأیید میشود؛ زیرا میبینی که تفاسیر آنان پیدرپی بر همین معنا دلالت دارند و در این زمینه همداستاناند.
امام احمد در کتابش الزهد میفرماید:
از أبی وائل روایت شده در مورد [و ابتغوا الیه الوسیله] گفته است یعنی تقرب جستن به وسیلهی اعمال
و مقاتل در تفسیرش میفرماید: فرمایش الله متعال [يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ] یعنی در اطاعت کردنش با عمل صالح
و طبری در تفسیرش میفرماید:
[و ابتغوا الیه الوسیله] الله میفرماید: با انجامدادن کارهایی که خداوند از آنها خشنود میشود، به او تقرب بجویید، سپس طبری همین معنا را از عامهی سلف نقل میکند و هیچ اختلافی در این باره ذکر نمیکند
و ابن أبی زمنین در تفسیرش میفرماید:
[يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ] قتادة فرموده است: یعنی با اطاعت پروردگار و عمل به آنچه او را راضی میکند خودتان را به الله نزدیک کنید
===
❤5🔥2
==
میگویم قول قائلین به جواز توسل که میگویند: ظاهر آیه بر چیزی که میگویند دلالت میکند، درست است اگر بدون در نظر گرفتن تفاسیر سلف به آن نگاه کنیم، اگر این کار همانگونه که میگویند مشروع باشد و آیهای هم وجود دارد که ظاهرش بر این دلالت میکند پس چرا نمیبینی هیچکدام از سلف برای این مطلب به آن استدلال کنند؟!
خصوصا که این مربوط به عبادتیست که تکرار میشود و آن هم عبادت دعاست، چنین چیزی ممکن نیست مگر اینکه بگوییم سلف چنین فعلی را شرعی نمیدانستند و حتی به ذهنشان هم خطور نکردهاست
قیاسکردن توسل به اشخاص با توسل به اعمال صالح از سوی برخی مقلدان، در حقیقت حجتی به سود مخالفان توسل فراهم میکند، چرا که جایز نیست به اعمال غیر خودت توسل کنی چون این مال اوست
و این مقلدین (که قائل به توسل هستند) مانع از ترجیح دادن در اختلافات مجتهدین میشوند، اگرچه مجتهدی که از او تقلید میکنند مخالف جمهور باشد، سپس خودشان برای استدلال بعضی امور اجتهاد میکنند!!!، و همیشه میگویند: مذاهب اربعه بر فلان چیز و فلان چیز هستند، ولی برای مسئلهی توسل هیچ نص ثابتی از أئمهی مذاهب و نه حتی علمای متقدم ندارند ، بلکه تنها شمار اندکی از متأخران چنین سخنی گفتهاند که بیشترشان نیز مقلدند و در شمار اهل اجماع و اختلاف به حساب نمیآیند؛ زیرا اجماع و اختلافِ معتبر در این بحث به مجتهدان مربوط است، درحالیکه نهایت کار این افراد، شرحدادن مذاهب مجتهدان است.
■ابو جعفر خلیفی
میگویم قول قائلین به جواز توسل که میگویند: ظاهر آیه بر چیزی که میگویند دلالت میکند، درست است اگر بدون در نظر گرفتن تفاسیر سلف به آن نگاه کنیم، اگر این کار همانگونه که میگویند مشروع باشد و آیهای هم وجود دارد که ظاهرش بر این دلالت میکند پس چرا نمیبینی هیچکدام از سلف برای این مطلب به آن استدلال کنند؟!
خصوصا که این مربوط به عبادتیست که تکرار میشود و آن هم عبادت دعاست، چنین چیزی ممکن نیست مگر اینکه بگوییم سلف چنین فعلی را شرعی نمیدانستند و حتی به ذهنشان هم خطور نکردهاست
قیاسکردن توسل به اشخاص با توسل به اعمال صالح از سوی برخی مقلدان، در حقیقت حجتی به سود مخالفان توسل فراهم میکند، چرا که جایز نیست به اعمال غیر خودت توسل کنی چون این مال اوست
{ وَأَن لَّیۡسَ لِلۡإِنسَـٰنِ إِلَّا مَا سَعَىٰ }بلکه تو فقط از دعاهایش مستفید میشوی، و علما در مورد اهدای ثواب اعمال به دیگران اختلاف دارند، پس نظرشان در مورد توسل به همهی اعمال صالح شخص دیگری چگونهاست؟
[سوره النجم: ۳۹]
و اینكه انسان فقط ثمرۀ تلاش [و نیت] خود را خواهد داشت
و این مقلدین (که قائل به توسل هستند) مانع از ترجیح دادن در اختلافات مجتهدین میشوند، اگرچه مجتهدی که از او تقلید میکنند مخالف جمهور باشد، سپس خودشان برای استدلال بعضی امور اجتهاد میکنند!!!، و همیشه میگویند: مذاهب اربعه بر فلان چیز و فلان چیز هستند، ولی برای مسئلهی توسل هیچ نص ثابتی از أئمهی مذاهب و نه حتی علمای متقدم ندارند ، بلکه تنها شمار اندکی از متأخران چنین سخنی گفتهاند که بیشترشان نیز مقلدند و در شمار اهل اجماع و اختلاف به حساب نمیآیند؛ زیرا اجماع و اختلافِ معتبر در این بحث به مجتهدان مربوط است، درحالیکه نهایت کار این افراد، شرحدادن مذاهب مجتهدان است.
