🗓پست شماره 688

پنج انسان، پنج اثر بزرگ

قسمت دوم

۱. نورمن ارنست بورلاگ
او، دانشمند کشاورزی آمریکایی، به عنوان پدر انقلاب سبز شناخته می‌شود. او با پرورش گونه‌های گندم پرمحصول و مقاوم، نقش کلیدی در افزایش تولید مواد غذایی در مکزیک، هند و پاکستان در دهه‌های ۱۹۴۰ تا ۱۹۶۰ ایفا کرد. این دستاوردها باعث نجات جان تقریبا بیش از ۱ میلیارد نفر از قحطی شد، و او در سال ۱۹۷۰ موفق به دریافت جایزه صلح نوبل شد . منبع

۲. موریس هیلمن
موریس هیلمن، میکروب‌شناس آمریکایی، توسعه‌دهنده بیش از ۳۶ واکسن(اگرچه بر تعداد دقیق واکسن اختلاف نظر وجود دارد) است که این تعداد بیش از هر دانشمند دیگری در تاریخ است . واکسن‌های او نقش اساسی در از بین بردن یا کنترل بسیاری از بیماری‌های کشنده دوران کودکی داشته‌اند و او به عنوان یکی از "موفق‌ترین واکسن‌شناس تاریخ" شناخته می‌شود. از ۱۴ واکسنی که امروزه به‌طور رایج به کودکان تجویز می‌شود، ۸ تای آنها را موریس هیلمن ساخته‌است که عبارتند از: سرخک، اوریون، هپاتیت آ، هپاتیت ب، آبله‌مرغان، مننژیت، سینه‌پهلو و هموفیلوس منبع منبع

۳. یوناس سالک، پزشک و محقق آمریکایی، واکسن فلج اطفال (پولیو) را توسعه داد و با موفقیت از آن استفاده کرد. در یک مصاحبه تلویزیونی معروف، وقتی از او پرسیده شد که چه کسی مالک این واکسن است، پاسخ داد: "خوب، مردم، من می‌گویم. هیچ حق ثبت اختراعی وجود ندارد. آیا می‌توانید خورشید را ثبت کنید؟" . او برای واکسن خود حق انحصاری ثبت اختراع نگرفت و از آن سود شخصی کسب نکرد. منبع

۴. ادوارد جنر
ادوارد جنر، پزشک انگلیسی، در اواخر قرن ۱۸ روشی را برای واکسیناسیون علیه آبله ابداع کرد که منجر به ریشه‌کنی کامل این بیماری در سال ۱۹۸۰ شد . کار او پایه و اساس علم ایمنی‌شناسی را بنا نهاد و جان میلیون‌ها نفر را در سراسر جهان نجات داد. منبع

۵. فردریک بانتینگ و چارلز بست و همکارانشان، محققان دانشگاه تورنتو، در سال ۱۹۲۱ انسولین را کشف کردند و جان میلیون‌ها نفر را در سراسر جهان نجات دادند . آنها حق ثبت اختراع را به قیمت ۱ دلار به دانشگاه تورنتو فروختند تا مطمئن شوند که دارو برای همه در دسترس است و هیچ شرکت دارویی نمی‌تواند بر آن انحصار داشته باشد. منبع

اغلب منابع ذکر شده برای این محتوا، صرفا جهت اطلاع رسانی عمومی است.
@World_2021_Science

#چهره_های_تاثیر_گذار
#اتفاقات_تاریخی_و_علمی

🗓پست شماره 689

ناشادمانی­‌های آدمی تنها از یک چیز ناشی می­‌شود: ناتوانی‌اش در ساکت و آرام ماندن در یک اتاق.

بلز پاسکال (۱۶۲۳_۱۶۶۲)

پاسکال، ریاضی‌دان، فیزیک‌دان و فیلسوف فرانسوی و یکی از تأثیرگذارترین دانشمندان ادوار است. او در سال‌های پایانی عمر کوتاهش به الهیات روی آورد و نتایج حاصل از این تغییر گرایش سبب شد تا امروزه برخی از او به­‌عنوان یک فیلسوف نیز یاد کنند

