Nh dg hz tha kon nak pit jea pukae nas tea sorm kom mkអួតmae nh pek ban ort nh somអង្វរឈប់អួតបានអត់ខ្ញុំធុញណាស់មែនតើ

Today
Yaxuan បានប្ដូរម៉ូតសក់ហើយបានពាក់អាវ Hoodie មករៀនទៀតពេលដែរDan yanដើរចូលថ្នាក់ក៏ក្រលែកពីបីតង់តែមិនឃើញ Ya xuan សោះឃើញតែមិត្តរបស់គេមិត្តរបស់dan yanក៏អង្គុយនិយាយគ្នាជាមួយមិត្តនាងមួយសន្ទុះក៏ងៀកទៅឃើញYa xuanដើរមកឡើងជះរាងសង្ហារ

ភ្លឹក

Dan yan : តើនេះជាYa xuan មែនទេពិតជា....ផ្លែកដល់ថ្នាក់មើលមិនស្គាល់ (គិត)

...😂

ត្រូវចាំថាសម័យនេះហើយបើសិនយើងមិនស្អាតពិបាកនិងចុះចំណោមគេណាស់ទោះជាថតTiktokចង់សប្បាយៗតាមគេឯងក៏គេថាយើង ជោ ថាយើងអត់ទាន់សម័យ មុខ ដូចនេះ ដូចនោះ ........

អត់ចូលមើលមធ្យមងំអាចូលមើលហើយអត់តបហើយចុះបើតបតិចទៅងាប់មែន😭❤️

ខ្ញុំចង់សរសេរសាច់រឿងតពីរឿង ក្នុងកែវភ្នែកខ្ញុំមានតែអ្នក

ចង់ផុសរបៀបមួយឈុតៗចាំទំនេរសរសេរពេញ

ចង់អានរឿងប្រភេទមិច?

Admin និងសរសេររឿងនេះតភាគទៅជាតិក្រោយដែរជាវគ្គ2សុំទោសនូវការចេញរឿងយឺត😭🫶🏻

Coming soon
និពន្ធដោយ : Yumi( @myditway)

Your Smile make me Happy
ភាគ1

បន្ទាប់ពីCovidបានធូរស្បើយឡើងវិញសាលាក៏បានបើកដំណើរការឡើងវិញរីឯសិស្សជាច្រើនក៏បាននាំគ្នាមកសាលា
កាត់ទៅដល់
សាលាមួយនៅទីក្រុងTokyoដែរមានបរិស្ថានស្រស់ស្អាតក្នុងចំណោមសាលាដែរនៅក្នុងរាជធានីប្រទេសជប៉ុន
🏞️
10ថ្ងៃក្រោយមក

នៅក្រោមដើមផ្កាSakuraកំពុងតែរីកស្គុះស្គាយមានក្មេងស្រី2នាក់ កំពុងតែអង្គុយអានសៀវភៅនិងនិយាយជាមួយគ្នាលេងបណ្ដើរពួកគេទាំង2មានឈ្មោះថាMisakiOsakaជាមួយOzamakiomina ដែរOsakaនាងបានលួចស្រលាញ់mina ប៉ុន្តែមិនហ៊ានបង្ហាញខ្លាចបាត់បង់មិត្តភាព ពួកគេទាំង2គឺជាក្មេងស្រីដ៏ស្រស់ស្អាតនិងមានមន្តស្នេហ៍ខ្លាំងណាស់អាចថាជាស្រីស្អាតប្រចាំសាលា

Mina : ខានមកសាលាយូរហើយពិតជាប្លែកណាស់
Osaka : កូវីដនៅតែផ្ទះរៀនតាម Online ពិតជាស្ត្រះខ្លាំងណាស់
Mina : មែនហ្ហើយធុញណាស់តែឥឡូវសាលាបើកវិញហើយពិតជាគួរអោយអំភើបណាស់
Osaka : និយាយចឹងនៅផ្ទះយូរចឹងមាននឹកយើងអត់?
Mina : នឹកគឺនឹកហើយមិត្តយើងណោះមិននឹកយ៉ាងមិចចុះឯងវិញនឹកយើងអត់?
Osaka : និយាយមិននឹកមិចស្រលាញ់ចង់ងាប់ហើយ មិត្តសម្លាញ់

