شما هم با همکارهاتون که کار به اندازه کافی براشون جدی نیست و همیشه اولویت راحتی خودشونه نه رسوندن کار مشکل دارید؟ یا من تنها workaholic این جمعم؟

پسر من واقعا انسان نسل "فقط برو سرکار و وقت رو بگذرون و برگرد که حقوق بگیری" نیستم. در مقابل این رفتار هم جووووش میارم.

آقا این بات قبلیه نمیذاشت بعد ۲۴ ساعت بهتون ریپلای بدم و بات رو عوض کردم که بتونم جواب همه رو بدم. فقط این یکی همونیه که یه بار خبرش بزرگ شد که دیتابیسش لو رفته. خلاصه خودتون حواستون باشه اطلاعات حساس توش نفرستید، امنیت نداره.

کلا من خیلی به عملکرد خانم‌های متاهل تو محل کار فکر میکنم. نه همه‌شون ولی یه تعداد خوبیشون زندگی براشون در اولویته (به عنوان یه چیز بد نه، ولی تو کار شما نمایش پیدا میکنه) و این خیلی وقت‌ها خودشون و تیم رو عقب میندازه. یعنی چیزی که سال‌ها شما تو مدیا و دادهای فمینیست‌ها میدیدی رو به چشم میبینی و بعدش نمیدونی عکس‌العمل مناسب چیه. چون اون تقصیر خودش نیست که اینطوری عقب میمونه ولی این یعنی تو باید تاوان متاهل بودنش رو بدی؟ یا نباید استخدامش کنی؟ نباید ترفیع بهش بدی؟ نباید باهاش کنار بیای؟ باید کسری‌های کارش رو به‌روش بیاری؟

مدیرمون یه بار داشت میخندید و میگفت شرکت ما فقط مناسب مجردهای بی‌خانواده است‌. درسته که این شوخیه ولی بطنش شوخی نیست. کسی مثل من روز جمعه رو میتونه بشینه و چهار ساعت فیکس دورکار کنه و بازم از کار عقب باشه. مردها؟ اون‌ها هم عموما اوکین. ولی زن‌هایی که تشکیل خانواده دادن و سعی دارن تعادل رو حفظ کنن؟ عزیزم تعادلی وجود نداره. شما اگر داری سعی میکنی تعادل رو حفظ کنی یعنی تو کارت داری عقب میمونی. مگر کارت کم باشه واقعا که من ندیدم. شما دیدی؟

یه جایی تو ۲۱ ۲۵، خانم گزارشگره وقتی خبر فوت شوهرش رو بهش دادن، اول خبر رو اجرا کرد بعد رفت پیش بچه‌ش. اونجا وقتی خبر رو بهش دادن اولش اومد با عجله خارج بشه که بهش یادآوری کردن اون روز چه روزیه و اگر الان بره چی رو از دست میده و تصمیم گرفت شغلش رو انتخاب کنه و یک ساعت دیرتر به بچه و شوهرش برسه. نا هی دو بخاطر این انتخاب تا سال‌ها نبخشیدش.
ولی واقعا انتخاب درست چی بود؟ اصلا انتخاب درستی وجود داره؟

شبیهش برای بک‌یی‌جین هم اتفاق افتاد.
وقتی یوریم تصمیم گرفت تبعه روسیه بشه که بتونه پول بگیره و خسارت تصادف پدرش رو بده، خبر اختصاصیش رو اولین نفر به بک‌یی‌جین داد و گذاشت اون خبر رو بده.
تو چشم خبرگزاری و کشور؟ بک یی جین خبر شگفت انگیزی و دست اولی داشت که براش مثل سکوی پرتاب عمل میکرد. به چشم افرادی که از نزدیک این دوتا رو میشناختن؟ اون داشت آینده‌شو رو خونه‌ی خراب شده‌ی دوستش بنا میکرد.
ولی واقعا اگر بک‌یی‌جین خبر رو نمیداد فرقی تو ماهیت قضیه میکرد؟ فرداش بالاخره یه خبرنگار متوجه میشد و خبرش پخش میشد.

