میبینی حافظه‌ت رو ایرانی؟ هر هشت سال یه بار همه‌چی رو فراموش میکنی.

دهه شصتیِ خوش‌بین که به اقتضای سن و مثل هربار از وقتی که سنش به رای دادن رسیده میپره بغل اصلاحات، سن‌بالاتر‌ها هم که میپرن بغل آخوند (اصولگرا حتی کت‌شلواری آخونده. حالا نمیخوام نام ببرم مثل آقایی که فامیلیش با ج شروع میشه) میمونیم ما هفتادی، هشتادی‌ها که امیدوارم خون‌های کف خیابون و بند ۲۰۹ اوین و سرهای بالای چوبه دار رو به این زودی فراموش نکرده باشیم.

دلم برای وقتایی که تو مدرسه وسطی بازی میکردم تنگ شده. اون لحظات از شادترین زمان‌هایی بودن که تو اون سن تجربه میکردم.

Why did I blush????

گاوهایی که این روز‌ها دیدیم، از گاوهای اون زمان هم اقلیت‌ترن، ولی هنوز گاون.

.

! Wonderland SPOILer !

واندرلند از رگ گردن به ما نزدیک‌تره و من فکر نمیکنم به اندازه کافی برای دیدنش آماده باشم. تموم خواهم شد عزیزان. تموم خواهم شد.

نمیدونم چند ساله که منتظر این فیلمم. یادمه بیخانمان داشت پخش میشد که منتظر این فیلم بودیم و داشت ساخته میشد و هی پخشش عقب میفتاد. بعدشم کرونا و بعد این فاصله و بالاخره تازگی اکران شد و میتونم سوزی و پارک بوگوم رو تو یه قاب ببینم.
دارم از آخرین ذرات توان انتظارم براش استفاده میکنم.

ببینیم. ببینیم. بعدشم باهم میتونیم از زندگی خداحافظی کنیم.

وای لبخندهای بوگوم رو ببین..
بوگوم قشنگ همون چهره‌ایه که میگن گریه و مظلوم بودن بهش میاد. هی شخصیت‌هاش رو مظلوم و مظلوم‌تر میکنن که با اون چشم‌ها زل بزنه به بازیگر مقابلش و باعث شه بخوای خودت رو از پنجره پرت کنی بیرون.

سوزی خیلی خوشگله. این درد رو به کی بگم؟

دلم‌ نمیاد فیلمش رو تو گوشی ببینم، فقط صفحه بزرگ.