ងៀកមកមើលសិស្សប្រុសម្នាក់ដែរជាសិស្សថ្មីទើបមកសាលានេះជាលើកដំបូងគេក៏ដើរវង្វេងពេញសាលាហើយក៏បានជួបជាមួយនិងមនុស្សcute2អ្នក
Minoki Kamio : សួស្តីអ្នកនាងតើអគារទីចាត់ការនៅទីណាដែរ?
Osaka : លោកដើរទៅមុខហើយបតឆ្វេងទៅដល់ហើយ
Kamio : បាទ! អគុណហើយ
(កាមីអូបានលួចសម្លឹងមើលទៅមីណាដែរកំពុងតែអង្គុយឆ្ងោកអោនអានសៀវភៅធ្វើព្រងើយ)
Mina : និយាយចឹងលោកសិស្សទើបតែប្ដូរមកថ្មីមែនទេ?(ងើបមុខមកសួរ)
Kamio : បាទ គឺទើបប្ដូរមកថ្មី
Mina : Orr (កែវភ្នែកទាំង2គូរសម្លឹងគ្នាធ្វើអោយអ្នកទាំង2មានអារម្មណ៍ភ័យៗ)
Kamio : ខ្ញុំទៅសិនហើយ
Mina : ចា៎
Osaka : មីណា! ឯងអត់អីណាហ្ហី?មិចក៏ដូចជាភ្លឹកចឹង?
Mina : អឹមមមមមិនអីទេ

នៅក្នុងថ្នាក់រៀន

អ្នកគ្រូ : សួស្តីកូនៗមានសិស្សថ្មីម្នាក់ណែនាំអោយស្គាល់.. ចូលមកណែនាំខ្លួន

សិស្សស្រីៗមួយចំនួន : សង្ហារណាស់ៗ
Osaka : អេមីណា គេគឺជាម្នាក់ដែរសួរផ្លូវពួកយើងព្រឹកមិញតើ
Mina : ហ្ហា៎!
Kamio : សួស្តីអ្នកទាំងអស់គ្នា! ខ្ញុំបាទឈ្មោះ មីណុគិ កាមិអុ អាយុ16ឆ្នាំរីករាយដែរបានស្គាល់អ្នកទាំងអស់គ្នា
(ពេលកំពុងណែនាំខ្លួនក៏ក្រលែកភ្នែកឃើញ មីណាគេក៏ចាប់ផ្តើមមុខក្រហម)
អ្នកគ្រូ : Kamio អង្គុយតុនៅខាងក្រោយminaទៅ
Kamio : បាទអ្នកគ្រូ

ម៉ោងចេញលេង

Osaka : មីណាចេញពីរៀនទៅអានសៀវភៅហើយញាំបាយជុំគ្នាជាមួយម៉ាក់ប៉ាយើងបានអត់
Mina : បានតើមានអី
(ជាធម្មតាពួកគេតែងតែបែបនេះទៅផ្ទះគ្នាទៅវិញទៅមកសឹងតែរាល់ថ្ងៃទៅហើយ)

នៅតុអាហារកំពុងញាំអី
Kamio : សួស្តីអ្នកទាំង2
Osaka : ចា៎ សួស្តី
Mina : ចៃដន្យណាស់
Kamio : ពិតជាចៃដន្យមែនជួបគ្នាតាមផ្លូវហើយក៏បានរៀនថ្នាក់ជាមួយគ្នាទៀត
(ពួកគេទាំង2ក៏អៀនគ្នាតែក៏រាប់អានគ្នាធ្វើជាមិត្តភក្តិជិតស្និទ្ធទៀតផងចំណែកឯOsakaក៏មានអារម្មណ៍ប្រចណ្ឌ)
Kamio : ថ្ងៃនេះចេញពីរៀនអាចបង្រៀនខ្ញុំបន្ថែមបានអត់ខ្ញុំគឺខ្សោយខ្លាំងណាស់
Mina : តែ....
Kamio : មានណាត់ជាមួយអ្នកផ្សេងមែនទេ?
Mina : គឺថាមានណាត់ទៅរៀននិងញាំអីពេលល្ងាចជាមួយនិង Osaka
Osaka : អឹម មិនអីទេឯងទៅផ្ទះយើងក៏ញឹកដែរទៅជាមួយ Kamio ទៅមិនអីទេណាមួយគ្នាមកថ្មីមិនសូវស្គាល់គេឯង
Kamio : អឹម តាមចិត្តនាងចង់ទៅរឺអត់សម្រេចលើនាងចុះ
Mina : អឹមអូខេ
Kamio : Osakaទៅជាមួយគ្នាដែរទៅ
Osaka : អត់ទេខ្ញុំភ្លេចគិតថាខ្ញុំមានណាត់ជាមួយនិងមនុស្សម្នាក់ដែរ
(អូសាកាខំផ្សំផ្គុំគេតែឈឺខ្លួនឯង)
Mina : crរបស់ឯងមែនទេ?