کلا بچه‌ها این شغل‌های فنسی‌ای که هشتاد درصد رویاش رو دارن رو اگر بخوای در نظر بگیری، حتی یکیشون هم با تعادل بین کار و زندگی رقم نخورده.
پزشکی؟ زندگی نداری.
وکالت؟ شوخیه.
بازیگری/کارگردانی/نویسندگی؟ اصلا تایم توش مطرح نیست.
مهندسی در بیشتر شاخه‌هاش؟ براتون خبرهای بدی دارم.

ا Out of context هم بگم که من از وکالت متنفرم. اصلا وکیل، قاضی، دادستان، بازپرس و اینجور دوستان رو میبینم کهیر میزنم.
خلاصه ببخشید اگر تو این شاخه‌اید. ولی بسیار دوست نداشتنی.

انی‌وی... نظر شما چیه؟ خانم‌ها در محل کار بنظر شما چطور میان؟

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
https://t.me/WhyOrWhat/18584
من نظری راجع به اینکه درمحل کار چطورین ندارم بیشتر نظرم راجع به اینه که چرا اینطورین؟مخصوصا توی جامعه ایرانی از زنی که سرکار میره و کار میکنه خارج ازخونه توقع دارن که توی خونه روهم کنترل و مدیریت بکنه تمیزکاری بکنه حواسش به بچه ها باشه اگر مدرسه دارن وسایلشون رو اماده بکنه و‌...پس عادیه که مرد متعهل میتونه به کارش رسیدگی کنه چون کارش همه چیزشه اما زن متعهل نمیتونه کار همه چیزش نیست باید علاوه براون کار حواسش به کارهای خونه باشه تااون مرد که کارش "مهمتر"پنداشته میشه اذیت نشه تازه باتمام این کارها بچه ها اکثرا از مادر شاغل ناامیدن و ازنبودش و نکرده هاش میگن،خود اون مردها گاها به بهونه شاغل بودن همسرشون ونبودنش و اینکه سرش شلوغه راحت تر بهشون خیانت میکنن یا باهاشون بدرفتار میکنن پس فکرمیکنم شایدرفتارشون حرفه ای نباشه اما دلایلی پشتشه که justify اش میکنه