■ابو جعفر خلیفی
❤6🔥2👍1
وردة حمراء🥀
تکرار گناه، آرامآرام زشتیاش را از چشم آدم میاندازد؛ تا جایی که دیگر نه از انجامش آنقدر شرم میکند و نه برای ترک آن، آنقدر که باید تلاش و استغفار
عمر بن عبدالعزیز میفرماید:
ای مردم! هر کس مرتکب گناهی شد، از خدا آمرزش بخواهد و توبه کند. اگر دوباره به آن گناه بازگشت، باز هم از خدا آمرزش بخواهد و توبه کند. اگر باز هم بازگشت، باز از خدا آمرزش بخواهد و توبه کند؛ زیرا این گناهان، طوقهایی بر گردن آدمیاناند، و هلاکت واقعی در پافشاری و اصرار بر آنهاست.
ای مردم! هر کس مرتکب گناهی شد، از خدا آمرزش بخواهد و توبه کند. اگر دوباره به آن گناه بازگشت، باز هم از خدا آمرزش بخواهد و توبه کند. اگر باز هم بازگشت، باز از خدا آمرزش بخواهد و توبه کند؛ زیرا این گناهان، طوقهایی بر گردن آدمیاناند، و هلاکت واقعی در پافشاری و اصرار بر آنهاست.
■جامع العلوم و الحکم| ابن رجب الجنبلی
❤10
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
مسیرهایی که پیامبر صلی الله علیه و سلم در طول زندگی مبارکشان پیمودند
❤6🔥5
ابوبکر اثرم که یکی از برجسته ترین شاگردان امام احمد است میفرماید:
به ابوعبدالله (امام احمد بن حنبل) گفتم: آیا قبر پیامبر ﷺ لمس میشود و به آن دست میکشند تا تبرک بجویند؟
گفت: «من چنین چیزی را نمیشناسم.»
گفتم: پس منبر چه حکمی دارد؟
گفت: اما دربارهٔ منبر، بله؛ در این باره روایت وارد شده است
به ابوعبدالله (امام احمد بن حنبل) گفتم: آیا قبر پیامبر ﷺ لمس میشود و به آن دست میکشند تا تبرک بجویند؟
گفت: «من چنین چیزی را نمیشناسم.»
گفتم: پس منبر چه حکمی دارد؟
گفت: اما دربارهٔ منبر، بله؛ در این باره روایت وارد شده است
■المسائل الفقهية من كتاب الروايتين والوجهين|| ابی یعلی الفراء
❤5
قناة | أبي جعفر عبدالله الخليفي
إذا فتحت أي كتاب فقهي في باب الاستسقاء فستجد أنهم يذكرون صلاة الاستسقاء ودعاء الإمام على المنبر وتأمين الناس والخروج للصحراء للصلاة أو الدعاء
ولا تجد أحداً منهم يذكر الذهاب إلى قبر النبي صلى الله عليه وسلم وطلب الاستسقاء منه
مع أنه لو كان لا فرق عندهم بين حياة النبي صلى الله عليه وسلم ووفاته لكان من المتعين ومن السنة أن يكون طلب الاستسقاء منه سنة لأهل المدينة على الأقل لأن الصحابة طلبوا الدعاء منه في حياته وسقوا
ولن تجد أي ذكر لأثر مالك الدار المختلف في صحته ودلالته في أي من كتب الفقه القديمة وما بني عليها لاحقاً
وأصل التمذهب مبني على أنه لا يجوز استخراج أمر من النصوص لم يجر عليه إفتاء الأئمة وهم ينقضون هذا الأصل باستدلالهم بأثر فرد غريب لم يورده أحد من العلماء المجتهدين الأوائل مستدلاً به على مشروعية طلب الاستسقاء من النبي صلى الله عليه وسلم بعد وفاته مع أن بحث الاستسقاء من الأبحاث الشهيرة فقهيا
ولا تجد أحداً منهم يذكر الذهاب إلى قبر النبي صلى الله عليه وسلم وطلب الاستسقاء منه
مع أنه لو كان لا فرق عندهم بين حياة النبي صلى الله عليه وسلم ووفاته لكان من المتعين ومن السنة أن يكون طلب الاستسقاء منه سنة لأهل المدينة على الأقل لأن الصحابة طلبوا الدعاء منه في حياته وسقوا
ولن تجد أي ذكر لأثر مالك الدار المختلف في صحته ودلالته في أي من كتب الفقه القديمة وما بني عليها لاحقاً
