-

سینگل We are the world رو مایکل جکسون در حمایت از جامعه سیاه پوستا سال ۱۹۸۵ نوشت که در اون زمان ترکوند و فروش بالای ۲۰ میلیون داشت. تصور کنین این فروش اون زمان یعنی چی ....
بعدها در سال ۲۰۰۷ اون رو بازخوانی کرد و در سال ۲۰۱۰ جمعی از خواننده‌های معروف در حمایت از مردم هائیتی که در اون سال بخاطر زلزله آسیب بدی دیدن، آهنگ رو بازخوانی کردن. جالبه بدونین هائیتی یه کشور مستقل و در واقع یه جزیره در نیمکره شمالی و نزدیک آمریکاست که ۹۵درصد مردمش سیاه پوست و فقط ۵ درصدش سفیدپوست و دورگه هستن. حالا کی میگه آمریکا واسه سیاه پوستا نیست؟😏
ویدیوی این بازخوانی محشر رو براتون میذارم، خدایا خیلی از خواننده‌ها جوون بودن واقعا دیدنش احساساتیم کرد، جاستین بیبر که رسما جوجه بود:)))
پ.ن: کاش بازم از این حرکتا زده بشه، دنیا به همچین وایبی نیاز داره، هنر باید نجات دهنده باشه مگه نه؟
-Ivy-

استادمون از نقد من خیلی راضی بود و کلی در حالت ذوق زده از خلاقیتم به سر میبرد و تشویق و اینا... در حالی که تنها دلیل اینکه نقد من اونطوری در اومد گوش ندادن کلاساش از روی تنبلی بود...
خب استاد عزیز، وقتی سر کلاس خودت نقد میکنی و نظرت رو میگی دیگه خلاقیتی نمیمونه برای بقیه...

سر این نقد، من راجع به اسکیزوفرنی، خیال، توهم، خیالی بودن دنیا و دنیای موازی حرف زدم و اونا رو مطرح کردم و وقتی کلاس رو بعدا گوش دادم فهمیدم این از منظر انزوا طلبی حرف زده بوده...
حقیقتا انتظار نداشتم بهم نمره بده.

داستان غمگین امروز:
یه تخم مرغ آبپز داشتم بین تخم مرغای دیگه گم شده.

پیداش کردم. ^-^
اینرسی پر کاربرد تر از اونیه که به نظر میاد.

اینقدر اکسیژن کمه که تمام مدت خوابم میاد و کسل یه گوشه افتادم.

#MVALU

I feel I love you
Oh I love you
Oh I like you
Do I know you? Oh ah

پ. ن: چقد توی این روزای سرد با یه فنجون چای یا قهوه میچسبه این مدل آهنگا ☕🍪

#the_wizard_of_oz 🧙🏻‍♀️

موزیک‌ها رو وقتی فوروارد میکنی نمایش نمیده و بهم حس دزدی رو دست میده که میخواد اعتبار چیز دیگه‌ای رو به نام خودش بزنه.

به لطف جیمین یه دور سکته کردم و دوباره زنده شدم.
کره چه خبره این چند روز...

یه فرضی هست که میگه همه‌ ما یه آیشمن درون داریم... پریروز داشتم در موردش میخوندم و بعدش کل شب رو درگیر بودم تا چیزایی که خوندم رو از ذهنم پاک کنم...
واقعا چی هستیم؟

من نسبت به چشم شنیدن حساسم و اذیت میشم و دورم یه عالمه آدم که چشم از دهنشون نمیفته...
نکنید این کارو.

دوره دوره‌ی سندروم نقش دومه.

اجراهای Black Swan یه سطح متفاوت اند.

من نسبت به تک تک استیجای بنگتن:

میدونستید این که از کلمات محبت آمیز استفاده نکنید یه جور خسیس بودنه؟
دقایقی پیش فهمیدم و الان یه مقدار بهت زدم...

دو تا دوست دارم چتاشون وقتی من بینشون نیستم پر عشقم و عزیزم و قلب و این چیزاست...
همیشه هم مسخرشون میکردم...
ظاهرا این وسط اونی که باید به خودش میومد من بودم... ولی هنوزم کرینجی میشم...
شاید یه کم کمش کردم ولی اونام زیادین دیگه... مگه نه؟
(وی به دنبال راحت کردن وجدان خود است)