Forwarded from • 𝗔𝗿𝗲𝗮𝟱𝟭 •
تلگرام روی حرف T یه کلاه گذاشته که اگه روش بزنی برف میاد
من کنجاو شدم ببینم اگه دو بار بزنم روش برفش بیشتر میشه یا نه دیدم فشفشه زد تیتیتیتیتیتی😂
#بنفشتون 🔮
من کنجاو شدم ببینم اگه دو بار بزنم روش برفش بیشتر میشه یا نه دیدم فشفشه زد تیتیتیتیتیتی😂
#بنفشتون 🔮
من و خواهرم یه گروه جدید که پیدا میکنیم و خوشمون میاد، یه جوری چمباتمه میزنیم روش که اگر وسایل خونمون میتونستن بی شک گریه میکردن.
باورم نمیشه جلسهای که استادم قرار بود روی پروژم توضیح بده رو نرفتم...
این حافظه من زیر خط فقره...
این حافظه من زیر خط فقره...
هر بار که تو آیینه به خودم نگاه میکنم برام سوال پیش میاد که چرا حجاب؟ چی باعثش بوده؟
متنهای انگلیسی یه احساسی توشون هست که فارسیش یه جورایی اون حس رو نمیرسونه...
حتی اگر از یه زبان دیگه به اینگلیسی ترنسلیت شده باشن.
حتی اگر از یه زبان دیگه به اینگلیسی ترنسلیت شده باشن.
از بین آهنگای سولویی که اعضا دادند، My Time برام دور از دسترس ترینه. شبیه غریبهای که همیشه حسرتش رو میخورم.
از نظر موسیقیایی نه، بلکه از نظر معنایی...
جونگکوک از زندگی خودش میگه که خیلی سریع گذشته و هر روزش براش مثل یک فیلم بوده.
فیلم بودنش یعنی هر روز چیزی برای ارائه داشته، شخصیت اصلیای بوده که داشته میجنگیده و تو راهی قدم برمیداشته که ارزش دیده شدن داشته. ارزش داشته چون متفاوت بوده و پر از شور و اشتیاق و درد و احساسات واقعی و متوقف نشدنی...
شاید اگر از زندگی من بخوان فیلم درست کنن، تو ده دقیقه جمع بشه. دختری که چند سال اخیر بیشترین وقتش رو با فیلم و سریال و کتاب و موسیقی میگذرونه. همین... نه بالا پایینی هست نه اشتیاقی نه تصمیمی که واقعا برای خودش باشه و بتونه اون رو متفاوت نشون بده.
جونگکوک راجع به این حرف میزنه که کی میتونه زمان خودش رو پیدا کنه و من به این فکر میکنم که زمان خودش دقیقا یعنی چی؟
زمانی که جونگکوک ترینه؟ زمانی که بیشتر از هر لحظهای با خودش راحته؟ زمانی که میتونه بدون ترس از قضاوت شدن کاری رو انجام بده یا زمانی که جوری بدرخشه که برای هیچکس قابل چشم پوشی نباشه؟
زمان من چی؟ من قراره زمان خودم رو داشته باشم؟ اصلا زمان من چی هست؟ من چی از زمانی میخوام که متعلق به منه؟
اون حس خفگیای که ازش حرف میزنه، حسیه که احتمالا برای هممون آشناست...
همون حسی که باعث میشه بعضیا تا وقتی بیهوش بشن ورزش کنن، یکی پا میشه اتاق و خونش رو تمیز میکنه، یکی میشینه مسائل ریاضی حل میکنه و نقاشی میکشه، یکی زانوهاش رو بغل میکنه و گریه میکنه و...
برای جونگکوک دویدن بدون هدفه و برای من فرار کردن از این وضع و تلاش برای فراموشی مسئله اصلی...
در واقع My Time باعث میشه به خودم حس سیاهی لشگری رو داشته باشم که هیچ هدفی جز پر کردن صفحه نداره.
از نظر موسیقیایی نه، بلکه از نظر معنایی...
جونگکوک از زندگی خودش میگه که خیلی سریع گذشته و هر روزش براش مثل یک فیلم بوده.
فیلم بودنش یعنی هر روز چیزی برای ارائه داشته، شخصیت اصلیای بوده که داشته میجنگیده و تو راهی قدم برمیداشته که ارزش دیده شدن داشته. ارزش داشته چون متفاوت بوده و پر از شور و اشتیاق و درد و احساسات واقعی و متوقف نشدنی...
شاید اگر از زندگی من بخوان فیلم درست کنن، تو ده دقیقه جمع بشه. دختری که چند سال اخیر بیشترین وقتش رو با فیلم و سریال و کتاب و موسیقی میگذرونه. همین... نه بالا پایینی هست نه اشتیاقی نه تصمیمی که واقعا برای خودش باشه و بتونه اون رو متفاوت نشون بده.
جونگکوک راجع به این حرف میزنه که کی میتونه زمان خودش رو پیدا کنه و من به این فکر میکنم که زمان خودش دقیقا یعنی چی؟
زمانی که جونگکوک ترینه؟ زمانی که بیشتر از هر لحظهای با خودش راحته؟ زمانی که میتونه بدون ترس از قضاوت شدن کاری رو انجام بده یا زمانی که جوری بدرخشه که برای هیچکس قابل چشم پوشی نباشه؟
زمان من چی؟ من قراره زمان خودم رو داشته باشم؟ اصلا زمان من چی هست؟ من چی از زمانی میخوام که متعلق به منه؟
اون حس خفگیای که ازش حرف میزنه، حسیه که احتمالا برای هممون آشناست...
همون حسی که باعث میشه بعضیا تا وقتی بیهوش بشن ورزش کنن، یکی پا میشه اتاق و خونش رو تمیز میکنه، یکی میشینه مسائل ریاضی حل میکنه و نقاشی میکشه، یکی زانوهاش رو بغل میکنه و گریه میکنه و...
برای جونگکوک دویدن بدون هدفه و برای من فرار کردن از این وضع و تلاش برای فراموشی مسئله اصلی...
در واقع My Time باعث میشه به خودم حس سیاهی لشگری رو داشته باشم که هیچ هدفی جز پر کردن صفحه نداره.
یه سری اصول برای تبلیغ وجود دارن که کمک میکنن تا مخاطب برای استفاده و خرید و بازخورد دادن به اون تبلیغ تحریک بشه...
اسپاتیفای از بهتریناش استفاده میکنه... تبلیغاتی که برای خودش (نه اونایی که چیزای دیگه است، اونایی که پرمیوم اسپاتیفای رو تبلیغ میکنن) میذاره، به شدت قوی اند.
اسپاتیفای از بهتریناش استفاده میکنه... تبلیغاتی که برای خودش (نه اونایی که چیزای دیگه است، اونایی که پرمیوم اسپاتیفای رو تبلیغ میکنن) میذاره، به شدت قوی اند.