@World_2021_Science
#سخن_بزرگان

۷ مهر ماه، روز اتش نشانی به یاد حمید مهدوی گرامی باد

🗓پست شماره 670

⚠️صد باور غلط و خرافی❗️

مجموعه شماره ۱، قسمت ششم

• آیا خوردن آب هنگام غذا برای بدن ضرر دارد؟
یکی از دلایل این تصور نادرست، برداشت اشتباه از نقش اسید معده در هضم غذا است. اینکه تحت هر شرایطی مصرف آب هنگام غذا منجر به سطوحی از اختلال در عملکرد هضم غذا می شود، ناشی از این تصور است، که ترکیب آب با اسید معده منجر به رقیق شدن اسید معده می شود، و این تاثیری منفی بر عملکرد اسید معده در فرایند هضم خواهد داشت.  برخی حتی معتقدند که این اتفاق باعث می‌شود غذا به‌درستی هضم نشود. بدن  سیستمی نیست که با ورود مقدار مشخصی آب، ناگهان توانایی هضم خود را از دست بدهد. ترشح اسید و سایر فرایندهای معده به‌صورت پویا و در پاسخ به ورود غذا تنظیم می‌شوند. معده برای هضم غذا به محیط اسیدی نیاز دارد، و نوشیدن آب میزان اسیدی بودن معده را تغییر می دهد، اما نمی‌توان نتیجه گرفت که نوشیدن آب معمولی هنگام غذا، فرایند هضم را مختل می‌کند.

• اما واقعیت چیست؟
آب باعث ایجاد مشکل در فرایند هضم یا رقیق شدن مایعات گوارشی که در هضم غذا نقش دارند، نمی‌شود. بااین‌حال، افرادی که به بیماری‌های قلبی، کلیوی یا کبدی مبتلا هستند ممکن است لازم باشد میزان آب مصرفی را  محدود کنند(۱). آب معمولا برای گوارش مفید است، زیرا به تجزیه غذا کمک می‌کند تا بدن بتواند مواد مغذی موجود در آن را مورد استفاده قرار دهد. همچنین به بدن در تولید بزاق کمک می‌کند. آب بخشی از اسید معده است(آب یکی از اجزای مایعات گوارشی، از جمله اسید معده، است و در فرایند طبیعی گوارش نقش دارد) که به هضم غذا کمک می‌کند(۱). نوشیدن یک لیوان آب همراه غذا می‌تواند به تأمین نیاز روزانه بدن به این مایع کمک کند. اگر قصد دارید وزن خود را حفظ کنید یا کاهش دهید، آب در وعده‌های غذایی گزینه بسیار خوبی است. نوشیدن آب همراه غذا می‌تواند بدون افزودن کالری، احساس سیری ایجاد کند. اما اگر قصد افزایش وزن دارید، روی مصرف غذاهای سالم تمرکز کنید و میزان آبی را که هنگام وعده‌های غذایی می‌نوشید محدود کنید. آب مواد مغذی یا کالری برای بدن فراهم نمی‌کند و ممکن است باعث شود سریع‌تر احساس سیری کنید(۱). همچنین در یک مطالعه افرادی که آب را همراه با وعده غذایی مصرف کردند، تخلیه معده و ترشحات معده و پاسخ‌های متابولیک بررسی شد. این مطالعه نشان نمی‌دهد آب هضم را مختل می‌کند(۲). از سوی دیگر آهسته غذا خوردن، دریافت میزان مشخصی فیبر و کالری، فعالیت بدنی و مدیریت استرس به هضم بهتر غذا کمک می کنند(۱). بنابراین، برای یک فرد سالم، نوشیدن آب در حین غذا یا همراه غذا به‌طور معمول دلیلی برای نگرانی درباره مختل شدن هضم نیست. میزان آب مورد نیاز نیز به شرایط مختلفی مانند فعالیت بدنی، دمای محیط و وضعیت سلامت فرد بستگی دارد. در نتیجه، لازم نیست صرفا به دلیل این باور که "آب اسید معده را رقیق می‌کند"، از نوشیدن آب همراه غذا خودداری کرد. البته این موضوع به معنی آن نیست که مصرف هر مقدار مایع در هر شرایطی مناسب است.

• اثرات منفی این باور غلط
یکی از پیامدهای احتمالی این باور، ایجاد نگرانی غیرضروری درباره نوشیدن آب هنگام غذا است. در نتیجه، ممکن است بدون دلیل علمی از نوشیدن آب هنگام غذا خودداری کند. این مسئله به‌ویژه زمانی اهمیت پیدا می‌کند که فرد در طول وعده غذایی تشنه باشد. از طرف دیگر، این باور می‌تواند تصویری نادرست از عملکرد دستگاه گوارش ایجاد کند. معده یک مخزن ساده نیست که با ورود آب، اسید آن برای مدت طولانی رقیق و غیرفعال شود. دستگاه گوارش مجموعه‌ای پویا از فرایندهای ترشح، حرکت، مخلوط شدن و تخلیه است.

