مرد، نفرین عامون بر تو.

گوشیم رو دو صفحه‌ای کردم و حس میکنم خپل شده :)

ولی الان راحت تر ول میچرخم و دیگه نبودم سر کلاس نمایش داده نمیشه و تازه، میتونم راحت تر تقلب بکنم. اگر اون اپ ولوم کنترل هم راه بیفته خیلی خوبه ولی به خاطر مسائل امنیتی گوشیم اجازه اش رو نمیده.

اگر دلتون برای گریه کردن تنگ شده بود و حس کردید فنگرلی خونتون افتاده، یه دور برید فن کمای بنگتن موقع بردن اولین دسانگشونو ببینید، دریا خودش پیشتون میاد.
تضمینی!

سلطان عقب انداختن کارها هستم!

برقامون رفت و من الان خوشحال ترینم.

من همیشه قطعی برق رو دوست داشتم مخصوصا اگر بهار و تابستون و اوایل پاییز و تو شب رخ بدن.
میتونی پرده ها رو بزنی کنار، پنجره رو باز کنی و از ستاره‌هایی که یهویی معلوم میشن لذت ببری چون همه جا تاریکه.

این تبلیغ چت اینگلیسی و تقویت زبان رو یه مدت زیادی بود میدیدم، امشب رفتم توش، بماند که نود در صد ایرانین...
بعد یه دختر کره ایه بود داشت به یکی میگفت من از ایرانیا میترسم.
بعد اون گفت چرا؟
این گفت بعضیاشون اومدن پی‌ویم و حرفای زشت و اینا زدن.
بعد یهو یه ملت ریختن سرش که همه اینطوری نیستن و نباید همه رو با این دید قضاوت کنی و این کلا سکته کرد بنده خدا...
کاش تو غذاهاشون یکم کافور بریزن.

جریان ما و استادا هم جریان عاشق معشوقاییه که صبحا زنگ میزنن از صدای خوابالود عشقشون لذت ببرن.
هشت صبح چیز میز میپرسن که آدم با یه صدای کلفت و بین خواب و بیداری جواب بده.

من واقعا دوست دارم سر کلاس‌ها عین یه دانشجو‌ی تلاشگر و درسخون بشینم و به صحبت استادا گوش بدم ولی متاسفانه خواب بر من پیروز میشه.

وقتی برای بنراتون از لفظ بوسه محکم استفاده میکنید، تنها چیزی که تو ذهنم‌ میاد اون بوسه های آبداریه که پیرزن پیرمردا رو لپامون میذاشتن و تا حموم بعدی اثرش از بین نمیرفت.

از خوبیه دعواهای خانوادگی اینه که بعدش میتونی بری تو اتاق و دیگه کسی بهت نمیگه بیا بیرون.

بعضیا اینقدر صداشون خوبه که از ۲۴/۷ زیر آواز زدنم تو خونه، شرمنده میشم.

چند ماهه همینطوری برای من پولای مختلفی واریز میشه که هیچکدوم معلوم‌ نیست دقیقا از طرف کین و حتی کسی درموردش زنگ هم‌ نمیزنه که بگیم کلاه برداریه.
و همشون حواله‌های اینترنت بانکن و فقط یه اسمی بانک بهمون میده که عمرا تو زندگی نشنیدیمش و از همه سوال کردیم و هیچکس نمیشناخت.
فکر کنم مادر پدر واقعیم بالاخره پیدام کردن و میخوان حمایتم کنن فقط روشون نمیشه بیان جلو.
بیاید ترو خدا. بیاید من رو وردارید ببرید.

داشتم در مورد یه مشکل ارتباط با خانواده سرچ میکردم، بعد یه مورد تو یکی از سایتایی بود که مشکلات رو میذاری و بقیه برات راه حل میدن و اینا...
دختر ناراحت بود از این که خانوادش بهش اجازه از خونه بیرون رفتن و هرگونه کار شخصی ای رو نمیدن و ملت غیور زیر پستش بودن که حق دارن! تو اصلا چه معنی داره چنین سایتی رو بلد باشی؟ اینجا ممکنه چشمت به مواردی بیفته که برای سنت مناسب نیست. اصلا باید نت و گوشی رو هم ازت بگیرن. خیلی هم آزادت گذاشتن. اصلا دختر جماعت رو باید بیشتر از این حرف ها محدود کرد خراب نشه و...
آره خلاصه... و بیشتر اینا نهایتا بیست و چهار، پنج سالشون بود.
اگر امید داشتید نسل جدید تفکرات متفاوتی داشته باشن و از مسائل روز عقب نمونن و تو رویاهاتون به برابری جنسیت فکر میکردید، همین جا از امیدتون دست بکشید چون هرچی بگذره دردناک تر میشه.