من صد در صد با اینکه این‌ها دلیل کم آوردن خانم‌ها سرکاره موافقم. و بخش مردهاش رو هم کاملا باهات هم‌مسیرم و دقیقا بخاطر همین‌ها میگم که نمیدونم عکس‌العمل مناسب چیه و فمینیسم سال‌هاست داره سر همین داد میزنه.
همین نابرابری تو توقعات و وظایف پنهان و آشکاری که با زن بودن برای شما محقق میشه. حتی همین که همیشه مرتب و تمیز باشی هم یه جورایی فقط از زن‌ها انتظار میره وگرنه مردها بارها و بارها میتونن کثیف، نامرتب و با بوی گند بیان و کسی تا آخر عمر راجع بهشون بد فکر نمیکنه و فقط با "لابد وقت نکرده/متابولیسمش بالاست" ردش میکنن.
من حتی همکاری دارم که همسرش انتظار داره بچه‌شون امسال تیزهوشان قبول بشه و نتیجه اینکار رو وابسته به زمانی که همسرش با بچه‌شون تو خونه میگذرونه و مقداری که باهاش درس کار میکنه میدونه. آیا خودش با بچه درس کار میکنه؟ نه. آیا تو کار خونه کمک میکنه؟ نه. آیا وظیفه زن خونه است که چنین انتظار عجیبی رو برآورده کنه؟ نه. آیا هیچکدوم این نه‌ها باعث میشن انتظار از روش برداشته بشه؟ نه‌.
میفهمم شما چی میگی و صد در صد این‌ها علت و معلول‌های پشت همن. ولی علت و معلول چیزی رو justify نمیکنه عزیزم. Justify در معنای حق دادن میاد و دنیای بیرون ناحقی خونه رو درنظر نمیگیره. چون اگر فقط کانتکس کار/تحصیل رو در نظر بگیری، اینا آیتم‌های ارزیابی مشخص دارن که چشم پوشی‌ از اون‌ها هم نوعی ناحقیه.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
https://t.me/WhyOrWhat/18584
من بعنوان مثال فامیل خودم رو میگم پرستار بود توی بیمارستان بخش دیالیز مجبور بود شیفت شب برداره که روزها رو کناربچه اش باشه بچه ای که مادرش و مادرشوهرش نگهش میداشتن و تازه هی هم غرمیزدن که بچه داره یه بوم و دوهوا؟میشه یکم پیش عمش میموند بچه یکم پیش خالش یکم پیش ما شبا بدون مامانش میخوابید و پدرش کجا بود؟پدرش توی شرکتای عسلویه کارمیکرد کارپدرش مهم بود پردرامد بود بدردبخور بود مثل کاراین نبود که فقط باعث شه این بچه این وسط نابود بشه(همه همین حرفارو میزدن)هیچکس اهمیتی نمیداد پدرش دوهفته نیست یک هفته هست ولی همه میگفتن چرا مادرش شبها سرکاره یا چرا روزها چندین ساعت نیست وقتی باید بشینه و بچشو نگهداری کنه سربچه دوم هم انقدر گفتن و از شغلش نالیدن و انقدراوضاع پرستارها توی ایران مزخرف بود که خونه نشینش کردن و الان قید همه چیزرو زده خانه داره بخاطر شوهرش از شهرخودش هم رفته جای دیگه و بچه هاشو نگه میداره (درهمه این شرایط وظایف خونه همه تمام و کمال باخودش بود و شوهرش خودش رو درحدی نمیدید این کارهارو انجام بده)

و متاسفانه این داستان تکراری خیلی از خونه‌هاست...

کلا این مثل همون قضیه است که مردها میگن اگر زن‌ها انقدر توانان چرا تعداد دانشمندهای زن تو تاریخ کمه؟ (که نیست و از عدم اطلاعشونه) ولی جوابش اینه که شاید چون هر زنی که سواد داشت رو بهش برچسب جادوگر میزدید و میسوزوندید؟ یا شاید چون مردها کارهاشون رو میدزدیدن؟ یا شاید چون از فرصت‌های برابر برای دستیابی به اطلاعات و تحصیل برخوردار نبودن؟
بحث توانایی نیست، بحث چیزهای دیگه و نتیحه نهاییه.

وکیل شدنم عجیبه‌ ها. باید از یه سری مادرفاکر دفاع بکنی و برای اینکار بهت پووول میدن💀

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
میدونی جدی بحث اینجاست که اولا در عمق روانشناسی چی وجود داره؟
میدونم که توی علم روانشناسی هیچ چیز ۱۰۰ درصد نیست و تقریبا هیچ درست و غلطی وجود نداره
یک سری ها میگن بحث تقسیم وظیفه است که انجام میشه
ولی چرا یک زن باید بین ازدواج بچه و کارش انتخاب کنه
ولی یک مرد درحالی که کارش رو داره با هر سطح سختی و نبودنی میتونی زارت زن بگیره و بچه تولید کنه و بوم مهم نیست این دوتا چجوری زندگی کنن
چرا همیشه جامعه خانم ها رو مسئول ایجاد ارامش و بزرگ کردن بچه میدونه
به ژنتیک ربط داره؟ واقعا شاید ربط داشته باشههه ها به ژنتیک هورمون ها و تغییرات ژنتیکی از گذشته تا الان
و اینکه چی میشه که یک خانواده پدر و مادر ۵۰-۵۰ توی خونه تایم میزارن و یکی دیگه فقط یکیشون حضور داره

من فکر نمیکنم این ربطی به ژنتیک و روانشناسی داشته باشه. (شاید داشته باشه من اطلاعی ندارم) ولی بنظرم دلیلش کثافت بودن مردهاست عزیزم. حداقل نظر من اینه. زورشون رسیده و تازوندن. الان یکم داره اوضاع بهتر میشه (تو ایران کُندتر و تو کشورهای جهان اول تندتر) ولی خیلیییی جا داره هنوز.