1) https://www.mayoclinic.org/healthy-lifestyle/nutrition-and-healthy-eating/expert-answers/digestion/faq-20058348

2)https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/35013789

📝محقق و پژوهشگر علمی : wolf(س.م.د)
۸ مهر ۱۴۰۵

@World_2021_Science

#صد_باور_غلط_و_خرافی

🗓پست شماره 671

مکاتب فلسفی، قسمت هفتم، رئالیسم و رئالیسم علمی، بخش(۵.۲، ۶.۲، ۷.۲)

۵.۲ آیا فهم رئالیسم علمی بر اساس اهداف معرفت‌شناختی علم، به نوعی به تعریف بر اساس دستاورد ، منجر خواهد ؟
این نتیجه الزامی نیست. صرف اینکه بگوییم "هدف علم، حقیقت است"، به خودی خود هیچ اطلاعی درباره میزان موفقیت واقعی علم در دستیابی به این هدف نمی‌دهد. به همین دلیل، برخی فیلسوفان(a) این تعریف آرمان‌گرایانه از رئالیسم علمی را بیش از حد ضعیف می‌دانند. این تعریف حتی با این فرض نیز سازگار است که علم هرگز به هدف خود نرسیده (در این دیدگاه از واقع‌گرایی علمی) یا اساسا رسیدن به آن غیرممکن باشد. از این رو، بیشتر رئالیست‌های علمی به چیزی فراتر از صرف داشتن هدف متعهد هستند(۲، بخش ۱، ۱.۱، پاراگراف ۳).

a) Kitcher, 1993؛ Devitt, 2005 Chakravartty, 2007b؛ " Rowbottom, 2014.

۶.۲ خلاصه ای از تمایز رئالیسم و رئالیسم علمی
واقع‌گرایی به‌طور کلی(از منظر سنتی) به هر دیدگاهی گفته می‌شود که باور به واقعیت چیزی را تأیید می‌کند. برای نمونه درباره داده‌های حسی، اشیای جهان خارج (مانند میز و صندلی)، موجودیت های ریاضی (مانند اعداد و مجموعه‌ها) و غیره است. اما رئالیسم علمی‌ درباره هر آن چیزی است، که بهترین نظریه‌ها و مدل‌های علمی ما آن‌ها را توصیف می‌کنند. آنچه بصورت بُعد هستی شناختی، معنایی و معرفت شناختی در پیام های قبل اشاره شد، به جهت آن است که رئالیسم را در زمینه علوم به درستی درک کنیم، تمایز آن را با برخی جنبه های ضد رئالیسم بهتر درک کنیم(۲، بخش ۱، ۲.۱، پاراگراف ۱).

۷.۲ نتیجه رئالیسم علمی
تلاش رئالیست‌ها برای افزودن این شروط و ارائه گونه‌های مختلف رئالیسم علمی، نکته مهمی را آشکار می‌کند. برخی از آثار اولیه درباره رئالیسم علمی چنین القا می‌کردند که رئالیسم نوعی نگرش یکپارچه نسبت به کل علم است، گویی رئالیست باید همه محتوای همه نظریه‌های علمی را بپذیرد، اما این برداشت بیش از حد ساده‌انگارانه است. پذیرفتن رئالیسم علمی به این معنا نیست که باید همه آنچه نظریه‌های علمی می‌گویند باور کنیم، بلکه بدین معناست که باید آن دسته از بخش‌های نظریه‌های علمی(به‌ویژه بخش‌های مربوط به موجودات مشاهده‌ناپذیر)‌ را بپذیریم که دلایل کافی برای باور به آن‌ها وجود دارد(عدم پذیرش بی‌قیدوشرط تمامی محتوای نظریه‌های علمی). در همین راستا، برخی فیلسوفان بر این باورند که بهترین یا حتی تنها استدلال‌های معتبر برای دفاع از رئالیسم، استدلال‌هایی هستند که بر شواهد مستقیم علمی در موارد خاص تکیه دارند، نه بر استدلال‌های کلی فلسفی. برای نمونه Achinstein، با بررسی مطالعه مشهور ژان پرین در سال ۱۹۰۸ درباره واقعیت مولکول‌ها استدلال می‌کند که حتی اگر برخی پیش‌فرض‌های رئالیستی را بپذیریم، دفاع قانع‌کننده از واقعیت هر موجود علمی باید بر پایه شواهد تجربی همان مورد خاص انجام شود، نه صرفا بر اساس استدلال‌های فلسفی عام(کلی). فیلسوفان دیگری همچون Magnus، Callender 2004 و 2010 Saatsi نیز دیدگاه مشابهی دارند، هرچند برخی دیگر مانند 2013 Dicken و  Park 2016 نسبت به این رویکرد تردیدهایی مطرح کرده‌اند (۲، بخش ۱، ۳.۱)