ភ្លាមៗក៏មានក្មេងប្រុសវ័យជំទង់ម្នាក់លិចមុខមក
Ao Mitoma : hello Osaka ទៅនោះជាមួយខ្ញុំបន្តិច
(មីតូម៉ាគឺជាមិត្តភក្តិរបស់អូសាកាគឺជាអ្នកពិភាក្សារឿងក្នុងចិត្តរបស់osakaគ្រប់យ៉ាងទាំងអស់របស់Osakaគេដឹងស្ទើទាំងអស់គេមកហៅOsakaអោយទៅជាមួយគេក៏ព្រោះតែគេដឹងថាOsakaកំពុងតែប្រចណ្ឌនិងMinaគ្រប់ពេលOsakaមានបញ្ហាគឺគេតែងតែលេចមុខកាពារនិងនៅក្បែរចាំផ្តល់កម្លាំងចិត្តជានិច្ច)

Mitoma : បានហើយឈប់អន់ចិត្តទៅគេជួបមនុស្សដែរគេពេញចិត្តយើងអ្នកស្រលាញ់គេគួរតែសប្បាយចិត្តនៅពេលយើងឃើញគេមានក្ដីសុខ
Osaka : ឯងមិនយល់អារម្មណ៍ស្រលាញ់គេម្នាក់ឯងនោះទេ
Mitoma : រឿងអីថាមិនយល់
Osaka : យើងមិនដែរលឺឯងនិយាយថាស្រលាញ់អ្នកណាម្នាក់នោះទេឯងមិនយល់រឿងអំពីស្នេហាទេកុំកុហកយើង
Mitoma : យើងមិននិយាយមិនប្រាកដថាយើងមិនបានលួចស្រលាញ់អ្នកណាឯងណា
Osaka : ឯងស្រលាញ់អ្នកណា?
Mitoma : គឺឯ...... គ្មានស្អីទេយើងមិនដែរលួចស្រលាញ់គេមែនតើ(ធ្លោយមាត់បិះបែកធ្លាយកាពិត)
Osaka : យើងគិតច្បាស់ហើយថានិងធ្វើមេអណ្ដើកអោយគេចុះ
Mitoma : គិតច្បាស់ហើយហេ?
Osaka : នៅពេលដែរយើងឃើញនាងមានក្ដីសុខទោះបីជាយើងឈឺចាប់បន្តិចមែនតែយើងក៏សប្បាយចិត្តនៅពេលដែរនាងមានស្នាមញញឹម

និពន្ធដោយ : Yumi (@myditway)

តភាគOr not?

ភាគពីរសរសេរហើយតាំងពី5ថ្ងៃមុនម្លេះប៉ុន្តែរឿងនេះដូចជាមិនសូវមានអ្នកអានផងទោះផុសភាគពីរក៏គ្មានអ្នកអានដដែលចឹងហើយadminសម្រេចថាប្រហែលជាអត់ផុស

អត់មានកម្លាំងចិត្តសរសេរភាគបី:)អត់អ្នកអាន

នាពេលល្ងាចឡើង

Mina : និយាយចឹងខ្ញុំបង្រៀនលោកបន្ថែមនៅកន្លែងណា?
Kamio : នាងចង់ទៅទីណាក៏បានដែរ
Mina : អឹមម តាមចិត្តលោកកន្លែងណាក៏បង្រៀនបានដែរ
Kamio : ទៅផ្ទះខ្ញុំបានអត់?
Mina : អឹមមមម....(និយាយទាំងស្ទាក់ស្ទើក្នុងចិត្ត)
Kamio : នាងមិនប្រកាន់ណាហី?
Mina : មិនអីទេហើយនៅទីនោះលោកនៅតែម្នាក់ឯងមែនទេ?
Kamio : អត់ទេគឺនៅជាមួយម៉ាក់ប៉ាដូចគេដូចឯងតើគ្រាន់ថាបើសិនជានាងមិនចង់ជួបម៉ាក់ប៉ាខ្ញុំក៏បានចាំខ្ញុំនាំនាងចូលទៅផ្លូវក្រោយ
Mina : ហា៎ផ្ទះលោកមានផ្លូវមុខផ្លូវក្រោយទៀត
Kamio : អឹមមមចង់ឃើញអត់
Mina : ហឹមចង់តើ..តែមិនបាច់ទេចូលទៅជួបម៉ាក់ប៉ាលោកទៅយ៉ាងណាទៅផ្ទះគាត់ហើយមិនជម្រាបសួរវាមិនសមណាមួយខ្ញុំទៅបង្រៀនលោកតើហើយពួកយើងក៏ជាមិត្តរួមថ្នាក់និងគ្នាដែរ
Kamio : ម៉ោង5:30ហើយតោះទៅ
"Kamioគឺជាកូនអភិជនប៉ុន្តែគ្មានអ្នកណាដឹងនោះទេហើយគេក៏មិនសូវរាប់អានអ្នកណាដែរតែគេរួសរាយជាមួយតែអ្នកណាគេគួររាប់ទេ"
តៃកុងឡាន : លោកប្រុសតូចអ្នកនាងអញ្ចើញចូល
Mina : អគុណ
*6:00ល្ងាច
Mina : WowលោកកកកជាRich kid🤑
Kamio : ធម្មតាៗ
Mina : ធម្មតាៗការពិតមិនធម្មតា