گفت ژنتیک یاد یه چیزی افتادم.
میدونید که خیلی از اخلاقیات و باور و تمایلات ما رو میگن تحت تاثیر ژنتیکه. موافقان و مخالفان و اثبات و ردهایی داره ولی فرضیه‌ی بسیار محکمیه.
من خیلی به این فکر میکنم که الان بالاخره زن‌ها و اقلیت‌ها کمی امکان اینکه انتخاب کنن بهشون داده شده و تعداد خیلی خوبیشون وقتی دارن خودشون و آزادیشون رو انتخاب میکنن، منجر به بچه‌دار نشدن و عدم ادامه نسل شده.
و میدونید کی داره ادامه نسل میده؟ زن‌هایی که زیربار خیلی چیزها میرن و اکثریت طیف انسان‌ها.
اگر واقعا بیس همه‌چی ژنتیک باشه، تا دو نسل دیگه دوباره چرخه برمیگرده چون نسل‌ ماهایی که برامون این برابری‌ها مهم‌ بود منقرض شده و یا تعدادشون انقدر کمه که حریف نمیشن و دوباره روز از نو، روزی از نو.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
https://t.me/WhyOrWhat/18590
بنظر من این بیشتر برمیگرده به اینکه سنت چی میگه. از قدیم الایام زن خانه‌دار بوده و مسئول مراقبت از خونه و بچه، مرد هم فقط نون بیار و تصمیمای گنده خونه رو گرفتن و فقط همین. جامعه ما (ایران رو میگم چون من تو اروپا و آمریکاش نبودم که بدونم به فیلما و سریالا هم نمیتونم به عنوان منبع متکی بشم) هنوز نتونسته از اون سنت بصورت کامل گذر کنه. سنت و مدرنیته هنوز با هم درگیرن.
بعد چیزیم که میگم نمیدونم چقد علمیه و درسته صرفا چیزیه که تا همون اطلاعات محدودی که خوندم میدونم و براساس همون میگم. احساس میکنم این مسئله هم یجورایی جنبه غریزی هم داره اینکه بخاطر اندام ظریف تر زن بوده یا حالا هرچی همیشه زن بوده که توی خونه بوده و مرد بیرون. شاید اینم هست که باعث میشه ناخودآگاه آدم بگه زن باید اولویتش خونه و بچه باشه. نمیدونم چقد درسته نظرم خیلی خامه هنوز اونقد بهش نپرداختم که درست بدونم.

من فکر میکنم این قدیم‌الایامی که شما میگی اونقدری که فکر میکنی هم قدیمی نیست. مخصوصا وقتی داریم راجع به خاورمیانه حرف میزنیم، خدم و حشم داشتن بین پولدارهاشون خیلی رواج داشته و بی‌پولشون هم که عملا سیستمی زندگی میکردن تا یک جایی که یکم اوضاع بهتر شد و ‌خانواده‌وار شروع به زندگی کردن.
راجع به اندام هم، الزاما بحث ظرافت مطرح نیست. زن‌ها الزاما ظریف‌تر از مردها نیستن. بله زنی که به خودش گشنگی میده لاغرتره و زن‌ها با یک ژن برابر معمولا کوتاه‌تر از مردهان. در یک سری جنبه‌ها توان فیزیکی زن‌ها بهتره (مثل تحمل درد، قبول درمان، تحمل گشنگی و دووم آوردن تو قحطی و شرایط سخت، و فعالیت‌هایی که فشار طولانی‌مدت دارن) و مردها یه سری توانایی‌های دیگه‌شون مثل زور و بازوی فیزیکی بیرونیشون یا نیاز به خوابشون.
این ناخودآگاه اثر سال‌ها نابرابریه نه چیزی که تو ذات شما باشه.