دارم قسمت دوم خواب روشن رو آماده میکنم بعد داشتم میخوندم اینقدر توش هی هشدار و مراقب باش دارم که خودم خندم گرفت. یکی نیست بگه مگه مجبوری دست رو چنین موضوعی میذاری؟
ولی جذابه میدونید؟ با این که یه جورایی یه طوریه ولی دوست دارم حرف زدن راجع بهش رو چون در حالت عادی بیشتر آدما با شنیدنش بدون درکی نگاهت میکنن.

#GlitcH_playlist ~🐾

خب بریم که ادامه #خواب_روشن و #رویای شفاف رو داشته باشیم؟...
#OutOfNoWhere

چیزی که تو متن قبلی و مشکلات این جریان یادم رفت یادآوری کنم، از دست دادن خواب‌هاتونه.
وقتی مدام با رویای شفاف درگیر باشید، بعد از یه مدت دیگه ذهنتون رویایی که قابلیت کنترلش رو نداشته باشید بهتون نمیده.
البته نظر به اینه که شبی که نخواید رویای شفاف داشته باشید هم مثل آدمای دیگه خواب میبینید ولی چون به ناخودآگاهتون دست درازی کردین، اون جای ذخیره خواب‌ها رو عوض کرده یا قفلش رو محکم تر.
(این قضیه با اون خواب تو خواب که باعث کابوس میشد فرق داره. اون همچنان هست و از بین نمیره و گاها به مرور کابوس‌ها پا به جایی میذارن که دردش بیشتر و بیشتر بشه.)
این مسئله که دیگه رویای خودتون رو نداشته باشید ممکنه اولش چیز مهمی به نظر نیاد ولی وقتی بیشتر بهش فکر کنید میفهمید ممکنه نخواید از دستش بدید.
تو تمام روز شما برای خودتون تصمیم میگیرید و درگیر انتخابات و عواقبشونید و خواب و رویاهایی که کنترل نمیشن به شما فرصت این رو میدن که کمی تو دنیایی زندگی کنید که توش مسئولیتی ندارید ولی کنترل شدنشون این فرصت رو ازتون میگیره. شبیه یه اضافه کردن مسئولیت برای خودتون.
و اگر میخواید میزان جدی بودن این قضیه رو بدونید خودم رو براتون مثال میزنم که تو ده سال گذشته تعداد خواب‌های غیر قابل کنترلی که دیدم سه تا بودن. سه تا. و از معدود شب‌هایی بودن که رویایی توشون بود و وقتی بیدار میشدم خسته نبودم چون رویای عادی ذهن شما رو آروم میکنه و خستگی رو ازش میگیره. دقیقا برعکس اتفاقی که تو خواب روشن میفته.

با تمام این جریان‌ها، اگر هنوزم دوست دارید رویای شفاف ببینید، اول باید تلاش کنید خواب و رویاهای معمولیتون رو به یاد بیارید. چون بیشتر خاطراتتون از خواب و رویا تو سطل آشغالی ناخودآگاهتون قرار میگیره و ما میخوایم اون مکان رو عمومی کنیم.
برای رسیدن به این جریان، اول بهتره یه دفترچه کنار تختون داشته باشید و به محض این که بیدار شدید هرچی یادتونه بنویسید. مثلا داشتم تو خیابون میدوییدم و از یه چیزی فرار میکردم. این که چجوری به اون خیابون رسیده بودید و جرئیات و ایناش مهم نیست. طبیعیه که ذهنتون این چیزها رو یادش نیاد یا اصلا وجود نداشته باشن. بهش به چشم یه جور ورزش ذهنی نگاه کنید که ذهنتون رو برای ورود به مراحل بعد آماده میکنه. کم کم خودتون پیشرفت عجیب غریبتون رو حس میکنید و یخدجزییاتی یادتون میمونه که بهت زده میشید و اصلا حتی اگر بحث خواب روشن وسط نباشه هم خیلی تو زندگی روزانه کمکتون میکنه و سطح خلاقیتتون رو به شدت افزایش میده و اجازه میده دسترسی تر‌ و‌ تمیزتری به ذهنتون داشته باشین.