ភូមិគ្រឹះដ៏ធំយ៉ាងស្តុកស្តម្ភគ្រាន់តែបើកទ្វារមកភ្លាមភាយក្លិនអំណាចទឹកលុយយ៉ាងសម្បើមនាពេលមេឃចុះត្រជាក់ខ្លាំងមេឃក៏ចាប់ផ្តើមងងឹតមានកុមារីនិងកុមារាកំពុងតែចុះពីលើឡានដំណើរសំដៅទៅក្នុងភូមិគ្រឹះដ៏ធំស្គឹមស្កៃ

Kamio : កុំនិយាយថាខ្ញុំRichប្រាប់អ្នកណា!
Mina : ហេតុអ្វី
Kamio : ខ្ញុំត្រូវការជីវិតបែបសាមញ្ញ
Mina : Orrចឹងបានជាលោកអោយពូតៃកុងឡានឈប់ឆ្ងាយពីសាលាម្លេះ
Kamio : កុំនិយាយច្រើនពេកប្រយ័ត្នខ្ញុំចាប់យកទៅលក់បាត់ទៅ (ហើយក៏យកដៃផ្ទាត់ថ្ងាស់Mina)
Mina : អួច..! ឈឺណាស់ដឹងទេ

ទ្វាក្នុងផ្ទះក៏បានបើកឡើងមានអ្នកបម្រើជាច្រើនក៏បានបើកទ្វារមកចាំស្វាគមន៍យ៉ាងកក់ក្ដៅហើយក៏ធោនគោរពអ្នកទាំង2ជាការស្វាគមន៍ ពេលនោះក៏មានស្ត្រីវ័យចំណាស់ម្នាក់ដើរមករកពួកគេទាំង2មីណា ក៏អោនក្បាលជាការគោរពទៅកាន់អ្នកមីង
លោកស្រី មិណុគិ : កូនប្រុសមកពីរៀនវិញហើយហេ៎?ចេះមានមិត្តស្រីមកជាមួយទៀត
Mina : អត់ទេអ្នកលោកស្រី ខ្ញុំគឺជាមិត្តរួមថ្នាក់របស់ កាមិអុទេ
លោកស្រីមិណុគិ : ពិតមែនទេកូន?
Kamio : បាទម៉ាក់គឺពិតមែន
លោកស្រីមិណុគិ : មិនថាជាអ្វីក៏ដោយនោះទេកូនប្រសារម៉ាក់រូបសម្ភស្សប្រហាក់ប្រហែលនិងគឺបានហើយកូននាំនាងមកទីនេះដើម្បីបង្រៀនកូនមែនទេ?
Kamio : បាទ!ម៉ាក់
លោកស្រីមិណុគិ : រំខានឯងហើយណាក្មួយស្រី បើសិនគេរៀនមិនចេះប្រាប់មីងបាន ហើយក្មួយត្រូវការប្រាក់ថ្លៃបង្រៀនទេចាំមីងបង់អោយ
Mina : ហូ! មិនបាច់ទេលោកស្រីគឺពួកយើងមិត្តនិងគ្នាមិនចាំបាច់ទេបង្រៀនតិចតួចប៉ុណ្ណោះ
លោកស្រី មិណុគិ : ហឹម ក្មួយស្រីកុំហៅមីងថា លោកស្រីទៀតហៅថា ម៉ាក់ទៅ
Mina : ដូចមិនសមទេដឹងលោកស្រី (និយាយទាំងអោនមុខចុះ)
Kamio : ហៅគាត់ម៉ាក់ទៅមិនអីទេមិណា
លោកស្រី មិណុគិ : ចាត់ទុកថាឯងជាកូនធម៌របស់យើងចុះឯងចាត់ទុកយើងជាម៉ាក់ធម៌ចុះ
Mina : អគុណណាស់ម៉ាក់
Kamio : ម៉ាក់កូនសុំទោសបន្ទប់សិក្សារហើយ
លោកស្រី មិណុគិ : អឹមស្អែកនាំកូនធម៌ម៉ាក់មកផង

