سرچ گوگل: چگونه یک آهنگ را در آغوش بگیریم؟

اگر امشب میکس‌تیپ تهیونگ بیاد، من با آرامش تا صبح بیدارم و گوششون میدم و پروژه ام هم تموم میشه‌‌‌...
ولی منتظرش نیستم... یه جورایی حس میکنم روز آخر سال بخواد بدتش... روز تولدش مثلا...
چهار پنج روز دیگه...
البته در همین حین دست به دعا برداشتم و آرزو میکنم اون نسخه اولیه اینگلیسی Blue & Grey هم توش باشه.

میکس‌تیپش نیومد ولی یه آهنگ که سراسر آرامشه انداخت تو بغلمون.

یا من روانیم، یا من روانیم.

من اینو خیلی گوش میدم... یکی از مورد علاقه ترین کاور؟ هامه... خیلی حس خوبی داره...

میدونید، یه وقتایی ممکنه وقتی از دور نگاه میکنید متوجه نشید یه مسئله‌ی ساده چقدر میتونه به بقیه برای خوشحالی و لذت بردن از زندگی کمک کنه.

یکی از جریانایی که من همیشه باهاشون تو زندگیم رو به رو ام اینه که نمیتونم دقیقا درک کنم چه احساسی دارم و شما ممکنه واقعا یه سری عکس العمل که مناسب شرایط حاکم نیست از من ببینید.
خیل وقت‌ها درک نمیکنم که الان خوشحالم یا حسی که دارم تجربه‌اش میکنم غمه.
یه وقتایی تو تشخیص دادن استرس گند میزنم و تا وقتی نتایجش رو بدنم معلوم نشه نمیفهمم که چنین احساسی داشته از درون نابودم میکرده.
معمولا قبل از این که خودم متوجه احساساتم بشم یکی از اعضای بدنم سر میشه یا درد میگیره که برام شبیه یه گوشزده که یه احساسی وجود داره و باید سعی کنم بفهممش.
این چیز عجیبی نیست و خیلی‌ها با احساساتشون غریبه تر از خیلی‌های دیگه ان.
اصلا این یکی از دلایلیه که اینقدر کتاب‌ها و فیلم‌ها رو دوست دارم چون اونجا نیاز نیست من برای فهمیدن احساساتی که وجود داره دست و پای خاصی بزنم، خودشون میان و صاف میشنن روی قلبت و حتی اگر نخوای با قلبت درکشون کنی، مغزت فرمول عکس العمل مناسب رو جلوی پات میذاره‌.

بعد حالا به این جریان، بی‌دقتی وحشتناک به جزئیات رو هم اضافه کنید.
من تو به خاطر آوردن و حتی متوجه جزئیات شدن افتضاحم. افتضاح.
در این حد که ممکنه دو سال با من هر روز وقت بگذرونید و دوستم باشید و بعد دو سال با عینک بیاید و من حس کنم عینکتون جدیده ولی مطمئن نباشم که من تا حالا ندیده بودمش یا جدا جدیده.
این مسئله دقت نکردنم تو دیدن موزیک‌ویدیو و اجراها هم خیلی وقت‌ها وجود داره.
ممکنه برای بار صدم یه ویدیویی رو ببینم ولی متوجه نگین زیر لب خواننده نشم و این یکی از دلایلیه که خیلی ریکشن هایی که ضبط میشن رو دوست دارن.
نه اون ریکشن‌هایی که توش هی جیغ میزنن و هی از شدت زیبایی طرف کف و خون بالا میارن، از اونا نه.
ریکشن اونایی رو دوست دارم که موقع دیدن ویدیو با لذت نگاه میکنن و احساساتشون رو با کلمات توصیف میکنن و به جزئیاتی که نظرشون رو جلب میکنه اشاره میکنن. اینطوری میشه که منم همراهشون میفهمم که چه حسی داشتم... میفهمم که چه زیبایی‌های دیگه‌ای اینجا بوده...
یه جورایی انگار یکی دیگه به‌ جای من حرف زده و تونسته حرف‌هایی که خودم نمیفهمیدمشون ولی همیشه رو قلبم سنگینی میکردن رو بگه.
انگار بعد دیدن و شنیدن اون ریکشن و اون حرف‌ها، حالا میتونم بهتر و جوری که لایقشونه ستایششون کنم.

داروش یا mistletoe گیاهیه که حتی توی زمستون هم سبز میمونه! جالبه بدونین که یک گیاه انگلیه که برای درختا مضره و دونه‌ها و بذراش رو پرنده‌ها با خودشون حمل میکنن و توی درختا میذارن!
برگای سوزنی داره و اغلب سر و ته رشد میکنه...
نمیدونم از کجا و چرا وارد تزئینات کریسمس شده ولی موقع سال نو یا کریسمس اگه همراه یکی دیگه بصورت شانسی زیر داروش قرار بگیرید، باید اون طرفو ببوسین🥶😂!
بعضی از آدما هم یه داروش میگیرن دستشون توی جشنای سال نو میگیرنش بالای سر مردم و کلی آدم ماچ میکنن😂!

I am not lazy
I am on a energy saving mode

@SarcasticSlut

صبحتون رو با دنس سم اسمیث شروع کنید

ظهرتون *

بقیه رو هم بهتون پیشنهاد میکنم

سم اسمیث از خواننده‌هاییه که واقعا لیریکاش به تنهایی میتونه من رو تا مدت ها همراه خودش نگه داره.