2) https://plato.stanford.edu/entries/scientific-realism/

📝محقق و پژوهشگر علمی : wolf(س.م.د)
۹ مهر ۱۴۰۵
@World_2021_Science

#مکاتب_فلسفی (رئالیسم علمی)

🗓پست شماره 672

سومین شرکت کننده نورالینک، استفاده از رابط مغز و رایانه شرکت نورالینک برای تولید گفتار در نسخه‌ای مصنوعی از صدای خود

در مطالعه آزمایشی VOICE نورالینک، شرکت کننده ای با نام " تری " توانست کلماتی را به صدایی تبدیل کند، که قابل شنیدن است.  تری در سال ۲۰۲۴ به بیماری مبتلا شد که گفتار و بلع را مختل می کند، اما او هنوز می‌تواند دهان و بدن خود را حرکت دهد. نورالینک رابط مغز و کامپیوتر (BCI) خود را در ناحیه حرکتی گفتار تری قرار داد. این ایمپلنت فعالیت عصبی مرتبط با گفتار را ثبت می‌کند. سپس نرم‌افزار، سیگنال‌ها را به کلمات رمزگشایی می‌کند که به صورت متن نمایش داده می‌شوند و با صدای مصنوعی که بر اساس صدای تری قبل از ابتلا به ALS مدل‌سازی شده است، با صدای بلند خوانده می‌شوند. این فناوری فعالیت مغزی مرتبط با تلاش یا قصد صحبت کردن را شناسایی می‌کند، و به این معنا نیست که تمام افکار را میخواند. این دستگاه هنوز در مرحله تحقیقاتی است و تاییدیه سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) را دریافت نکرده است.

ویدیو نورالینک
منبع

نولند آرباو، اولین بیمار ۲۹ ساله‌ی نورالینک

دومین بیمار نورالینک

@World_2021_Science
#مهم

🗓پست شماره 674

در سال ۲۰۰۴، پزشکان با پرونده‌ای شگفت‌انگیز روبه‌رو شدند. مردی ۴۴ ساله در فرانسه که با وجود فشرده‌شدن شدید بافت مغز بر اثر تجمع مایع، سال‌ها زندگی تقریبا عادی داشت. لیونل فویل، متخصص مغز و اعصاب در دانشگاه مدیترانه مارسی، می‌گوید: وقتی برای اولین بار سی‌تی‌اسکن را بررسی کردیم، بسیار شگفت‌زده شدیم. مغز بسیار بسیار کوچک‌تر از حد معمول بود. با این وجود، آزمایش‌های بعدی نشان داد که ضریب هوشی این مرد ۷۵ است. در پایین‌ترین حد محدوده طبیعی. فویل می‌گوید بیمار، پدری متأهل، دارای دو فرزند و کارمند دولت بود. مشکلات پای چپ او از علائم عصبی این بیماری بود این بیماری که ناشی از تجمع مایع در بطن‌های مغز است که هیدروسفالی نامیده می‌شود. نسبتا شایع است و از هر ۱۰۰۰ نفر، یک نفر را تحت تأثیر قرار می‌دهد(آمار ممکن است متغیر باشد). این بیماری بیشتر در کودکان شایع است، اما می‌تواند بزرگسالان را نیز تحت تأثیر قرار دهد.

1) https://www.nature.com/news/2007/070716/full/news070716-15.html

2) https://www.thelancet.com/journals/lancet/article/PIIS0140-6736(07)61127-1/fulltext

@World_2021_Science

🗓پست شماره 675

کارل دیسروث، پیتر هگمان و گئورگ ناگل، سه دانشمندی هستند که جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی سال ۲۰۲۶ را به‌خاطر نقش بنیادین خود در توسعه اپتوژنتیک و شناخت کانال‌های یونی حساس به نور دریافت کردند.

