I am not lazy
I am on a energy saving mode

@SarcasticSlut

صبحتون رو با دنس سم اسمیث شروع کنید

ظهرتون *

بقیه رو هم بهتون پیشنهاد میکنم

سم اسمیث از خواننده‌هاییه که واقعا لیریکاش به تنهایی میتونه من رو تا مدت ها همراه خودش نگه داره.

دو تا خواننده هستن که گاها حس میکنم باهاشون از یه سلول مغزی مشترک استفاده میکنم.
سم اسمیث و آلک بنجامین.
اینقدر که لیریک‌هاشون از وسط دفترچه‌ام اومده بیرون.

فکر کنم اون استایلیست سکسی بنگتن رو فرستادن مرخصی... &_&

استایل پسرا توی فرش قرمز مراسم امروز یه جوریه که انگار بیگ هیت گفته:
- یه چند تا فرش قراره بشورین مجهز برین.. :)))

چرا از گیلتی پلژر هایی که ازشون رد شدم خجالت نمیکشم؟

چرا وقتی قراره جوابی که میدیم رو باور نکنید اصلا سوال میکنید؟

من هیچوقت در جریان اهمیت چارت‌های موسیقی نبودم و هنوزم نیستم و علاقه‌ای به شناختشونم ندارم ولی وقتی بعد اون استریم‌ها بنگتن نامبر وان هات صد شدن و اینقدر بابتش خوشحال شدن و همه میگفتن سطح متفاوته، یه جورایی انتظارم تغییر کرد ولی حالا که دارم به تمام آهنگای نامبر وان امسال گوش میدم دوباره برام سوال پیش اومده که مگه چی درموردش اینقدر خاصه...
چون واقعا سطح آهنگ‌ها یکسان نیست.

یادم نیست کجا خوندم که میگفت اگر نویسنده معروفی هستی باید بیشتر به نوشته‌هات دقت کنی چون دیگه کسی نوشته‌ات رو ارزشیابی نمیکنه و همه ازش تغذیه میکنن.
فکر کنم موسیقی هم همینه... واقعا با دید بی طرف باهاش مواجه میشیم و به خودمون نگاه میکنیم که ازش خوشمون اومده و لذت بردیم و ارزش گوش دادن داره یا از یه جایی به بعد طرفدارایی میشیم که هرچیزی به خوردمون بدن رو میپذیریم؟

تو چنل قبلیم یه سری یه پیام راجع به زندگی خودم گذاشته بودم که یه جریانیش رو با بنگتن مقایسه کرده بودم، بعد یکی از این چنل های انسرز رو که باز کردم دیدم پیامم کامل اونجاست و فحشی نیست که بهم نداده باشن چون به نظرشون به ارزش‌ها بی احترامی کرده بودم؟
یهو داشتیم با قاصدک حرف‌ میزدیم یادش افتادم... یعنی اینبار قراره این اسکرینا رو کجا ببینم؟

من خیلی سعی میکنم هکسره رو رعایت کنم ولی هی یادم میره...