وأصل التمذهب مبني على أنه لا يجوز استخراج أمر من النصوص لم يجر عليه إفتاء الأئمة وهم ينقضون هذا الأصل باستدلالهم بأثر فرد غريب لم يورده أحد من العلماء المجتهدين الأوائل مستدلاً به على مشروعية طلب الاستسقاء من النبي صلى الله عليه وسلم بعد وفاته مع أن بحث الاستسقاء من الأبحاث الشهيرة فقهيا
هر کتاب فقهیی را که باز میکنی در باب نماز طلب باران میبینی نماز طلب باران و دعای امام بر روی منبر و آمین گفتن مردم و خارج شدن به صحرا برای نماز و دعا را ذکر میکنند، ولی نمیبینی هیچکدام رفتن بر قبر پیامبر صلی الله علیه و سلم و درخواست طلب باران از ایشان را ذکر کنند
در حالی که اگر نزد آنان میان زندگی پیامبر صلیاللهعلیهوسلم و وفات او هیچ تفاوتی نبود، لازم و مطابق سنت بود که طلب باران از او، دستکم برای اهل مدینه سنت باشد، زیرا صحابه در زمان حیات او از او درخواست دعا کردند و برایشان باران بارید
و هیچ اثری از روایت مالک دار که اختلاف در صحت و دلالتش وجود دارد و چیزهایی که بعدا بر آن روایت بنا کردهاند را در هیچ یک از کتابهای فقهی قدیم نمیبینی
و اصل مذهبگرایی مبنی بر این است که استخراج مسئلهای از نصوص قرآن و سنت که فتوای ائمه بر آن نبوده جایز نیست، ولی آنها این اصل را با استدلال کردن به روایت فردی غریب _که هیچ یک از علمای مجتهد به آن برای مشروعیت درخواست طلب باران از پیامبر صلی الله علیه و سلم بعد از وفاتشان استدلال نکردهاند_نقض میکنند، در حالی که بحث طلب باران از بحثهای فقهی مشهور است
در حالی که اگر نزد آنان میان زندگی پیامبر صلیاللهعلیهوسلم و وفات او هیچ تفاوتی نبود، لازم و مطابق سنت بود که طلب باران از او، دستکم برای اهل مدینه سنت باشد، زیرا صحابه در زمان حیات او از او درخواست دعا کردند و برایشان باران بارید
و هیچ اثری از روایت مالک دار که اختلاف در صحت و دلالتش وجود دارد و چیزهایی که بعدا بر آن روایت بنا کردهاند را در هیچ یک از کتابهای فقهی قدیم نمیبینی
و اصل مذهبگرایی مبنی بر این است که استخراج مسئلهای از نصوص قرآن و سنت که فتوای ائمه بر آن نبوده جایز نیست، ولی آنها این اصل را با استدلال کردن به روایت فردی غریب _که هیچ یک از علمای مجتهد به آن برای مشروعیت درخواست طلب باران از پیامبر صلی الله علیه و سلم بعد از وفاتشان استدلال نکردهاند_نقض میکنند، در حالی که بحث طلب باران از بحثهای فقهی مشهور است
❤5
Forwarded from مَنار | Manaar
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
#احمد_العربی
#کلیپ
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤5👍1
﴿وَمَن يُهِنِ ٱللَّهُ فَمَا لَهُۥ مِن مُّكۡرِمٍۚ﴾
و هر کس که الله او را خوار سازد، کسی گرامیاش نمیدارد.
و هر کس که الله او را خوار سازد، کسی گرامیاش نمیدارد.
❤10💔2👍1
Forwarded from الدُّرُّ الثَّمِين
بدان که دین خداوند متعال با اوقات اضافی و وقتهای بیکاری نصرت داده نمیشود.
سعی کن بهترین اوقات از عمر خود را برای یادگرفتن علم شرعی و نصرت دین خداوند متعال صرف کنید.
✓ @addorossamin | الدرالثمین
سعی کن بهترین اوقات از عمر خود را برای یادگرفتن علم شرعی و نصرت دین خداوند متعال صرف کنید.
✓ @addorossamin | الدرالثمین
❤10💔2