دستاورد آن‌ها راهی تازه برای بررسی مغز در اختیار علوم اعصاب قرار داد: پژوهشگران می‌توانند با استفاده از نور، گروه‌های مشخصی از نورون‌ها را با دقت بالا فعال یا غیرفعال کنند و سپس تأثیر آن را بر رفتار و عملکرد مدارهای عصبی مشاهده کنند.

این فناوری طی سال‌های گذشته به یکی از ابزارهای مهم علوم اعصاب تبدیل شده و امکان بررسی رابطه میان سلول‌های عصبی، مدارهای مغزی و رفتار را با دقتی فراهم کرده است که پیش از آن دست‌یافتنی
نبود.

بازنشر از کانال "دانش، آگاهی"

@World_2021_Science

🗓پست شماره 676

جایزه نوبل فیزیک ۲۰۲۶ به فرانسیس هالزن (Francis Halzen) به خاطر مشارکت‌های تعیین‌کننده در رصدخانه نوترینوی IceCube و کشف نوترینوهای پرانرژی با منشا اخترفیزیکی اهدا شد. فرانسیس هالزن متوجه شد که یخ ها در قطب جنوب می‌توانند برای ردیابی ذراتی به نام نوترینوها مورد استفاده قرار گیرد. نتیجه، رصدخانه نوترینوی IceCube بود که می‌تواند نوترینوهایی را که از کیهان دوردست سرچشمه می‌گیرند، ردیابی کند.

@World_2021_Science

🗓پست شماره 677

جایزه نوبل شیمی ۲۰۲۶ به کنزو سوای و هنری بی کاگان برای کشف اثرات غیرخطی و خودکاتالیز در سنتز آلی نامتقارن اهدا شد.

@World_2021_Science

🗓پست شماره 678

⚠️صد باور غلط و خرافی❗️

مجموعه شماره ۱، قسمت هفتم

• آیا خورشید واقعاً زرد است؟ آیا رنگ آبی، رنگ واقعی آسمان است؟
یکی از تصورات رایج درباره خورشید، رنگ زرد آن است.  این تصور از کودکی در نقاشی‌ها، کتاب‌های آموزشی، تصاویر عمومی و حتی نمادهای فرهنگی بسیار تکرار شده است. در بسیاری از تصاویر، خورشید به صورت یک دایره زرد یا نارنجی رسم می‌شود. همچنین خورشید هنگام مشاهده از سطح زمین، به‌ویژه در نزدیکی افق، می‌تواند زرد، نارنجی یا حتی قرمز دیده شود. به همین دلیل طبیعی است که انسان آن را یک جرم آسمانی "زرد رنگ" تصور کند. اما رنگی که یک جسم از زمین به نظر می‌رسد، الزاما نشان‌دهنده ویژگی واقعی نور منتشرشده از آن جسم نیست. برای درک رنگ خورشید باید به طیف نوری که از آن دریافت می‌کنیم توجه کرد. یکی از دلایل اصلی شکل‌گیری این تصور، مشاهده خورشید از سطح زمین است.