ពួកគាត់ក៏បំបែកគ្នាទៅរាងៗខ្លួន

ម៉ែដោះ : លោកស្រី ម្ដេចក៏យកក្មេងស្រីម្នាក់នោះធ្វើជាកូនធម៌ថែមទាំងមិនទាន់ស្គាល់ពីនាងច្បាស់ផង
លោកស្រី មិណុគិ : ខ្ញុំទុកចិត្តកូនរបស់ខ្ញុំព្រោះគេមុននិងរាប់អានអ្នកណាគឺគេរើសណាស់មួយទៀតគេមិនដែរនាំអ្នកណាមកផ្ទះនោះទេទាល់តែមនុស្សដែរគេអាចទុកចិត្តបាន

"នៅក្នុងបន្ទប់សិក្សាយ៉ាងធំមានគ្រប់យ៉ាងទាំងសៀវភៅប្រលោមលោកសៀវភៅកំណែនិងច្រើនទៀតដែរអ្នកសិក្សារគ្រប់រូបប្រាថ្នា ពួកគេទាំងពីរក៏រៀនជាមួយគ្នាយ៉ាងក្ដីរីករាយ"

ទៅមើលខាង OsakaជាមួយនិងMitomaម្ដង

ពួកគេទាំងពីរក៏មិនខុសពីគូរមុនដែរកំពុងតែអង្គុយរៀនជាមួយគ្នានៅឯបណ្ណាល័យមួយកន្លែង

Mitoma : និយាយចឹងម៉ោងជិត8យប់ហើយទៅរកញាំអីសិនទៅចាំរៀនទៀត
Osaka : អឹមចឹងក៏បាន

អាកាសធាតុក៏ចុះត្រជាក់ខ្លាំងមេឃក៏រលឹមទៀត Osakaក៏រងារMitomaក៏បានដោះអាវស្របរបស់គេអោយOsakaថែមមួយជាន់ទៀត

Mitoma : មើលទៅនាងដូចជារងារណាស់យកអាវក្រៅរបស់ខ្ញុំដណ្ដប់មួយជាន់ទៀតសិនទៅ
Osaka : មិនបាច់ទេលោកមិនរងារទេហេ?
Mitoma : អោយតែនាងកក់ក្ដៅខ្ញុំយ៉ាងមិចក៏បានដែរ
Osaka : កូនបិសាច អគុណឯងហើយណាដែរតែងតែនៅក្បែរខ្ញុំគ្រប់ពេល

ពួកគេទាំងពីរក៏ទៅញាំស៊ុបដើម្បីកាត់បន្ថយភាពត្រជាក់

ទៅមើលពីរអ្នកនោះវិញម្ដង

ដោយដាក់លំហាត់អោយkamioធ្វើច្រើនដែរនាងអផ្សុកពេកក៏ទៅយកសៀវភៅប្រលោមលោកអានប៉ុន្តែដោយខ្លួននាងល្អិតពេកទើបយកមិនដល់ពេលនោះក៏លេចមុខវិរៈបុរសជិះសេះសជួយយកអោយក៏បង្កើតចេញជាឈុត Sweet
Kamio : ខំញាំបាយអោយលូតកម្ពស់តិចទៅ(លូកដៃចាប់សៀវភៅបណ្ដើរនិយាយឌឺបណ្ដើរminaដែរនៅពីមុខក៏ងៀកមកចង់ដាលKamioដែរនិយាយឌឺខ្លួនប៉ុន្តែពេលដែរបែរមកថ្ងាស់របស់នាងក៏ប៉ះនិងមាត់របស់kamioរួចកាមិអុក៏យកសៀវភៅនោះអោយនាង)

Mina : អគុណ (រត់ទៅយ៉ាងលឿនដោយអៀនខ្លាំងពេក)
"Kamioក៏ទៅធ្វើលំហាត់ទាំងមុខក្រហមយ៉ាងខ្លាំង"

Mina : Kamio ខ្ញុំអាចខ្ចីសៀវភៅនេះទៅផ្ទះ2-3ថ្ងៃសិនបានអត់?
Kamio : យកទៅមិនបាច់អោយវិញក៏បានដែរ
Mina : ហឹមមិនបាច់ទេខ្ញុំនិងយកមកសងវិញ
Kamio : ចង់ទៅផ្ទះវិញឥឡូវមែន?

និពន្ធដោយ : Yumi (@myditway)