•اما واقعیت چیست؟
درک ما از رنگ، تحت تاثیر عوامل مختلفی قرار دارد، از جمله: طول موج نور گسیل‌شده، شدت نور گسیل‌شده، عوامل محیطی، توانایی‌ها و محدودیت‌های چشم‌های ما در دریافت نور، و در نهایت، مغز ما(۲، پاراگراف۲). اغلب از فوتوسفر به‌عنوان "سطح" خورشید یاد می‌شود، اما در واقع، فوتوسفر نخستین لایه از جو خورشید است و چگالی آن بسیار کمتر از هوای زمین در سطح دریاست. این لایه حدود ۲۵۰ مایل (۴۰۰ کیلومتر) ضخامت دارد و میانگین دمای آن حدود ۱۰٬۰۰۰ درجه فارنهایت (۵٬۵۰۰ درجه سانتی‌گراد) است. فوتوسفر نور سفیدی را منتشر می‌کند (تابش فوتوسفر در ناحیه مرئی، هنگامی که خارج از جو زمین مشاهده شود، در مجموع به صورت سفید ادراک می‌شود) که چشم ما قادر به دیدن آن است. خورشید از سطح زمین زرد به نظر می‌رسد، زیرا نور آبی توسط ذرات موجود در جو زمین پراکنده می‌شود، همین فرایند باعث می‌شود آسمان نیز آبی به نظر برسد (۱، بخش Photosphere). اگر بالاتر از جو زمین بودیم، مثلا در ایستگاه فضایی بین‌المللی، و به خورشید نگاه می‌کردیم (البته از پشت شیشه محافظِ فیلترشده)، خورشید سفید به نظر می‌رسید! اما چرا؟ زیرا اگرچه خورشید در طیف سبز، بیشترین شدت تابش را دارد(بیشینه تقریبا در حوالی ۵۰۰ نانومتر، یعنی ناحیه سبز - آبی)، اما در تمام رنگ‌های مرئی از قرمز تا آبی نیز تابش شدیدی دارد،  (حدود ۴۰۰ تا ۶۰۰ نانومتر: عدد تقریبی ذکر شده). چشم‌های ما که دارای سه نوع گیرنده مخروطی برای رنگ هستند، این اطلاعات را به مغز منتقل می‌کنند که هر سه گیرنده، در اثر دریافت نور قابل‌توجه در طول موج‌های مرئی، به‌شدت تحریک می شوند. سپس مغز این سیگنال‌ها را با یکدیگر ترکیب می‌کند و در نتیجه، رنگ سفید را درک می‌کنیم. اما در اینجا روی زمین، جو زمین در رنگ خورشید نقش دارد. از آنجا که نور آبی با طول موج کوتاه‌تر، بسیار موثر تر از نور قرمز با طول موج بلندتر پراکنده می‌شود. هنگامی که نور خورشید از جو عبور می‌کند، بخشی از مولفه آبی را از دست می‌دهد. علاوه بر این، تمام طول موج‌های نور مرئی هنگام عبور از جو زمین تا حدی تضعیف می‌شوند، بنابراین نوری که به چشم‌های ما می‌رسد، دیگر بلافاصله گیرنده‌های مخروطی را به حالت اشباع نمی‌برد. این موضوع به مغز اجازه می‌دهد رنگ تصویر را با مقدار کمی کاهش رنگ آبی، یعنی به صورت زردتر، ادراک کند. البته این موضوع بر آنچه چشم‌های ما می‌بینند تاثیری ندارد، اما تقریبا تمام تابش‌های پرتو ایکس و گاما پیش از آنکه به نزدیکی سطح زمین برسند، توسط جو فیلتر می‌شوند. بیشتر پرتو فرابنفش نیز توسط اُزن موجود در استراتوسفر (در ارتفاع بالاتر از ۱۰ کیلومتر) جذب می‌شود و بیشتر پرتو فروسرخ نیز توسط بخار آب و سایر مولکول‌هایی که گشتاور دوقطبی غیرصفر دارند جذب می‌شود. البته هنگامی که نور خورشید از مقدار زیادی از جو عبور می‌کند، همان‌طور که هنگام طلوع و غروب خورشید اتفاق می‌افتد، مقدار بیشتری از نور آبی پراکنده می‌شود و درصد بسیار بیشتری از نور با بلندترین طول موج‌ها، یعنی نور قرمز، به چشم‌های ما می‌رسد(۲، پاراگراف ۴، ۵، ۶).

• اثرات منفی این باور غلط
مشکل اصلی آن، ایجاد یک تصور نادرست درباره ماهیت نور و رنگ است. این باور همچنین می‌تواند باعث شود نقش جو زمین در مشاهده اجرام آسمانی نادیده گرفته شود. جو زمین، ذرات معلق، غبار، دود و شرایط مشاهده نیز می‌توانند بر رنگ ظاهری نور اثر بگذارند. به همین دلیل خورشید در زمان‌های مختلف روز می‌تواند سفید، زرد، نارنجی یا قرمز دیده شود. نور سفید خورشید در واقع از مجموعه‌ای گسترده از طول موج‌های مرئی تشکیل شده است. رنگ‌هایی که در یک رنگین‌کمان مشاهده می‌کنیم نیز نتیجه جدایی اجزای مختلف نور خورشید است. این موضوع نشان می‌دهد که نور خورشید را نمی‌توان صرفا نور زرد در نظر گرفت.

منبع۱

منبع۲

📝محقق و پژوهشگر علمی : wolf(س.م.د)
۱۵ مهر ۱۴۰۵

@World_2021_Science

#صد_باور_غلط_و_خرافی